ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਸਚੁ ਸਚਾ ਰਸੁ ਜਿਨੀ ਚਖਿਆ ਸੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ॥

sach sachaa ras jinee chakhiaa se tirapat rahe aaghaiee ||

Those who have tasted the true essence of the True Lord, remain satisfied and fulfilled.

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸੇਈ ਜਾਣਦੇ ਜਿਉ ਗੂੰਗੈ ਮਿਠਿਆਈ ਖਾਈ ॥

eih har ras seiee jaanadhe jiau goo(n)gai miThiaaiee khaiee ||

They know this essence of the Lord, but they say nothing, like the mute who tastes the sweet candy, and says nothing.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਮਨਿ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥੧੮॥

gur poorai har prabh seviaa man vajee vaadhaiee ||18||

The Perfect Guru serves the Lord God; His vibration vibrates and resounds in the mind. ||18||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok, Fourth Mehla:

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਉਮਰਥਲ ਸੇਈ ਜਾਣਨਿ ਸੂਲੀਆ ॥

jinaa a(n)dhar umarathal seiee jaanan sooleeaa ||

Those who have a festering boil within - they alone know its pain.

ਹਰਿ ਜਾਣਹਿ ਸੇਈ ਬਿਰਹੁ ਹਉ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਸਦ ਘੁਮਿ ਘੋਲੀਆ ॥

har jaaneh seiee birahu hau tin viTahu sadh ghum gholeeaa ||

Those who know the pain of separation from the Lord - I am forever a sacrifice, a sacrifice to them.

ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਜਣੁ ਪੁਰਖੁ ਮੇਰਾ ਸਿਰੁ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਤਲ ਰੋਲੀਆ ॥

har melahu sajan purakh meraa sir tin viTahu tal roleeaa ||

O Lord, please lead me to meet the Guru, the Primal Being, my Friend; my head shall roll in the dust under His feet.

ਜੋ ਸਿਖ ਗੁਰ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਹਉ ਗੁਲਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੋਲੀਆ ॥

jo sikh gur kaar kamaaveh hau gulam tinaa kaa goleeaa ||

I am the slave of the slaves of those GurSikhs who serve Him.

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਜੋ ਰਤੇ ਤਿਨ ਭਿਨੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੀਆ ॥

har ra(n)g chaloolai jo rate tin bhinee har ra(n)g choleeaa ||

Those who are imbued with the deep crimson color of the Lord's Love - their robes are drenched in the Love of the Lord.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਆ ਮੋਲੀਆ ॥੧॥

kar kirapaa naanak mel gur peh sir vechiaa moleeaa ||1||

Grant Your Grace, and lead Nanak to meet the Guru; I have sold my head to Him. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਅਉਗਣੀ ਭਰਿਆ ਸਰੀਰੁ ਹੈ ਕਿਉ ਸੰਤਹੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

aauganee bhariaa sareer hai kiau sa(n)tahu niramal hoi ||

The body is full of mistakes and misdeeds; how can it become pure, O Saints?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਵੇਹਾਝੀਅਹਿ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥

gurmukh gun vehaajhe'eeh mal haumai kaddai dhoi ||

The Gurmukh purchases virtues, which wash off the sin of egotism.

ਸਚੁ ਵਣੰਜਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਹੋਇ ॥

sach vana(n)jeh ra(n)g siau sach saudhaa hoi ||

True is the trade which purchases the True Lord with love.

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋਇ ॥

toTaa mool na aaviee laahaa har bhaavai soi ||

No loss will come from this, and the profit comes by the Lord's Will.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥

naanak tin sach vana(n)jiaa jinaa dhur likhiaa paraapat hoi ||2||

O Nanak, they alone purchase the Truth, who are blessed with such pre-ordained destiny. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਚੁ ਸਚਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

saalaahee sach saalaahanaa sach sachaa purakh niraale ||

I praise the True One, who alone is worthy of praise. The True Primal Being is True - this is His unique quality.

ਸਚੁ ਸੇਵੀ ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਹਰਿ ਰਖਵਾਲੇ ॥

sach sevee sach man vasai sach sachaa har rakhavaale ||

Serving the True Lord, the Truth comes to dwell in the mind. The Lord, the Truest of the True, is my Protector.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਸੇ ਜਾਇ ਰਲੇ ਸਚ ਨਾਲੇ ॥

sach sachaa jinee araadhiaa se jai rale sach naale ||

Those who worship and adore the Truest of the True, shall go and merge with the True Lord.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸੇ ਮਨਮੁਖ ਮੂੜ ਬੇਤਾਲੇ ॥

sach sachaa jinee na seviaa se manmukh mooR betaale ||

Those who do not serve the Truest of the True - those self-willed manmukhs are foolish demons.

