ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

eih janam padhaarath pai kai har naam na chetai liv lai ||

The blessing of this human life has been obtained, but still, people do not lovingly focus their thoughts on the Name of the Lord.

ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਆਗੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇ ॥

pag khisiaai rahanaa nahee aagai Thaur na pai ||

Their feet slip, and they cannot stay here any longer. And in the next world, they find no place of rest at all.

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥

oh velaa hath na aaviee a(n)t giaa pachhutai ||

This opportunity shall not come again. In the end, they depart, regretting and repenting.

ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਉਬਰੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੪॥

jis nadhar kare so ubarai har setee liv lai ||4||

Those whom the Lord blesses with His Glance of Grace are saved; they are lovingly attuned to the Lord. ||4||

ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸਭ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

dhekhaa dhekhee sabh kare manmukh boojh na pai ||

They all show off and pretend, but the self-willed manmukhs do not understand.

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਸੇਵ ਪਈ ਤਿਨ ਥਾਇ ॥

jin gurmukh hiradhaa sudh hai sev piee tin thai ||

Those Gurmukhs who are pure of heart-their service is accepted.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਮਾਇ ॥

har gun gaaveh har nit paReh har gun gai samai ||

They sing the Glorious Praise of the Lord; they read about the Lord each day. Singing the Praise of the Lord, they merge in absorption.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੫॥੪॥੩੭॥

naanak tin kee baanee sadhaa sach hai j naam rahe liv lai ||5||4||37||

O Nanak, the words of those who are lovingly attuned to the Naam are true forever. ||5||4||37||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

jinee ik man naam dhiaaiaa gurmatee veechaar ||

Those who meditate single-mindedly on the Naam, and contemplate the Teachings of the Guru

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥

tin ke mukh sadh ujale tit sachai dharabaar ||

-their faces are forever radiant in the Court of the True Lord.

ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

oi a(n)mrit peeveh sadhaa sadhaa sachai naam piaar ||1||

They drink in the Ambrosial Nectar forever and ever, and they love the True Name. ||1||

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

bhaiee re gurmukh sadhaa pat hoi ||

O Siblings of Destiny, the Gurmukhs are honored forever.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har har sadhaa dhiaaieeaai mal haumai kaddai dhoi ||1|| rahaau ||

They meditate forever on the Lord, Har, Har, and they wash off the filth of egotism. ||1||Pause||

ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਜਾਇ ॥

manmukh naam na jaananee vin naavai pat jai ||

The self-willed manmukhs do not know the Naam. Without the Name, they lose their honor.

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

sabadhai saadh na aaio laage dhoojai bhai ||

They do not savor the Taste of the Shabad; they are attached to the love of duality.

ਵਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਸੇ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥

visaTaa ke keeRe paveh vich visaTaa se visaTaa maeh samai ||2||

They are worms in the filth of manure. They fall into manure, and into manure they are absorbed. ||2||

ਤਿਨ ਕਾ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਚਲਹਿ ਸਤਗੁਰ ਭਾਇ ॥

tin kaa janam safal hai jo chaleh satagur bhai ||

Fruitful are the lives of those who walk in harmony with the Will of the True Guru.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇ ॥

kul udhaareh aapanaa dha(n)n janedhee mai ||

Their families are saved; blessed are the mothers who gave birth to them.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਿਸ ਨਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੩॥

har har naam dhiaaieeaai jis nau kirapaa kare rajai ||3||

By His Will He grants His Grace; those who are so blessed, meditate on the Name of the Lord, Har, Har. ||3||

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥

jinee gurmukh naam dhiaaiaa vichahu aap gavai ||

The Gurmukhs meditate on the Naam; they eradicate selfishness and conceit from within.

ਓਇ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥

oi a(n)dharahu baaharahu niramale sache sach samai ||

They are pure, inwardly and outwardly; they merge into the Truest of the True.

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥੪॥੫॥੩੮॥

naanak aae se paravaan heh jin gurmatee har dhiaai ||4||5||38||

O Nanak, blessed is the coming of those who follow the Guru's Teachings and meditate on the Lord. ||4||5||38||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥

har bhagataa har dhan raas hai gur poochh kareh vaapaar ||

The devotees of the Lord have the Wealth and Capital of the Lord; with Guru's Advice, they carry on their trade.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਖਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥

har naam salaahan sadhaa sadhaa vakhar har naam adhaar ||

They praise the Name of the Lord forever and ever. The Name of the Lord is their Merchandise and Support.

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਅਤੁਟੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥

gur poorai har naam dhiraRaiaa har bhagataa atuT bha(n)ddaar ||1||

The Perfect Guru has implanted the Name of the Lord into the Lord's devotees; it is an Inexhaustible Treasure. ||1||

ਭਾਈ ਰੇ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਸਮਝਾਇ ॥

bhaiee re is man kau samajhai ||

O Siblings of Destiny, instruct your minds in this way.

ਏ ਮਨ ਆਲਸੁ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

e man aalas kiaa kareh gurmukh naam dhiaai ||1|| rahaau ||

O mind, why are you so lazy? Become Gurmukh, and meditate on the Naam. ||1||Pause||

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਕਾ ਪਿਆਰੁ ਹੈ ਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

har bhagat har kaa piaar hai je gurmukh kare beechaar ||

Devotion to the Lord is love for the Lord. The Gurmukh reflects deeply and contemplates.

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਦੁਬਿਧਾ ਬੋਲੁ ਖੁਆਰੁ ॥

paakha(n)dd bhagat na hoviee dhubidhaa bol khuaar ||

Hypocrisy is not devotion-speaking words of duality leads only to misery.

ਸੋ ਜਨੁ ਰਲਾਇਆ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥੨॥

so jan ralaiaa naa ralai jis a(n)tar bibek beechaar ||2||

Those humble beings who are filled with keen understanding and meditative contemplation-even though they intermingle with others, they remain distinct. ||2||

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਹਰਿ ਆਖੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

so sevak har aakheeaai jo har raakhai ur dhaar ||

Those who keep the Lord enshrined within their hearts are said to be the servants of the Lord.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਆਗੈ ਧਰੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥

man tan saupe aagai dhare haumai vichahu maar ||

Placing mind and body in offering before the Lord, they conquer and eradicate egotism from within.

ਧਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥੩॥

dhan gurmukh so paravaan hai j kadhe na aavai haar ||3||

Blessed and acclaimed is that Gurmukh, who shall never be defeated. ||3||

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

karam milai taa paieeaai vin karamai paiaa na jai ||

Those who receive His Grace find Him. Without His Grace, He cannot be found.