ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਰਾਮ ਨਾਮ ਪਰਗਾਸੁ ॥

gurmatee aap pachhaaniaa raam naam paragaas ||

Follow the Guru's Teachings, and recognize your own self; the Divine Light of the Lord's Name shall shine within.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵਣਾ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਪਾਸਿ ॥

sacho sach kamaavanaa vaddiaaiee vadde paas ||

The true ones practice Truth; greatness rests in the Great Lord.

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸਿਫਤਿ ਕਰੇ ਅਰਦਾਸਿ ॥

jeeau pi(n)dd sabh tis kaa sifat kare aradhaas ||

Body, soul and all things belong to the Lord-praise Him, and offer your prayers to Him.

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸੁਖੇ ਸੁਖਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥

sachai sabadh saalaahanaa sukhe sukh nivaas ||

Sing the Praises of the True Lord through the Word of His Shabad, and you shall abide in the peace of peace.

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸੁ ॥

jap tap sa(n)jam manai maeh bin naavai dhirag jeevaas ||

You may practice chanting, penance and austere self-discipline within your mind, but without the Name, life is useless.

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥

gurmatee naau paieeaai manmukh moh vinaas ||

Through the Guru's Teachings, the Name is obtained, while the self-willed manmukh wastes away in emotional attachment.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੁ ਤੂੰ ਨਾਨਕੁ ਤੇਰਾ ਦਾਸੁ ॥੨॥

jiau bhaavai tiau raakh too(n) naanak teraa dhaas ||2||

Please protect me, by the Pleasure of Your Will. Nanak is Your slave. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਸਭਸੁ ਦਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਰਾਸਿ ॥

sabh ko teraa too(n) sabhas dhaa too(n) sabhanaa raas ||

All are Yours, and You belong to all. You are the wealth of all.

ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਪਾਸਹੁ ਮੰਗਦੇ ਨਿਤ ਕਰਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥

sabh tudhai paasahu ma(n)gadhe nit kar aradhaas ||

Everyone begs from You, and all offer prayers to You each day.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮਿਲੈ ਇਕਨਾ ਦੂਰਿ ਹੈ ਪਾਸਿ ॥

jis too(n) dheh tis sabh kichh milai ikanaa dhoor hai paas ||

Those, unto whom You give, receive everything. You are far away from some, and You are close to others.

ਤੁਧੁ ਬਾਝਹੁ ਥਾਉ ਕੋ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਪਾਸਹੁ ਮੰਗੀਐ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥

tudh baajhahu thaau ko naahee jis paasahu ma(n)geeaai man vekhahu ko nirajaas ||

Without You, there is not even a place to stand begging. See this yourself and verify it in your mind.

ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਨੋ ਸਾਲਾਹਦੇ ਦਰਿ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਗਾਸਿ ॥੯॥

sabh tudhai no saalaahadhe dhar gurmukhaa no paragaas ||9||

All praise You, O Lord; at Your Door, the Gurmukhs are enlightened. ||9||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਪੰਡਿਤੁ ਪੜਿ ਪੜਿ ਉਚਾ ਕੂਕਦਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥

pa(n)ddit paR paR uchaa kookadhaa maiaa moh piaar ||

The Pandits, the religious scholars, read and read, and shout out loud, but they are attached to the love of Maya.

ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਚੀਨਈ ਮਨਿ ਮੂਰਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥

a(n)tar braham na cheeniee man moorakh gaavaar ||

They do not recognize God within themselves-they are so foolish and ignorant!

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਗਤੁ ਪਰਬੋਧਦਾ ਨਾ ਬੂਝੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

dhoojai bhai jagat parabodhadhaa naa boojhai beechaar ||

In the love of duality, they try to teach the world, but they do not understand meditative contemplation.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੧॥

birathaa janam gavaiaa mar ja(n)mai vaaro vaar ||1||

They lose their lives uselessly; they die, only to be re-born, over and over again. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੀ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਬੂਝਹੁ ਕਰਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥

jinee satigur seviaa tinee naau paiaa boojhahu kar beechaar ||

Those who serve the True Guru obtain the Name. Reflect on this and understand.

