ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
anadhin sahasaa kadhe na chookai bin sabadhai dhukh paae ||
Night and day, his doubts never stop; without the Word of the Shabad, he suffers in pain.
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਭੀ ਉਸਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੰੁਦੀ, ਸ਼ਬਦ (ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਤੋਂ) ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ।
(जिस कारण) हर रोज किसी भी वक्त उसकी चिंता दूर नहीं होती।(और वह) शबद (का आसरा लिए) बिना दुख पाता है।
Noche y día, sus dudas no paran y sin la Palabra del Shabd, sufre dolor.
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਵਿਹਾਏ ॥
kaam karodh lobh a(n)tar sabalaa nit dha(n)dhaa karat vihaae ||
Sexual desire, anger and greed are so powerful within him; he passes his life constantly entangled in worldly affairs.
ਮੂਰਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਕਾਮ, ਕੋ੍ਰਧ ਤੇ ਲੋਭ ਜ਼ੋਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਧੰਧੇ ਕਰਦਿਆਂ ਉਮਰ ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਹੈ,
मूर्ख के हृदय में काम।क्रोध और लोभ प्रबल है।और सदा धंधे करते हुए उम्र गुजरती है।
En su interior surge la lujuria, el enojo y una avaricia furiosa, y pasa su vida en lucha.
ਚਰਣ ਕਰ ਦੇਖਤ ਸੁਣਿ ਥਕੇ ਦਿਹ ਮੁਕੇ ਨੇੜੈ ਆਏ ॥
charan kar dhekhat sun thake dheh muke neRai aae ||
His feet, hands, eyes and ears are exhausted; his days are numbered, and his death is immanent.
ਪੈਰ, ਹੱਥ, (ਅੱਖੀਆਂ) ਵੇਖ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ (ਕੰਨ) ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ, (ਉਮਰ ਦੇ) ਦਿਨ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ,
पैर।हाथ।(आँखें) देख-देख के और (कान) सुन-सुन के थक गए हैं।(उम्र के) दिन गुजर गए हैं।(मरने के दिन नजदीक आ गए हैं)।
Cansados están ya sus pies, sus manos, sus oídos y sus ojos, y su vida llegará a su fin.
ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਲਗੋ ਮੀਠਾ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥
sachaa naam na lago meeThaa jit naam nav nidh paae ||
The True Name does not seem sweet to him - the Name by which the nine treasures are obtained.
ਜਿਸ ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਨੌ ਨਿਧੀਆਂ ਲੱਭ ਪੈਣ ਉਹ ਸੱਚਾ ਨਾਮ (ਮੂਰਖ ਨੂੰ) ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, (ਲੱਗੇ ਭੀ ਕਿਵੇਂ?)
जिस नाम के माध्यम से नौ निधियाँ प्राप्त हो जाएं वह सच्चा नाम (मूर्ख को) अच्छा नहीं लगता।
Nunca amó el Verdadero Nombre a través del Cual pudo haber recibido los Nueve Tesoros de Dios.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਤਾਂ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥
jeevat marai marai fun jeevai taa(n) mokha(n)tar paae ||
But if he remains dead while yet alive, then by so dying, he truly lives; thus, he attains liberation.
(ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ) ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ (ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ) ਮੁਰਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮਰ ਕੇ ਫੇਰ (ਹਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ) ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ।
(लगे भी कैसे। ) (संसार में) कार-व्यवहार करता हुआ (जो।संसार से) मुर्दा हो जाए (इस तरह) मर के फिर (हरी की याद में) पुनर्जीवित (चैतन्य) हो।तो ही मुक्ति का भेद मिलता है।
Si viviendo, uno muere para su propio ser, en ese morir uno vive emancipado.
ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਰਾਣੀ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਏ ॥
dhur karam na paio paraanee vin karamaa kiaa paae ||
But if he is not blessed with such pre-ordained karma, then without this karma, what can he obtain?
ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧੁਰੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਨਸੀਬ ਨਾਹ ਹੋਈ, ਉਹ (ਪਿਛਲੇ ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ) ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਹੁਣ ਬੰਦਗੀ ਵਾਲੇ ਸੰਸਕਾਰ) ਕਿਥੋਂ ਲਭੇ?
पर जिस मनुष्य को धुर से ही परमात्मा की कृपा नसीब ना हुई हो।वह (पिछले अच्छे संस्कारों वाले) कामों के बिना (अब बंदगी वाले संस्कार) कैसे पाए।
Pero sin acciones que agraden a Dios uno no será bendecido por Él, ¿cómo puede tal ser lograr esa Bendición? Alaba entonces la Palabra del Shabd del Guru,
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਮੂੜੇ ਗਤਿ ਮਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥
gur kaa sabadh samaal too mooRe gat mat sabadhe paae ||
Meditate in remembrance on the Word of the Guru's Shabad, you fool; through the Shabad, you shall obtain salvation and wisdom.
