ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਿਰੀਰਾਗ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ॥

sireeraag kee vaar mahalaa chauthhaa salokaa naal ||

Vaar Of Siree Raag, Fourth Mehla, With Shaloks:

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਰਾਗਾ ਵਿਚਿ ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਹੈ ਜੇ ਸਚਿ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥

raagaa vich sreeraag hai je sach dhare piaar ||

Among the ragas, Siree Raag is the best, if it inspires you to enshrine love for the True Lord.

ਸਦਾ ਹਰਿ ਸਚੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਿਹਚਲ ਮਤਿ ਅਪਾਰੁ ॥

sadhaa har sach man vasai nihachal mat apaar ||

The True Lord comes to abide forever in the mind, and your understanding becomes steady and unequalled.

ਰਤਨੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

ratan amolak paiaa gur kaa sabadh beechaar ||

The priceless jewel is obtained, by contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਜਿਹਵਾ ਸਚੀ ਮਨੁ ਸਚਾ ਸਚਾ ਸਰੀਰ ਅਕਾਰੁ ॥

jihavaa sachee man sachaa sachaa sareer akaar ||

The tongue becomes true, the mind becomes true, and the body becomes true as well.

ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ ॥੧॥

naanak sachai satigur seviaai sadhaa sach vaapaar ||1||

O Nanak, forever true are the dealings of those who serve the True Guru. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਹੋਰੁ ਬਿਰਹਾ ਸਭ ਧਾਤੁ ਹੈ ਜਬ ਲਗੁ ਸਾਹਿਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

hor birahaa sabh dhaat hai jab lag saahib preet na hoi ||

All other loves are transitory, as long as people do not love their Lord and Master.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਵੇਖਣੁ ਸੁਨਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥

eih man maiaa mohiaa vekhan sunan na hoi ||

This mind is enticed by Maya-it cannot see or hear.

ਸਹ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਊਪਜੈ ਅੰਧਾ ਕਿਆ ਕਰੇਇ ॥

seh dhekhe bin preet na uoopajai a(n)dhaa kiaa karei ||

Without seeing her Husband Lord, love does not well up; what can the blind person do?

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਅਖੀ ਲੀਤੀਆ ਸੋਈ ਸਚਾ ਦੇਇ ॥੨॥

naanak jin akhee leeteeaa soiee sachaa dhei ||2||

O Nanak, the True One who takes away the eyes of spiritual wisdom-He alone can restore them. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਇਕੋ ਕਰਤਾ ਇਕੁ ਇਕੋ ਦੀਬਾਣੁ ਹਰਿ ॥

har iko karataa ik iko dheebaan har ||

The Lord alone is the One Creator; there is only the One Court of the Lord.

ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਦਾ ਹੈ ਅਮਰੁ ਇਕੋ ਹਰਿ ਚਿਤਿ ਧਰਿ ॥

har ikasai dhaa hai amar iko har chit dhar ||

The One Lord's Command is the One and Only-enshrine the One Lord in your consciousness.

ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ਡਰੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ॥

har tis bin koiee naeh ddar bhram bhau dhoor kar ||

Without that Lord, there is no other at all. Remove your fear, doubt and dread.

ਹਰਿ ਤਿਸੈ ਨੋ ਸਾਲਾਹਿ ਜਿ ਤੁਧੁ ਰਖੈ ਬਾਹਰਿ ਘਰਿ ॥

har tisai no saalaeh j tudh rakhai baahar ghar ||

Praise that Lord who protects you, inside your home, and outside as well.

ਹਰਿ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਸੋ ਹਰਿ ਜਪਿ ਭਉ ਬਿਖਮੁ ਤਰਿ ॥੧॥

har jis no hoi dhiaal so har jap bhau bikham tar ||1||

When that Lord becomes merciful, and one comes to chant the Lord's Name, one swims across the ocean of fear. ||1||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਦਾਤੀ ਸਾਹਿਬ ਸੰਦੀਆ ਕਿਆ ਚਲੈ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ॥

dhaatee saahib sa(n)dheeaa kiaa chalai tis naal ||

The gifts belong to our Lord and Master; how can we compete with Him?

ਇਕ ਜਾਗੰਦੇ ਨਾ ਲਹੰਨਿ ਇਕਨਾ ਸੁਤਿਆ ਦੇਇ ਉਠਾਲਿ ॥੧॥

eik jaaga(n)dhe naa laha(n)n ikanaa sutiaa dhei uThaal ||1||

Some remain awake and aware, and do not receive these gifts, while others are awakened from their sleep to be blessed. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

First Mehla:

ਸਿਦਕੁ ਸਬੂਰੀ ਸਾਦਿਕਾ ਸਬਰੁ ਤੋਸਾ ਮਲਾਇਕਾਂ ॥

sidhak sabooree saadhikaa sabar tosaa malaikaa(n) ||

Faith, contentment and tolerance are the food and provisions of the angels.

