Sri Guru Granth Sahib Ji

ਰਾਗੁ ਰਾਮਕਲੀ

Raag Raamkalee

Ang 919 of 1430

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਤਜਿਆ ਹਰਿ ਵਾਸਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥

gur parasaadhee jinee aap tajiaa har vaasanaa samaanee ||

By Guru's Grace, they shed their selfishness and conceit; their hopes are merged in the Lord.

ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਾ-ਭਾਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ (ਮਾਇਕ) ਵਾਸਨਾ ਹਰੀ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।

पर जिन्होंने गुरू की कृपा से स्वै भाव छोड़ दिया है। उनकी (मायावी) वासना हरी-प्रभू की याद में समाप्त हो जाती है।

Por la Gracia del Guru ellos abandonan su egocentrismo, y contienda, y sus esperanzas se inmergen en el Señor.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚਾਲ ਭਗਤਾ ਜੁਗਹੁ ਜੁਗੁ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧੪॥

kahai naanak chaal bhagataa jugahu jug niraalee ||14||

Says Nanak, the lifestyle of the devotees, in each and every age, is unique and distinct. ||14||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—(ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਵਾਲੇ) ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਜੁਗਤੀ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ (ਦੁਨੀਆ ਨਾਲੋਂ) ਵੱਖਰੀ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ।੧੪।

नानक कहता है- (आत्मिक आनंद भोगने वाले) भगत-जनों की जीवन-जुगति सदा से ही (दुनिया से ही) अलग चली आ रही है। 14।

Dice Nanak, el Portentoso estilo de vida de los Devotos, en cada Época, es único en verdad. (14)

ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵ ਚਲਹ ਸੁਆਮੀ ਹੋਰੁ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥

jiau too chalaieh tiv chaleh suaamee hor kiaa jaanaa gun tere ||

As You make me walk, so do I walk, O my Lord and Master; what else do I know of Your Glorious Virtues?

ਹੇ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ! ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਤੋਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਅਸੀ ਤੁਰਦੇ ਹਾਂ , ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਭੇਤ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ।

हे मालिक प्रभू ! जैसे तू (हम जीवों को जीवन-मार्ग पर) चलाता है। वैसे ही हम चलते हैं (बस ! मुझे इतनी ही समझ पड़ी है)। तेरे गुणों का और भेद मैं नहीं जानता।

Así como lo haces caminar, ellos caminan,

ਜਿਵ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵੈ ਚਲਹ ਜਿਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਹੇ ॥

jiv too chalaieh tivai chaleh jinaa maarag paavahe ||

As You cause them to walk, they walk - You have placed them on the Path.

ਜਿਸ ਰਾਹੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤੋਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਰਾਹੇ ਅਸੀ ਤੁਰਦੇ ਹਾਂ ।

(मैंने यही समझा है कि) जिस राह पर तू हमें चलाना चाहता है। उसी राह पर हम चलते हैं। जिन लोगों को (आत्मिक आनंद भोगने के) रास्ते पर चलाता है।

pues los has colocado en el Sendero y en Tu Misericordia los apegas al Naam,

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਲਾਇਹਿ ਸਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੇ ॥

kar kirapaa jin naam laieh s har har sadhaa dhiaavahe ||

In Your Mercy, You attach them to the Naam; they meditate forever on the Lord, Har, Har.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਹਰ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਬੰਦੇ ਸਦਾ ਹਰੀ-ਨਾਮ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ ।

जिन पर मेहर करके अपने नाम में जोड़ता है। वह लोग सदा हरी-नाम सिमरते हैं।

y ellos meditan para siempre en el Señor, Jar, Jar.

ਜਿਸ ਨੋ ਕਥਾ ਸੁਣਾਇਹਿ ਆਪਣੀ ਸਿ ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੇ ॥

jis no kathaa sunaieh aapanee s gurdhuaarai sukh paavahe ||

Those whom You cause to listen to Your sermon, find peace in the Gurdwara, the Guru's Gate.

