ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰਸੁ ਨ ਆਵੈ ਅਉਧੂ ਹਉਮੈ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥
bin sabadhai ras na aavai aaudhoo haumai piaas na jaiee ||
Without the Shabad, the essence does not come, O hermit, and the thirst of egotism does not depart.
ਹੇ ਜੋਗੀ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ (ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ) ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ (ਭਾਵ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਹੈ) । ਗੁਰੂ-ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹਉਮੈ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦੀ ।
(उक्तर।) हे जोगी ! सतिगुरू के शबद के बिना (प्राणों को) रस नहीं आता (भाव। गुरू का शबद ही प्राणों का आसरा है। प्राणों की खुराक़ है)। गुरू-शबद के बिना अहंकार की प्यास नहीं मिटती।
Dijo el Guru, sin el Shabd, oh Yoguis ermitaños, uno no obtiene la Esencia, y la sed del egoísmo no es saciada.
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੇ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥
sabadh rate a(n)mirat ras paiaa saache rahe aghaiee ||
Imbued with the Shabad, one finds the ambrosial essence, and remains fulfilled with the True Name.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਰੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ-ਰਸ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਰੱਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਭਾਵ, ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਸੰਤੋਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ) ।
जो मनुष्य गुरू के शबद में रंगे जाते हैं। उनको सदा टिके रहने वाला नाम-रस मिल जाता है। वे सच्चे प्रभू में तृप्त रहते हैं ( भाव। नाम में जुड़ के संतोषी हो जाते हैं)।
Imbuido en el Shabd, uno encuentra la Esencia Ambrosial y permanece lleno del Verdadero Nombre.
ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੀਐ ਕਿਤੁ ਭੋਜਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥
kavan budh jit asathir raheeaai kit bhojan tirapataasai ||
"What is that wisdom, by which one remains steady and stable? What food brings satisfaction?"
ਉਹ ਕੇਹੜੀ ਮਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਹੀ ਮਨ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੇਹੜੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਨਾਲ ਮਨ ਸਦਾ ਰੱਜਿਆ ਰਹਿ ਸਕੇ?
(प्रश्न। ) वह कौन सी मति है जिसके माध्यम से मन सदा टिका रह सकता है। कौन सी खुराक़ से मन सदा तृप्त रह सके।
Dijeron los Yoguis: ¿Qué tipo de Sabiduría estabiliza la mente, cuál es la comida que la satisface?
ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਪੈ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੬੧॥
naanak dhukh sukh sam kar jaapai satigur te kaal na graasai ||61||
O Nanak, when one looks upon pain and pleasure alike, through the True Guru, then he is not consumed by Death. ||61||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ (ਜੋ ਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ) ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਇੱਕ-ਸਮਾਨ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ (ਜੋ ਨਾਮ-ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ) ਮੌਤ (ਦਾ ਡਰ) ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।੬੧।
(उक्तर।) हे नानक ! सतिगुरू से (जो मति मिलती है उससे) दुख और सुख एक-समान प्रतीत होने लगते हैं। सतिगुरू से (जो नाम-भोजन मिलता है। उसके सदका) मौत (का डर) छू भी नहीं सकता। 61।
Dijo el Guru, si uno considera igual al dolor y al placer, por la Gracia del Guru, su mente se estabiliza y no experimenta la muerte.(61)
ਰੰਗਿ ਨ ਰਾਤਾ ਰਸਿ ਨਹੀ ਮਾਤਾ ॥
ra(n)g na raataa ras nahee maataa ||
If one is not imbued with the Lord's Love, nor intoxicated with His subtle essence,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ (ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਨ) ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ (ਮਾਇਕ ਧੰਧਿਆਂ ਵਿਚ) ਸੜ ਬਲ ਕੇ ਖਿੱਝਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
(इस वास्ते उसका मन) प्रभू के प्यार में रंगा नहीं जाता और वह प्रभू के आनंद में मस्त नहीं होता।
Si uno no está adentrado en el Amor del Señor, no prueba de Su Esencia
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੈ ਜਲਿ ਬਲਿ ਤਾਤਾ ॥
bin gur sabadhai jal bal taataa ||
without the Word of the Guru's Shabad, he is frustrated, and consumed by his own inner fire.
(ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ) ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਖੀਵਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ।
सतिगुरू के शबद (की कमाई किए) बिना मनुष्य (मायावी धंधों में) जल-बल के खिझता रहता है।
ni conoce la Palabra del Shabd del Guru, y por ende es consumido por su fuego interior.
