ਸੂਹੀ

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਲਲਿਤ ॥

soohee kabeer jeeau lalit ||

Soohee, Kabeer Jee, Lallit:

ਥਾਕੇ ਨੈਨ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਿ ਥਾਕੇ ਥਾਕੀ ਸੁੰਦਰਿ ਕਾਇਆ ॥

thaake nain sravan sun thaake thaakee su(n)dhar kaiaa ||

My eyes are exhausted, and my ears are tired of hearing; my beautiful body is exhausted.

ਜਰਾ ਹਾਕ ਦੀ ਸਭ ਮਤਿ ਥਾਕੀ ਏਕ ਨ ਥਾਕਸਿ ਮਾਇਆ ॥੧॥

jaraa haak dhee sabh mat thaakee ek na thaakas maiaa ||1||

Driven forward by old age, all my senses are exhausted; only my attachment to Maya is not exhausted. ||1||

ਬਾਵਰੇ ਤੈ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

baavare tai giaan beechaar na paiaa ||

O mad man, you have not obtained spiritual wisdom and meditation.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

birathaa janam gavaiaa ||1|| rahaau ||

You have wasted this human life, and lost. ||1||Pause||

ਤਬ ਲਗੁ ਪ੍ਰਾਨੀ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਬ ਲਗੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਸਾ ॥

tab lag praanee tisai sarevahu jab lag ghaT meh saasaa ||

O mortal, serve the Lord, as long as the breath of life remains in the body.

ਜੇ ਘਟੁ ਜਾਇ ਤ ਭਾਉ ਨ ਜਾਸੀ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸਾ ॥੨॥

je ghaT jai ta bhaau na jaasee har ke charan nivaasaa ||2||

And even when your body dies, your love for the Lord shall not die; you shall dwell at the Feet of the Lord. ||2||

ਜਿਸ ਕਉ ਸਬਦੁ ਬਸਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਚੂਕੈ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਸਾ ॥

jis kau sabadh basaavai a(n)tar chookai tiseh piaasaa ||

When the Word of the Shabad abides deep within, thirst and desire are quenched.

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਚਉਪੜਿ ਖੇਲੈ ਮਨੁ ਜਿਣਿ ਢਾਲੇ ਪਾਸਾ ॥੩॥

hukamai boojhai chaupaR khelai man jin ddaale paasaa ||3||

When one understands the Hukam of the Lord's Command, he plays the game of chess with the Lord; throwing the dice, he conquers his own mind. ||3||

ਜੋ ਜਨ ਜਾਨਿ ਭਜਹਿ ਅਬਿਗਤ ਕਉ ਤਿਨ ਕਾ ਕਛੂ ਨ ਨਾਸਾ ॥

jo jan jaan bhajeh abigat kau tin kaa kachhoo na naasaa ||

Those humble beings, who know the Imperishable Lord and meditate on Him, are not destroyed at all.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੇ ਜਨ ਕਬਹੁ ਨ ਹਾਰਹਿ ਢਾਲਿ ਜੁ ਜਾਨਹਿ ਪਾਸਾ ॥੪॥੪॥

kahu kabeer te jan kabahu na haareh ddaal ju jaaneh paasaa ||4||4||

Says Kabeer, those humble beings who know how to throw these dice, never lose the game of life. ||4||4||

ਸੂਹੀ ਲਲਿਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥

soohee lalit kabeer jeeau ||

Soohee, Lalit, Kabeer Jee:

ਏਕੁ ਕੋਟੁ ਪੰਚ ਸਿਕਦਾਰਾ ਪੰਚੇ ਮਾਗਹਿ ਹਾਲਾ ॥

ek koT pa(n)ch sikadhaaraa pa(n)che maageh haalaa ||

In the one fortress of the body, there are five rulers, and all five demand payment of taxes.

ਜਿਮੀ ਨਾਹੀ ਮੈ ਕਿਸੀ ਕੀ ਬੋਈ ਐਸਾ ਦੇਨੁ ਦੁਖਾਲਾ ॥੧॥

jimee naahee mai kisee kee boiee aaisaa dhen dhukhaalaa ||1||

I have not farmed anyone's land, so such payment is difficult for me to pay. ||1||

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗਾ ਮੋ ਕਉ ਨੀਤਿ ਡਸੈ ਪਟਵਾਰੀ ॥

har ke logaa mo kau neet ddasai paTavaaree ||

O people of the Lord, the tax-collector is constantly torturing me!

ਊਪਰਿ ਭੁਜਾ ਕਰਿ ਮੈ ਗੁਰ ਪਹਿ ਪੁਕਾਰਿਆ ਤਿਨਿ ਹਉ ਲੀਆ ਉਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

uoopar bhujaa kar mai gur peh pukaariaa tin hau leeaa ubaaree ||1|| rahaau ||

Raising my arms up, I complained to my Guru, and He has saved me. ||1||Pause||

ਨਉ ਡਾਡੀ ਦਸ ਮੁੰਸਫ ਧਾਵਹਿ ਰਈਅਤਿ ਬਸਨ ਨ ਦੇਹੀ ॥

nau ddaaddee dhas mu(n)saf dhaaveh rieeat basan na dhehee ||

The nine tax-assessors and the ten magistrates go out; they do not allow their subjects to live in peace.

