ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ਚਲਾ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥

man tan arapee aap gavaiee chalaa satigur bhaae ||

I offer my mind and body, and I renounce my selfishness and conceit; I walk in Harmony with the Will of the True Guru.

ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੭॥

sadh balihaaree gur apune viTahu j har setee chit laae ||7||

I am forever a sacrifice to my Guru, who has attached my consciousness to the Lord. ||7||

ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਜੋ ਬਿੰਦੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

so braahaman braham jo bi(n)dhe har setee ra(n)g raataa ||

He alone is a Brahmin, who knows the Lord Brahma, and is attuned to the Love of the Lord.

ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਸਭਨਾ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ॥

prabh nikaT vasai sabhanaa ghaT a(n)tar gurmukh viralai jaataa ||

God is close at hand; He dwells deep within the hearts of all. How rare are those who, as Gurmukh, know Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥੮॥੫॥੨੨॥

naanak naam milai vaddiaaiee gur kai sabadh pachhaataa ||8||5||22||

O Nanak, through the Naam, greatness is obtained; through the Word of the Guru's Shabad, He is realized. ||8||5||22||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਸਹਜੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

sahajai no sabh lochadhee bin gur paiaa na jai ||

Everyone longs to be centered and balanced, but without the Guru, no one can.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਥਕੇ ਭੇਖੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

paR paR pa(n)ddit jotakee thake bhekhee bharam bhulai ||

The Pandits and the astrologers read and read until they grow weary, while the fanatics are deluded by doubt.

ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਸਹਜੁ ਪਾਇਆ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੧॥

gur bheTe sahaj paiaa aapanee kirapaa kare rajai ||1||

Meeting with the Guru, intuitive balance is obtained, when God, in His Will, grants His Grace. ||1||

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਹਜੁ ਨ ਹੋਇ ॥

bhaiee re gur bin sahaj na hoi ||

O Siblings of Destiny, without the Guru, intuitive balance is not obtained.

ਸਬਦੈ ਹੀ ਤੇ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sabadhai hee te sahaj uoopajai har paiaa sach soi ||1|| rahaau ||

Through the Word of the Shabad, intuitive peace and poise wells up, and that True Lord is obtained. ||1||Pause||

ਸਹਜੇ ਗਾਵਿਆ ਥਾਇ ਪਵੈ ਬਿਨੁ ਸਹਜੈ ਕਥਨੀ ਬਾਦਿ ॥

sahaje gaaviaa thai pavai bin sahajai kathanee baadh ||

That which is sung intuitively is acceptable; without this intuition, all chanting is useless.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਭਗਤਿ ਊਪਜੈ ਸਹਜਿ ਪਿਆਰਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥

sahaje hee bhagat uoopajai sahaj piaar bairaag ||

In the state of intuitive balance, devotion wells up. In intuitive balance, love is balanced and detached.

ਸਹਜੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖ ਸਾਤਿ ਹੋਇ ਬਿਨੁ ਸਹਜੈ ਜੀਵਣੁ ਬਾਦਿ ॥੨॥

sahajai hee te sukh saat hoi bin sahajai jeevan baadh ||2||

In the state of intuitive balance, peace and tranquility are produced. Without intuitive balance, life is useless. ||2||

ਸਹਜਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥

sahaj saalaahee sadhaa sadhaa sahaj samaadh lagai ||

In the state of intuitive balance, praise the Lord forever and ever. With intuitive ease, embrace Samaadhi.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਗੁਣ ਊਚਰੈ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

sahaje hee gun uoocharai bhagat kare liv lai ||

In the state of intuitive balance, chant His Glories, lovingly absorbed in devotional worship.

ਸਬਦੇ ਹੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਖਾਇ ॥੩॥

sabadhe hee har man vasai rasanaa har ras khai ||3||

Through the Shabad, the Lord dwells within the mind, and the tongue tastes the Sublime Essence of the Lord. ||3||

ਸਹਜੇ ਕਾਲੁ ਵਿਡਾਰਿਆ ਸਚ ਸਰਣਾਈ ਪਾਇ ॥

sahaje kaal viddaariaa sach saranaiee pai ||

In the poise of intuitive balance, death is destroyed, entering the Sanctuary of the True One.

ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥

sahaje har naam man vasiaa sachee kaar kamai ||

Intuitively balanced, the Name of the Lord dwells within the mind, practicing the lifestyle of Truth.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੪॥

se vaddabhaagee jinee paiaa sahaje rahe samai ||4||

Those who have found Him are very fortunate; they remain intuitively absorbed in Him. ||4||

ਮਾਇਆ ਵਿਚਿ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

maiaa vich sahaj na uoopajai maiaa dhoojai bhai ||

Within Maya, the poise of intuitive balance is not produced. Maya leads to the love of duality.

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਹਉਮੈ ਜਲੈ ਜਲਾਇ ॥

manmukh karam kamaavane haumai jalai jalai ||

The self-willed manmukhs perform religious rituals, but they are burnt down by their selfishness and conceit.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੂਕਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੫॥

ja(n)man maran na chookiee fir fir aavai jai ||5||

Their births and deaths do not cease; over and over again, they come and go in reincarnation. ||5||

ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣਾ ਵਿਚਿ ਸਹਜੁ ਨ ਪਾਈਐ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥

tirahu gunaa vich sahaj na paieeaai trai gun bharam bhulai ||

In the three qualities, intuitive balance is not obtained; the three qualities lead to delusion and doubt.

ਪੜੀਐ ਗੁਣੀਐ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਜਾ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥

paReeaai guneeaai kiaa katheeaai jaa mu(n)ddahu ghuthaa jai ||

What is the point of reading, studying and debating, if one loses his roots?

ਚਉਥੇ ਪਦ ਮਹਿ ਸਹਜੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੬॥

chauthe padh meh sahaj hai gurmukh palai pai ||6||

In the fourth state, there is intuitive balance; the Gurmukhs gather it in. ||6||

ਨਿਰਗੁਣ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥

niragun naam nidhaan hai sahaje sojhee hoi ||

The Naam, the Name of the Formless Lord, is the treasure. Through intuitive balance, understanding is obtained.

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

gunava(n)tee saalaahiaa sache sachee soi ||

The virtuous praise the True One; their reputation is true.

ਭੁਲਿਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਸੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੭॥

bhuliaa sahaj milaisee sabadh milaavaa hoi ||7||

The wayward are united with God through intuitive balance; through the Shabad, union is obtained. ||7||

ਬਿਨੁ ਸਹਜੈ ਸਭੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥

bin sahajai sabh a(n)dh hai maiaa moh gubaar ||

Without intuitive balance, all are blind. Emotional attachment to Maya is utter darkness.

ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੋਝੀ ਪਈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਿ ॥

sahaje hee sojhee piee sachai sabadh apaar ||

In intuitive balance, understanding of the True, Infinite Shabad is obtained.

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਰਤਾਰਿ ॥੮॥

aape bakhas milaian poore gur karataar ||8||

Granting forgiveness, the Perfect Guru unites us with the Creator. ||8||

ਸਹਜੇ ਅਦਿਸਟੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਿਰਭਉ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

sahaje adhisaT pachhaaneeaai nirabhau jot nira(n)kaar ||

In intuitive balance, the Unseen is recognized-the Fearless, Luminous, Formless Lord.

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਇਕੁ ਦਾਤਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੁ ॥

sabhanaa jeeaa kaa ik dhaataa jotee jot milaavanahaar ||

There is only the One Giver of all beings. He blends our light with His Light.

ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੯॥

poorai sabadh salaaheeaai jis dhaa a(n)t na paaraavaar ||9||

So praise God through the Perfect Word of His Shabad; He has no end or limitation. ||9||

ਗਿਆਨੀਆ ਕਾ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਹਜਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥

giaaneeaa kaa dhan naam hai sahaj kareh vaapaar ||

Those who are wise take the Naam as their wealth; with intuitive ease, they trade with Him.

ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੈਨਿ ਅਖੁਟ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥

anadhin laahaa har naam lain akhuT bhare bha(n)ddaar ||

Night and day, they receive the Profit of the Lord's Name, which is an inexhaustible and over-flowing treasure.

ਨਾਨਕ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਦੀਏ ਦੇਵਣਹਾਰਿ ॥੧੦॥੬॥੨੩॥

naanak toT na aaviee dhe'ee dhevanahaar ||10||6||23||

O Nanak, when the Great Giver gives, nothing at all is lacking. ||10||6||23||