ਸਲੋਕ ਸਹਸਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਭਗਤ ਬਾਣੀ

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਝੋਕਿ ਵਰਸਦਾ ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

chaare ku(n)ddaa jhok varasadhaa boo(n)dh pavai sahaj subhai ||

The clouds are heavy, hanging low, and the rain is pouring down on all sides; the rain-drop is received, with natural ease.

ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਊਪਜੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥

jal hee te sabh uoopajai bin jal piaas na jai ||

From water, everything is produced; without water, thirst is not quenched.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਲੁ ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਤਿਸੁ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੫੫॥

naanak har jal jin peeaa tis bhookh na laagai aai ||55||

O Nanak, whoever drinks in the Water of the Lord, shall never feel hunger again. ||55||

ਬਾਬੀਹਾ ਤੂੰ ਸਹਜਿ ਬੋਲਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥

baabeehaa too(n) sahaj bol sachai sabadh subhai ||

O rainbird, speak the Shabad, the True Word of God, with natural peace and poise.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥

sabh kichh terai naal hai satigur dheeaa dhikhai ||

Everything is with you; the True Guru will show you this.

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਿਲੈ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

aap pachhaaneh preetam milai vuThaa chhahabar lai ||

So understand your own self, and meet your Beloved; His Grace shall rain down in torrents.

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸਦਾ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥

jhim jhim a(n)mrit varasadhaa tisanaa bhukh sabh jai ||

Drop by drop, the Ambrosial Nectar rains down softly and gently; thirst and hunger are completely gone.

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

kook pukaar na hoviee jotee jot milai ||

Your cries and screams of anguish have ceased; your light shall merge into the Light.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨਿੑ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੫੬॥

naanak sukh savani(h) sohaaganee sachai naam samai ||56||

O Nanak, the happy soul-brides sleep in peace; they are absorbed in the True Name. ||56||

ਧੁਰਹੁ ਖਸਮਿ ਭੇਜਿਆ ਸਚੈ ਹੁਕਮਿ ਪਠਾਇ ॥

dhurahu khasam bhejiaa sachai hukam paThai ||

The Primal Lord and Master has sent out the True Hukam of His Command.

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜੑੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥

ei(n)dh varasai dhiaa kar gooR(h)ee chhahabar lai ||

Indra mercifully sends forth the rain, which falls in torrents.

ਬਾਬੀਹੇ ਤਨਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾਂ ਤਤੁ ਬੂੰਦ ਮੁਹਿ ਪਾਇ ॥

baabeehe tan man sukh hoi jaa(n) tat boo(n)dh muh pai ||

The body and mind of the rainbird are happy. only when the rain-drop falls into its mouth.

ਅਨੁ ਧਨੁ ਬਹੁਤਾ ਉਪਜੈ ਧਰਤੀ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥

an dhan bahutaa upajai dharatee sobhaa pai ||

The corn grows high, wealth increases, and the earth is embellished with beauty.

ਅਨਦਿਨੁ ਲੋਕੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

anadhin lok bhagat kare gur kai sabadh samai ||

Night and day, people worship the Lord with devotion, and are absorbed in the Word of the Guru's Shabad.

ਆਪੇ ਸਚਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ਰਜਾਇ ॥

aape sachaa bakhas le kar kirapaa karai rajai ||

The True Lord Himself forgives them, and showering them with His Mercy, He leads them to walk in His Will.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਕਾਮਣੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥

har gun gaavahu kaamanee sachai sabadh samai ||

O brides, sing the Glorious Praises of the Lord, and be absorbed in the True Word of His Shabad.

ਭੈ ਕਾ ਸਹਜੁ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿਹੁ ਸਚਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

bhai kaa sahaj seegaar karih sach rahahu liv lai ||

Let the Fear of God be your decoration, and remain lovingly attuned to the True Lord.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੋ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੫੭॥

naanak naamo man vasai har dharageh le chhaddai ||57||

O Nanak, the Naam abides in the mind, and the mortal is saved in the Court of the Lord. ||57||

ਬਾਬੀਹਾ ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਜੇ ਫਿਰਹਿ ਊਡਿ ਚੜਹਿ ਆਕਾਸਿ ॥

baabeehaa sagalee dharatee je fireh uoodd chaReh aakaas ||

The rainbird wanders all over the earth, soaring high through the skies.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਚੂਕੈ ਭੂਖ ਪਿਆਸ ॥

satigur miliaai jal paieeaai chookai bhookh piaas ||

But it obtains the drop of water, only when it meets the True Guru, and then, its hunger and thirst are relieved.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

jeeau pi(n)dd sabh tis kaa sabh kichh tis kai paas ||

Soul and body and all belong to Him; everything is His.

