ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸੇਵਾ ਤੇਰੀ ਹੋਤਿ ॥੧੬॥

jan naanak naam salaeh too sach sache sevaa teree hot ||16||

O servant Nanak, praise the Naam, the Name of the Lord; this is your service to the Lord, the Truest of the True. ||16||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok, Fourth Mehla:

ਸਭਿ ਰਸ ਤਿਨ ਕੈ ਰਿਦੈ ਹਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

sabh ras tin kai ridhai heh jin har vasiaa man maeh ||

All joy is in the hearts of those, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਨ ਕਉ ਸਭਿ ਦੇਖਣ ਜਾਹਿ ॥

har dharageh te mukh ujale tin kau sabh dhekhan jaeh ||

In the Court of the Lord, their faces are radiant, and everyone goes to see them.

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਉ ਭਉ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

jin nirabhau naam dhiaaiaa tin kau bhau koiee naeh ||

Those who meditate on the Name of the Fearless Lord have no fear.

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਤਿਨੀ ਸਰੇਵਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਆਹਿ ॥

har utam tinee sareviaa jin kau dhur likhiaa aaeh ||

Those who have such pre-destined destiny remember the Sublime Lord.

ਤੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹਿ ਪੈਨਾਈਅਹਿ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

te har dharageh painaie'eeh jin har vuThaa man maeh ||

Those, within whose minds the Lord abides, are robed with honor in the Court of the Lord.

ਓਇ ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਹਿ ॥

oi aap tare sabh kuTa(n)b siau tin pichhai sabh jagat chhaddaeh ||

They are carried across, along with all their family, and the whole world is saved along with them.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਜਨ ਤਿਨ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਹਮ ਜੀਵਾਹਿ ॥੧॥

jan naanak kau har mel jan tin vekh vekh ham jeevaeh ||1||

O Lord, please unite servant Nanak with Your humble servants; beholding them, beholding them, I live. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਸਾ ਧਰਤੀ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੈਠਾ ਆਇ ॥

saa dharatee bhiee hareeaavalee jithai meraa satigur baiThaa aai ||

That land, where my True Guru comes and sits, becomes green and fertile.

ਸੇ ਜੰਤ ਭਏ ਹਰੀਆਵਲੇ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥

se ja(n)t bhe hareeaavale jinee meraa satigur dhekhiaa jai ||

Those beings who go and behold my True Guru are rejuvenated.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਪਿਤਾ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਕੁਲੁ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁ ਜਨਨੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰੂ ਜਣਿਆ ਮਾਇ ॥

dhan dha(n)n pitaa dhan dha(n)n kul dhan dhanu su jananee jin guroo janiaa mai ||

Blessed, blessed is the father; blessed, blessed is the family; blessed, blessed is the mother, who gave birth to the Guru.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਤਿਨਾ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥

dhan dha(n)n guroo jin naam araadhiaa aap tariaa jinee ddiThaa tinaa le chhaddai ||

Blessed, blessed is the Guru, who worships and adores the Naam; He saves Himself, and emancipates those who see Him.

ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਧੋਵੈ ਪਾਇ ॥੨॥

har satigur melahu dhiaa kar jan naanak dhovai pai ||2||

O Lord, be kind, and unite me with the True Guru, that servant Nanak may wash His feet. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥

sach sachaa satigur amar hai jis a(n)dhar har ur dhaariaa ||

Truest of the True is the Immortal True Guru; He has enshrined the Lord deep within His heart.

ਸਚੁ ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਮਾਰਿਆ ॥

sach sachaa satigur purakh hai jin kaam karodh bikh maariaa ||

Truest of the True is the True Guru, the Primal Being, who has conquered sexual desire, anger and corruption.

ਜਾ ਡਿਠਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰਹੁ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥

jaa ddiThaa pooraa satiguroo taa(n) a(n)dharahu man saadhaariaa ||

When I see the Perfect True Guru, then deep within, my mind is comforted and consoled.

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਿ ਵਾਰਿਆ ॥

balihaaree gur aapane sadhaa sadhaa ghum vaariaa ||

I am a sacrifice to my True Guru; I am devoted and dedicated to Him, forever and ever.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥

gurmukh jitaa manmukh haariaa ||17||

A Gurmukh wins the battle of life whereas a self-willed manmukh loses it. ||17||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok, Fourth Mehla:

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਮੁਖਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਸੀ ॥

kar kirapaa satigur melion mukh gurmukh naam dhiaaisee ||

By His Grace, He leads us to meet the True Guru; then, as Gurmukh, we chant the Lord's Name, and meditate on it.

ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਘਰੀ ਵਸਾਇਸੀ ॥

so kare j satigur bhaavasee gur pooraa gharee vasaisee ||

We do that which pleases the True Guru; the Perfect Guru comes to dwell in the home of the heart.

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਇਸੀ ॥

jin a(n)dhar naam nidhaan hai tin kaa bhau sabh gavaisee ||

Those who have the treasure of the Naam deep within - all their fears are removed.

ਜਿਨ ਰਖਣ ਕਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੋਇ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਇਸੀ ॥

jin rakhan kau har aap hoi hor ketee jhakh jhakh jaisee ||

They are protected by the Lord Himself; others struggle and fight against them, but they only come to death.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਛੋਡਾਇਸੀ ॥੧॥

jan naanak naam dhiaai too har halat palat chhoddaisee ||1||

O servant Nanak, meditate on the Naam; the Lord shall deliver you, here and hereafter. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵਦੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

gursikhaa kai man bhaavadhee gur satigur kee vaddiaaiee ||

The glorious greatness of the Guru, the True Guru, is pleasing to the GurSikh's mind.

ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥

har raakhahu paij satiguroo kee nit chaRai savaiee ||

The Lord preserves the honor of the True Guru, which increases day by day.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਛਡਾਈ ॥

gur satigur kai man paarabraham hai paarabraham chhaddaiee ||

The Supreme Lord God is in the Mind of the Guru, the True Guru; the Supreme Lord God saves Him.

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ਤਿਨਿ ਸਭ ਆਣਿ ਨਿਵਾਈ ॥

gur satigur taan dheebaan har tin sabh aan nivaiee ||

The Lord is the Power and Support of the Guru, the True Guru; all come to bow before Him.

ਜਿਨੀ ਡਿਠਾ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਉ ਕਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਗਵਾਈ ॥

jinee ddiThaa meraa satigur bhaau kar tin ke sabh paap gavaiee ||

Those who have gazed lovingly upon my True Guru - all their sins are taken away.

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥

har dharageh te mukh ujale bahu sobhaa paiee ||

Their faces are radiant in the Court of the Lord, and they obtain great glory.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥

jan naanak ma(n)gai dhooR tin jo gur ke sikh mere bhaiee ||2||

Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs, O my Siblings of Destiny. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਉ ਆਖਿ ਸਲਾਹੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥

hau aakh salaahee sifat sach sach sache kee vaddiaaiee ||

I chant the Praises and Glories of the True One. True is the glorious greatness of the True Lord.

ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹ ਸਚੁ ਸਚੁ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥

saalaahee sach salaeh sach sach keemat kinai na paiee ||

I praise the True Lord, and the Praises of the True Lord. His worth cannot be estimated.