ਓਹ ਆਲੁ ਪਤਾਲੁ ਮੁਹਹੁ ਬੋਲਦੇ ਜਿਉ ਪੀਤੈ ਮਦਿ ਮਤਵਾਲੇ ॥੧੯॥

oh aal pataal muhahu boladhe jiau peetai madh matavaale ||19||

With their mouths, they babble on about this and that, like the drunkard who has drunk his wine. ||19||

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਗਉੜੀ ਰਾਗਿ ਸੁਲਖਣੀ ਜੇ ਖਸਮੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥

gauRee raag sulakhanee je khasamai chit karei ||

Gauree Raga is auspicious, if, through it, one comes to think of his Lord and Master.

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇਇ ॥

bhaanai chalai satiguroo kai aaisaa seegaar karei ||

He should walk in harmony with the Will of the True Guru; this should be his decoration.

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰਾਵੇਇ ॥

sachaa sabadh bhataar hai sadhaa sadhaa raavei ||

The True Word of the Shabad is our spouse; ravish and enjoy it, forever and ever.

ਜਿਉ ਉਬਲੀ ਮਜੀਠੈ ਰੰਗੁ ਗਹਗਹਾ ਤਿਉ ਸਚੇ ਨੋ ਜੀਉ ਦੇਇ ॥

jiau ubalee majeeThai ra(n)g gahagahaa tiau sache no jeeau dhei ||

Like the deep crimson color of the madder plant - such is the dye which shall color you, when you dedicate your soul to the True One.

ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਅਤਿ ਰਤੀ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

ra(n)g chaloolai at ratee sache siau lagaa neh ||

One who loves the True Lord is totally imbued with the Lord's Love, like the deep crimson color of the poppy.

ਕੂੜੁ ਠਗੀ ਗੁਝੀ ਨਾ ਰਹੈ ਕੂੜੁ ਮੁਲੰਮਾ ਪਲੇਟਿ ਧਰੇਹੁ ॥

kooR Thagee gujhee naa rahai kooR mula(n)maa paleT dhareh ||

Falsehood and deception may be covered with false coatings, but they cannot remain hidden.

ਕੂੜੀ ਕਰਨਿ ਵਡਾਈਆ ਕੂੜੇ ਸਿਉ ਲਗਾ ਨੇਹੁ ॥

kooRee karan vaddaieeaa kooRe siau lagaa neh ||

False is the uttering of praises, by those who love falsehood.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥

naanak sachaa aap hai aape nadhar karei ||1||

O Nanak, He alone is True; He Himself casts His Glance of Grace. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਹਰਿ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥

satasa(n)gat meh har usatat hai sa(n)g saadhoo mile piaariaa ||

In the Sat Sangat, the True Congregation, the Lord's Praises are sung. In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the Beloved Lord is met.

ਓਇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧੰਨਿ ਜਨ ਹਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਰਹਿ ਪਰਉਪਕਾਰਿਆ ॥

oi purakh praanee dha(n)n jan heh upadhes kareh paraupakaariaa ||

Blessed is that mortal being, who shares the Teachings for the good of others.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਜਗੁ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥

har naam dhiraRaaveh har naam sunaaveh har naame jag nisataariaa ||

He implants the Name of the Lord, and he preaches the Name of the Lord; through the Name of the Lord, the world is saved.

ਗੁਰ ਵੇਖਣ ਕਉ ਸਭੁ ਕੋਈ ਲੋਚੈ ਨਵ ਖੰਡ ਜਗਤਿ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥

gur vekhan kau sabh koiee lochai nav kha(n)dd jagat namasakaariaa ||

Everyone longs to see the Guru; the world, and the nine continents, bow down to Him.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਗੁਰੁ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

tudh aape aap rakhiaa satigur vich gur aape tudh savaariaa ||

You Yourself have established the True Guru; You Yourself have adorned the Guru.

ਤੂ ਆਪੇ ਪੂਜਹਿ ਪੂਜ ਕਰਾਵਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

too aape poojeh pooj karaaveh satigur kau sirajanahaariaa ||

You Yourself worship and adore the True Guru; You inspire others to worship Him as well, O Creator Lord.

ਕੋਈ ਵਿਛੁੜਿ ਜਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਹੁ ਤਿਸੁ ਕਾਲਾ ਮੁਹੁ ਜਮਿ ਮਾਰਿਆ ॥

koiee vichhuR jai satiguroo paasahu tis kaalaa muh jam maariaa ||

If someone separates himself from the True Guru, his face is blackened, and he is destroyed by the Messenger of Death.