ਮਾਰੂ

ਭੂਲੇ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਸਮਝਾਏ ॥

bhoole sikh guroo samajhaae ||

The Guru instructs His wandering Sikhs;

ਉਝੜਿ ਜਾਦੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥

aujhaR jaadhe maarag paae ||

if they go astray, He sets them on the right path.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੰਗਿ ਸਖਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥

tis gur sev sadhaa dhin raatee dhukh bha(n)jan sa(n)g sakhaataa he ||13||

So serve the Guru, forever, day and night; He is the Destroyer of pain - He is with you as your companion. ||13||

ਗੁਰ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

gur kee bhagat kareh kiaa praanee ||

O mortal being, what devotional worship have you performed to the Guru?

ਬ੍ਰਹਮੈ ਇੰਦ੍ਰਿ ਮਹੇਸਿ ਨ ਜਾਣੀ ॥

brahamai i(n)dhr mahes na jaanee ||

Even Brahma, Indra and Shiva do not know it.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਲਖੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਲਖੀਐ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸਹਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥

satigur alakh kahahu kiau lakheeaai jis bakhase tiseh pachhaataa he ||14||

Tell me, how can the unknowable True Guru be known? He alone attains this realization, whom the Lord forgives. ||14||

ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਦਰਸਨੁ ॥

a(n)tar prem paraapat dharasan ||

One who has love within, obtains the Blessed Vision of His Darshan.

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁ ਪਰਸਨੁ ॥

gurbaanee siau preet su parasan ||

One who enshrines love for the Word of the Guru's Bani, meets with Him.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥

ahinis niramal jot sabaiee ghaT dheepak gurmukh jaataa he ||15||

Day and night, the Gurmukh sees the immaculate Divine Light everywhere; this lamp illuminates his heart. ||15||

ਭੋਜਨ ਗਿਆਨੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ॥

bhojan giaan mahaa ras meeThaa ||

The food of spiritual wisdom is the supremely sweet essence.

ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨਿ ਦਰਸਨੁ ਡੀਠਾ ॥

jin chaakhiaa tin dharasan ddeeThaa ||

Whoever tastes it, sees the Blessed Vision of the Lord's Darshan.

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਿਲੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਸਮਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥

dharasan dhekh mile bairaagee man manasaa maar samaataa he ||16||

Beholding His Darshan, the unattached one meets the Lord; subduing the mind's desires, he merges into the Lord. ||16||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨਾ ॥

satigur seveh se paradhaanaa ||

Those who serve the True Guru are supreme and famous.

ਤਿਨ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥

tin ghaT ghaT a(n)tar braham pachhaanaa ||

Deep within each and every heart, they recognize God.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੀਜੈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੭॥੫॥੧੧॥

naanak har jas har jan kee sa(n)gat dheejai jin satigur har prabh jaataa he ||17||5||11||

Please bless Nanak with the Lord's Praises, and the Sangat, the Congregation of the Lord's humble servants; through the True Guru, they know their Lord God. ||17||5||11||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ||

Maaroo, First Mehla:

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥

saache saahib sirajanahaare ||

The True Lord is the Creator of the Universe.

ਜਿਨਿ ਧਰ ਚਕ੍ਰ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥

jin dhar chakar dhare veechaare ||

He established and contemplates the worldly sphere.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਾਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

aape karataa kar kar vekhai saachaa veparavaahaa he ||1||

He Himself created the creation, and beholds it; He is True and independent. ||1||

ਵੇਕੀ ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ॥

vekee vekee ja(n)t upaae ||

He created the beings of different kinds.

ਦੁਇ ਪੰਦੀ ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ॥

dhui pa(n)dhee dhui raeh chalaae ||

The two travellers have set out in two directions.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

gur poore vin mukat na hoiee sach naam jap laahaa he ||2||

Without the Perfect Guru, no one is liberated. Chanting the True Name, one profits. ||2||

ਪੜਹਿ ਮਨਮੁਖ ਪਰੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਨਾ ॥

paReh manmukh par bidh nahee jaanaa ||

The self-willed manmukhs read and study, but they do not know the way.

ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥

naam na boojheh bharam bhulaanaa ||

They do not understand the Naam, the Name of the Lord; they wander, deluded by doubt.

