ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਜਿਨ ਕਉ ਹੋਆ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹਰਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੈਰੀ ਪਾਹੀ ॥

jin kau hoaa kirapaal har se satigur pairee paahee ||

Those upon whom the Lord showers His Mercy, fall at the Feet of the True Guru.

ਤਿਨ ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹੀ ॥੧੪॥

tin aaithai othai mukh ujale har dharageh paidhe jaahee ||14||

Here and hereafter, their faces are radiant; they go to the Lord's Court in robes of honor. ||14||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

salok mahalaa doojaa ||

Shalok, Second Mehla:

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਂਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਡਾਰਿ ॥

jo sir saa(n)iee naa nivai so sir dheejai ddaar ||

Chop off that head which does not bow to the Lord.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਬਿਰਹਾ ਨਹੀ ਸੋ ਪਿੰਜਰੁ ਲੈ ਜਾਰਿ ॥੧॥

naanak jis pi(n)jar meh birahaa nahee so pi(n)jar lai jaar ||1||

O Nanak, that human body, in which there is no pain of separation from the Lord-take that body and burn it. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਮੁੰਢਹੁ ਭੁਲੀ ਨਾਨਕਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥

mu(n)ddahu bhulee naanakaa fir fir janam muieeaas ||

Forgetting the Primal Lord, O Nanak, people are born and die, over and over again.

ਕਸਤੂਰੀ ਕੈ ਭੋਲੜੈ ਗੰਦੇ ਡੁੰਮਿ ਪਈਆਸੁ ॥੨॥

kasatooree kai bholaRai ga(n)dhe ddu(n)m pieeaas ||2||

Mistaking it for musk, they have fallen into the stinking pit of filth. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ॥

so aaisaa har naam dhiaaieeaai man mere jo sabhanaa upar hukam chalaae ||

Meditate on that Name of the Lord, O my mind, whose Command rules over all.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰਿ ਲਏ ਛਡਾਏ ॥

so aaisaa har naam japeeaai man mere jo a(n)tee aausar le chhaddaae ||

Chant that Name of the Lord, O my mind, which will save you at the very last moment.

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੁ ਮਨ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਭ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥

so aaisaa har naam japeeaai man mere ju man kee tirasanaa sabh bhukh gavaae ||

Chant that Name of the Lord, O my mind, which shall drive out all hunger and desire from your mind.

ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਵਡਭਾਗੀ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥

so gurmukh naam japiaa vaddabhaagee tin ni(n)dhak dhusaT sabh pairee paae ||

Very fortunate and blessed is that Gurmukh who chants the Naam; it shall bring all slanderers and wicked enemies to fall at his feet.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਸਭਨਾ ਤੇ ਵਡਾ ਸਭਿ ਨਾਵੈ ਅਗੈ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥੧੫॥

naanak naam araadh sabhanaa te vaddaa sabh naavai agai aan nivaae ||15||

O Nanak, worship and adore the Naam, the Greatest Name of all, before which all come and bow. ||15||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਲਖਣੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥

ves kare kuroop kulakhanee man khoTai kooRiaar ||

She may wear good clothes, but the bride is ugly and rude; her mind is false and impure.

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਨਾ ਚਲੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਗਾਵਾਰਿ ॥

pir kai bhaanai naa chalai hukam kare gaavaar ||

She does not walk in harmony with the Will of her Husband Lord. Instead, she foolishly gives Him orders.

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਿ ॥

gur kai bhaanai jo chalai sabh dhukh nivaaranahaar ||

But she who walks in harmony with the Guru's Will, shall be spared all pain and suffering.

ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥

likhiaa meT na sakeeaai jo dhur likhiaa karataar ||

That destiny which was pre-ordained by the Creator cannot be erased.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਸਬਦੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

man tan saupe ka(n)t kau sabadhe dhare piaar ||

She must dedicate her mind and body to her Husband Lord, and enshrine love for the Word of the Shabad.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥

bin naavai kinai na paiaa dhekhahu ridhai beechaar ||

Without His Name, no one has found Him; see this and reflect upon it in your heart.

