ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਸੀ ਅੰਧੁਲੇ ਜਾ ਜਮਿ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ॥

a(n)t kaal pachhutaasee a(n)dhule jaa jam pakaR chalaiaa ||

At the last moment, you repent-you are so blind!-when the Messenger of Death seizes you and carries you away.

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਅਪੁਨਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਾਖਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥

sabh kichh apunaa kar kar raakhiaa khin meh bhiaa paraiaa ||

You kept all your things for yourself, but in an instant, they are all lost.

ਬੁਧਿ ਵਿਸਰਜੀ ਗਈ ਸਿਆਣਪ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੁਤਾਇ ॥

budh visarajee giee siaanap kar avagan pachhutai ||

Your intellect left you, your wisdom departed, and now you repent for the evil deeds you committed.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਚੇਤਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥

kahu naanak praanee teejai paharai prabh chetahu liv lai ||3||

Says Nanak, O mortal, in the third watch of the night, let your consciousness be lovingly focused on God. ||3||

ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ॥

chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa biradh bhiaa tan kheen ||

In the fourth watch of the night, O my merchant friend, your body grows old and weak.

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਨ ਦੀਸਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕੰਨੀ ਸੁਣੈ ਨ ਵੈਣ ॥

akhee a(n)dh na dheesiee vanajaariaa mitraa ka(n)nee sunai na vain ||

Your eyes go blind, and cannot see, O my merchant friend, and your ears do not hear any words.

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਜੀਭ ਰਸੁ ਨਾਹੀ ਰਹੇ ਪਰਾਕਉ ਤਾਣਾ ॥

akhee a(n)dh jeebh ras naahee rahe paraakau taanaa ||

Your eyes go blind, and your tongue is unable to taste; you live only with the help of others.

ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਮਨਮੁਖ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥

gun a(n)tar naahee kiau sukh paavai manmukh aavan jaanaa ||

With no virtue within, how can you find peace? The self-willed manmukh comes and goes in reincarnation.

ਖੜੁ ਪਕੀ ਕੁੜਿ ਭਜੈ ਬਿਨਸੈ ਆਇ ਚਲੈ ਕਿਆ ਮਾਣੁ ॥

khaR pakee kuR bhajai binasai aai chalai kiaa maan ||

When the crop of life has matured, it bends, breaks and perishes; why take pride in that which comes and goes?

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥੪॥

kahu naanak praanee chauthai paharai gurmukh sabadh pachhaan ||4||

Says Nanak, O mortal, in the fourth watch of the night, the Gurmukh recognizes the Word of the Shabad. ||4||

ਓੜਕੁ ਆਇਆ ਤਿਨ ਸਾਹਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਕੰਨਿ ॥

oRak aaiaa tin saahiaa vanajaariaa mitraa jar jaravaanaa ka(n)n ||

Your breath comes to its end, O my merchant friend, and your shoulders are weighed down by the tyrant of old age.

ਇਕ ਰਤੀ ਗੁਣ ਨ ਸਮਾਣਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਵਗਣ ਖੜਸਨਿ ਬੰਨਿ ॥

eik ratee gun na samaaniaa vanajaariaa mitraa avagan khaRasan ba(n)n ||

Not one iota of virtue came into you, O my merchant friend; bound and gagged by evil, you are driven along.

ਗੁਣ ਸੰਜਮਿ ਜਾਵੈ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ॥

gun sa(n)jam jaavai choT na khaavai naa tis ja(n)man maranaa ||

One who departs with virtue and self-discipline is not struck down, and is not consigned to the cycle of birth and death.

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਭੈ ਤਰਣਾ ॥

kaal jaal jam joh na saakai bhai bhagat bhai taranaa ||

The Messenger of Death and his trap cannot touch him; through loving devotional worship, he crosses over the ocean of fear.

ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਜਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਾਵੈ ॥

pat setee jaavai sahaj samaavai sagale dhookh miTaavai ||

He departs with honor, and merges in intuitive peace and poise; all his pains depart.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟੈ ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੫॥੨॥

kahu naanak praanee gurmukh chhooTai saache te pat paavai ||5||2||

Says Nanak, when the mortal becomes Gurmukh, he is saved and honored by the True Lord. ||5||2||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥

sireeraag mahalaa chauthhaa ||

Siree Raag, Fourth Mehla:

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਉਦਰ ਮੰਝਾਰਿ ॥

pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa har paiaa udhar ma(n)jhaar ||

In the first watch of the night, O my merchant friend, the Lord places you in the womb.

ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿ ॥

har dhiaavai har ucharai vanajaariaa mitraa har har naam samaar ||

You meditate on the Lord, and chant the Lord's Name, O my merchant friend. You contemplate the Name of the Lord, Har, Har.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਆਰਾਧੇ ਵਿਚਿ ਅਗਨੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜੀਵਿਆ ॥

har har naam jape aaraadhe vich aganee har jap jeeviaa ||

Chanting the Name of the Lord, Har, Har, and meditating on it within the fire of the womb, your life is sustained by dwelling on the Naam.

ਬਾਹਰਿ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ਮੁਖਿ ਲਾਗਾ ਸਰਸੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤ ਥੀਵਿਆ ॥

baahar janam bhiaa mukh laagaa sarase pitaa maat theeviaa ||

You are born and you come out, and your mother and father are delighted to see your face.

ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਤਿਸੁ ਚੇਤਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥

jis kee vasat tis chetahu praanee kar hiradhai gurmukh beechaar ||

Remember the One, O mortal, to whom the child belongs. As Gurmukh, reflect upon Him within your heart.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥

kahu naanak praanee pahilai paharai har japeeaai kirapaa dhaar ||1||

Says Nanak, O mortal, in the first watch of the night, dwell upon the Lord, who shall shower you with His Grace. ||1||

ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥

dhoojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man laagaa dhoojai bhai ||

In the second watch of the night, O my merchant friend, the mind is attached to the love of duality.

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਪਾਲੀਐ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਲੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥

meraa meraa kar paaleeaai vanajaariaa mitraa le maat pitaa gal lai ||

Mother and father hug you close in their embrace, claiming, ""He is mine, he is mine""; so is the child brought up, O my merchant friend.

ਲਾਵੈ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਗਲ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਜਾਣੈ ਖਟਿ ਖਵਾਏ ॥

laavai maat pitaa sadhaa gal setee man jaanai khaT khavaae ||

Your mother and father constantly hug you close in their embrace; in their minds, they believe that you will provide for them and support them.

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ਦਿਤੇ ਨੋ ਲਪਟਾਏ ॥

jo dhevai tisai na jaanai mooRaa dhite no lapaTaae ||

The fool does not know the One who gives; instead, he clings to the gift.

ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥

koiee gurmukh hovai su karai veechaar har dhiaavai man liv lai ||

Rare is the Gurmukh who reflects upon, meditates upon, and within his mind, is lovingly attached to the Lord.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸੁ ਕਾਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਖਾਇ ॥੨॥

kahu naanak dhoojai paharai praanee tis kaal na kabahoo(n) khai ||2||

Says Nanak, in the second watch of the night, O mortal, death never devours you. ||2||

ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਗਾ ਆਲਿ ਜੰਜਾਲਿ ॥

teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man lagaa aal ja(n)jaal ||

In the third watch of the night, O my merchant friend, your mind is entangled in worldly and household affairs.

ਧਨੁ ਚਿਤਵੈ ਧਨੁ ਸੰਚਵੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਨ ਸਮਾਲਿ ॥

dhan chitavai dhan sa(n)chavai vanajaariaa mitraa har naamaa har na samaal ||

You think of wealth, and gather wealth, O my merchant friend, but you do not contemplate the Lord or the Lord's Name.

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਦੇ ਨ ਸਮਾਲੈ ਜਿ ਹੋਵੈ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥

har naamaa har har kadhe na samaalai j hovai a(n)t sakhaiee ||

You never dwell upon the Name of the Lord, Har, Har, who will be your only Helper and Support in the end.