ਡੋਰੀ ਪੂਰੀ ਮਾਪਹਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁ ਬਿਸਟਾਲਾ ਲੇਹੀ ॥੨॥

ddoree pooree maapeh naahee bahu bisaTaalaa lehee ||2||

They do not measure with a full tape, and they take huge amounts in bribes. ||2||

ਬਹਤਰਿ ਘਰ ਇਕੁ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਇਆ ਉਨਿ ਦੀਆ ਨਾਮੁ ਲਿਖਾਈ ॥

bahatar ghar ik purakh samaiaa un dheeaa naam likhaiee ||

The One Lord is contained in the seventy-two chambers of the body, and He has written off my account.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਾ ਦਫਤਰੁ ਸੋਧਿਆ ਬਾਕੀ ਰਿਜਮ ਨ ਕਾਈ ॥੩॥

dharam rai kaa dhafatar sodhiaa baakee rijam na kaiee ||3||

The records of the Righteous Judge of Dharma have been searched, and I owe absolutely nothing. ||3||

ਸੰਤਾ ਕਉ ਮਤਿ ਕੋਈ ਨਿੰਦਹੁ ਸੰਤ ਰਾਮੁ ਹੈ ਏਕੋੁ ॥

sa(n)taa kau mat koiee ni(n)dhahu sa(n)t raam hai ekuo ||

Let no one slander the Saints, because the Saints and the Lord are as one.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਸੋ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ਬਿਬੇਕੋੁ ॥੪॥੫॥

kahu kabeer mai so gur paiaa jaa kaa naau bibekuo ||4||5||

Says Kabeer, I have found that Guru, whose Name is Clear Understanding. ||4||5||

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ

raag soohee baanee sree ravidhaas jeeau kee

Raag Soohee, The Word Of Sree Ravi Daas Jee:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਹ ਕੀ ਸਾਰ ਸੁਹਾਗਨਿ ਜਾਨੈ ॥

seh kee saar suhaagan jaanai ||

The happy soul-bride knows the worth of her Husband Lord.

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਸੁਖ ਰਲੀਆ ਮਾਨੈ ॥

taj abhimaan sukh raleeaa maanai ||

Renouncing pride, she enjoys peace and pleasure.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਇ ਨ ਅੰਤਰੁ ਰਾਖੈ ॥

tan man dhei na a(n)tar raakhai ||

She surrenders her body and mind to Him, and does not remain separate from Him.

ਅਵਰਾ ਦੇਖਿ ਨ ਸੁਨੈ ਅਭਾਖੈ ॥੧॥

avaraa dhekh na sunai abhaakhai ||1||

She does not see or hear, or speak to another. ||1||

ਸੋ ਕਤ ਜਾਨੈ ਪੀਰ ਪਰਾਈ ॥

so kat jaanai peer paraiee ||

How can anyone know the pain of another,

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਦਰਦੁ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaa kai a(n)tar dharadh na paiee ||1|| rahaau ||

if there is no compassion and sympathy within? ||1||Pause||

ਦੁਖੀ ਦੁਹਾਗਨਿ ਦੁਇ ਪਖ ਹੀਨੀ ॥

dhukhee dhuhaagan dhui pakh heenee ||

The discarded bride is miserable, and loses both worlds;

ਜਿਨਿ ਨਾਹ ਨਿਰੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਨੀ ॥

jin naeh nira(n)tar bhagat na keenee ||

she does not worship her Husband Lord.

ਪੁਰ ਸਲਾਤ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥

pur salaat kaa pa(n)th dhuhelaa ||

The bridge over the fire of hell is difficult and treacherous.

ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਗਵਨੁ ਇਕੇਲਾ ॥੨॥

sa(n)g na saathee gavan ikelaa ||2||

No one will accompany you there; you will have to go all alone. ||2||

ਦੁਖੀਆ ਦਰਦਵੰਦੁ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥

dhukheeaa dharadhava(n)dh dhar aaiaa ||

Suffering in pain, I have come to Your Door, O Compassionate Lord.

ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਸ ਜਬਾਬੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bahut piaas jabaab na paiaa ||

I am so thirsty for You, but You do not answer me.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥

keh ravidhaas saran prabh teree ||

Says Ravi Daas, I seek Your Sanctuary, God;

ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਕਰੁ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ॥੩॥੧॥

jiau jaanahu tiau kar gat meree ||3||1||

as You know me, so will You save me. ||3||1||

ਸੂਹੀ ॥

soohee ||

Soohee:

ਜੋ ਦਿਨ ਆਵਹਿ ਸੋ ਦਿਨ ਜਾਹੀ ॥

jo dhin aaveh so dhin jaahee ||

That day which comes, that day shall go.

ਕਰਨਾ ਕੂਚੁ ਰਹਨੁ ਥਿਰੁ ਨਾਹੀ ॥

karanaa kooch rahan thir naahee ||

You must march on; nothing remains stable.

ਸੰਗੁ ਚਲਤ ਹੈ ਹਮ ਭੀ ਚਲਨਾ ॥

sa(n)g chalat hai ham bhee chalanaa ||

Our companions are leaving, and we must leave as well.

ਦੂਰਿ ਗਵਨੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਮਰਨਾ ॥੧॥

dhoor gavan sir uoopar maranaa ||1||

We must go far away. Death is hovering over our heads. ||1||