ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਰੈ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥

tin kee sevaa dharam rai karai dha(n)n savaaranahaar ||2||

The Righteous Judge of Dharma serves them; blessed is the Lord who adorns them. ||2||

ਮਨ ਕੇ ਬਿਕਾਰ ਮਨਹਿ ਤਜੈ ਮਨਿ ਚੂਕੈ ਮੋਹੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

man ke bikaar maneh tajai man chookai moh abhimaan ||

One who eliminates mental wickedness from within the mind, and casts out emotional attachment and egotistical pride,

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨੁ ॥

aatam raam pachhaaniaa sahaje naam samaan ||

comes to recognize the All-pervading Soul, and is intuitively absorbed into the Naam.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰੈ ਦਿਵਾਨੁ ॥

bin satigur mukat na paieeaai manmukh firai dhivaan ||

Without the True Guru, the self-willed manmukhs do not find liberation; they wander around like lunatics.

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰੇ ਬਿਖਿਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੁ ॥੩॥

sabadh na cheenai kathanee badhanee kare bikhiaa maeh samaan ||3||

They do not contemplate the Shabad; engrossed in corruption, they utter only empty words. ||3||

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

sabh kichh aape aap hai dhoojaa avar na koi ||

He Himself is everything; there is no other at all.

ਜਿਉ ਬੋਲਾਏ ਤਿਉ ਬੋਲੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਬੁਲਾਏ ਸੋਇ ॥

jiau bolaae tiau boleeaai jaa aap bulaae soi ||

I speak just as He makes me speak, when He Himself makes me speak.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥

gurmukh baanee braham hai sabadh milaavaa hoi ||

The Word of the Gurmukh is God Himself. Through the Shabad, we merge in Him.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥੩੦॥੬੩॥

naanak naam samaal too jit seviaai sukh hoi ||4||30||63||

O Nanak, remember the Naam; serving Him, peace is obtained. ||4||30||63||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਜਗਿ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

jag haumai mail dhukh paiaa mal laagee dhoojai bhai ||

The world is polluted with the filth of egotism, suffering in pain. This filth sticks to them because of their love of duality.

ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਧੋਤੀ ਕਿਵੈ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥

mal haumai dhotee kivai na utarai je sau teerath nai ||

This filth of egotism cannot be washed away, even by taking cleansing baths at hundreds of sacred shrines.

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਦੂਣੀ ਮਲੁ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥

bahu bidh karam kamaavadhe dhoonee mal laagee aai ||

Performing all sorts of rituals, people are smeared with twice as much filth.

ਪੜਿਐ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਪੂਛਹੁ ਗਿਆਨੀਆ ਜਾਇ ॥੧॥

paRiaai mail na utarai poochhahu giaaneeaa jai ||1||

This filth is not removed by studying. Go ahead, and ask the wise ones. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਆਵੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥

man mere gur saran aavai taa niramal hoi ||

O my mind, coming to the Sanctuary of the Guru, you shall become immaculate and pure.

ਮਨਮੁਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਮੈਲੁ ਨ ਸਕੀ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

manmukh har har kar thake mail na sakee dhoi ||1|| rahaau ||

The self-willed manmukhs have grown weary of chanting the Name of the Lord, Har, Har, but their filth cannot be removed. ||1||Pause||

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

man mailai bhagat na hoviee naam na paiaa jai ||

With a polluted mind, devotional service cannot be performed, and the Naam, the Name of the Lord, cannot be obtained.

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੇ ਮੈਲੇ ਮੁਏ ਜਾਸਨਿ ਪਤਿ ਗਵਾਇ ॥

manmukh maile maile mue jaasan pat gavai ||

The filthy, self-willed manmukhs die in filth, and they depart in disgrace.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਮਾਇ ॥

gur parasaadhee man vasai mal haumai jai samai ||

By Guru's Grace, the Lord comes to abide in the mind, and the filth of egotism is dispelled.