ਦੀਦਾਰੁ ਪੂਰੇ ਪਾਇਸਾ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਖਾਇਕਾ ॥੨॥

dheedhaar poore paisaa thaau naahee khaikaa ||2||

They obtain the Perfect Vision of the Lord, while those who gossip find no place of rest. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਭ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਆਪਿ ਕਾਰੈ ਲਾਈ ॥

sabh aape tudh upai kai aap kaarai laiee ||

You Yourself created all; You Yourself delegate the tasks.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਦਾ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ॥

too(n) aape vekh vigasadhaa aapanee vaddiaaiee ||

You Yourself are pleased, beholding Your Own Glorious Greatness.

ਹਰਿ ਤੁਧਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਈ ॥

har tudhahu baahar kichh naahee too(n) sachaa saiee ||

O Lord, there is nothing at all beyond You. You are the True Lord.

ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਸਭਨੀ ਹੀ ਥਾਈ ॥

too(n) aape aap varatadhaa sabhanee hee thaiee ||

You Yourself are contained in all places.

ਹਰਿ ਤਿਸੈ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਜੋ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥੨॥

har tisai dhiaavahu sa(n)t janahu jo le chhaddaiee ||2||

Meditate on that Lord, O Saints; He shall rescue and save you. ||2||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਫਕੜ ਜਾਤੀ ਫਕੜੁ ਨਾਉ ॥

fakaR jaatee fakaR naau ||

Pride in social status is empty; pride in personal glory is useless.

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਇਕਾ ਛਾਉ ॥

sabhanaa jeeaa ikaa chhaau ||

The One Lord gives shade to all beings.

ਆਪਹੁ ਜੇ ਕੋ ਭਲਾ ਕਹਾਏ ॥

aapahu je ko bhalaa kahaae ||

You may call yourself good;

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਪੈ ਜਾ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਪਾਏ ॥੧॥

naanak taa par jaapai jaa pat lekhai paae ||1||

O Nanak, this will only be known when your honor is approved in God's Account. ||1||

ਮਃ ੨ ॥

mahalaa doojaa ||

Second Mehla:

ਜਿਸੁ ਪਿਆਰੇ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਮਰਿ ਚਲੀਐ ॥

jis piaare siau neh tis aagai mar chaleeaai ||

Die before the One whom you love;

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ਤਾ ਕੈ ਪਾਛੈ ਜੀਵਣਾ ॥੨॥

dhirag jeevan sa(n)saar taa kai paachhai jeevanaa ||2||

To live without Him is to live a worthless life in this world. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਐ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਦੁਇ ਦੀਵੇ ॥

tudh aape dharatee saajeeaai cha(n)dh sooraj dhui dheeve ||

You Yourself created the earth, and the two lamps of the sun and the moon.

ਦਸ ਚਾਰਿ ਹਟ ਤੁਧੁ ਸਾਜਿਆ ਵਾਪਾਰੁ ਕਰੀਵੇ ॥

dhas chaar haT tudh saajiaa vaapaar kareeve ||

You created the fourteen world-shops, in which Your Business is transacted.

ਇਕਨਾ ਨੋ ਹਰਿ ਲਾਭੁ ਦੇਇ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਥੀਵੇ ॥

eikanaa no har laabh dhei jo gurmukh theeve ||

The Lord bestows His Profits on those who become Gurmukh.

ਤਿਨ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਵਿਆਪਈ ਜਿਨ ਸਚੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੇ ॥

tin jamakaal na viaapiee jin sach a(n)mrit peeve ||

The Messenger of Death does not touch those who drink in the True Ambrosial Nectar.

ਓਇ ਆਪਿ ਛੁਟੇ ਪਰਵਾਰ ਸਿਉ ਤਿਨ ਪਿਛੈ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛੁਟੀਵੇ ॥੩॥

oi aap chhuTe paravaar siau tin pichhai sabh jagat chhuTeeve ||3||

They themselves are saved, along with their family, and all those who follow them are saved as well. ||3||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਕੁਦਰਤਿ ਕਰਿ ਕੈ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥

kudharat kar kai vasiaa soi ||

He created the Creative Power of the Universe, within which He dwells.