ਮਾਰੂ

ਪਾਪ ਪਥਰ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥

paap pathar taran na jaiee ||

Sin is a stone which does not float.

ਭਉ ਬੇੜਾ ਜੀਉ ਚੜਾਊ ॥

bhau beRaa jeeau chaRaauoo ||

So let the Fear of God be the boat to carry your soul across.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵੈ ਕਾਹੂ ॥੪॥੨॥

kahu naanak dhevai kaahoo ||4||2||

Says Nanak, rare are those who are blessed with this Boat. ||4||2||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ghar pehilaa ||

Maaroo, First Mehla, First House:

ਕਰਣੀ ਕਾਗਦੁ ਮਨੁ ਮਸਵਾਣੀ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਲੇਖ ਪਏ ॥

karanee kaagadh man masavaanee buraa bhalaa dhui lekh pe ||

Actions are the paper, and the mind is the ink; good and bad are both recorded upon it.

ਜਿਉ ਜਿਉ ਕਿਰਤੁ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਤਉ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਅੰਤੁ ਹਰੇ ॥੧॥

jiau jiau kirat chalaae tiau chaleeaai tau gun naahee a(n)t hare ||1||

As their past actions drive them, so are mortals driven. There is no end to Your Glorious Virtues, Lord. ||1||

ਚਿਤ ਚੇਤਸਿ ਕੀ ਨਹੀ ਬਾਵਰਿਆ ॥

chit chetas kee nahee baavariaa ||

Why do you not keep Him in your consciousness, you mad man?

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har bisarat tere gun galiaa ||1|| rahaau ||

Forgetting the Lord, your own virtues shall rot away. ||1||Pause||

ਜਾਲੀ ਰੈਨਿ ਜਾਲੁ ਦਿਨੁ ਹੂਆ ਜੇਤੀ ਘੜੀ ਫਾਹੀ ਤੇਤੀ ॥

jaalee rain jaal dhin hooaa jetee ghaRee faahee tetee ||

The night is a net, and the day is a net; there are as many traps as there are moments.

ਰਸਿ ਰਸਿ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਫਾਸਹਿ ਛੂਟਸਿ ਮੂੜੇ ਕਵਨ ਗੁਣੀ ॥੨॥

ras ras chog chugeh nit faaseh chhooTas mooRe kavan gunee ||2||

With relish and delight, you continually bite at the bait; you are trapped, you fool - how will you ever escape? ||2||

ਕਾਇਆ ਆਰਣੁ ਮਨੁ ਵਿਚਿ ਲੋਹਾ ਪੰਚ ਅਗਨਿ ਤਿਤੁ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ॥

kaiaa aaran man vich lohaa pa(n)ch agan tit laag rahee ||

The body is a furnace, and the mind is the iron within it; the five fires are heating it.

ਕੋਇਲੇ ਪਾਪ ਪੜੇ ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨੁ ਜਲਿਆ ਸੰਨੑੀ ਚਿੰਤ ਭਈ ॥੩॥

koile paap paRe tis uoopar man jaliaa sa(n)n(h)ee chi(n)t bhiee ||3||

Sin is the charcoal placed upon it, which burns the mind; the tongs are anxiety and worry. ||3||

ਭਇਆ ਮਨੂਰੁ ਕੰਚਨੁ ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਨੇਹਾ ॥

bhiaa manoor ka(n)chan fir hovai je gur milai tinehaa ||

What was turned to slag is again transformed into gold, if one meets with the Guru.

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਓਹੁ ਦੇਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਟਸਿ ਦੇਹਾ ॥੪॥੩॥

ek naam a(n)mrit oh dhevai tau naanak tirasaTas dhehaa ||4||3||

He blesses the mortal with the Ambrosial Name of the One Lord, and then, O Nanak, the body is held steady. ||4||3||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ||

Maaroo, First Mehla:

ਬਿਮਲ ਮਝਾਰਿ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਰੇ ॥

bimal majhaar basas niramal jal padhaman jaaval re ||

In the pure, immaculate waters, both the lotus and the slimy scum are found.

ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਜਲ ਰਸ ਸੰਗਤਿ ਸੰਗਿ ਦੋਖ ਨਹੀ ਰੇ ॥੧॥

padhaman jaaval jal ras sa(n)gat sa(n)g dhokh nahee re ||1||

The lotus flower is with the scum and the water, but it remains untouched by any pollution. ||1||

ਦਾਦਰ ਤੂ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਨਸਿ ਰੇ ॥

dhaadhar too kabeh na jaanas re ||

You frog, you will never understand.

