ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਗੁਰਸਿਖੀ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥

tis agai pichhai ddoiee naahee gursikhee man veechaariaa ||

He shall find no shelter, here or hereafter; the GurSikhs have realized this in their minds.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੇ ਸੇਈ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥

satiguroo no mile seiee jan ubare jin hiradhai naam samaariaa ||

That humble being who meets the True Guru is saved; he cherishes the Naam, the Name of the Lord, in his heart.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਗੁਰਸਿਖ ਪੁਤਹਹੁ ਹਰਿ ਜਪਿਅਹੁ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੨॥

jan naanak ke gursikh putahahu har japiahu har nisataariaa ||2||

Servant Nanak says: O GurSikhs, O my sons, meditate on the Lord; only the Lord shall save you. ||2||

ਮਹਲਾ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਹਉਮੈ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਦੁਰਮਤਿ ਬਿਖਿਆ ਬਿਕਾਰ ॥

haumai jagat bhulaiaa dhuramat bikhiaa bikaar ||

Egotism has led the world astray, along with evil-mindedness and the poison of corruption.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਨਦਰਿ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅੰਧਿਆਰ ॥

satigur milai ta nadhar hoi manmukh a(n)dh a(n)dhiaar ||

Meeting with the True Guru, we are blessed by the Lord's Glance of Grace, while the self-willed manmukh gropes around in the darkness.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਜਿਸ ਨੋ ਸਬਦਿ ਲਾਏ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥

naanak aape mel le jis no sabadh laae piaar ||3||

O Nanak, the Lord absorbs into Himself those whom He inspires to love the Word of His Shabad. ||3||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰੁ ਭਿਜੈ ॥

sach sache kee sifat salaeh hai so kare jis a(n)dhar bhijai ||

True are the Praises and the Glories of the True One; he alone speaks them, whose mind is softened within.

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਕਾ ਕੰਧੁ ਨ ਕਬਹੂ ਛਿਜੈ ॥

jinee ik man ik araadhiaa tin kaa ka(n)dh na kabahoo chhijai ||

Those who worship the One Lord with single-minded devotion - their bodies shall never perish.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਪੁਰਖ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨ ਸਚੁ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਿਜੈ ॥

dhan dhan purakh saabaas hai jin sach rasanaa a(n)mrit pijai ||

Blessed, blessed and acclaimed is that person, who tastes with his tongue the Ambrosial Nectar of the True Name.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਮਨਿ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਲਿਜੈ ॥

sach sachaa jin man bhaavadhaa se man sachee dharageh lijai ||

One whose mind is pleased with the Truest of the True is accepted in the True Court.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਸਚਿਆਰੀਆ ਮੁਖ ਉਜਲ ਸਚੁ ਕਰਿਜੈ ॥੨੦॥

dhan dha(n)n janam sachiaareeaa mukh ujal sach karijai ||20||

Blessed, blessed is the birth of those true beings; the True Lord brightens their faces. ||20||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok, Fourth Mehla:

ਸਾਕਤ ਜਾਇ ਨਿਵਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਮਨਿ ਖੋਟੇ ਕੂੜਿ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥

saakat jai niveh gur aagai man khoTe kooR kooRiaare ||

The faithless cynics go and bow before the Guru, but their minds are corrupt and false, totally false.

ਜਾ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਉਠਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਬਹਿ ਜਾਹਿ ਘੁਸਰਿ ਬਗੁਲਾਰੇ ॥

jaa gur kahai uThahu mere bhaiee beh jaeh ghusar bagulaare ||

When the Guru says, ""Rise up, my Siblings of Destiny"", they sit down, crowded in like cranes.

ਗੁਰਸਿਖਾ ਅੰਦਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਰਤੈ ਚੁਣਿ ਕਢੇ ਲਧੋਵਾਰੇ ॥

gursikhaa a(n)dhar satigur varatai chun kadde ladhovaare ||

The True Guru prevails among His GurSikhs; they pick out and expel the wanderers.

ਓਇ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਬਹਿ ਮੁਹੁ ਛਪਾਇਨਿ ਨ ਰਲਨੀ ਖੋਟੇਆਰੇ ॥

oi agai pichhai beh muh chhapain na ralanee khoTeaare ||

Sitting here and there, they hide their faces; being counterfeit, they cannot mix with the genuine.