ਜਿਸ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ , ਉਹ ਬੰਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ (ਪਹੁੰਚ ਕੇ) ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ।

जिस जिस मनुष्य को तू अपनी सिफत-सालाह की बाणी सुनाता है (सुनने की ओर प्रेरित करता है)। वे लोग गुरू के दर पर (पहुँच के) आत्मिक आनंद भोगते हैं।

Aquél a quien llevas a escuchar Tu Jukam, encuentra la Paz en el Gurdwara, la Puerta del Guru,

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹੇ ॥੧੫॥

kahai naanak sache saahib jiau bhaavai tivai chalaavahe ||15||

Says Nanak, O my True Lord and Master, you make us walk according to Your Will. ||15||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ! ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ (ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) ਜੀਵਨ-ਰਾਹ ਉਤੇ ਤੋਰਦਾ ਹੈਂ ।੧੫।

नानक कहता है- हे सदा-स्थिर रहने वाले मालिक ! जैसे तुझे अच्छा लगता है। उसी तरह तू (हम जीवों को) जीवन-राह पर चलाता है। 15।

pues oh, dice Nanak, oh Maestro, nos conduces de acuerdo a Tu Voluntad. (15)

ਏਹੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਬਦੁ ਸੁਹਾਵਾ ॥

eh sohilaa sabadh suhaavaa ||

This song of praise is the Shabad, the most beautiful Word of God.

ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਬਦ (ਆਤਮਕ) ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਹੈ,

(सतिगुरू का) ये सोहाना शबद (आत्मिक) आनंद देने वाला गीत है।

La Alabanza Verdadera del Señor es Palabra de Inefable Belleza;

ਸਬਦੋ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥

sabadho suhaavaa sadhaa sohilaa satiguroo sunaiaa ||

This beauteous Shabad is the everlasting song of praise, spoken by the True Guru.

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ਜੇਹੜਾ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ ਉਹ ਸਦਾ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ।

(यकीन जानो कि) सतिगुरू ने सुंदर शबद सुनाया है वह सदा आत्मिक आनंद देने वाला है।

sí, cuando esta Palabra de Prodigio es recitada por el Guru

ਏਹੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਜਿਨ ਧੁਰਹੁ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ॥

eh tin kai ma(n)n vasiaa jin dhurahu likhiaa aaiaa ||

This is enshrined in the minds of those who are so pre-destined by the Lord.

ਪਰ ਇਹ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧੁਰੋਂ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖ ਉੱਘੜਦਾ ਹੈ ।

पर ये गुरू-शबद उनके मन में बसता है जिनके माथे पर धुर से लिखे लेख उघड़ते हैं।

Verdadero se convierte en la Oración Eterna del Señor.

ਇਕਿ ਫਿਰਹਿ ਘਨੇਰੇ ਕਰਹਿ ਗਲਾ ਗਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

eik fireh ghanere kareh galaa galee kinai na paiaa ||

Some wander around, babbling on and on, but none obtain Him by babbling.

ਬਥੇਰੇ ਅਨੇਕਾਂ ਐਸੇ ਬੰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਨਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ।

बहुत सारे अनेकों ऐसे लोग घूम रहे हैं (जिनके मन में गुरू-शबद तो नहीं बसा। पर ज्ञान की) बातें करते हैं।

Tal Alabanza sólo la llegan a pronunciar aquéllos que lo tienen ya dispuesto en su Destino. Hay quienes se la pasan discutiendo, pero, ¿acaso podrá alguien obtener a Dios por hablar y hablar?

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥੧੬॥

kahai naanak sabadh sohilaa satiguroo sunaiaa ||16||

Says Nanak, the Shabad, this song of praise, has been spoken by the True Guru. ||16||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸੁਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ-ਦਾਤਾ ਹੈ ।੧੬।

सिर्फ बातें करने से आत्मिक आनंद किसी को नहीं मिला। नानक कहता है- सतिगुरू का सुनाया हुआ शबद ही आत्मिक आनंद-दाता है। 16।

Dice Nanak, bella en verdad es la Palabra del Shabd recitada por el Guru, pues sólo Ella habla de la Alabanza del Señor.(16)

ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਸੇ ਜਨਾ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥

pavit hoe se janaa jinee har dhiaaiaa ||

Those humble beings who meditate on the Lord become pure.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ,ਉਹ ਬੰਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ ।

(गुरू के शबद के सदका) जिन लोगों ने परमात्मा का नाम सिमरा (उनके अंदर ऐसा आनंद पैदा हुआ कि माया वाले रसों के प्रति उनमें आकर्षण ही ना रहा। और) वे लोग पवित्र जीवन वाले बन गए।

Puros son aquéllos que habitan en el Nombre del Señor;

ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥

har dhiaaiaa pavit hoe gurmukh jinee dhiaaiaa ||

Meditating on the Lord, they become pure; as Gurmukh, they meditate on Him.

ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਉਹ ਸੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ!

गुरू की शरण पड़ कर जिन-जिन ने हरी का नाम सिमरा वे शुद्ध आचरण वाले हो गए !

sí, aquéllos que habitan en el Señor,

ਪਵਿਤੁ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਪਵਿਤੁ ਸੰਗਤਿ ਸਬਾਈਆ ॥

pavit maataa pitaa kuTa(n)b sahit siau pavit sa(n)gat sabaieeaa ||

They are pure, along with their mothers, fathers, family and friends; all their companions are pure as well.

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਜੀਵ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਕੀਤੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਗਏ ।

(उनकी लाग से) उनके माता-पिता-परिवार के जीव पवित्र जीवन वाले बने। जिस जिस ने उनकी संगति की वह सारे पवित्र हो गए।

por la Gracia del Guru, se vuelven Puros.

ਕਹਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੁਣਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

kahadhe pavit sunadhe pavit se pavit jinee ma(n)n vasaiaa ||

Pure are those who speak, and pure are those who listen; those who enshrine it within their minds are pure.

ਹਰੀ-ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇਹੜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ।

हरी-नाम (एक ऐसा आनंद का श्रोत है कि इस को) जपने वाले भी पवित्र और सुनने वाले भी पवित्र हो जाते हैं। जो इसको मन में बसाते हैं वे भी पवित्र हो जाते हैं।

Puros son sus padres, sus parientes y la sociedad a que pertenecen; puros son también aquéllos que escuchan y alaban en su interior la Palabra.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੧੭॥

kahai naanak se pavit jinee gurmukh har har dhiaaiaa ||17||

Says Nanak, pure and holy are those who, as Gurmukh, meditate on the Lord, Har, Har. ||17||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ ਹਰੀ-ਨਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ।੧੭।

नानक कहता है- जिन लोगों ने गुरू की शरण पड़ कर हरी-नाम सिमरा है वे शुद्ध-आचरण वाले हो गए हैं। 17।

Dice Nanak, puros, puros en verdad son aquéllos que habitan en el Señor por la Gracia del Guru. (17)

ਕਰਮੀ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਵਿਣੁ ਸਹਜੈ ਸਹਸਾ ਨ ਜਾਇ ॥

karamee sahaj na uoopajai vin sahajai sahasaa na jai ||

By religious rituals, intuitive poise is not found; without intuitive poise, skepticism does not depart.

(ਇਹ) ਤੌਖ਼ਲਾ-ਸਹਿਮ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, (ਤੇ,) ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਬਾਹਰੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਪਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤਿਆਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ।

माया के मोह में फंसे रहने से मन में तौख़ला-सहम बना रहता है। (यह) तौखला-सहम आत्मिक आनंद के बिना दूर नहीं होता। (और।

Ni aún con acciones puras llega la Paz a la mente, y sin Paz la duda persiste.

ਨਹ ਜਾਇ ਸਹਸਾ ਕਿਤੈ ਸੰਜਮਿ ਰਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

neh jai sahasaa kitai sa(n)jam rahe karam kamaae ||

Skepticism does not depart by contrived actions; everybody is tired of performing these rituals.

ਅਨੇਕਾਂ ਬੰਦੇ (ਅਜੇਹੇ) ਕਰਮ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਮਨ ਦਾ ਤੌਖ਼ਲਾ-ਸਹਿਮ ਅਜੇਹੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ।

) आत्मिक आनंद बाहर से धार्मिक प्रतीत होते कर्म करने से पैदा नहीं हो सकता। अनेकों लोग (ऐसे) कर्म कर-कर के हार गए हैं।

Por más que lo intentes no hallarás por ti mismo una práctica que deshaga tus dudas.