ਭਖਸਿ ਸਿਬਾਲੁ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨ ਲਖਸਿ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhakhas sibaal basas niramal jal a(n)mrit na lakhas re ||1|| rahaau ||

You eat the dirt, while you dwell in the immaculate waters. You know nothing of the ambrosial nectar there. ||1||Pause||

ਬਸੁ ਜਲ ਨਿਤ ਨ ਵਸਤ ਅਲੀਅਲ ਮੇਰ ਚਚਾ ਗੁਨ ਰੇ ॥

bas jal nit na vasat aleeal mer chachaa gun re ||

You dwell continually in the water; the bumble bee does not dwell there, but it is intoxicated with its fragrance from afar.

ਚੰਦ ਕੁਮੁਦਨੀ ਦੂਰਹੁ ਨਿਵਸਸਿ ਅਨਭਉ ਕਾਰਨਿ ਰੇ ॥੨॥

cha(n)dh kumudhanee dhoorahu nivasas anabhau kaaran re ||2||

Intuitively sensing the moon in the distance, the lotus bows its head. ||2||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੁ ਦੂਧਿ ਮਧੁ ਸੰਚਸਿ ਤੂ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ ॥

a(n)mirat kha(n)dd dhoodh madh sa(n)chas too ban chaatur re ||

The realms of nectar are irrigated with milk and honey; you think you are clever to live in the water.

ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਪਿਸਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੩॥

apanaa aap too kabahu na chhoddas pisan preet jiau re ||3||

You can never escape your own inner tendencies, like the love of the flea for blood. ||3||

ਪੰਡਿਤ ਸੰਗਿ ਵਸਹਿ ਜਨ ਮੂਰਖ ਆਗਮ ਸਾਸ ਸੁਨੇ ॥

pa(n)ddit sa(n)g vaseh jan moorakh aagam saas sune ||

The fool may live with the Pandit, the religious scholar, and listen to the Vedas and the Shaastras.

ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਸੁਆਨ ਪੂਛਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੪॥

apanaa aap too kabahu na chhoddas suaan poochh jiau re ||4||

You can never escape your own inner tendencies, like the crooked tail of the dog. ||4||

ਇਕਿ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਮਿ ਨ ਰਾਚਹਿ ਇਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰੇ ॥

eik paakha(n)ddee naam na raacheh ik har har charanee re ||

Some are hypocrites; they do not merge with the Naam, the Name of the Lord. Some are absorbed in the Feet of the Lord, Har, Har.

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸਿ ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਰੇ ॥੫॥੪॥

poorab likhiaa paavas naanak rasanaa naam jap re ||5||4||

The mortals obtain what they are predestined to receive; O Nanak, with your tongue, chant the Naam. ||5||4||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ||

Maaroo, First Mehla,

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥

patit puneet asa(n)kh hoh har charanee man laag ||

Countless sinners are sanctified, attaching their minds to the Feet of the Lord.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੧॥

aThasaTh teerath naam prabh naanak jis masatak bhaag ||1||

The merits of the sixty-eight places of pilgrimage are found in God's Name, O Nanak, when such destiny is inscribed upon one's forehead. ||1||

ਸਬਦੁ ॥

sabadh ||

Shabad:

ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਗਰਬਿ ਗਹੇਲੀ ॥

sakhee sahelee garab gahelee ||

O friends and companions, so puffed up with pride,

ਸੁਣਿ ਸਹ ਕੀ ਇਕ ਬਾਤ ਸੁਹੇਲੀ ॥੧॥

sun seh kee ik baat suhelee ||1||

listen to this one joyous story of your Husband Lord. ||1||

ਜੋ ਮੈ ਬੇਦਨ ਸਾ ਕਿਸੁ ਆਖਾ ਮਾਈ ॥

jo mai bedhan saa kis aakhaa maiee ||

Who can I tell about my pain, O my mother?

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ਨ ਰਹੈ ਕੈਸੇ ਰਾਖਾ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har bin jeeau na rahai kaise raakhaa maiee ||1|| rahaau ||

Without the Lord, my soul cannot survive; how can I comfort it, O my mother? ||1||Pause||

ਹਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਖਰੀ ਰੰਞਾਣੀ ॥

hau dhohaagan kharee ra(n)n(j)aanee ||

I am a dejected, discarded bride, totally miserable.

ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥੨॥

giaa su joban dhan pachhutaanee ||2||

I have lost my youth; I regret and repent. ||2||

ਤੂ ਦਾਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਰਿ ਮੇਰਾ ॥

too dhaanaa saahib sir meraa ||

You are my wise Lord and Master, above my head.

ਖਿਜਮਤਿ ਕਰੀ ਜਨੁ ਬੰਦਾ ਤੇਰਾ ॥੩॥

khijamat karee jan ba(n)dhaa teraa ||3||

I serve You as Your humble slave. ||3||

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅੰਦੇਸਾ ਏਹੀ ॥

bhanat naanak a(n)dhesaa ehee ||

Nanak humbly prays, this is my only concern:

ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਰਵਉ ਸਨੇਹੀ ॥੪॥੫॥

bin dharasan kaise ravau sanehee ||4||5||

without the Blessed Vision of my Beloved, how can I enjoy Him? ||4||5||