ਵਿਣੁ ਬੋਲਿਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥

vin boliaa sabh kichh jaanadhaa kis aagai keechai aradhaas ||

He knows everything, without being told; unto whom should we offer our prayers?

ਨਾਨਕ ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੋ ਵਰਤਦਾ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਪਰਗਾਸ ॥੫੮॥

naanak ghaT ghaT eko varatadhaa sabadh kare paragaas ||58||

O Nanak, the One Lord is prevading and permeating each and every heart; the Word of the Shabad brings illumination. ||58||

ਨਾਨਕ ਤਿਸੈ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਮਾਇ ॥

naanak tisai basa(n)t hai j satigur sev samai ||

O Nanak, the season of spring comes to one who serves the True Guru.

ਹਰਿ ਵੁਠਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਭੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰੀਆਵਲੁ ਹੋਇ ॥੫੯॥

har vuThaa man tan sabh parafaRai sabh jag hareeaaval hoi ||59||

The Lord rains His Mercy down upon him, and his mind and body totally blossom forth; the entire world becomes green and rejuvenated. ||59||

ਸਬਦੇ ਸਦਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥

sabadhe sadhaa basa(n)t hai jit tan man hariaa hoi ||

The Word of the Shabad brings eternal spring; it rejuvenates the mind and body.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੬੦॥

naanak naam na veesarai jin siriaa sabh koi ||60||

O Nanak, do not forget the Naam, the Name of the Lord, which has created everyone. ||60||

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਇ ॥

naanak tinaa basa(n)t hai jinaa gurmukh vasiaa man soi ||

O Nanak, it is the spring season, for those Gurmukhs, within whose minds the Lord abides.

ਹਰਿ ਵੁਠੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਪਰਫੜੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥੬੧॥

har vuThai man tan parafaRai sabh jag hariaa hoi ||61||

When the Lord showers His Mercy, the mind and body blossom forth, and all the world turns green and lush. ||61||

ਵਡੜੈ ਝਾਲਿ ਝਲੁੰਭਲੈ ਨਾਵੜਾ ਲਈਐ ਕਿਸੁ ॥

vaddaRai jhaal jhalu(n)bhalai naavaRaa lieeaai kis ||

In the early hours of the morning, whose name should we chant?

ਨਾਉ ਲਈਐ ਪਰਮੇਸਰੈ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ॥੬੨॥

naau lieeaai paramesarai bha(n)nan ghaRan samarath ||62||

Chant the Name of the Transcendent Lord, who is All-powerful to create and destroy. ||62||

ਹਰਹਟ ਭੀ ਤੂੰ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਬੋਲਹਿ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥

harahaT bhee too(n) too(n) kareh boleh bhalee baan ||

The Persian wheel also cries out, ""Too! Too! You! You!"", with sweet and sublime sounds.

ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ਹੈ ਕਿਆ ਉਚੀ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

saahib sadhaa hadhoor hai kiaa uchee kareh pukaar ||

Our Lord and Master is always present; why do you cry out to Him in such a loud voice?

ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

jin jagat upai har ra(n)g keeaa tisai viTahu kurabaan ||

I am a sacrifice to that Lord who created the world, and who loves it.

ਆਪੁ ਛੋਡਹਿ ਤਾਂ ਸਹੁ ਮਿਲੈ ਸਚਾ ਏਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

aap chhoddeh taa(n) sahu milai sachaa eh veechaar ||

Give up your selfishness, and then you shall meet your Husband Lord. Consider this Truth.

ਹਉਮੈ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਬੁਝਿ ਨ ਸਕਾ ਕਾਰ ॥

haumai fikaa bolanaa bujh na sakaa kaar ||

Speaking in shallow egotism, no one understands the Ways of God.

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਤੁਝੈ ਧਿਆਇਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਹਾਣ ॥

van tiran tirabhavan tujhai dhiaaidhaa anadhin sadhaa vihaan ||

The forests and fields, and all the three worlds meditate on You, O Lord; this is the way they pass their days and nights forever.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਰਿ ਕਰਿ ਥਕੇ ਵੀਚਾਰ ॥

bin satigur kinai na paiaa kar kar thake veechaar ||

Without the True Guru, no one finds the Lord. People have grown weary of thinking about it.