ਸਹਸੈ ਜੀਉ ਮਲੀਣੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਧੋਤਾ ਜਾਏ ॥

sahasai jeeau maleen hai kit sa(n)jam dhotaa jaae ||

The soul is polluted by skepticism; how can it be cleansed?

(ਜਿਤਨਾ ਚਿਰ) ਮਨ ਸਹਿਮ ਵਿਚ (ਹੈ ਉਤਨਾ ਚਿਰ) ਮੈਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਦੀ ਇਹ ਮੈਲ ਕਿਸੇ (ਬਾਹਰਲੀ) ਜੁਗਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਧੁਪਦੀ ।

पर मन का तौख़ला-सहम ऐसे किसी तरीके से नहीं जाता। (जब तक) मन सहम में (है तब तक) मैला रहता है। मन की यह मैल किसी (बाहरी) जुगति से नहीं धुलती।

Tu mente se mantendrá en la duda, pero, ¿acaso habrá alguna disciplina que pueda eliminarla?

ਮੰਨੁ ਧੋਵਹੁ ਸਬਦਿ ਲਾਗਹੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥

ma(n)n dhovahu sabadh laagahu har siau rahahu chit lai ||

Wash your mind by attaching it to the Shabad, and keep your consciousness focused on the Lord.

(ਹੇ ਭਾਈ!) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਚਿੱਤ ਜੋੜੀ ਰੱਖੋ, (ਜੇ) ਮਨ (ਧੋਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਧੋਵੋ ।

(हे भाई !) गुरू के शबद में जुड़ो। परमात्मा के चरणों में सदा चिक्त जोड़े रखो। (अगर) मन (धोना है तो इस तरह) धोवो।

Entona tu ser en la Palabra y limpia así tu mente; entonces podrás alabar a tu Señor.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਉਪਜੈ ਇਹੁ ਸਹਸਾ ਇਵ ਜਾਇ ॥੧੮॥

kahai naanak gur parasaadhee sahaj upajai ih sahasaa iv jai ||18||

Says Nanak, by Guru's Grace, intuitive poise is produced, and this skepticism is dispelled. ||18||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ) ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਦਾ ਤੌਖ਼ਲਾ-ਸਹਿਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।੧੮।

नानक कहता है- गुरू की कृपा से ही (मनुष्य के अंदर) आत्मिक आनंद पैदा होता है। और इस तरह मन का तौख़ला-सहम दूर हो जाता है। 18।

Dice Nanak, esa es la forma en que, por la Gracia del Guru, llega la Paz a la mente y es disipada la duda.(18)

ਜੀਅਹੁ ਮੈਲੇ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥

jeeahu maile baaharahu niramal ||

Inwardly polluted, and outwardly pure.

ਮਨ ਵਿਚ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ) ਮੈਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਾਪਦੇ ਹਨ ।

(सिर्फ बाहर से धार्मिक दिखते कर्म करने वाले लोग) मन में (विकारों से) मैले रहते हैं और सिर्फ देखने में ही पवित्र लगते हैं।

Aquéllos que están puros por fuera,

ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਤ ਮੈਲੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥

baaharahu niramal jeeahu ta maile tinee janam jooaai haariaa ||

Those who are outwardly pure and yet polluted within, lose their lives in the gamble.

ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਿੱਸਣ, ਉਂਞ ਮਨੋਂ ਵਿਕਾਰੀ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਇਉਂ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾ ਲਿਆ ਸਮਝੋ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੁਆਰੀਆ ਜੂਏ ਵਿਚ ਧਨ ਹਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ।

पर। जो बाहर से पवित्र दिखें। वैसे मन में विकार हों। उन्होंने अपना जीवन यूँ व्यर्थ गवा लिया समझो जैसे कोई जुआरी जूए में धन हार के आता है।

bien pueden estar turbios por dentro, y así, perder su vida arriesgándola en vano.

ਏਹ ਤਿਸਨਾ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਲਗਾ ਮਰਣੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

eh tisanaa vaddaa rog lagaa maran manahu visaariaa ||

They contract this terrible disease of desire, and in their minds, they forget about dying.

ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਭਾਰਾ ਰੋਗ ਖਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, (ਮਾਇਆ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ) ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਭੁਲਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।

(उनको अंदर-अंदर से) माया की तृष्णा का भारी रोग खाए जाता है। (माया के लालच में) मौत को उन्होंने भुलाया होता है।

El mal de la ansiedad los infecta y olvidan que la muerte los aguarda.

ਵੇਦਾ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਸੋ ਸੁਣਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਹਿ ਜਿਉ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥

vedhaa meh naam utam so suneh naahee fireh jiau betaaliaa ||

In the Vedas, the ultimate objective is the Naam, the Name of the Lord; but they do not hear this, and they wander around like demons.

ਵੇਦ ਆਦਿਕ ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦਾ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ ਉਸ ਵਲ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ

(लोगों की नजरों में धार्मिक दिखने के लिए वे बाहर से धार्मिक दिखाई देते कर्मों की महिमा बताने के लिए वेद आदि धार्मिक-पुस्तकों में से हवाले देते हैं। पर) वेद आदिक धर्म-पुस्तकोंमें जो प्रभू का नाम जपने का उक्तम उपदेश है उस तरफ वे ध्यान नहीं करते। और भूतों की तरह ही जगत में विचरते रहते हैं (जीवन-ताल से विछुड़े रहते हैं)।

También en los Vedas es aclamada la Gloria del Señor como el Bien Supremo, mas uno se olvida de ello y vaga entonces como fantasma extraviado en la ilusión.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਸਚੁ ਤਜਿਆ ਕੂੜੇ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥੧੯॥

kahai naanak jin sach tajiaa kooRe laage tinee janam jooaai haariaa ||19||

Says Nanak, those who forsake Truth and cling to falsehood, lose their lives in the gamble. ||19||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (-ਸਿਮਰਨ) ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ-ਖੇਡ ਜੂਏ ਵਿਚ ਹਾਰ ਲਈ ਸਮਝੋ ।

नानक कहता है- जिन्होंने परमात्मा का नाम (-सिमरन) छोड़ा हुआ है। और जो माया के मोह में फसे हुए हैं। उन्होंने अपनी जीवन-खेल जूए में हार ली समझो।

Dice Nanak, aquéllos que abandonan la Verdad y se aferran a lo ilusorio, pierden su vida arriesgándola en vano. (19)

ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥

jeeahu niramal baaharahu niramal ||

Inwardly pure, and outwardly pure.

ਉਹ ਮਨੋਂ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,

जो लोग (आचरण-निर्माण की) वह कमाई करते हैं जिसकी हिदायत गुरू से मिलती है। वे मन से भी पवित्र होते हैं। और बाहर से भी पवित्र होते हैं (भाव। उनका जगत से व्यवहार भी सत्य पर आधारित सुचॅजा होता है)।

Aquéllos que son puros en su interior

ਬਾਹਰਹੁ ਤ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਰਣੀ ਕਮਾਣੀ ॥

baaharahu ta niramal jeeahu niramal satigur te karanee kamaanee ||

Those who are outwardly pure and also pure within, through the Guru, perform good deeds.

ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਭੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਭੀ ਸੁੱਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ,ਜੋ ਬੰਦੇ (ਆਚਰਨ-ਉਸਾਰੀ ਦੀ) ਉਹ ਕਮਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,

वे बाहर से भी पवित्र और अंदर से भी स्वच्छ रहते हैं। उनके मन का मायावी विचार सिमरन में समाप्त हो जाता है।

y en sus acciones y viven de acuerdo a la Voluntad del Guru,

ਕੂੜ ਕੀ ਸੋਇ ਪਹੁਚੈ ਨਾਹੀ ਮਨਸਾ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥

kooR kee soi pahuchai naahee manasaa sach samaanee ||

Not even an iota of falsehood touches them; their hopes are absorbed in the Truth.

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦਾ ਮਾਇਕ ਫੁਰਨਾ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ ।

(उनके अंदर इतना आत्मिक आनंद बनता है कि) माया के मोह की खबर तक उनके मन तक नहीं पहुँचती।

no escuchan jamás falsedades y sólo anhelan la Verdad.