ਬਿੰਦੁ ਨ ਰਾਖਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਖਿਆ ॥
bi(n)dh na raakhiaa sabadh na bhaakhiaa ||
He does not preserve his semen and seed, and does not chant the Shabad.
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜਤੀ ਬਣ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖੱਟਿਆ ।
जिस मनुष्य ने गुरू-शबद नहीं उचारा। उसने जती बन के कुछ नहीं कमाया।
No preserva su semen y su semilla y si no canta el Shabd, y no medita en el Verdadero Señor,
ਪਵਨੁ ਨ ਸਾਧਿਆ ਸਚੁ ਨ ਅਰਾਧਿਆ ॥
pavan na saadhiaa sach na araadhiaa ||
He does not control his breath; he does not worship and adore the True Lord.
ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰ ਕੇ ਕੀਹ ਲਿਆ?
जिसने सच्चे प्रभू को नहीं सिमरा। उसने प्राणायाम करके क्या लिया।
la respiración no se regula de forma adecuada.
ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਸਮ ਕਰਿ ਰਹੈ ॥
akath kathaa le sam kar rahai ||
But one who speaks the Unspoken Speech, and remains balanced,
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਅਕੱਥ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾ ਕੇ (ਦੁਖ ਸੁਖ ਨੂੰ) ਇੱਕ-ਸਮਾਨ ਜਾਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤੀਤ ਕਰੇ,
हे नानक ! अगर मनुष्य अकॅथ प्रभू के गुण गा के (दुख-सुख को) एक-समान जान के जीवन व्यतीत करे।
Pero quien pronuncia el Mensaje Inefable de Dios y mantiene a su mente meditativa en balance,
ਤਉ ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮ ਕਉ ਲਹੈ ॥੬੨॥
tau naanak aatam raam kau lahai ||62||
O Nanak, attains the Lord, the Supreme Soul. ||62||
ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ-ਸੰਸਾਰ-ਦੀ-ਜਿੰਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ।੬੨।
तो वह सारे संसार की जिंद प्रभू को प्राप्त कर लेता है। 62।
entonces, dice Nanak, alcanza al Señor, el Alma Suprema.(62)
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ॥
gur parasaadhee ra(n)ge raataa ||
By Guru's Grace, one is attuned to the Lord's Love.
ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਮੇਹਰ ਨਾਲ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਰੰਗੀਜਦਾ ਹੈ,
सतिगुरू की मेहर से जो मनुष्य प्रभू के प्यार में रंगा जाता है।
Uno está adentrado en el Amor de Dios por la Gracia del Guru,
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਸਾਚੇ ਮਾਤਾ ॥
a(n)mrit peeaa saache maataa ||
Drinking in the Ambrosial Nectar, he is intoxicated with the Truth.
ਉਹ ਨਾਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਖੀਵਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।
वह नाम-अमृत पी लेता है। और सच्चे प्रभू में मस्त (खीवा) रहता है।
y probando el Néctar goza del Éxtasis de la Paz. Alabando al Señor Verdadero,
ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥
gur veechaaree agan nivaaree ||
Contemplating the Guru, the fire within is put out.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰ-(ਸ਼ਬਦ) ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੇ (ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ) ਅੱਗ ਬੁਝਾ ਲਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ (ਨਾਮ-)
जो मनुष्य गुरू- (शबद) के द्वारा विचारवान हो गया है उसने (तृष्णा) अग्नि बुझा ली है।
Es reflejado por el Guru y apaga su fuego interior,
ਅਪਿਉ ਪੀਓ ਆਤਮ ਸੁਖੁ ਧਾਰੀ ॥
apiau peeo aatam sukh dhaaree ||
Drinking in the Ambrosial Nectar, the soul settles in peace.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਸੁਖ ਲੱਭ ਪਿਆ ਹੈ ।
उसने (नाम-) अमृत पी लिया है। उसने आत्मिक सुख पा लिया है।
y probando el Néctar goza del Éxtasis de la Paz. Alabando al Señor Verdadero,
ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥
sach araadhiaa gurmukh tar taaree ||
Worshipping the True Lord in adoration, the Gurmukh crosses over the river of life.
(ਹੇ ਜੋਗੀ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਕੇ (‘ਦੁਤਰ ਸਾਗਰ’ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘ ।
(हे जोगी !) गुरू के राह पर चल के सच्चे प्रभू का सिमरन करके ('दुष्तर सागर' से) पार हो।
el Gurmukj logra cruzar el río de la vida.