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੁਆਲਿਓ ਸੁਲਖਣੀ ਜਿ ਰਾਵੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿ ॥੧॥

naanak saa suaalio sulakhanee j raavee sirajanahaar ||1||

O Nanak, she is beautiful and graceful; the Creator Lord ravishes and enjoys her. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨ ਦਿਸੈ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥

maiaa moh gubaar hai tis dhaa na dhisai uravaar na paar ||

Attachment to Maya is an ocean of darkness; neither this shore nor the one beyond can be seen.

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦੇ ਡੁਬੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥

manmukh agiaanee mahaa dhukh paidhe ddube har naam visaar ||

The ignorant, self-willed manmukhs suffer in terrible pain; they forget the Lord's Name and drown.

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

bhalake uTh bahu karam kamaaveh dhoojai bhai piaar ||

They arise in the morning and perform all sorts of rituals, but they are caught in the love of duality.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਭਉਜਲੁ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥

satigur seveh aapanaa bhaujal utare paar ||

Those who serve the True Guru cross over the terrifying world-ocean.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੨॥

naanak gurmukh sach samaaveh sach naam ur dhaar ||2||

O Nanak, the Gurmukhs keep the True Name enshrined in their hearts; they are absorbed into the True One. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਪੂਰਿ ਦੂਜਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ॥

har jal thal maheeal bharapoor dhoojaa naeh koi ||

The Lord pervades and permeates the water, the land and the sky; there is no other at all.

ਹਰਿ ਆਪਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ਕੂੜਿਆਰ ਸਭ ਮਾਰਿ ਕਢੋਇ ॥

har aap beh kare niaau kooRiaar sabh maar kaddoi ||

The Lord Himself sits upon His Throne and administers justice. He beats and drives out the false-hearted.

ਸਚਿਆਰਾ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਧਰਮ ਨਿਆਉ ਕੀਓਇ ॥

sachiaaraa dhei vaddiaaiee har dharam niaau keeoi ||

The Lord bestows glorious greatness upon those who are truthful. He administers righteous justice.

ਸਭ ਹਰਿ ਕੀ ਕਰਹੁ ਉਸਤਤਿ ਜਿਨਿ ਗਰੀਬ ਅਨਾਥ ਰਾਖਿ ਲੀਓਇ ॥

sabh har kee karahu usatat jin gareeb anaath raakh leeoi ||

So praise the Lord, everybody; He protects the poor and the lost souls.

ਜੈਕਾਰੁ ਕੀਓ ਧਰਮੀਆ ਕਾ ਪਾਪੀ ਕਉ ਡੰਡੁ ਦੀਓਇ ॥੧੬॥

jaikaar keeo dharameeaa kaa paapee kau dda(n)dd dheeoi ||16||

He honors the righteous and punishes the sinners. ||16||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੀ ਕਾਮਣੀ ਕੁਲਖਣੀ ਕੁਨਾਰਿ ॥

manmukh mailee kaamanee kulakhanee kunaar ||

The self-willed manmukh, the foolish bride, is a filthy, rude and evil wife.

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣਾ ਪਰ ਪੁਰਖੈ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

pir chhoddiaa ghar aapanaa par purakhai naal piaar ||

Forsaking her Husband Lord and leaving her own home, she gives her love to another.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਚੁਕਈ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੂਕਾਰ ॥

tirasanaa kadhe na chukiee jaladhee kare pookaar ||

Her desires are never satisfied, and she burns and cries out in pain.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਸੋਹਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥੧॥

naanak bin naavai kuroop kusohanee parahar chhoddee bhataar ||1||

O Nanak, without the Name, she is ugly and ungraceful. She is abandoned and left behind by her Husband Lord. ||1||