ਲੈ ਕੈ ਵਢੀ ਦੇਨਿ ਉਗਾਹੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

lai kai vaddee dhen ugaahee dhuramat kaa gal faahaa he ||3||

They take bribes, and give false testimony; the noose of evil-mindedness is around their necks. ||3||

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥

simirat saasatr paReh puraanaa ||

They read the Simritees, the Shaastras and the Puraanas;

ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥

vaadh vakhaaneh tat na jaanaa ||

they argue and debate, but do not know the essence of reality.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਸਚ ਸੂਚੇ ਸਚੁ ਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

vin gur poore tat na paieeaai sach sooche sach raahaa he ||4||

Without the Perfect Guru, the essence of reality is not obtained. The true and pure beings walk the Path of Truth. ||4||

ਸਭ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ॥

sabh saalaahe sun sun aakhai ||

All praise God and listen, and listen and speak.

ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਸਚੁ ਪਰਾਖੈ ॥

aape dhaanaa sach paraakhai ||

He Himself is wise, and He Himself judges the Truth.

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

jin kau nadhar kare prabh apanee gurmukh sabadh salaahaa he ||5||

Those whom God blesses with His Glance of Grace become Gurmukh, and praise the Word of the Shabad. ||5||

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ਕੇਤੀ ਬਾਣੀ ॥

sun sun aakhai ketee baanee ||

Many listen and listen, and speak the Guru's Bani.

ਸੁਣਿ ਕਹੀਐ ਕੋ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੀ ॥

sun kaheeaai ko a(n)t na jaanee ||

Listening and speaking, no one knows His limits.

ਜਾ ਕਉ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ਆਪੇ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

jaa kau alakh lakhaae aape akath kathaa budh taahaa he ||6||

He alone is wise, unto whom the unseen Lord reveals Himself; he speaks the Unspoken Speech. ||6||

ਜਨਮੇ ਕਉ ਵਾਜਹਿ ਵਾਧਾਏ ॥

janame kau vaajeh vaadhaae ||

At birth, the congratulations pour in;

ਸੋਹਿਲੜੇ ਅਗਿਆਨੀ ਗਾਏ ॥

sohilaRe agiaanee gaae ||

the ignorant sing songs of joy.

ਜੋ ਜਨਮੈ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥

jo janamai tis sarapar maranaa kirat piaa sir saahaa he ||7||

Whoever is born, is sure to die, according to the destiny of past deeds inscribed upon his head by the Sovereign Lord King. ||7||

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਏ ॥

sa(n)jog vijog merai prabh ke'ee ||

Union and separation were created by my God.

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਦੁਖਾ ਸੁਖ ਦੀਏ ॥

sirasaT upai dhukhaa sukh dhe'ee ||

Creating the Universe, He gave it pain and pleasure.

ਦੁਖ ਸੁਖ ਹੀ ਤੇ ਭਏ ਨਿਰਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੀਲੁ ਸਨਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

dhukh sukh hee te bhe niraale gurmukh seel sanaahaa he ||8||

The Gurmukhs remain unaffected by pain and pleasure; they wear the armor of humility. ||8||

ਨੀਕੇ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥

neeke saache ke vaapaaree ||

The noble people are traders in Truth.

ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਲੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ॥

sach saudhaa lai gur veechaaree ||

They purchase the true merchandise, contemplating the Guru.

ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਸੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥

sachaa vakhar jis dhan palai sabadh sachai omaahaa he ||9||

One who has the wealth of the true commodity in his lap, is blessed with the rapture of the True Shabad. ||9||

ਕਾਚੀ ਸਉਦੀ ਤੋਟਾ ਆਵੈ ॥

kaachee saudhee toTaa aavai ||

The false dealings lead only to loss.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥

gurmukh vanaj kare prabh bhaavai ||

The trades of the Gurmukh are pleasing to God.

ਪੂੰਜੀ ਸਾਬਤੁ ਰਾਸਿ ਸਲਾਮਤਿ ਚੂਕਾ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

poo(n)jee saabat raas salaamat chookaa jam kaa faahaa he ||10||

His stock is safe, and his capital is safe and sound. The noose of Death is cut away from around his neck. ||10||