ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮਾਇਆ ਪਾਛੈ ਪਾਵੈ ॥

tirapat na aavai maiaa paachhai paavai ||

Satisfaction is not obtained by chasing after Maya.

ਅਨਿਕ ਭੋਗ ਬਿਖਿਆ ਕੇ ਕਰੈ ॥

anik bhog bikhiaa ke karai ||

He may enjoy all sorts of corrupt pleasures,

ਨਹ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮਰੈ ॥

neh tirapataavai khap khap marai ||

but he is still not satisfied; he indulges again and again, wearing himself out, until he dies.

ਬਿਨਾ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀ ਕੋਊ ਰਾਜੈ ॥

binaa sa(n)tokh nahee kouoo raajai ||

Without contentment, no one is satisfied.

ਸੁਪਨ ਮਨੋਰਥ ਬ੍ਰਿਥੇ ਸਭ ਕਾਜੈ ॥

supan manorath birathe sabh kaajai ||

Like the objects in a dream, all his efforts are in vain.

ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

naam ra(n)g sarab sukh hoi ||

Through the love of the Naam, all peace is obtained.

ਬਡਭਾਗੀ ਕਿਸੈ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥

baddabhaagee kisai paraapat hoi ||

Only a few obtain this, by great good fortune.

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥

karan karaavan aape aap ||

He Himself is Himself the Cause of causes.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥੫॥

sadhaa sadhaa naanak har jaap ||5||

Forever and ever, O Nanak, chant the Lord's Name. ||5||

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

karan karaavan karanaihaar ||

The Doer, the Cause of causes, is the Creator Lord.

ਇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥

eis kai haath kahaa beechaar ||

What deliberations are in the hands of mortal beings?

ਜੈਸੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥

jaisee dhirasaT kare taisaa hoi ||

As God casts His Glance of Grace, they come to be.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥

aape aap aap prabh soi ||

God Himself, of Himself, is unto Himself.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨੋ ਸੁ ਅਪਨੈ ਰੰਗਿ ॥

jo kichh keeno su apanai ra(n)g ||

Whatever He created, was by His Own Pleasure.

ਸਭ ਤੇ ਦੂਰਿ ਸਭਹੂ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥

sabh te dhoor sabhahoo kai sa(n)g ||

He is far from all, and yet with all.

ਬੂਝੈ ਦੇਖੈ ਕਰੈ ਬਿਬੇਕ ॥

boojhai dhekhai karai bibek ||

He understands, He sees, and He passes judgment.

ਆਪਹਿ ਏਕ ਆਪਹਿ ਅਨੇਕ ॥

aapeh ek aapeh anek ||

He Himself is the One, and He Himself is the many.

ਮਰੈ ਨ ਬਿਨਸੈ ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ॥

marai na binasai aavai na jai ||

He does not die or perish; He does not come or go.

ਨਾਨਕ ਸਦ ਹੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੬॥

naanak sadh hee rahiaa samai ||6||

O Nanak, He remains forever All-pervading. ||6||

ਆਪਿ ਉਪਦੇਸੈ ਸਮਝੈ ਆਪਿ ॥

aap upadhesai samajhai aap ||

He Himself instructs, and He Himself learns.

ਆਪੇ ਰਚਿਆ ਸਭ ਕੈ ਸਾਥਿ ॥

aape rachiaa sabh kai saath ||

He Himself mingles with all.

ਆਪਿ ਕੀਨੋ ਆਪਨ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥

aap keeno aapan bisathaar ||

He Himself created His own expanse.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਉਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥

sabh kachh us kaa oh karanaihaar ||

All things are His; He is the Creator.

ਉਸ ਤੇ ਭਿੰਨ ਕਹਹੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥

aus te bhi(n)n kahahu kichh hoi ||

Without Him, what could be done?

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਏਕੈ ਸੋਇ ॥

thaan thana(n)tar ekai soi ||

In the spaces and interspaces, He is the One.

ਅਪੁਨੇ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਣੈਹਾਰ ॥

apune chalit aap karanaihaar ||

In His own play, He Himself is the Actor.

ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਰੰਗ ਆਪਾਰ ॥

kautak karai ra(n)g aapaar ||

He produces His plays with infinite variety.

ਮਨ ਮਹਿ ਆਪਿ ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਮਾਹਿ ॥

man meh aap man apune maeh ||

He Himself is in the mind, and the mind is in Him.

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥

naanak keemat kahan na jai ||7||

O Nanak, His worth cannot be estimated. ||7||

ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਆਮੀ ॥

sat sat sat prabh suaamee ||

True, True, True is God, our Lord and Master.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਖਿਆਨੀ ॥

gur parasaadh kinai vakhiaanee ||

By Guru's Grace, some speak of Him.

ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਕੀਨਾ ॥

sach sach sach sabh keenaa ||

True, True, True is the Creator of all.

