ਰਾਮਕਲੀ

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੩॥

jeh dhekhaa teh rahiaa samai ||3||

Wherever I look, there I see Him pervading. ||3||

ਅੰਤਰਿ ਸਹਸਾ ਬਾਹਰਿ ਮਾਇਆ ਨੈਣੀ ਲਾਗਸਿ ਬਾਣੀ ॥

a(n)tar sahasaa baahar maiaa nainee laagas baanee ||

There is doubt within me, and Maya is outside; it hits me in the eyes like an arrow.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਪਰਤਾਪਹਿਗਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥੪॥੨॥

pranavat naanak dhaasan dhaasaa parataapahigaa praanee ||4||2||

Prays Nanak, the slave of the Lord's slaves: such a mortal suffers terribly. ||4||2||

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

raamakalee mahalaa pehilaa ||

Raamkalee, First Mehla:

ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਵਸਹਿ ਕਵਨੁ ਦਰੁ ਕਹੀਐ ਦਰਾ ਭੀਤਰਿ ਦਰੁ ਕਵਨੁ ਲਹੈ ॥

jit dhar vaseh kavan dhar kaheeaai dharaa bheetar dhar kavan lahai ||

Where is that door, where You live, O Lord? What is that door called? Among all doors, who can find that door?

ਜਿਸੁ ਦਰ ਕਾਰਣਿ ਫਿਰਾ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਦਰੁ ਕੋਈ ਆਇ ਕਹੈ ॥੧॥

jis dhar kaaran firaa udhaasee so dhar koiee aai kahai ||1||

For the sake of that door, I wander around sadly, detached from the world; if only someone would come and tell me about that door. ||1||

ਕਿਨ ਬਿਧਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ॥

kin bidh saagar tareeaai ||

How can I cross over the world-ocean?

ਜੀਵਤਿਆ ਨਹ ਮਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jeevatiaa neh mareeaai ||1|| rahaau ||

While I am living, I cannot be dead. ||1||Pause||

ਦੁਖੁ ਦਰਵਾਜਾ ਰੋਹੁ ਰਖਵਾਲਾ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਦੁਇ ਪਟ ਜੜੇ ॥

dhukh dharavaajaa roh rakhavaalaa aasaa a(n)dhesaa dhui paT jaRe ||

Pain is the door, and anger is the guard; hope and anxiety are the two shutters.

ਮਾਇਆ ਜਲੁ ਖਾਈ ਪਾਣੀ ਘਰੁ ਬਾਧਿਆ ਸਤ ਕੈ ਆਸਣਿ ਪੁਰਖੁ ਰਹੈ ॥੨॥

maiaa jal khaiee paanee ghar baadhiaa sat kai aasan purakh rahai ||2||

Maya is the water in the moat; in the middle of this moat, he has built his home. The Primal Lord sits in the Seat of Truth. ||2||

ਕਿੰਤੇ ਨਾਮਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਤੁਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ਅਵਰੁ ਹਰੇ ॥

ki(n)te naamaa a(n)t na jaaniaa tum sar naahee avar hare ||

You have so many Names, Lord, I do not know their limit. There is no other equal to You.

ਊਚਾ ਨਹੀ ਕਹਣਾ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਕਰੇ ॥੩॥

uoochaa nahee kahanaa man meh rahanaa aape jaanai aap kare ||3||

Do not speak out loud - remain in your mind. The Lord Himself knows, and He Himself acts. ||3||

ਜਬ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਬ ਹੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਏਕੁ ਕਹੈ ॥

jab aasaa a(n)dhesaa tab hee kiau kar ek kahai ||

As long as there is hope, there is anxiety; so how can anyone speak of the One Lord?

ਆਸਾ ਭੀਤਰਿ ਰਹੈ ਨਿਰਾਸਾ ਤਉ ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਮਿਲੈ ॥੪॥

aasaa bheetar rahai niraasaa tau naanak ek milai ||4||

In the midst of hope, remain untouched by hope; then, O Nanak, you shall meet the One Lord. ||4||

ਇਨ ਬਿਧਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ॥

ein bidh saagar tareeaai ||

In this way, you shall cross over the world-ocean.

ਜੀਵਤਿਆ ਇਉ ਮਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੩॥

jeevatiaa iau mareeaai ||1|| rahaau dhoojaa ||3||

This is the way to remain dead while yet alive. ||1||Second Pause||3||

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

raamakalee mahalaa pehilaa ||

Raamkalee, First Mehla:

ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਸਾਖੀ ਮੇਰੀ ਸਿੰਙੀ ਬਾਜੈ ਲੋਕੁ ਸੁਣੇ ॥

surat sabadh saakhee meree si(n)n(g)ee baajai lok sune ||

Awareness of the Shabad and the Teachings is my horn; the people hear the sound of its vibrations.

ਪਤੁ ਝੋਲੀ ਮੰਗਣ ਕੈ ਤਾਈ ਭੀਖਿਆ ਨਾਮੁ ਪੜੇ ॥੧॥

pat jholee ma(n)gan kai taiee bheekhiaa naam paRe ||1||

Honor is my begging-bowl, and the Naam, the Name of the Lord, is the charity I receive. ||1||

ਬਾਬਾ ਗੋਰਖੁ ਜਾਗੈ ॥

baabaa gorakh jaagai ||

O Baba, Gorakh is the Lord of the Universe; He is always awake and aware.

