ਮਾਝ

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ॥

khoTe khare tudh aap upaae ||

You Yourself created the counterfeit and the genuine.

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਲੋਕ ਸਬਾਏ ॥

tudh aape parakhe lok sabaae ||

You Yourself appraise all people.

ਖਰੇ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਹਿ ਖੋਟੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥

khare parakh khajaanai paieh khoTe bharam bhulaavaniaa ||6||

You appraise the true, and place them in Your Treasury; You consign the false to wander in delusion. ||6||

ਕਿਉ ਕਰਿ ਵੇਖਾ ਕਿਉ ਸਾਲਾਹੀ ॥

kiau kar vekhaa kiau saalaahee ||

How can I behold You? How can I praise You?

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ॥

gur parasaadhee sabadh salaahee ||

By Guru's Grace, I praise You through the Word of the Shabad.

ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਸੈ ਤੂੰ ਭਾਣੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੭॥

tere bhaane vich a(n)mrit vasai too(n) bhaanai a(n)mrit peeaavaniaa ||7||

In Your Sweet Will, the Amrit is found; by Your Will, You inspire us to drink in this Amrit. ||7||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥

a(n)mirat sabadh a(n)mirat har baanee ||

The Shabad is Amrit; the Lord's Bani is Amrit.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀ ॥

satigur seviaai ridhai samaanee ||

Serving the True Guru, it permeates the heart.

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੫॥੧੬॥

naanak a(n)mirat naam sadhaa sukhadhaataa pee a(n)mrit sabh bhukh leh jaavaniaa ||8||15||16||

O Nanak, the Ambrosial Naam is forever the Giver of peace; drinking in this Amrit, all hunger is satisfied. ||8||15||16||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa teejaa ||

Maajh, Third Mehla:

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥

a(n)mrit varasai sahaj subhaae ||

The Ambrosial Nectar rains down, softly and gently.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥

gurmukh viralaa koiee jan paae ||

How rare are those Gurmukhs who find it.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝਾਵਣਿਆ ॥੧॥

a(n)mrit pee sadhaa tirapataase kar kirapaa tirasanaa bujhaavaniaa ||1||

Those who drink it in are satisfied forever. Showering His Mercy upon them, the Lord quenches their thirst. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree gurmukh a(n)mrit peeaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those Gurmukhs who drink in this Ambrosial Nectar.

ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

rasanaa ras chaakh sadhaa rahai ra(n)g raatee sahaje har gun gaavaniaa ||1|| rahaau ||

The tongue tastes the essence, and remains forever imbued with the Lord's Love, intuitively singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||Pause||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਕੋ ਪਾਏ ॥

gur parasaadhee sahaj ko paae ||

By Guru's Grace, intuitive understanding is obtained;

ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

dhubidhaa maare ikas siau liv laae ||

subduing the sense of duality, they are in love with the One.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥

nadhar kare taa har gun gaavai nadharee sach samaavaniaa ||2||

When He bestows His Glance of Grace, then they sing the Glorious Praises of the Lord; by His Grace, they merge in Truth. ||2||

ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਨਦਰਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

sabhanaa upar nadhar prabh teree ||

Above all is Your Glance of Grace, O God.

ਕਿਸੈ ਥੋੜੀ ਕਿਸੈ ਹੈ ਘਣੇਰੀ ॥

kisai thoRee kisai hai ghaneree ||

Upon some it is bestowed less, and upon others it is bestowed more.

ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

tujh te baahar kichh na hovai gurmukh sojhee paavaniaa ||3||

Without You, nothing happens at all; the Gurmukhs understand this. ||3||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਹੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥

gurmukh tat hai beechaaraa ||

The Gurmukhs contemplate the essence of reality;

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

a(n)mirat bhare tere bha(n)ddaaraa ||

Your Treasures are overflowing with Ambrosial Nectar.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੋਈ ਨ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥

bin satigur seve koiee na paavai gur kirapaa te paavaniaa ||4||

Without serving the True Guru, no one obtains it. It is obtained only by Guru's Grace. ||4||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥

satigur sevai so jan sohai ||

Those who serve the True Guru are beautiful.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥

a(n)mirat naam a(n)tar man mohai ||

The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, entices their inner minds.

ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬਾਣੀ ਰਤਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

a(n)mirat man tan baanee rataa a(n)mrit sahaj sunaavaniaa ||5||

Their minds and bodies are attuned to the Ambrosial Bani of the Word; this Ambrosial Nectar is intuitively heard. ||5||

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥

manmukh bhoolaa dhoojai bhai khuaae ||

The deluded, self-willed manmukhs are ruined through the love of duality.

ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ ਮਰੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥

naam na levai marai bikh khaae ||

They do not chant the Naam, and they die, eating poison.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਵਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸਾ ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੬॥

anadhin sadhaa visaTaa meh vaasaa bin sevaa janam gavaavaniaa ||6||

Night and day, they continually sit in manure. Without selfless service, their lives are wasted away. ||6||

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਪੀਆਏ ॥

a(n)mrit peevai jis no aap peeaae ||

They alone drink in this Amrit, whom the Lord Himself inspires to do so.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

gur parasaadhee sahaj liv laae ||

By Guru's Grace, they intuitively enshrine love for the Lord.

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨਦਰੀ ਆਵਣਿਆ ॥੭॥

pooran poor rahiaa sabh aape gurmat nadharee aavaniaa ||7||

The Perfect Lord is Himself perfectly pervading everywhere; through the Guru's Teachings, He is perceived. ||7||

ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥

aape aap nira(n)jan soiee ||

He Himself is the Immaculate Lord.

ਜਿਨਿ ਸਿਰਜੀ ਤਿਨਿ ਆਪੇ ਗੋਈ ॥

jin sirajee tin aape goiee ||

He who has created, shall Himself destroy.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਸਦਾ ਤੂੰ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੬॥੧੭॥

naanak naam samaal sadhaa too(n) sahaje sach samaavaniaa ||8||16||17||

O Nanak, remember the Naam forever, and you shall merge into the True One with intuitive ease. ||8||16||17||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa teejaa ||

Maajh, Third Mehla:

ਸੇ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਏ ॥

se sach laage jo tudh bhaae ||

Those who please You are linked to the Truth.

ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੇਵਹਿ ਸਹਜ ਸੁਭਾਏ ॥

sadhaa sach seveh sahaj subhaae ||

They serve the True One forever, with intuitive ease.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥

sachai sabadh sachaa saalaahee sachai mel milaavaniaa ||1||

Through the True Word of the Shabad, they praise the True One, and they merge in the merging of Truth. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree sach saalaahaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who praise the True One.

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sach dhiaain se sach raate sache sach samaavaniaa ||1|| rahaau ||

Those who meditate on the True One are attuned to Truth; they are absorbed into the Truest of the True. ||1||Pause||

ਜਹ ਦੇਖਾ ਸਚੁ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥

jeh dhekhaa sach sabhanee thaiee ||

The True One is everywhere, wherever I look.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

gur parasaadhee ma(n)n vasaiee ||

By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.

ਤਨੁ ਸਚਾ ਰਸਨਾ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਨਣਿਆ ॥੨॥

tan sachaa rasanaa sach raatee sach sun aakh vakhaananiaa ||2||

True are the bodies of those whose tongues are attuned to Truth. They hear the Truth, and speak it with their mouths. ||2||