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਬਿਰਲੈ ਚੀਨਾ ॥

koT madhe kinai biralai cheenaa ||

Out of millions, scarcely anyone knows Him.

ਭਲਾ ਭਲਾ ਭਲਾ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ॥

bhalaa bhalaa bhalaa teraa roop ||

Beautiful, Beautiful, Beautiful is Your Sublime Form.

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ ॥

at su(n)dhar apaar anoop ||

You are Exquisitely Beautiful, Infinite and Incomparable.

ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

niramal niramal niramal teree baanee ||

Pure, Pure, Pure is the Word of Your Bani,

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁਨੀ ਸ੍ਰਵਨ ਬਖੵਾਣੀ ॥

ghaT ghaT sunee sravan bakhayeaanee ||

heard in each and every heart, spoken to the ears.

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੁਨੀਤ ॥

pavitr pavitr pavitr puneet ||

Holy, Holy, Holy and Sublimely Pure

ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥੮॥੧੨॥

naam japai naanak man preet ||8||12||

- chant the Naam, O Nanak, with heart-felt love. ||8||12||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਸੰਤ ਸਰਨਿ ਜੋ ਜਨੁ ਪਰੈ ਸੋ ਜਨੁ ਉਧਰਨਹਾਰ ॥

sa(n)t saran jo jan parai so jan udharanahaar ||

One who seeks the Sanctuary of the Saints shall be saved.

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕਾ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥੧॥

sa(n)t kee ni(n)dhaa naanakaa bahur bahur avataar ||1||

One who slanders the Saints, O Nanak, shall be reincarnated over and over again. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

asaTapadhee ||

Ashtapadee:

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਆਰਜਾ ਘਟੈ ॥

sa(n)t kai dhookhan aarajaa ghaTai ||

Slandering the Saints, one's life is cut short.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਜਮ ਤੇ ਨਹੀ ਛੁਟੈ ॥

sa(n)t kai dhookhan jam te nahee chhuTai ||

Slandering the Saints, one shall not escape the Messenger of Death.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan sukh sabh jai ||

Slandering the Saints, all happiness vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨਰਕ ਮਹਿ ਪਾਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan narak meh pai ||

Slandering the Saints, one falls into hell.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਮਤਿ ਹੋਇ ਮਲੀਨ ॥

sa(n)t kai dhookhan mat hoi maleen ||

Slandering the Saints, the intellect is polluted.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੋਭਾ ਤੇ ਹੀਨ ॥

sa(n)t kai dhookhan sobhaa te heen ||

Slandering the Saints, one's reputation is lost.

ਸੰਤ ਕੇ ਹਤੇ ਕਉ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥

sa(n)t ke hate kau rakhai na koi ||

One who is cursed by a Saint cannot be saved.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਥਾਨ ਭ੍ਰਸਟੁ ਹੋਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan thaan bhrasaT hoi ||

Slandering the Saints, one's place is defiled.

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜੇ ਕਰੈ ॥

sa(n)t kirapaal kirapaa je karai ||

But if the Compassionate Saint shows His Kindness,

ਨਾਨਕ ਸੰਤਸੰਗਿ ਨਿੰਦਕੁ ਭੀ ਤਰੈ ॥੧॥

naanak sa(n)tasa(n)g ni(n)dhak bhee tarai ||1||

O Nanak, in the Company of the Saints, the slanderer may still be saved. ||1||

ਸੰਤ ਕੇ ਦੂਖਨ ਤੇ ਮੁਖੁ ਭਵੈ ॥

sa(n)t ke dhookhan te mukh bhavai ||

Slandering the Saints, one becomes a wry-faced malcontent.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਕਾਗ ਜਿਉ ਲਵੈ ॥

sa(n)tan kai dhookhan kaag jiau lavai ||

Slandering the Saints, one croaks like a raven.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਰਪ ਜੋਨਿ ਪਾਇ ॥

sa(n)tan kai dhookhan sarap jon pai ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a snake.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਕਿਰਮਾਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan tiragadh jon kiramai ||

Slandering the Saints, one is reincarnated as a wiggling worm.

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਹਿ ਜਲੈ ॥

sa(n)tan kai dhookhan tirasanaa meh jalai ||

Slandering the Saints, one burns in the fire of desire.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਭੁ ਕੋ ਛਲੈ ॥

sa(n)t kai dhookhan sabh ko chhalai ||

Slandering the Saints, one tries to deceive everyone.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤੇਜੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan tej sabh jai ||

Slandering the Saints, all one's influence vanishes.

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨੀਚੁ ਨੀਚਾਇ ॥

sa(n)t kai dhookhan neech neechai ||

Slandering the Saints, one becomes the lowest of the low.

ਸੰਤ ਦੋਖੀ ਕਾ ਥਾਉ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥

sa(n)t dhokhee kaa thaau ko naeh ||

For the slanderer of the Saint, there is no place of rest.