ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਜਿਉ ਸ੍ਵਾਗੀ ਦਿਖਾਵੈ ॥

naanaa roop jiau savaiaagee dhikhaavai ||

In various costumes, like actors, they appear.

ਜਿਉ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਨਚਾਵੈ ॥

jiau prabh bhaavai tivai nachaavai ||

As it pleases God, they dance.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਹੋਇ ॥

jo tis bhaavai soiee hoi ||

Whatever pleases Him, comes to pass.

ਨਾਨਕ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੭॥

naanak dhoojaa avar na koi ||7||

O Nanak, there is no other at all. ||7||

ਕਬਹੂ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਇਹੁ ਪਾਵੈ ॥

kabahoo saadhasa(n)gat ih paavai ||

Sometimes, this being attains the Company of the Holy.

ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥

aus asathaan te bahur na aavai ||

From that place, he does not have to come back again.

ਅੰਤਰਿ ਹੋਇ ਗਿਆਨ ਪਰਗਾਸੁ ॥

a(n)tar hoi giaan paragaas ||

The light of spiritual wisdom dawns within.

ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਕਾ ਨਹੀ ਬਿਨਾਸੁ ॥

aus asathaan kaa nahee binaas ||

That place does not perish.

ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗਿ ॥

man tan naam rate ik ra(n)g ||

The mind and body are imbued with the Love of the Naam, the Name of the One Lord.

ਸਦਾ ਬਸਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥

sadhaa baseh paarabraham kai sa(n)g ||

He dwells forever with the Supreme Lord God.

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਜਲੁ ਆਇ ਖਟਾਨਾ ॥

jiau jal meh jal aai khaTaanaa ||

As water comes to blend with water,

ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨਾ ॥

tiau jotee sa(n)g jot samaanaa ||

his light blends into the Light.

ਮਿਟਿ ਗਏ ਗਵਨ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥

miT ge gavan paae bisraam ||

Reincarnation is ended, and eternal peace is found.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੮॥੧੧॥

naanak prabh kai sadh kurabaan ||8||11||

Nanak is forever a sacrifice to God. ||8||11||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮਸਕੀਨੀਆ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਿ ਤਲੇ ॥

sukhee basai masakeeneeaa aap nivaar tale ||

The humble beings abide in peace; subduing egotism, they are meek.

ਬਡੇ ਬਡੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਾਨਕ ਗਰਬਿ ਗਲੇ ॥੧॥

badde badde aha(n)kaareeaa naanak garab gale ||1||

The very proud and arrogant persons, O Nanak, are consumed by their own pride. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

asaTapadhee ||

Ashtapadee:

ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਰਾਜ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

jis kai a(n)tar raaj abhimaan ||

One who has the pride of power within,

ਸੋ ਨਰਕਪਾਤੀ ਹੋਵਤ ਸੁਆਨੁ ॥

so narakapaatee hovat suaan ||

shall dwell in hell, and become a dog.

ਜੋ ਜਾਨੈ ਮੈ ਜੋਬਨਵੰਤੁ ॥

jo jaanai mai jobanava(n)t ||

One who deems himself to have the beauty of youth,

ਸੋ ਹੋਵਤ ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਜੰਤੁ ॥

so hovat bisaTaa kaa ja(n)t ||

shall become a maggot in manure.

ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਮਵੰਤੁ ਕਹਾਵੈ ॥

aapas kau karamava(n)t kahaavai ||

One who claims to act virtuously,

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਹੁ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਾਵੈ ॥

janam marai bahu jon bhramaavai ||

shall live and die, wandering through countless reincarnations.

ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਜੋ ਕਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥

dhan bhoom kaa jo karai gumaan ||

One who takes pride in wealth and lands

ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਅਗਿਆਨੁ ॥

so moorakh a(n)dhaa agiaan ||

is a fool, blind and ignorant.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਗਰੀਬੀ ਬਸਾਵੈ ॥

kar kirapaa jis kai hiradhai gareebee basaavai ||

One whose heart is mercifully blessed with abiding humility,

ਨਾਨਕ ਈਹਾ ਮੁਕਤੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥

naanak ieehaa mukat aagai sukh paavai ||1||

O Nanak, is liberated here, and obtains peace hereafter. ||1||

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਰਿ ਗਰਬਾਵੈ ॥

dhanava(n)taa hoi kar garabaavai ||

One who becomes wealthy and takes pride in it

ਤ੍ਰਿਣ ਸਮਾਨਿ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਵੈ ॥

tiran samaan kachh sa(n)g na jaavai ||

not even a piece of straw shall go along with him.

