ਮਾਝ

ਹਰਿ ਚੇਤਹੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥

har chetahu a(n)t hoi sakhaiee ||

Think of the Lord, who shall be your Help and Support in the end.

ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

har agam agochar anaath ajonee satigur kai bhai paavaniaa ||1||

The Lord is Inaccessible and Incomprehensible. He has no master, and He is not born. He is obtained through love of the True Guru. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree aap nivaaraniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who eliminate selfishness and conceit.

ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aap gavaae taa har paae har siau sahaj samaavaniaa ||1|| rahaau ||

They eradicate selfishness and conceit, and then find the Lord; they are intuitively immersed in the Lord. ||1||Pause||

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥

poorab likhiaa su karam kamaiaa ||

According to their pre-ordained destiny, they act out their karma.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

satigur sev sadhaa sukh paiaa ||

Serving the True Guru, a lasting peace is found.

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਸਬਦੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

bin bhaagaa gur paieeaai naahee sabadhai mel milaavaniaa ||2||

Without good fortune, the Guru is not found. Through the Word of the Shabad, they are united in the Lord's Union. ||2||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥

gurmukh alipat rahai sa(n)saare ||

The Gurmukhs remain unaffected in the midst of the world.

ਗੁਰ ਕੈ ਤਕੀਐ ਨਾਮਿ ਅਧਾਰੇ ॥

gur kai takeeaai naam adhaare ||

The Guru is their cushion, and the Naam, the Name of the Lord, is their Support.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਰੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਤਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਖਪਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥

gurmukh jor kare kiaa tis no aape khap dhukh paavaniaa ||3||

Who can oppress the Gurmukh? One who tries shall perish, writhing in pain. ||3||

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥

manmukh a(n)dhe sudh na kaiee ||

The blind self-willed manmukhs have no understanding at all.

ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹੈ ਜਗਤ ਕਸਾਈ ॥

aatam ghaatee hai jagat kasaiee ||

They are the assassins of the self, and the butchers of the world.

ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ਉਠਾਵੈ ਬਿਨੁ ਮਜੂਰੀ ਭਾਰੁ ਪਹੁਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥

ni(n)dhaa kar kar bahu bhaar uThaavai bin majooree bhaar pahuchaavaniaa ||4||

By continually slandering others, they carry a terrible load, and they carry the loads of others for nothing. ||4||

ਇਹੁ ਜਗੁ ਵਾੜੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਲੀ ॥

eih jag vaaRee meraa prabh maalee ||

This world is a garden, and my Lord God is the Gardener.

ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਨਾਹੀ ਖਾਲੀ ॥

sadhaa samaale ko naahee khaalee ||

He always takes care of it-nothing is exempt from His Care.

ਜੇਹੀ ਵਾਸਨਾ ਪਾਏ ਤੇਹੀ ਵਰਤੈ ਵਾਸੂ ਵਾਸੁ ਜਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥

jehee vaasanaa paae tehee varatai vaasoo vaas janaavaniaa ||5||

As is the fragrance which He bestows, so is the fragrant flower known. ||5||

ਮਨਮੁਖੁ ਰੋਗੀ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

manmukh rogee hai sa(n)saaraa ||

The self-willed manmukhs are sick and diseased in the world.

ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਸਰਿਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥

sukhadhaataa visariaa agam apaaraa ||

They have forgotten the Giver of peace, the Unfathomable, the Infinite.

ਦੁਖੀਏ ਨਿਤਿ ਫਿਰਹਿ ਬਿਲਲਾਦੇ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਂਤਿ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

dhukhe'ee nit fireh bilalaadhe bin gur saa(n)t na paavaniaa ||6||

These miserable people wander endlessly, crying out in pain; without the Guru, they find no peace. ||6||

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥

jin keete soiee bidh jaanai ||

The One who created them, knows their condition.

ਆਪਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ॥

aap kare taa hukam pachhaanai ||

And if He inspires them, then they realize the Hukam of His Command.