ਜਨਮੁ ਰਤਨੁ ਜਿਨੀ ਖਟਿਆ ਭਲੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥

janam ratan jinee khaTiaa bhale se vanajaare ||

Those who earn the jewel of this human life, are the most excellent of merchants.

ਉਹੀ ਜੀਵ-ਵਪਾਰੀ ਚੰਗੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਸਫਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ।

(जीव जगत में आत्मिक आनंद का व्यापार करने आए हैं) वही जीव-व्यापारी बढ़िया कहे जाते हैं जिन्होंने (गुरू के बताए हुए राह पर चल कर नाम-कमाई करके) श्रेष्ठ मानस जन्म को सफल कर लिया।

Sí, aquéllos que han ganado el premio de la Vida Eterna son en verdad los comerciantes benditos.

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਮੰਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥੨੦॥

kahai naanak jin ma(n)n niramal sadhaa raheh gur naale ||20||

Says Nanak, those whose minds are pure, abide with the Guru forever. ||20||

ਨਾਨਕ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ (ਅੰਤਰ ਆਤਮੇ) ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ।੨੦।

नानक कहता है- जिन लोगों का मन पवित्र हो जाता है (जिनके अंदर आत्मिक आनंद बन जाता है) वह (अंतरात्मे) सदा गुरू के चरणों में रहते हैं। 20।

Dice Nanak, aquéllos que tienen una mente pura, habitan siempre en la Presencia del Guru.(20)

ਜੇ ਕੋ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਸੇਤੀ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ॥

je ko sikh guroo setee sanamukh hovai ||

If a Sikh turns to the Guru with sincere faith, as sunmukh

ਜੇ ਕੋਈ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਰਖ਼ਰੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,

जो कोई सिख गुरू के सामने सुर्खरू होना चाहता है।

Si un Sikj voltea hacia el Guru, con Fe sincera, como Sunmukj,

ਹੋਵੈ ਤ ਸਨਮੁਖੁ ਸਿਖੁ ਕੋਈ ਜੀਅਹੁ ਰਹੈ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥

hovai ta sanamukh sikh koiee jeeahu rahai gur naale ||

if a Sikh turns to the Guru with sincere faith, as sunmukh, his soul abides with the Guru.

ਜੋ ਸਿੱਖ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਲੁਕਵੇਂ ਖੋਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਨ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਣ,

जो सिख ये चाहता है कि किसी छुपे हुए खोट के कारण उसको गुरू के सामने आँखें ना झुकानी पड़ें (तो रास्ता एक ही है कि) वह सच्चे दिल से गुरू के चरणों में टिके।

Si un Sikj voltea hacia el Guru,su Alma habita en el Guru,

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਏ ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਸਮਾਲੇ ॥

gur ke charan hiradhai dhiaae a(n)tar aatamai samaale ||

Within his heart, he meditates on the lotus feet of the Guru; deep within his soul, he contemplates Him.

ਉਹ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕੇ । ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਥਾਂ ਦੇਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੇ,

सिख गुरू के चरणों को अपने हृदय में जगह दे। अपनी अंत आत्मा के अंदर संभाल के रखे।

con su corazón medita en el Loto de los Pies del Guru y en lo profundo de su Alma Lo contempla.

ਆਪੁ ਛਡਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਪਰਣੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਏ ॥

aap chhadd sadhaa rahai paranai gur bin avar na jaanai koe ||

Renouncing selfishness and conceit, he remains always on the side of the Guru; he does not know anyone except the Guru.

ਆਪਾ-ਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ ਸਦਾ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦਾ, ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦਾ ਵਸੀਲਾ) ਨਾ ਸਮਝੇ ।

स्वै भाव छोड़ के सदा गुरू के आसरे। गुरू के बिना किसी और को (अपने आत्मिक जीवन का। आत्मिक आनंद की वसीला) ना समझे।

Renunciando a la actitud voluntariosa y a la confrontación, permanece siempre al lado del Guru y no conoce a nadie más que al Guru.