ਸਦਾ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਚੂਕੈ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ॥

sadhaa saa(n)t sukh man vasai chookai kook pukaar ||

Eternal peace and joy abide in their minds; they abandon their cries and complaints.

ਆਪੈ ਨੋ ਆਪੁ ਖਾਇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥

aapai no aap khai man niramal hovai gur sabadhee veechaar ||

Their identity consumes their identical identity, and their minds become pure by contemplating the Word of the Guru's Shabad.

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥

naanak sabadh rate se mukat hai har jeeau het piaar ||2||

O Nanak, attuned to the Shabad, they are liberated. They love their Beloved Lord. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਥਾਇ ॥

har kee sevaa safal hai gurmukh paavai thai ||

Service to the Lord is fruitful; through it, the Gurmukh is honored and approved.

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

jis har bhaavai tis gur milai so har naam dhiaai ||

That person, with whom the Lord is pleased, meets with the Guru, and meditates on the Name of the Lord.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਲਘਾਇ ॥

gur sabadhee har paieeaai har paar laghai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found. The Lord carries us across.

ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਪੁਛਹੁ ਵੇਦਾ ਜਾਇ ॥

manahaTh kinai na paio puchhahu vedhaa jai ||

Through stubborn-mindedness, none have found Him; go and consult the Vedas on this.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਲਏ ਹਰਿ ਲਾਇ ॥੧੦॥

naanak har kee sevaa so kare jis le har lai ||10||

O Nanak, he alone serves the Lord, whom the Lord attaches to Himself. ||10||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਰਾ ਵਰੀਆਮੁ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਦੁਸਟੁ ਅਹੰਕਰਣੁ ਮਾਰਿਆ ॥

naanak so sooraa vareeaam jin vichahu dhusaT aha(n)karan maariaa ||

O Nanak, he is a brave warrior, who conquers and subdues his vicious inner ego.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਿ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥

gurmukh naam saalaeh janam savaariaa ||

Praising the Naam, the Name of the Lord, the Gurmukhs redeem their lives.

ਆਪਿ ਹੋਆ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਸਭੁ ਕੁਲੁ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥

aap hoaa sadhaa mukat sabh kul nisataariaa ||

They themselves are liberated forever, and they save all their ancestors.

ਸੋਹਨਿ ਸਚਿ ਦੁਆਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥

sohan sach dhuaar naam piaariaa ||

Those who love the Naam look beauteous at the Gate of Truth.

ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਮਰਣੁ ਵਿਗਾੜਿਆ ॥

manmukh mareh aha(n)kaar maran vigaaRiaa ||

The self-willed manmukhs die in egotism-even their death is painfully ugly.

ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮੁ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਵਿਚਾਰਿਆ ॥

sabho varatai hukam kiaa kareh vichaariaa ||

Everything happens according to the Lord's Will; what can the poor people do?

ਆਪਹੁ ਦੂਜੈ ਲਗਿ ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥

aapahu dhoojai lag khasam visaariaa ||

Attached to self-conceit and duality, they have forgotten their Lord and Master.

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥੧॥

naanak bin naavai sabh dhukh sukh visaariaa ||1||

O Nanak, without the Name, everything is painful, and happiness is forgotten. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਤਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

gur poorai har naam dhiRaiaa tin vichahu bharam chukaiaa ||

The Perfect Guru has implanted the Name of the Lord within me. It has dispelled my doubts from within.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਈ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਮਗੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥

raam naam har keerat gaiee kar chaanan mag dhikhaiaa ||

I sing the Lord's Name and the Kirtan of the Lord's Praises; the Divine Light shines, and now I see the Way.

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥

haumai maar ek liv laagee a(n)tar naam vasaiaa ||

Conquering my ego, I am lovingly focused on the One Lord; the Naam has come to dwell within me.