ਸਲੋਕ ਸਹਸਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਭਗਤ ਬਾਣੀ

ਲੈ ਫਾਹੇ ਉਠਿ ਧਾਵਤੇ ਸਿ ਜਾਨਿ ਮਾਰੇ ਭਗਵੰਤ ॥੧੦॥

lai faahe uTh dhaavate s jaan maare bhagava(n)t ||10||

They take the noose and run around; but rest assured that God shall destroy them. ||10||

ਕਬੀਰ ਚੰਦਨ ਕਾ ਬਿਰਵਾ ਭਲਾ ਬੇੜਿੑਓ ਢਾਕ ਪਲਾਸ ॥

kabeer cha(n)dhan kaa biravaa bhalaa beRi(h)o ddaak palaas ||

Kabeer, the sandalwood tree is good, even though it is surrounded by weeds.

ਓਇ ਭੀ ਚੰਦਨੁ ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਸੇ ਜੁ ਚੰਦਨ ਪਾਸਿ ॥੧੧॥

oi bhee cha(n)dhan hoi rahe base ju cha(n)dhan paas ||11||

Those who dwell near the sandalwood tree, become just like the sandalwood tree. ||11||

ਕਬੀਰ ਬਾਂਸੁ ਬਡਾਈ ਬੂਡਿਆ ਇਉ ਮਤ ਡੂਬਹੁ ਕੋਇ ॥

kabeer baa(n)s baddaiee booddiaa iau mat ddoobahu koi ||

Kabeer, the bamboo is drowned in its egotistical pride. No one should drown like this.

ਚੰਦਨ ਕੈ ਨਿਕਟੇ ਬਸੈ ਬਾਂਸੁ ਸੁਗੰਧੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧੨॥

cha(n)dhan kai nikaTe basai baa(n)s suga(n)dh na hoi ||12||

Bamboo also dwells near the sandalwood tree, but it does not take up its fragrance. ||12||

ਕਬੀਰ ਦੀਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਨੀ ਸਿਉ ਦੁਨੀ ਨ ਚਾਲੀ ਸਾਥਿ ॥

kabeer dheen gavaiaa dhunee siau dhunee na chaalee saath ||

Kabeer, the mortal loses his faith, for the sake of the world, but the world shall not go along with him in the end.

ਪਾਇ ਕੁਹਾੜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਾਫਲਿ ਅਪੁਨੈ ਹਾਥਿ ॥੧੩॥

pai kuhaaRaa maariaa gaafal apunai haath ||13||

The idiot strikes his own foot with the axe by his own hand. ||13||

ਕਬੀਰ ਜਹ ਜਹ ਹਉ ਫਿਰਿਓ ਕਉਤਕ ਠਾਓ ਠਾਇ ॥

kabeer jeh jeh hau firio kautak Thaao Thai ||

Kabeer, wherever I go, I see wonders everywhere.

ਇਕ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਊਜਰੁ ਮੇਰੈ ਭਾਂਇ ॥੧੪॥

eik raam sanehee baaharaa uoojar merai bhaa(n)i ||14||

But without the devotees of the One Lord, it is all wilderness to me. ||14||

ਕਬੀਰ ਸੰਤਨ ਕੀ ਝੁੰਗੀਆ ਭਲੀ ਭਠਿ ਕੁਸਤੀ ਗਾਉ ॥

kabeer sa(n)tan kee jhu(n)geeaa bhalee bhaTh kusatee gaau ||

Kabeer, the dwelling of the Saints is good; the dwelling of the unrighteous burns like an oven.

ਆਗਿ ਲਗਉ ਤਿਹ ਧਉਲਹਰ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧੫॥

aag lagau teh dhaulahar jeh naahee har ko naau ||15||

Those mansions in which the Lord's Name is not chanted might just as well burn down. ||15||

ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਮੂਏ ਕਿਆ ਰੋਈਐ ਜੋ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਜਾਇ ॥

kabeer sa(n)t mooe kiaa roieeaai jo apune gireh jai ||

Kabeer, why cry at the death of a Saint? He is just going back to his home.

ਰੋਵਹੁ ਸਾਕਤ ਬਾਪੁਰੇ ਜੁ ਹਾਟੈ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥੧੬॥

rovahu saakat baapure ju haaTai haaT bikai ||16||

Cry for the wretched, faithless cynic, who is sold from store to store. ||16||

ਕਬੀਰ ਸਾਕਤੁ ਐਸਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਲਸਨ ਕੀ ਖਾਨਿ ॥

kabeer saakat aaisaa hai jaisee lasan kee khaan ||

Kabeer, the faithless cynic is like a piece of garlic.

ਕੋਨੇ ਬੈਠੇ ਖਾਈਐ ਪਰਗਟ ਹੋਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧੭॥

kone baiThe khaieeaai paragaT hoi nidhaan ||17||

Even if you eat it sitting in a corner, it becomes obvious to everyone. ||17||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਝਕੋਲਨਹਾਰੁ ॥

kabeer maiaa ddolanee pavan jhakolanahaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn, and the breath is the churning-stick.

ਸੰਤਹੁ ਮਾਖਨੁ ਖਾਇਆ ਛਾਛਿ ਪੀਐ ਸੰਸਾਰੁ ॥੧੮॥

sa(n)tahu maakhan khaiaa chhaachh peeaai sa(n)saar ||18||

The Saints eat the butter, while the world drinks the whey. ||18||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਡੋਲਨੀ ਪਵਨੁ ਵਹੈ ਹਿਵ ਧਾਰ ॥

kabeer maiaa ddolanee pavan vahai hiv dhaar ||

Kabeer, Maya is the butter-churn; the breath flows like ice water.