ਓਨਾ ਦਾ ਭਖੁ ਸੁ ਓਥੈ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ਕੂੜੁ ਲਹਨਿ ਭੇਡਾਰੇ ॥

onaa dhaa bhakhu su othai naahee jai kooR lahan bheddaare ||

There is no food for them there; the false go into the filth like sheep.

ਜੇ ਸਾਕਤੁ ਨਰੁ ਖਾਵਾਈਐ ਲੋਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਢੈ ਮੁਖਿ ਉਗਲਾਰੇ ॥

je saakat nar khaavaieeaai locheeaai bikh kaddai mukh ugalaare ||

If you try to feed the faithless cynic, he will spit out poison from his mouth.

ਹਰਿ ਸਾਕਤ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ ਓਇ ਮਾਰੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

har saakat setee sa(n)g na kareeahu oi maare sirajanahaare ||

O Lord, let me not be in the company of the faithless cynic, who is cursed by the Creator Lord.

ਜਿਸ ਕਾ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਸੋਈ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥

jis kaa ih khel soiee kar vekhai jan naanak naam samaare ||1||

This drama belongs to the Lord; He performs it, and He watches over it. Servant Nanak cherishes the Naam, the Name of the Lord. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

satigur purakh aga(n)m hai jis a(n)dhar har ur dhaariaa ||

The True Guru, the Primal Being, is inaccessible; He has enshrined the Lord's Name within His heart.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਜਿਸੁ ਵਲਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥

satiguroo no apaR koi na sakiee jis val sirajanahaariaa ||

No one can equal the True Guru; the Creator Lord is on His side.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਖੜਗੁ ਸੰਜੋਉ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਜਿਤੁ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਵਿਡਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa khaRag sa(n)joau har bhagat hai jit kaal ka(n)Tak maar viddaariaa ||

Devotional worship of the Lord is the sword and armor of the True Guru; He has killed and cast out Death, the torturer.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਰਖਣਹਾਰਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਪਿਛੈ ਹਰਿ ਸਭਿ ਉਬਾਰਿਆ ॥

satiguroo kaa rakhanahaaraa har aap hai satiguroo kai pichhai har sabh ubaariaa ||

The Lord Himself is the Protector of the True Guru. The Lord saves all those who follow in the footsteps of the True Guru.

ਜੋ ਮੰਦਾ ਚਿਤਵੈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਸੋ ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰੈ ਮਾਰਿਆ ॥

jo ma(n)dhaa chitavai poore satiguroo kaa so aap upaavanahaarai maariaa ||

One who thinks evil of the Perfect True Guru - the Creator Lord Himself destroys him.

ਏਹ ਗਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਸਚੇ ਕੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਗਮੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥੨॥

eh gal hovai har dharageh sache kee jan naanak agam veechaariaa ||2||

These words will be confirmed as true in the Court of the Lord; servant Nanak reveals this mystery. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸੁਤਿਆ ਜਿਨੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਾ ਉਠੇ ਤਾ ਸਚੁ ਚਵੇ ॥

sach sutiaa jinee araadhiaa jaa uThe taa sach chave ||

Those who dwell upon the True Lord while asleep, utter the True Name when they are awake.

ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਜੁਗ ਮਹਿ ਜਾਣੀਅਹਿ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਰਵੇ ॥

se virale jug meh jaane'eeh jo gurmukh sach rave ||

How rare in the world are those Gurmukhs who dwell upon the True Lord.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਲਵੇ ॥

hau balihaaree tin kau j anadhin sach lave ||

I am a sacrifice to those who chant the True Name, night and day.

ਜਿਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਚਾ ਭਾਵਦਾ ਸੇ ਸਚੀ ਦਰਗਹ ਗਵੇ ॥

jin man tan sachaa bhaavadhaa se sachee dharageh gave ||

The True Lord is pleasing to their minds and bodies; they go to the Court of the True Lord.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਦਾ ਨਵੇ ॥੨੧॥

jan naanak bolai sach naam sach sachaa sadhaa nave ||21||

Servant Nanak chants the True Name; truly, the True Lord is forever brand new. ||21||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok, Fourth Mehla:

ਕਿਆ ਸਵਣਾ ਕਿਆ ਜਾਗਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ॥

kiaa savanaa kiaa jaaganaa gurmukh te paravaan ||

Who is asleep, and who is awake? Those who are Gurmukh are approved.