ਨਾਨਕ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬੩॥
naanak boojhai ko veechaaree ||63||
O Nanak, after deep contemplation, this is understood. ||63||
(ਪਰ) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਵਿਚਾਰਵਾਨ (ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ ।੬੩।
(पर) हे नानक ! कोई विरला विचारवान (इस बात को) समझता है। 63।
Oh, dice Nanak, después de una profunda meditación uno alcanza este conocimiento.(63)
ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੈਗਲੁ ਕਹਾ ਬਸੀਅਲੇ ਕਹਾ ਬਸੈ ਇਹੁ ਪਵਨਾ ॥
eih man maigal kahaa baseeale kahaa basai ih pavanaa ||
"Where does this mind-elephant live? Where does the breath reside?
ਮਸਤ ਹਾਥੀ (ਵਰਗਾ) ਇਹ ਮਨ ਕਿਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਪ੍ਰਾਣ ਕਿਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?
(प्रश्न।) मस्त हाथी (जैसा) ये मन कहाँ बसता है। ये प्राण कहाँ बसतें हैं।
Dijeron los Yoguis: ¿En dónde habita esta mente elefante? ¿Dónde reside la respiración vital?
ਕਹਾ ਬਸੈ ਸੁ ਸਬਦੁ ਅਉਧੂ ਤਾ ਕਉ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕਾ ਭਵਨਾ ॥
kahaa basai su sabadh aaudhoo taa kau chookai man kaa bhavanaa ||
Where should the Shabad reside, so that the wanderings of the mind may cease?""
ਹੇ ਜੋਗੀ (ਨਾਨਕ!) ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਤ-ਅਨੁਸਾਰ) ਮਨ ਦੀ ਭਟਕਣਾ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ?
हे जोगी (नानक !) वह शबद कहाँ बसता है (जिससे तुम्हारे मत के अनुसार) मन की भटकना खत्म होती है।
¿En dónde habita el Shabd con el que las divagaciones de la mente cesan?
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਪਾਏ ॥
nadhar kare taa satigur mele taa nij ghar vaasaa ih man paae ||
When the Lord blesses one with His Glance of Grace, he leads him to the True Guru. Then, this mind dwells in its own home within.
ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਗੁਰੂ ਮਿਲਿਆਂ) ਇਹ ਮਨ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ) ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
(उक्तर।) अगर प्रभू मेहर की निगाह करे तो वह सतिगुरू मिलाता है और (गुरू के मिलने पर) ये मन अपने ही घर में (भाव। अपने आप में) टिक जाता है।
Dijo el Guru, cuando Dios es Misericordioso, nos conduce al Guru y la mente se contiene en ella misma.
ਆਪੈ ਆਪੁ ਖਾਇ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥
aapai aap khai taa niramal hovai dhaavat varaj rahaae ||
When the individual consumes his egotism, he becomes immaculate, and his wandering mind is restrained.
(ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰ ਕੇ ਜਦੋਂ) ਮਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਆਪਣੇ ਸੰਕਲਪ ਵਿਕਲਪ ਮੁਕਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਦੇ ਥਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ) ਤਾਂ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ) ਮਾਇਆ ਵਲ ਦੌੜਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ।
(गुरू के हुकम में चल के जब) मन अपने आपको खा जाता है (भाव। अपने संकल्प-विकल्प समाप्त कर देता है। जब मनुष्य अपने मन के पीछे चलने की बजाएगुरू के हुकम में चलता है) तो मन पवित्र हो जाता है (क्योंकि इस तरह गुरू के उपदेशों से मनुष्य) माया की ओर दौड़ते मन को रोके रखता है।
Sí, cuando uno consume su propio ego, se vuelve inmaculado y cesan las divagaciones de la mente hacia lo externo.
ਕਿਉ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣੈ ਆਤਮੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਵੈ ॥
kiau mool pachhaanai aatam jaanai kiau sas ghar soor samaavai ||
"How can the root, the source of all be realized? How can the soul know itself? How can the sun enter into the house of the moon?"
ਮਨੁੱਖ (ਜਗਤ ਦੇ) ਮੁੱਢ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣੇ? ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝੇ? ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੇ?