ਹੇ ਮੂਰਖ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ (ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਾਂਭ, (ਕਿਉਂਕਿ) ਉੱਚੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਤਿ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ।
हे मूर्ख ! सतिगुरू के शबद को (हृदय में) सम्भाल (क्योंकि) ऊँची आत्मिक अवस्था और भली मति शबद से ही मिलती है।
oh ser ignorante, pues la Redención y la Sabiduría vienen de la Palabra del Shabd del Guru.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥
naanak satigur tadh hee paae jaa(n) vichahu aap gavaae ||2||
O Nanak, he alone finds the True Guru, who eliminates self-conceit from within. ||2||
(ਪਰ,) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੀ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ।੨।
(पर) हे नानक ! सतिगुरू भी तभी मिलता है जब मनुष्य हृदय में से अहंकार दूर करता है। 2।
Dice Nanak, sin el ego, uno recibe al Guru Verdadero en el interior. (2)
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਪਉੜੀ।
Pauri
ਜਿਸ ਦੈ ਚਿਤਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਉ ਅੰਦੇਸਾ ਕਿਸੈ ਗਲੈ ਦਾ ਲੋੜੀਐ ॥
jis dhai chit vasiaa meraa suaamee tis no kiau a(n)dhesaa kisai galai dhaa loReeaai ||
One whose consciousness is filled with my Lord Master - why should he feel anxious about anything?
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਿਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ।
जिस मनुष्य के हृदय में प्यारा प्रभू निवास करे।उसे किसी बात की चिंता नहीं रह जातीं
Aquél que Te enaltece, oh Señor, en su mente, ¿por qué y a qué le puede temer?
ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਕਾ ਤਿਸ ਨੋ ਧਿਆਇਦਿਆ ਕਿਵ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਹੁ ਮੋੜੀਐ ॥
har sukhadhaataa sabhanaa galaa kaa tis no dhiaaidhiaa kiv nimakh ghaRee muh moReeaai ||
The Lord is the Giver of Peace, the Lord of all things; why would we turn our faces away from His meditation, even for a moment, or an instant?
ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਕ ਖਿਨ ਭਰ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ।
प्रभू हर किस्म के सुख देने वाला है।उसका सिमरन किए बिना एक छिन भर भी नहीं रहना चाहिए।
Nuestro Señor nos bendice con todo, ¿por qué abandonar siquiera por un momento Su Contemplación?
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਸ ਨੋ ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਹੋਏ ਨਿਤ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਮੁਹੁ ਜੋੜੀਐ ॥
jin har dhiaaiaa tis no sarab kaliaan hoe nit sa(n)t janaa kee sa(n)gat jai baheeaai muh joReeaai ||
One who meditates on the Lord obtains all pleasures and comforts; let us go each and every day, to sit in the Saints' Society.
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੰੁਦੇ ਹਨ, (ਇਸ ਵਾਸਤੇ) ਸਦਾ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ) ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ।
जिस मनुष्य ने हरी को सिमरा है।उसे सारे सुख प्राप्त होते हैं।(इस वास्ते) सदा साध-संगति में ही बैठना चाहिए और (प्रभू के गुणों के बारे में) विचार करनी चाहिए।
El que habita en el Señor, vive eternamente en Éxtasis, pues él guarda siempre para sí la Compañía de los Santos.
ਸਭਿ ਦੁਖ ਭੁਖ ਰੋਗ ਗਏ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਕੇ ਸਭਿ ਜਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੀਐ ॥
sabh dhukh bhukh rog ge har sevak ke sabh jan ke ba(n)dhan toReeaai ||
All the pain, hunger, and disease of the Lord's servant are eradicated; the bonds of the humble beings are torn away.
ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਲੇਸ਼ ਭੁੱਖਾਂ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
हरी के भक्त के सारे कलेश।भूख व रोग दूर हो जाते हैं।और सारे बंधन टूट जाते हैं।
Toda aflicción y hambre del Devoto del Señor es erradicada, si, todas las amarras de los Santos son deshechas.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਆ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਜਗਤੁ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਲੋੜੀਐ ॥੪॥
har kirapaa te hoaa har bhagat har bhagat janaa kai muh ddiThai jagat tariaa sabh loReeaai ||4||
By the Lord's Grace, one becomes the Lord's devotee; beholding the face of the Lord's humble devotee, the whole world is saved and carried across. ||4||
(ਕਿਉਂਕਿ) ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹਰੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ । ਚਾਹੀਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ (ਭਾਵ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ) ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤਰ ਜਾਏ ।
(क्योंकि) हरी का भक्त हरी की अपनी कृपा से बनता है।चाहिए तो ये कि हरी के भक्तों के दर्शन करके (भाव।उनकी संगति में रह के) सारा संसार ही तैर जाए (पर।अफसोस।संसार इस राह पर चलता ही नहीं)। 4।
Es por la Gracia del Señor que uno se convierte en el Devoto de Dios; y teniendo Su Visión otros también son redimidos. (4)
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਸਲੋਕ ਤੀਜੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀ।
Shlok, Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਸੁਆਉ ਨ ਪਾਇਆ ॥
saa rasanaa jal jaau jin har kaa suaau na paiaa ||
Let that tongue, which has not tasted the Name of the Lord, be burnt.
ਜਿਸ ਜੀਭ ਨੇ ਹਰੀ (ਦੇ ਨਾਮ) ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਿਆ, ਉਹ ਜੀਭ ਸੜ ਜਾਏ (ਭਾਵ, ਉਹ ਜੀਭ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ)
जिस जीभ ने हरी (के नाम) का स्वाद नहीं चखा।वह जीभ जल जाए (भाव।वह जीभ किसी काम की नहीं);
Quemados sean los labios que no saborean la Esencia del Señor.
ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਸਾਇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੧॥
naanak rasanaa sabadh rasai jin har har ma(n)n vasaiaa ||1||
O Nanak, one whose mind is filled with the Name of the Lord, Har, Har - his tongue savors the Word of the Shabad. ||1||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਜੀਭ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ (ਜੀਭ) ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ।
हे नानक ! वह जीभ गुरू के शबद में रस जाती है जिस (जीभ) ने परमात्मा मन में बसाया है।
Dice Nanak, la boca que se inmerge en la Palabra, se vuelve dulce, sí, en la mente está enaltecido el Nombre. (1)
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਤੀਜੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀ।
Shlok, Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
saa rasanaa jal jaau jin har kaa naau visaariaa ||
Let that tongue, which has forgotten the Name of the Lord, be burnt.
ਜਿਸ ਜੀਭ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸਾਰਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਭ ਸੜ ਜਾਏ ।
जिस जीभ ने हरी का नाम विसारा है।वह जीभ जल जाए।
Quemados sean los labios que abandonan el Nombre del Señor.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਪੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੨॥
naanak gurmukh rasanaa har japai har kai nai piaariaa ||2||
O Nanak, the tongue of the Gurmukh chants the Lord's Name, and loves the Name of the Lord. ||2||
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਅਸਲ ਵਿਚ) ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੀਭ (ਹੀ) ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦੀ ਹੈ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ।੨।
हे नानक ! (दरअसल) सतिगुरू के सन्मुख रहने वाले मनुष्य की जीभ (ही) हरी का नाम जपती है हरी के नाम से प्यार करती है। 2।
Dice Nanak, el Gurmukj recita con su boca sólo el Nombre del Señor, pues lo que él ama es solamente el Nombre del Señor. (2)
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਪਉੜੀ।
Pauri
ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਸੇਵਕੁ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥
har aape Thaakur sevak bhagat har aape kare karaae ||
The Lord Himself is the Master, the servant and the devotee; the Lord Himself is the Cause of causes.
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਠਾਕੁਰ ਆਪ ਹੀ ਸੇਵਕ ਤੇ ਭਗਤ ਹੈ
प्रभू खुद ही ठाकुर।खुद ही सेवक और भक्त है।स्वयं ही करता है और स्वयं (जीवों से) करवाता है।
El Señor Mismo es el Maestro, Él Mismo es el Devoto, Él Mismo es un Devoto para Sí Mismo.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਏ ॥
har aape vekhai vigasai aape jit bhaavai tit laae ||
The Lord Himself beholds, and He Himself rejoices. As He wills, so does He enjoin us.
ਆਪੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ (ਜੀਵਾਂ ਪਾਸੋਂ) ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੰੁਦਾ ਹੈ
खुद ही देखता है।खुद ही प्रसन्न होता है।जिधर चाहता है उधर (जीवों को) लगाता है।
Él Mismo, observándolo todo, está complacido. Él Mismo por Voluntad, encamina a todos en su trabajo.
ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ਆਪੇ ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਉਝੜਿ ਪਾਏ ॥
har ikanaa maarag paae aape har ikanaa ujhaR paae ||
The Lord places some on the Path, and the Lord leads others into the wilderness.
ਜਿਧਰ ਚਾਹੰੁਦਾ ਹੈ ਓਧਰ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕਨਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਕਨਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ।
इन्हें खुद ही सीधे रास्ते पर डालता है।और इनको खुद ही गलत राह पर चला देता है।
Él guía a algunos en el Sendero, y a otros los desvía.
ਹਰਿ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਚਲਤ ਸਬਾਏ ॥
har sachaa saahib sach tapaavas kar vekhai chalat sabaae ||
The Lord is the True Master; True is His justice. He arranges and beholds all His plays.
ਹਰੀ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਭੀ ਅਭੁੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤਮਾਸ਼ੇ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ
हरी सच्चा मालिक है।उसका न्याय भी अभॅुल है।वह स्वयं ही सारे तमाशे करके देख रहा है।
Verdad es mi Señor, Verdad es Su Justicia, Él construye y observa todo Su Teatro.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੫॥
gur parasaadh kahai jan naanak har sache ke gun gaae ||5||
By Guru's Grace, servant Nanak speaks and sings the Glorious Praises of the True Lord. ||5||
ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ (ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਐਸੇ) ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ।੫।
दास नानक कहता है कि सतिगुरू की मेहर से (ही मनुष्य ऐसे) सदा-स्थिर रहने वाले प्रभू के गुण गाता है। 5।
Dice Nanak, canta entonces las Alabanzas Verdaderas del Señor, por la Gracia del Guru. (5)
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਸਲੋਕ ਤੀਜੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀ।
Shlok, Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
ਦਰਵੇਸੀ ਕੋ ਜਾਣਸੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਦਰਵੇਸੁ ॥
dharavesee ko jaanasee viralaa ko dharaves ||
How rare is the dervish, the Saintly renunciate, who understands renunciation.
ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਫ਼ਕੀਰ ਫ਼ਕੀਰੀ (ਦੇ ਆਦਰਸ਼) ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, (ਫ਼ਕੀਰ ਹੋ ਕੇ) ਜੇ ਘਰ ਘਰ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰੇ
कोई विरला फ़कीर ही फकीरी (के आदर्श) को समझता है।
Extraordinario es encontrar al derviche, al santo renunciante que entienda la Renunciación,
ਜੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਮੰਗਦਾ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵੇਸੁ ॥
je ghar ghar ha(n)ddai ma(n)gadhaa dhig jeevan dhig ves ||
Cursed is the life, and cursed are the clothes, of one who wanders around, begging from door to door.
ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਜੀਊਣ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ (ਫ਼ਕੀਰੀ-) ਜਾਮੇ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ ।
(फ़कीर हो के) अगर घर घर माँगता फिरे।तो उसके जीने को धिक्कार है और उसके (फकीरी) भेष को भी धिक्कार है।
maldita sea la vida y maldito sea el ropaje del vagabundo pordioseando de puerta en puerta,
ਜੇ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਜਿ ਰਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਿਖਿਆ ਨਾਉ ॥
je aasaa a(n)dhesaa taj rahai gurmukh bhikhiaa naau ||
But, if he abandons hope and anxiety, and as Gurmukh receives the Name as his charity,
ਜੇ (ਦਰਵੇਸ਼ ਹੋ ਕੇ) ਆਸਾ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ
अगर (दरवेश हो के) आशा और चिंता को त्याग दे तो सतिगुरू के सन्मुख रह के नाम की भिक्षा मांगे।तो।
pero si abandonara su ansiedad y sus falsas esperanzas como Gurmukj recibiría el Nombre como su calidad,
ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥
tis ke charan pakhaale'eeh naanak hau balihaarai jaau ||1||
then Nanak washes his feet, and is a sacrifice to him. ||1||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ।੧।
हे नानक ! मैं उससे सदके हूँ।उसके चरण धोने चाहिए। 1।
entonces Nanak lavaría sus pies u haría de su vida un sacrificio hacia él. (1)
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਤੀਜੀ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀ।
Mejl Guru Amar Das, Tercer Canal Divino.
ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਫਲੁ ਦੁਇ ਪੰਖੇਰੂ ਆਹਿ ॥
naanak taravar ek fal dhui pa(n)kheroo aaeh ||
O Nanak, the tree has one fruit, but two birds are perched upon it.