ਗੋਰਖੁ ਸੋ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ਕਰਤੇ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gorakh so jin goi uThaalee karate baar na laagai ||1|| rahaau ||

He alone is Gorakh, who sustains the earth; He created it in an instant. ||1||Pause||

ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਣ ਪਵਣਿ ਬੰਧਿ ਰਾਖੇ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਮੁਖਿ ਦੀਏ ॥

paanee praan pavan ba(n)dh raakhe cha(n)dh sooraj mukh dhe'ee ||

Binding together water and air, He infused the breath of life into the body, and made the lamps of the sun and the moon.

ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਉ ਧਰਤੀ ਦੀਨੀ ਏਤੇ ਗੁਣ ਵਿਸਰੇ ॥੨॥

maran jeevan kau dharatee dheenee ete gun visare ||2||

To die and to live, He gave us the earth, but we have forgotten these blessings. ||2||

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਅਰੁ ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਪੀਰ ਪੁਰਸ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥

sidh saadhik ar jogee ja(n)gam peer puras bahutere ||

There are so many Siddhas, seekers, Yogis, wandering pilgrims, spiritual teachers and good people.

ਜੇ ਤਿਨ ਮਿਲਾ ਤ ਕੀਰਤਿ ਆਖਾ ਤਾ ਮਨੁ ਸੇਵ ਕਰੇ ॥੩॥

je tin milaa ta keerat aakhaa taa man sev kare ||3||

If I meet them, I chant the Lord's Praises, and then, my mind serves Him. ||3||

ਕਾਗਦੁ ਲੂਣੁ ਰਹੈ ਘ੍ਰਿਤ ਸੰਗੇ ਪਾਣੀ ਕਮਲੁ ਰਹੈ ॥

kaagadh loon rahai ghirat sa(n)ge paanee kamal rahai ||

Paper and salt, protected by ghee, remain untouched by water, as the lotus remains unaffected in water.

ਐਸੇ ਭਗਤ ਮਿਲਹਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ॥੪॥੪॥

aaise bhagat mileh jan naanak tin jam kiaa karai ||4||4||

Those who meet with such devotees, O servant Nanak - what can death do to them? ||4||4||

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

raamakalee mahalaa pehilaa ||

Raamkalee, First Mehla:

ਸੁਣਿ ਮਾਛਿੰਦ੍ਰਾ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ॥

sun maachhi(n)dhraa naanak bolai ||

Listen, Machhindra, to what Nanak says.

ਵਸਗਤਿ ਪੰਚ ਕਰੇ ਨਹ ਡੋਲੈ ॥

vasagat pa(n)ch kare neh ddolai ||

One who subdues the five passions does not waver.

ਐਸੀ ਜੁਗਤਿ ਜੋਗ ਕਉ ਪਾਲੇ ॥

aaisee jugat jog kau paale ||

One who practices Yoga in such a way,

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ॥੧॥

aap tarai sagale kul taare ||1||

saves himself, and saves all his generations. ||1||

ਸੋ ਅਉਧੂਤੁ ਐਸੀ ਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥

so aaudhoot aaisee mat paavai ||

He alone is a hermit, who attains such understanding.

ਅਹਿਨਿਸਿ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਧਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ahinis su(n)n samaadh samaavai ||1|| rahaau ||

Day and night, he remains absorbed in deepest Samaadhi. ||1||Pause||

ਭਿਖਿਆ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਭੈ ਚਲੈ ॥

bhikhiaa bhai bhagat bhai chalai ||

He begs for loving devotion to the Lord, and lives in the Fear of God.

ਹੋਵੈ ਸੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖਿ ਅਮੁਲੈ ॥

hovai su tirapat sa(n)tokh amulai ||

He is satisfied, with the priceless gift of contentment.

ਧਿਆਨ ਰੂਪਿ ਹੋਇ ਆਸਣੁ ਪਾਵੈ ॥

dhiaan roop hoi aasan paavai ||

Becoming the embodiment of meditation, he attains the true Yogic posture.

ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਤਾੜੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੨॥

sach naam taaRee chit laavai ||2||

He focuses his consciousness in the deep trance of the True Name. ||2||

ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥

naanak bolai a(n)mirat baanee ||

Nanak chants the Ambrosial Bani.

ਸੁਣਿ ਮਾਛਿੰਦ੍ਰਾ ਅਉਧੂ ਨੀਸਾਣੀ ॥

sun maachhi(n)dhraa aaudhoo neesaanee ||

Listen, O Machhindra: this is the insignia of the true hermit.

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਵਲਾਏ ॥

aasaa maeh niraas valaae ||

One who, in the midst of hope, remains untouched by hope,

ਨਿਹਚਉ ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਪਾਏ ॥੩॥

nihachau naanak karate paae ||3||

shall truly find the Creator Lord. ||3||

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਗਮੁ ਸੁਣਾਏ ॥

pranavat naanak agam sunaae ||

Prays Nanak, I share the mysterious secrets of God.

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਕੀ ਸੰਧਿ ਮਿਲਾਏ ॥

gur chele kee sa(n)dh milaae ||

The Guru and His disciple are joined together!

ਦੀਖਿਆ ਦਾਰੂ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇ ॥

dheekhiaa dhaaroo bhojan khai ||

One who eats this food, this medicine of the Teachings,