(प्रश्न। ) मनुष्य (जगत के) आदि (प्रभू) को कैसे पहचाने। अपने आत्मा को कैसे समझे। चंद्रमा के घर में सूरज कैसे टिके।
Dijeron los Yoguis: ¿Cómo puede uno conocer la Causa Primordial, cómo puede conocer su ser, cómo es que el sol entra en la casa de la luna?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥
gurmukh haumai vichahu khovai tau naanak sahaj samaavai ||64||
The Gurmukh eliminates egotism from within; then, O Nanak, the sun naturally enters into the home of the moon. ||64||
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ‘ਹਉਮੈ’ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਸਹਿਜ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।੬੪।
(उक्तर। ) जो मनुष्य गुरू के हुकम में चलता है वह अपने अंदर से 'अहंकार' दूर करता है। तब हे नानक ! वह सहज अवस्था में टिक जाता है। 64।
Dijo el Guru, cuando el Gurmukj elimina su ego interno, entonces, dice Nanak, el sol penetra naturalmente en la casa de la luna. (64)
ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੀਅਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ॥
eih man nihachal hiradhai vaseeale gurmukh mool pachhaan rahai ||
When the mind becomes steady and stable, it abides in the heart, and then the Gurmukh realizes the root, the source of all.
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ (ਜਗਤ ਦੇ) ਮੂਲ-(ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਂਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਇਹ ਮਨ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ।
जब मनुष्य गुरू के हुकम में चल के (जगत के) मूल- (प्रभू) को पहचानता है (प्रभू के साथ सांझ डालता है)।
Cuando la mente se calma y estabiliza, habita en el corazón, y así el Gurmukj comprende la Esencia, la Fuente de todo.
ਨਾਭਿ ਪਵਨੁ ਘਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਲਹੈ ॥
naabh pavan ghar aasan baisai gurmukh khojat tat lahai ||
The breath is seated in the home of the navel; the Gurmukh searches, and finds the essence of reality.
ਪ੍ਰਾਣ (ਭਾਵ, ਸੁਆਸ) ਨਾਭੀ-ਰੂਪ ਘਰ ਵਿਚ ਆਸਣ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ), ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਖੋਜ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਅਸਲੀਅਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ।
तो यह मन अडोल हो के हृदय में टिकता है। प्राण (भाव। श्वास) नाभि-रूप घर में आसन पर बैठता है (भाव। प्राणों का आरम्भ नाभि से होता है)।
La Luz está posada en el hogar del ombligo y ahí el Gurmukj busca y encuentra la Esencia de la Realidad.
ਸੁ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਆਛੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਸੁ ਸਬਦਿ ਲਹੈ ॥
s sabadh nira(n)tar nij ghar aachhai tirabhavan jot su sabadh lahai ||
This Shabad permeates the nucleus of the self, deep within, in its own home; the Light of this Shabad pervades the three worlds.
ਉਹ ਸ਼ਬਦ (ਜੋ ‘ਦੁਤਰ ਸਾਗਰ’ ਤੋਂ ਤਾਰਦਾ ਹੈ) ਇਕ-ਰਸ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਘਰ ਵਿਚ (ਭਾਵ, ਸੰੁਨ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ) ਟਿਕਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਹੀ) ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ,
गुरू के माध्यम से खोज करके मनुष्य अस्लियत को तलाशता है। वह शबद (जो 'दुश्तर सागर' से पार लंघाता है) एक-रस अपने असल घर में (भाव। शून्य प्रभू में) टिकता है। मनुष्य उस प्रभू के द्वारा (ही) त्रिलोकी में व्यापक प्रभू की ज्योति ढूँढता है।
Este Shabd compenetra el núcleo del ser, profundo en su propio hogar; la Luz del Shabd prevalece en los tres mundos.
ਖਾਵੈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਿ ਰਹੈ ॥
khaavai dhookh bhookh saache kee saache hee tirapataas rahai ||
Hunger for the True Lord shall consume your pain, and through the True Lord, you shall be satisfied.
(ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ) ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਵਧਦੀ ਹੈ (ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ) ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ।
(ज्यों-ज्यों) सच्चे प्रभू को मिलने की तमन्ना बढ़ती है (त्यों-त्यों) मनुष्य दुखों को समाप्त करता जाता है। सच्चे प्रभू में ही तृप्त रहता है।
La añoranza por el Señor Verdadero consumirá tu dolor, y a través del Señor Verdadero, encontrarás la Liberación.
ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀ ਬਿਰਲੋ ਕੋ ਅਰਥਾਵੈ ॥
anahadh baanee gurmukh jaanee biralo ko arathaavai ||
The Gurmukh knows the unstruck sound current of the Bani; how rare are those who understand.