ਜਿਉ ਅੰਧੇਰੈ ਦੀਪਕੁ ਬਾਲੀਐ ਤਿਉ ਗੁਰ ਗਿਆਨਿ ਅਗਿਆਨੁ ਤਜਾਇ ॥੨॥

jiau a(n)dherai dheepak baaleeaai tiau gur giaan agiaan tajai ||2||

Like a lamp lit in the darkness, the spiritual wisdom of the Guru dispels ignorance. ||2||

ਹਮ ਕੀਆ ਹਮ ਕਰਹਗੇ ਹਮ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥

ham keeaa ham karahage ham moorakh gaavaar ||

"I have done this, and I will do that"-I am an idiotic fool for saying this!

ਕਰਣੈ ਵਾਲਾ ਵਿਸਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

karanai vaalaa visariaa dhoojai bhai piaar ||

I have forgotten the Doer of all; I am caught in the love of duality.

ਮਾਇਆ ਜੇਵਡੁ ਦੁਖੁ ਨਹੀ ਸਭਿ ਭਵਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰੁ ॥

maiaa jevadd dhukh nahee sabh bhav thake sa(n)saar ||

There is no pain as great as the pain of Maya; it drives people to wander all around the world, until they become exhausted.

ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੩॥

gurmatee sukh paieeaai sach naam ur dhaar ||3||

Through the Guru's Teachings, peace is found, with the True Name enshrined in the heart. ||3||

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥

jis no mele so milai hau tis balihaarai jaau ||

I am a sacrifice to those who meet and merge with the Lord.

ਏ ਮਨ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਨਿਜ ਥਾਉ ॥

e man bhagatee ratiaa sach baanee nij thaau ||

This mind is attuned to devotional worship; through the True Word of Gurbani, it finds its own home.

ਮਨਿ ਰਤੇ ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਚੇ ਗਾਉ ॥

man rate jihavaa ratee har gun sache gaau ||

With the mind so imbued, and the tongue imbued as well, sing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਉ ॥੪॥੩੧॥੬੪॥

naanak naam na veesarai sache maeh samaau ||4||31||64||

O Nanak, never forget the Naam; immerse yourself in the True One. ||4||31||64||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥

sireeraag mahalaa chauthhaa ghar pehilaa ||

Siree Raag, Fourth Mehla, First House:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਿਰਹੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ ਕਿਉ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਘਰਿ ਆਇ ॥

mai man tan birahu at agalaa kiau preetam milai ghar aai ||

Within my mind and body is the intense pain of separation; how can my Beloved come to meet me in my home?

ਜਾ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਿ ਦੇਖਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥

jaa dhekhaa prabh aapanaa prabh dhekhiaai dhukh jai ||

When I see my God, seeing God Himself, my pain is taken away.

ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥

jai puchhaa tin sajanaa prabh kit bidh milai milai ||1||

I go and ask my friends, ""How can I meet and merge with God?""||1||

ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

mere satiguraa mai tujh bin avar na koi ||

O my True Guru, without You I have no other at all.

ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ham moorakh mugadh saranaagatee kar kirapaa mele har soi ||1|| rahaau ||

I am foolish and ignorant; I seek Your Sanctuary. Please be Merciful and unite me with the Lord. ||1||Pause||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥

satigur dhaataa har naam kaa prabh aap milaavai soi ||

The True Guru is the Giver of the Name of the Lord. God Himself causes us to meet Him.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੁਝਿਆ ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

satigur har prabh bujhiaa gur jevadd avar na koi ||

The True Guru understands the Lord God. There is no other as Great as the Guru.

ਹਉ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਢਹਿ ਪਵਾ ਕਰਿ ਦਇਆ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੨॥

hau gur saranaiee ddeh pavaa kar dhiaa mele prabh soi ||2||

I have come and collapsed in the Guru's Sanctuary. In His Kindness, He has united me with God. ||2||

ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਥਕੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

manahaTh kinai na paiaa kar upaav thake sabh koi ||

No one has found Him by stubborn-mindedness. All have grown weary of the effort.