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਸੰਸਾਰ ਰੂਪ) ਰੁੱਖ (ਹੈ, ਇਸ) ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਰੂਪ) ਇਕ ਫਲ (ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ)
हे नानक ! (संसार एक) वृक्ष (के समान है।इस वृक्ष) पर (माया के मोह रूपी) एक फल (लगा हुआ है)।(इस पेड़ पर ही) दो (किस्म के।गुरमुख और मनमुख) पक्षी (बैठे) हैं।
El árbol del cuerpo da el Fruto de la Esencia de Dios. Y los dos pájaros, el Alma y la Toda Alma,
ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਦੀਸਹੀ ਨਾ ਪਰ ਪੰਖੀ ਤਾਹਿ ॥
aavat jaat na dheesahee naa par pa(n)khee taeh ||
They are not seen coming or going; these birds have no wings.
(ਉਸ ਰੁੱਖ ਉਤੇ) ਦੋ (ਕਿਸਮ ਦੇ, ਗੁਰਮੁਖ ਤੇ ਮਨਮੁਖ) ਪੰਛੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਖੰਭ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿੱਸਦੇ ਨਹੀਂ, (ਭਾਵ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ-ਪੰਛੀ ਕਿਧਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿਧਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)
इन पक्षियों के पंख नहीं हैं और वे आते-जाते दिखते भी नहीं (भाव।ये पता नहीं चलता कि ये जीव पक्षी कहाँ से आते हैं और कहाँ चले जाते हैं)।
se posan ahí, y sin alas, vienen y se van volando inadvertidamente.
ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਰਸ ਭੋਗਿਆ ਸਬਦਿ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥
bahu ra(n)gee ras bhogiaa sabadh rahai nirabaan ||
One enjoys so many pleasures, while the other, through the Word of the Shabad, remains in Nirvaanaa.
ਬਹੁਤੇ ਰੰਗਾਂ (ਵਿਚ ਸੁਆਦ ਲੈਣ) ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਚੱਖਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰ-ਚਾਹ (ਪੰਛੀ) ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ (ਲੀਨ) ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।
बहुत सारे तो रंग (-तमाशें में स्वाद लेने) वाले हैं (जो) रसों के भोग में (गलतान) हैं और निर्वाण (पक्षी) शबद में (लीन) रहते हैं।
El Alma disfruta de todo tipo de placeres, pero a través de la Palabra, permanece desapegada.
ਹਰਿ ਰਸਿ ਫਲਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮਿ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥
har ras fal raate naanakaa karam sachaa neesaan ||2||
Imbued with the subtle essence of the fruit of the Lord's Name, O Nanak, the soul bears the True Insignia of God's Grace. ||2||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ) ਸੱਚਾ ਟਿੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਮ ਦੇ ਰਸ (ਰੂਪ) ਫਲ (ਦੇ ਸੁਆਦ) ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ ।੨।
हे नानक ! हरी की कृपा से (जिनके माथे पर) सच्चा निशान है।वे नाम के रस (रूपी) फल (के स्वाद) में मस्त हैं। 2।
Dice Nanak, aquellos que están imbuidos con la Fruta de la Esencia del Señor, sobre ellos reside la Gracia de Dios. (2)
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਪਉੜੀ।
Pauri
ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਹਕੁ ਆਪਿ ਜੰਮਾਇ ਪੀਸਾਵੈ ॥
aape dharatee aape hai raahak aap ja(n)mai peesaavai ||
He Himself is the field, and He Himself is the farmer. He Himself grows and grinds the corn.
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਭੁਇਂ ਹੈ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ (ਅੰਨ) ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪਿਹਾਉਂਦਾ ਹੈ
प्रभू स्वयं ही जमीन है स्वयं ही उसे जोतने वाला है।स्वयं ही (अन्न) उगाता है और स्वयं ही पिसवाता है।
El Señor Mismo es la granja, Él Mismo es el granjero, Él Mismo es quien cuida, cosecha y muele el maíz.
ਆਪਿ ਪਕਾਵੈ ਆਪਿ ਭਾਂਡੇ ਦੇਇ ਪਰੋਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਬਹਿ ਖਾਵੈ ॥
aap pakaavai aap bhaa(n)dde dhei parosai aape hee beh khaavai ||
He Himself cooks it, He Himself puts the food in the dishes, and He Himself sits down to eat.
ਆਪੇ ਹੀ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਕੇ ਵਰਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਬਹਿ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ।
खुद पकाता है और खुद ही बर्तन दे के परोसता है और खुद ही बैठ के खाता है।
Él Mismo cocina, Él Mismo pone el alimento en el plato, y Él Mismo se lo come.