ਇਕ-ਰਸ ਵਿਆਪਕ ਰੱਬੀ ਜੀਵਨ-ਰੌ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਗੁਰਮੁਖ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸਮਝਿਆ ਹੈ ।
एक-रस व्यापक ईश्वरीय जीवन-रौंअ को किसी विरले गुरमुख ने जाना है किसी विरले ने ये राज़ समझा है।
El Gurmukj conoce la Inefable Melodía Celestial del Bani, escasos en verdad son los que lo comprenden.
ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਵੈ ॥੬੫॥
naanak aakhai sach subhaakhai sach rapai ra(n)g kabahoo na jaavai ||65||
Says Nanak, one who speaks the Truth is dyed in the color of Truth, which will never fade away. ||65||
ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਹੈ) ਉਹ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਰੰਗ ਕਦੇ ਉਤਰਦਾ ਨਹੀਂ ।੬੫।
नानक कहता है (जिसने समझा है) वह सच्चे प्रभू को सिमरता है। सच्चे में रंगा रहता है। उसका ये रंग कभी उतरता नहीं। 65।
Dice Nanak, quien habla la Verdad estará teñido con el Color de la Verdad, el Cuál nunca se desvanecerá. (65)
ਜਾ ਇਹੁ ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਮਨੁ ਕੈਠੈ ਰਹਤਾ ॥
jaa ih hiradhaa dheh na hotee tau man kaiThai rahataa ||
"When this heart and body did not exist, where did the mind reside?
ਜਦੋਂ ਨਾਹ ਇਹ ਹਿਰਦਾ ਸੀ ਨਾਹ ਇਹ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਮਨ (ਚੇਤਨ ਸੱਤਾ) ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ?
(प्रश्न। ) जब ना ये हृदय था ना ही ये शरीर था। तब मन (चेतन सक्ता) कहाँ रहती थी।
Dijeron los Yoguis, cuando aún el cuerpo y el corazón no existían, ¿dónde estaba la mente?
ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਪਵਨੁ ਕਵਨ ਘਰਿ ਸਹਤਾ ॥
naabh kamal asatha(n)bh na hoto taa pavan kavan ghar sahataa ||
When there was no support of the navel lotus, then in which home did the breath reside?
ਜਦੋਂ ਨਾਭੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਥੰਮ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣ (ਸੁਆਸ) ਕਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ? ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਸ਼ਬਦ ਨੇ ਕਿਥੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ?
जब नाभि के चक्र का स्तम्भ नहीं था तो प्राण (श्वास) किस घर में आसरा लेते थे।
Sí, cuando el loto del ombligo no soportaba la respiración, ¿dónde estaba la respiración entonces?
ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਤੋ ਰੇਖ ਨ ਕਾਈ ਤਾ ਸਬਦਿ ਕਹਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
roop na hoto rekh na kaiee taa sabadh kahaa liv laiee ||
When there was no form or shape, then how could anyone lovingly focus on the Shabad?
ਜਦੋਂ (ਮਾਂ ਦੀ) ਰੱਤ ਤੇ (ਪਿਤਾ ਦੇ) ਬੀਰਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਤੇ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਪੈ ਸਕਦਾ ਉਸ ਵਿਚ ਲਿਵ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਮਨ ਲਾਂਦਾ ਸੀ?
जब कोई रूप-रेख नहीं था तब शबद ने कहाँ लिव लगाई हुई थी।
Cuándo no existía forma alguna, ¿cómo alguien podía enfocarse amorosamente en el Shabd?
ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਕੀ ਮੜੀ ਨ ਹੋਤੀ ਮਿਤਿ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
rakat bi(n)dh kee maRee na hotee mit keemat nahee paiee ||
When there was no dungeon formed from egg and sperm, who could measure the Lord's value and extent?
ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੰਗ ਭੇਖ ਤੇ ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ,
जब (माँ का) रक्त और (पिता के) वीर्य से बना ये शरीर नहीं था तब जिस प्रभू का अंदाजा और मूल्य नहीं पड़ सकता उसमें ये मन लिव कैसे लगाता था।
¿Cuándo ha existido un recinto que no haya sido construido del esperma y del óvulo?, ¿Cómo podría uno evaluar al Ser Supremo?
ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਪਸਿ ਸਾਚਾ ॥
varan bhekh asaroop na jaapee kiau kar jaapas saachaa ||
When color, dress and form could not be seen, how could the True Lord be known?""
ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਲਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
जिस प्रभू का रंग-भेख और स्वरूप नहीं दिखता। वह सदा कायम रहने वाला प्रभू कैसे देखा जाता है।
Si Dios no tiene color, ni forma, ni vestimenta, ¿cómo puede ser identificado con la Verdad?
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਇਬ ਤਬ ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ॥੬੬॥
naanak naam rate bairaagee ib tab saacho saachaa ||66||
O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Lord, are detached. Then and now, they see the Truest of the True. ||66||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਹੋਏ ਵੈਰਾਗਵਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ (ਮੌਜੂਦ) ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।੬੬।
(उक्तर।) हे नानक ! प्रभू के नाम में रति हुए वैरागवान को हर वक्त सच्चा प्रभू ही (मौजूद) प्रतीत होता है। 66।
Dijo el Guru, quienes están entonados en el Naam, en el Nombre del Señor, viven sin apegos y conocían al Señor así como Lo conocen ahora.(66)
ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਅਉਧੂ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥
hiradhaa dheh na hotee aaudhoo tau man su(n)n rahai bairaagee ||
When the heart and the body did not exist, O hermit, then the mind resided in the absolute, detached Lord.
ਹੇ ਜੋਗੀ! ਜਦੋਂ ਨਾਹ ਹਿਰਦਾ ਸੀ ਨਾਹ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਵੈਰਾਗੀ ਮਨ ਨਿਰਗੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ।
(उक्तर।) हे जोगी ! जब ना हृदय था ना शरीर था। तब वैरागी का मन निरगुण प्रभू में टिका हुआ था।
Cuando no había ni cuerpo ni corazón humano, oh, Yogui ermitaño, la Mente habitaba desapegada en el Señor Absoluto.
ਨਾਭਿ ਕਮਲੁ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸਤਉ ਪਵਨੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥
naabh kamal asatha(n)bh na hoto taa nij ghar basatau pavan anaraagee ||
When there was no support of the lotus of the navel, the breath remained in its own home, attuned to the Lord's Love.
ਜਦੋਂ ਨਾਭੀ-ਚੱਕਰ-ਰੂਪ ਥੰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ) ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਘਰ (ਪ੍ਰਭੂ) ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ।
जब नाभि-चक्र-रूपी-स्तम्भ नहीं था तब प्राण (प्रभू के) प्रेमी हो के अपने असल घर (प्रभू) में बसते थे।
Cuando el loto del ombligo no soportaba el aire vital, habitaba entonces dentro de sí mismo, adentrado en el Amor del Señor.
ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਅਕੁਲੀਣਿ ਰਹਤਉ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥
roop na rekhiaa jaat na hotee tau akuleen rahatau sabadhu su saar ||
When there was no form or shape or social class, then the Shabad, in its essence, resided in the unmanifest Lord.
ਜਦੋਂ (ਜਗਤ ਦਾ) ਕੋਈ ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਦੋਂ ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦ (ਜੋ “ਦੁਤਰ ਸਾਗਰ” ਤੋਂ ਤਾਰਦਾ ਹੈ) ਕੁਲ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ;
जब (जगत का) का कोई रूप-रेख नहीं था तब वह श्रेष्ठ शबद (जो 'दुष्तर सागर' से पार लंघाता है) कुल-रहित प्रभू में रहता था;
Cuando no había forma, ni signo, ni individualización, entonces el Shabd, en su Esencia, habitaba en el Dios Absoluto.
ਗਉਨੁ ਗਗਨੁ ਜਬ ਤਬਹਿ ਨ ਹੋਤਉ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਆਪੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥
gaun gagan jab tabeh na hotau tirabhavan jot aape nira(n)kaar ||
When the world and the sky did not even exist, the Light of the Formless Lord filled the three worlds.
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਆਕਾਰ-ਰਹਿਤ ਤ੍ਰਿਭਵਣੀ ਜੋਤਿ (ਭਾਵ, ਹੁਣ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤਿ) ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਸੀ ।
जब जगत की हस्ती नहीं थी। आकाश नहीं था। तब आकार-रहित त्रिभवणी ज्योति (भाव। अब त्रिलोकी में व्यापक होने वाली ज्योति) स्वयं ही स्वयं थी।
Cuando no existía ni la tierra, ni el cielo, entonces la Luz del Señor Absoluto prevalecía en todos los tres mundos.