ਜੇਹਾ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ਤੇਹਾ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ਬਾਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥

jehaa a(n)dhar paae tehaa varatai aape baahar paavaniaa ||7||

Whatever He places within them, that is what prevails, and so they outwardly appear. ||7||

ਤਿਸੁ ਬਾਝਹੁ ਸਚੇ ਮੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥

tis baajhahu sache mai hor na koiee ||

I know of no other except the True One.

ਜਿਸੁ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥

jis lai le so niramal hoiee ||

Those, whom the Lord attaches to Himself, become pure.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੪॥੧੫॥

naanak naam vasai ghaT a(n)tar jis dhevai so paavaniaa ||8||14||15||

O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the heart of those, unto whom He has given it. ||8||14||15||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa teejaa ||

Maajh, Third Mehla:

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

a(n)mirat naam ma(n)n vasaae ||

Enshrining the Ambrosial Naam, the Name of the Lord, in the mind,

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਏ ॥

haumai meraa sabh dhukh gavaae ||

all the pains of egotism, selfishness and conceit are eliminated.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਲਾਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

a(n)mirat baanee sadhaa salaahe a(n)mirat a(n)mrit paavaniaa ||1||

By continually praising the Ambrosial Bani of the Word, I obtain the Amrit, the Ambrosial Nectar. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree a(n)mirat baanee ma(n)n vasaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who enshrine the Ambrosial Bani of the Word within their minds.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a(n)mirat baanee ma(n)n vasaae a(n)mrit naam dhiaavaniaa ||1|| rahaau ||

Enshrining the Ambrosial Bani in their minds, they meditate on the Ambrosial Naam. ||1||Pause||

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੋਲੈ ਸਦਾ ਮੁਖਿ ਵੈਣੀ ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖੈ ਪਰਖੈ ਸਦਾ ਨੈਣੀ ॥

a(n)mrit bolai sadhaa mukh vainee || a(n)mrit vekhai parakhai sadhaa nainee ||

Those who continually chant the Ambrosial Words of Nectar see and behold this Amrit everywhere with their eyes.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਕਹੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਸੁਨਾਵਣਿਆ ॥੨॥

a(n)mirat kathaa kahai sadhaa dhin raatee avaraa aakh sunaavaniaa ||2||

They continually chant the Ambrosial Sermon day and night; chanting it, they cause others to hear it. ||2||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

a(n)mirat ra(n)g rataa liv laae ||

Imbued with the Ambrosial Love of the Lord, they lovingly focus their attention on Him.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਏ ॥

a(n)mrit gur parasaadhee paae ||

By Guru's Grace, they receive this Amrit.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸਨਾ ਬੋਲੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੩॥

a(n)mrit rasanaa bolai dhin raatee man tan a(n)mrit peeaavaniaa ||3||

They chant the Ambrosial Name with their tongues day and night; their minds and bodies are satisfied by this Amrit. ||3||

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਜੁ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥

so kichh karai ju chit na hoiee ||

That which God does is beyond anyone's consciousness;

ਤਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥

tis dhaa hukam meT na sakai koiee ||

no one can erase the Hukam of His Command.

ਹੁਕਮੇ ਵਰਤੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਹੁਕਮੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੪॥

hukame varatai a(n)mirat baanee hukame a(n)mrit peeaavaniaa ||4||

By His Command, the Ambrosial Bani of the Word prevails, and by His Command, we drink in the Amrit. ||4||

ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਕੇਰੇ ॥

ajab ka(n)m karate har kere ||

The actions of the Creator Lord are marvellous and wonderful.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੂਲਾ ਜਾਂਦਾ ਫੇਰੇ ॥

eih man bhoolaa jaa(n)dhaa fere ||

This mind is deluded, and goes around the wheel of reincarnation.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦਿ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥

a(n)mirat baanee siau chit laae a(n)mirat sabadh vajaavaniaa ||5||

Those who focus their consciousness on the Ambrosial Bani of the Word, hear the vibrations of the Ambrosial Word of the Shabad. ||5||