ਸੂਹੀ

ਅੰਦਰਹੁ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜੀ ਖੋਈ ਸੋ ਜਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥

a(n)dharahu dhuramat dhoojee khoiee so jan har liv laagaa ||

One who eliminates evil-mindedness and duality from within himself, that humble being lovingly focuses his mind on the Lord.

ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਮੇਰੈ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

jin kau kirapaa keenee merai suaamee tin anadhin har gun gaae ||

Those, upon whom my Lord and Master bestows His Grace, sing the Glorious Praises of the Lord, night and day.

ਸੁਣਿ ਮਨ ਭੀਨੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥੨॥

sun man bheene sahaj subhaae ||2||

Hearing the Glorious Praises of the Lord, I am intuitively drenched with His Love. ||2||

ਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥

jug meh raam naam nisataaraa ||

In this age, emancipation comes only from the Lord's Name.

ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੈ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

gur te upajai sabadh veechaaraa ||

Contemplative meditation on the Word of the Shabad emanates from the Guru.

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸੁ ਪਾਏ ॥

gur sabadh veechaaraa raam naam piaaraa jis kirapaa kare su paae ||

Contemplating the Guru's Shabad, one comes to love the Lord's Name; he alone obtains it, unto whom the Lord shows Mercy.

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਿਲਵਿਖ ਸਭਿ ਗਵਾਏ ॥

sahaje gun gaavai dhin raatee kilavikh sabh gavaae ||

In peace and poise, he sings the Lord's Praises day and night, and all sins are eradicated.

ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਾ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂ ਹਮਾਰਾ ॥

sabh ko teraa too sabhanaa kaa hau teraa too hamaaraa ||

All are Yours, and You belong to all. I am Yours, and You are mine.

ਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੩॥

jug meh raam naam nisataaraa ||3||

In this age, emancipation comes only from the Lord's Name. ||3||

ਸਾਜਨ ਆਇ ਵੁਠੇ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥

saajan aai vuThe ghar maahee ||

The Lord, my Friend has come to dwell within the home of my heart;

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਹੀ ॥

har gun gaaveh tirapat aghaahee ||

singing the Glorious Praises of the Lord, one is satisfied and fulfilled.

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀ ਫਿਰਿ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ਆਏ ॥

har gun gai sadhaa tirapataasee fir bhookh na laagai aae ||

Singing the Glorious Praises of the Lord, one is satisfied forever, never to feel hunger again.

ਦਹ ਦਿਸਿ ਪੂਜ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥

dheh dhis pooj hovai har jan kee jo har har naam dhiaae ||

That humble servant of the Lord, who meditates on the Name of the Lord, Har, Har, is worshipped in the ten directions.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥

naanak har aape joR vichhoRe har bin ko dhoojaa naahee ||

O Nanak, He Himself joins and separates; there is no other than the Lord.

ਸਾਜਨ ਆਇ ਵੁਠੇ ਘਰ ਮਾਹੀ ॥੪॥੧॥

saajan aai vuThe ghar maahee ||4||1||

The Lord, my Friend has come to dwell within the home of my heart. ||4||1||

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੩ ॥

raag soohee mahalaa teejaa ghar teejaa ||

Raag Soohee, Third Mehla, Third House:

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਰਾਮ ॥

bhagat janaa kee har jeeau raakhai jug jug rakhadhaa aaiaa raam ||

The Dear Lord protects His humble devotees; throughout the ages, He has protected them.

ਸੋ ਭਗਤੁ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ਰਾਮ ॥

so bhagat jo gurmukh hovai haumai sabadh jalaiaa raam ||

Those devotees who become Gurmukh burn away their ego, through the Word of the Shabad.

ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥

haumai sabadh jalaiaa mere har bhaiaa jis dhee saachee baanee ||

Those who burn away their ego through the Shabad, become pleasing to my Lord; their speech becomes True.

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥

sachee bhagat kareh dhin raatee gurmukh aakh vakhaanee ||

They perform the Lord's true devotional service, day and night, as the Guru has instructed them.

ਭਗਤਾ ਕੀ ਚਾਲ ਸਚੀ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥

bhagataa kee chaal sachee at niramal naam sachaa man bhaiaa ||

The devotees' lifestyle is true, and absolutely pure; the True Name is pleasing to their minds.

ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਜਿਨੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥੧॥

naanak bhagat soheh dhar saachai jinee sacho sach kamaiaa ||1||

O Nanak, the those devotees, who practice Truth, and only Truth, look beauteous in the Court of the True Lord. ||1||

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਹੈ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥

har bhagataa kee jaat pat hai bhagat har kai naam samaane raam ||

The Lord is the social class and honor of His devotees; the Lord's devotees merge in the Naam, the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਵਹਿ ਜਿਨ ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥

har bhagat kareh vichahu aap gavaaveh jin gun avagan pachhaane raam ||

They worship the Lord in devotion, and eradicate self-conceit from within themselves; they understand merits and demerits.

ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ਭੈ ਭਗਤਿ ਮੀਠੀ ਲਾਗੀ ॥

gun aaugan pachhaanai har naam vakhaanai bhai bhagat meeThee laagee ||

They understand merits and demerits, and chant the Lord's Name; devotional worship is sweet to them.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥

anadhin bhagat kareh dhin raatee ghar hee meh bairaagee ||

Night and day, they perform devotional worship, day and night, and in the home of the self, they remain detached.

ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖਹਿ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥

bhagatee raate sadhaa man niramal har jeeau vekheh sadhaa naale ||

Imbued with devotion, their minds remain forever immaculate and pure; they see their Dear Lord always with them.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਕੈ ਦਰਿ ਸਾਚੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥੨॥

naanak se bhagat har kai dhar saache anadhin naam sam(h)aale ||2||

O Nanak, those devotees are True in the Court of the Lord; night and day, they dwell upon the Naam. ||2||

ਮਨਮੁਖ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

manmukh bhagat kareh bin satigur vin satigur bhagat na hoiee raam ||

The self-willed manmukhs practice devotional rituals without the True Guru, but without the True Guru, there is no devotion.

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥

haumai maiaa rog viaape mar janameh dhukh hoiee raam ||

They are afflicted with the diseases of egotism and Maya, and they suffer the pains of death and rebirth.

ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥

mar janameh dhukh hoiee dhoojai bhai paraj vigoiee vin gur tat na jaaniaa ||

The world suffers the pains of death and rebirth, and through the love of duality, it is ruined; without the Guru, the essence of reality is not known.

ਭਗਤਿ ਵਿਹੂਣਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਭਰਮਿਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਨਿਆ ॥

bhagat vihoonaa sabh jag bharamiaa a(n)t giaa pachhutaaniaa ||

Without devotional worship, everyone in the world is deluded and confused, and in the end, they depart with regrets.