ਜਿਨਿ ਬਿਲੋਇਆ ਤਿਨਿ ਖਾਇਆ ਅਵਰ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰ ॥੧੯॥

jin biloiaa tin khaiaa avar bilovanahaar ||19||

Whoever does the churning eats the butter; the others are just churning-sticks. ||19||

ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ ॥

kabeer maiaa choraTee mus mus laavai haaT ||

Kabeer, Maya is the thief, which breaks in and plunders the store.

ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੁਸੈ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਬਾਰਹ ਬਾਟ ॥੨੦॥

ek kabeeraa naa musai jin keenee baareh baaT ||20||

Only Kabeer is not plundered; he has cut her into twelve pieces. ||20||

ਕਬੀਰ ਸੂਖੁ ਨ ਏਂਹ ਜੁਗਿ ਕਰਹਿ ਜੁ ਬਹੁਤੈ ਮੀਤ ॥

kabeer sookh na e(n)h jug kareh ju bahutai meet ||

Kabeer, peace does not come in this world by making lots of friends.

ਜੋ ਚਿਤੁ ਰਾਖਹਿ ਏਕ ਸਿਉ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਨੀਤ ॥੨੧॥

jo chit raakheh ek siau te sukh paaveh neet ||21||

Those who keep their consciousness focused on the One Lord shall find eternal peace. ||21||

ਕਬੀਰ ਜਿਸੁ ਮਰਨੇ ਤੇ ਜਗੁ ਡਰੈ ਮੇਰੇ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥

kabeer jis marane te jag ddarai mere man aana(n)dh ||

Kabeer, the world is afraid of death - that death fills my mind with bliss.

ਮਰਨੇ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੨੨॥

marane hee te paieeaai pooran paramaana(n)dh ||22||

It is only by death that perfect, supreme bliss is obtained. ||22||

ਰਾਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਕਬੀਰਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਖੋਲੑ ॥

raam padhaarath pai kai kabeeraa gaa(n)Th na khol(h) ||

The Treasure of the Lord is obtained, O Kabeer, but do not undo its knot.

ਨਹੀ ਪਟਣੁ ਨਹੀ ਪਾਰਖੂ ਨਹੀ ਗਾਹਕੁ ਨਹੀ ਮੋਲੁ ॥੨੩॥

nahee paTan nahee paarakhoo nahee gaahak nahee mol ||23||

There is no market to sell it, no appraiser, no customer, and no price. ||23||

ਕਬੀਰ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਰਾਮੁ ॥

kabeer taa siau preet kar jaa ko Thaakur raam ||

Kabeer, be in love with only that one, whose Master is the Lord.

ਪੰਡਿਤ ਰਾਜੇ ਭੂਪਤੀ ਆਵਹਿ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੨੪॥

pa(n)ddit raaje bhoopatee aaveh kaune kaam ||24||

The Pandits, the religious scholars, kings and landlords - what good is love for them? ||24||

ਕਬੀਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਇਕ ਸਿਉ ਕੀਏ ਆਨ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥

kabeer preet ik siau ke'ee aan dhubidhaa jai ||

Kabeer, when you are in love with the One Lord, duality and alienation depart.

ਭਾਵੈ ਲਾਂਬੇ ਕੇਸ ਕਰੁ ਭਾਵੈ ਘਰਰਿ ਮੁਡਾਇ ॥੨੫॥

bhaavai laa(n)be kes kar bhaavai gharar muddai ||25||

You may have long hair, or you may shave your head bald. ||25||

ਕਬੀਰ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੀ ਕੋਠਰੀ ਅੰਧ ਪਰੇ ਤਿਸ ਮਾਹਿ ॥

kabeer jag kaajal kee koTharee a(n)dh pare tis maeh ||

Kabeer, the world is a room filled with black soot; the blind fall into its trap.

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਪੈਸਿ ਜੁ ਨੀਕਸਿ ਜਾਹਿ ॥੨੬॥

hau balihaaree tin kau pais ju neekas jaeh ||26||

I am a sacrifice to those who are thrown in, and still escape. ||26||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਸਕਹੁ ਤ ਲੇਹੁ ਬਹੋਰਿ ॥

kabeer ih tan jaigaa sakahu ta leh bahor ||

Kabeer, this body shall perish; save it, if you can.

ਨਾਂਗੇ ਪਾਵਹੁ ਤੇ ਗਏ ਜਿਨ ਕੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥੨੭॥

naa(n)ge paavahu te ge jin ke laakh karor ||27||

Even those who have tens of thousands and millions, must depart bare-footed in the end. ||27||

ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਕਵਨੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਇ ॥

kabeer ih tan jaigaa kavanai maarag lai ||

Kabeer, this body shall perish; place it on the path.

ਕੈ ਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਸਾਧ ਕੀ ਕੈ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੨੮॥

kai sa(n)gat kar saadh kee kai har ke gun gai ||28||

Either join the Saadh Sangat, the Company of the Holy, or sing the Glorious Praises of the Lord. ||28||

ਕਬੀਰ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੂਆ ਮਰਿ ਭੀ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਇ ॥

kabeer marataa marataa jag mooaa mar bhee na jaaniaa koi ||

Kabeer, dying, dying, the whole world has to die, and yet, none know how to die.