ਬਹੁ ਲਸਕਰ ਮਾਨੁਖ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਆਸ ॥

bahu lasakar maanukh uoopar kare aas ||

He may place his hopes on a large army of men,

ਪਲ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਕਾ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸ ॥

pal bheetar taa kaa hoi binaas ||

but he shall vanish in an instant.

ਸਭ ਤੇ ਆਪ ਜਾਨੈ ਬਲਵੰਤੁ ॥

sabh te aap jaanai balava(n)t ||

One who deems himself to be the strongest of all,

ਖਿਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ਜਾਇ ਭਸਮੰਤੁ ॥

khin meh hoi jai bhasama(n)t ||

in an instant, shall be reduced to ashes.

ਕਿਸੈ ਨ ਬਦੈ ਆਪਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

kisai na badhai aap aha(n)kaaree ||

One who thinks of no one else except his own prideful self

ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥

dharam rai tis kare khuaaree ||

the Righteous Judge of Dharma shall expose his disgrace.

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਾ ਕਾ ਮਿਟੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

gur prasaadh jaa kaa miTai abhimaan ||

One who, by Guru's Grace, eliminates his ego,

ਸੋ ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥

so jan naanak dharageh paravaan ||2||

O Nanak, becomes acceptable in the Court of the Lord. ||2||

ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਹਉ ਧਾਰੇ ॥

koT karam karai hau dhaare ||

If someone does millions of good deeds, while acting in ego,

ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਸਗਲੇ ਬਿਰਥਾਰੇ ॥

sram paavai sagale birathaare ||

he shall incur only trouble; all this is in vain.

ਅਨਿਕ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ॥

anik tapasiaa kare aha(n)kaar ||

If someone performs great penance, while acting in selfishness and conceit,

ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥

narak surag fir fir avataar ||

he shall be reincarnated into heaven and hell, over and over again.

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਆਤਮ ਨਹੀ ਦ੍ਰਵੈ ॥

anik jatan kar aatam nahee dhravai ||

He makes all sorts of efforts, but his soul is still not softened

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਗਵੈ ॥

har dharageh kahu kaise gavai ||

how can he go to the Court of the Lord?

ਆਪਸ ਕਉ ਜੋ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥

aapas kau jo bhalaa kahaavai ||

One who calls himself good

ਤਿਸਹਿ ਭਲਾਈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥

tiseh bhalaiee nikaT na aavai ||

goodness shall not draw near him.

ਸਰਬ ਕੀ ਰੇਨ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਹੋਇ ॥

sarab kee ren jaa kaa man hoi ||

One whose mind is the dust of all

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥੩॥

kahu naanak taa kee niramal soi ||3||

- says Nanak, his reputation is spotlessly pure. ||3||

ਜਬ ਲਗੁ ਜਾਨੈ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥

jab lag jaanai mujh te kachh hoi ||

As long as someone thinks that he is the one who acts,

ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

tab is kau sukh naahee koi ||

he shall have no peace.

ਜਬ ਇਹ ਜਾਨੈ ਮੈ ਕਿਛੁ ਕਰਤਾ ॥

jab ieh jaanai mai kichh karataa ||

As long as this mortal thinks that he is the one who does things,

ਤਬ ਲਗੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਤਾ ॥

tab lag garabh jon meh firataa ||

he shall wander in reincarnation through the womb.

ਜਬ ਧਾਰੈ ਕੋਊ ਬੈਰੀ ਮੀਤੁ ॥

jab dhaarai kouoo bairee meet ||

As long as he considers one an enemy, and another a friend,

ਤਬ ਲਗੁ ਨਿਹਚਲੁ ਨਾਹੀ ਚੀਤੁ ॥

tab lag nihachal naahee cheet ||

his mind shall not come to rest.

ਜਬ ਲਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥

jab lag moh magan sa(n)g mai ||

As long as he is intoxicated with attachment to Maya,

ਤਬ ਲਗੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥

tab lag dharam rai dhei sajai ||

the Righteous Judge shall punish him.

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥

prabh kirapaa te ba(n)dhan tooTai ||

By God's Grace, his bonds are shattered;

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਛੂਟੈ ॥੪॥

gur prasaadh naanak hau chhooTai ||4||

by Guru's Grace, O Nanak, his ego is eliminated. ||4||

ਸਹਸ ਖਟੇ ਲਖ ਕਉ ਉਠਿ ਧਾਵੈ ॥

sahas khaTe lakh kau uTh dhaavai ||

Earning a thousand, he runs after a hundred thousand.