ਤਿਲੰਗ

ਮੇਰੈ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ਚੋਲੜਾ ਪਿਆਰੇ ਕਿਉ ਧਨ ਸੇਜੈ ਜਾਏ ॥੧॥

merai ka(n)t na bhaavai cholaRaa piaare kiau dhan sejai jaae ||1||

My Husband Lord is not pleased by these clothes, O Beloved; how can the soul-bride go to His bed? ||1||

ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ॥

ha(n)au kurabaanai jaau miharavaanaa ha(n)au kurabaanai jaau ||

I am a sacrifice, O Dear Merciful Lord; I am a sacrifice to You.

ਹੰਉ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥

ha(n)au kurabaanai jaau tinaa kai lain jo teraa naau ||

I am a sacrifice to those who take to Your Name.

ਲੈਨਿ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਕੈ ਹੰਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੈ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

lain jo teraa naau tinaa kai ha(n)au sadh kurabaanai jaau ||1|| rahaau ||

Unto those who take to Your Name, I am forever a sacrifice. ||1||Pause||

ਕਾਇਆ ਰੰਙਣਿ ਜੇ ਥੀਐ ਪਿਆਰੇ ਪਾਈਐ ਨਾਉ ਮਜੀਠ ॥

kaiaa ra(n)n(g)n je theeaai piaare paieeaai naau majeeTh ||

If the body becomes the dyer's vat, O Beloved, and the Name is placed within it as the dye,

ਰੰਙਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਰੰਙੈ ਸਾਹਿਬੁ ਐਸਾ ਰੰਗੁ ਨ ਡੀਠ ॥੨॥

ra(n)n(g)n vaalaa je ra(n)n(g)ai saahib aaisaa ra(n)g na ddeeTh ||2||

and if the Dyer who dyes this cloth is the Lord Master - O, such a color has never been seen before! ||2||

ਜਿਨ ਕੇ ਚੋਲੇ ਰਤੜੇ ਪਿਆਰੇ ਕੰਤੁ ਤਿਨਾ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥

jin ke chole rataRe piaare ka(n)t tinaa kai paas ||

Those whose shawls are so dyed, O Beloved, their Husband Lord is always with them.

ਧੂੜਿ ਤਿਨਾ ਕੀ ਜੇ ਮਿਲੈ ਜੀ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੩॥

dhooR tinaa kee je milai jee kahu naanak kee aradhaas ||3||

Bless me with the dust of those humble beings, O Dear Lord. Says Nanak, this is my prayer. ||3||

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਰੰਗੇ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

aape saaje aape ra(n)ge aape nadhar karei ||

He Himself creates, and He Himself imbues us. He Himself bestows His Glance of Grace.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਭਾਵੈ ਆਪੇ ਹੀ ਰਾਵੇਇ ॥੪॥੧॥੩॥

naanak kaaman ka(n)tai bhaavai aape hee raavei ||4||1||3||

O Nanak, if the soul-bride becomes pleasing to her Husband Lord, He Himself enjoys her. ||4||1||3||

ਤਿਲੰਗ ਮਃ ੧ ॥

tila(n)g mahalaa pehilaa ||

Tilang, First Mehla:

ਇਆਨੜੀਏ ਮਾਨੜਾ ਕਾਇ ਕਰੇਹਿ ॥

eiaanaRe'e maanaRaa kai kareh ||

O foolish and ignorant soul-bride, why are you so proud?

ਆਪਨੜੈ ਘਰਿ ਹਰਿ ਰੰਗੋ ਕੀ ਨ ਮਾਣੇਹਿ ॥

aapanaRai ghar har ra(n)go kee na maaneh ||

Within the home of your own self, why do you not enjoy the Love of your Lord?

ਸਹੁ ਨੇੜੈ ਧਨ ਕੰਮਲੀਏ ਬਾਹਰੁ ਕਿਆ ਢੂਢੇਹਿ ॥

sahu neRai dhan ka(n)male'ee baahar kiaa ddooddeh ||

Your Husband Lord is so very near, O foolish bride; why do you search for Him outside?

ਭੈ ਕੀਆ ਦੇਹਿ ਸਲਾਈਆ ਨੈਣੀ ਭਾਵ ਕਾ ਕਰਿ ਸੀਗਾਰੋ ॥

bhai keeaa dheh salaieeaa nainee bhaav kaa kar seegaaro ||

Apply the Fear of God as the maascara to adorn your eyes, and make the Love of the Lord your ornament.

ਤਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਾਣੀਐ ਲਾਗੀ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੋ ॥੧॥

taa sohaagan jaaneeaai laagee jaa sahu dhare piaaro ||1||

Then, you shall be known as a devoted and committed soul-bride, when you enshrine love for your Husband Lord. ||1||

ਇਆਣੀ ਬਾਲੀ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਾ ਧਨ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥

eiaanee baalee kiaa kare jaa dhan ka(n)t na bhaavai ||

What can the silly young bride do, if she is not pleasing to her Husband Lord?

ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥

karan palaeh kare bahutere saa dhan mahal na paavai ||

She may plead and implore so many times, but still, such a bride shall not obtain the Mansion of the Lord's Presence.

ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਧਾਵੈ ॥

vin karamaa kichh paieeaai naahee je bahuteraa dhaavai ||

Without the karma of good deeds, nothing is obtained, although she may run around frantically.

ਲਬ ਲੋਭ ਅਹੰਕਾਰ ਕੀ ਮਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥

lab lobh aha(n)kaar kee maatee maiaa maeh samaanee ||

She is intoxicated with greed, pride and egotism, and engrossed in Maya.

ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਭਈ ਕਾਮਣਿ ਇਆਣੀ ॥੨॥

einee baatee sahu paieeaai naahee bhiee kaaman iaanee ||2||

She cannot obtain her Husband Lord in these ways; the young bride is so foolish! ||2||

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਵਾਹੈ ਕਿਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ॥

jai puchhahu sohaaganee vaahai kinee baatee sahu paieeaai ||

Go and ask the happy, pure soul-brides, how did they obtain their Husband Lord?

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋ ਭਲਾ ਕਰਿ ਮਾਨੀਐ ਹਿਕਮਤਿ ਹੁਕਮੁ ਚੁਕਾਈਐ ॥

jo kichh kare so bhalaa kar maaneeaai hikamat hukam chukaieeaai ||

Whatever the Lord does, accept that as good; do away with your own cleverness and self-will.

ਜਾ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤਉ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥

jaa kai prem padhaarath paieeaai tau charanee chit laieeaai ||

By His Love, true wealth is obtained; link your consciousness to His lotus feet.

ਸਹੁ ਕਹੈ ਸੋ ਕੀਜੈ ਤਨੁ ਮਨੋ ਦੀਜੈ ਐਸਾ ਪਰਮਲੁ ਲਾਈਐ ॥

sahu kahai so keejai tan mano dheejai aaisaa paramal laieeaai ||

As your Husband Lord directs, so you must act; surrender your body and mind to Him, and apply this perfume to yourself.

ਏਵ ਕਹਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਭੈਣੇ ਇਨੀ ਬਾਤੀ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ॥੩॥

ev kaheh sohaaganee bhaine inee baatee sahu paieeaai ||3||

So speaks the happy soul-bride, O sister; in this way, the Husband Lord is obtained. ||3||

ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ਤਾ ਸਹੁ ਪਾਈਐ ਅਉਰੁ ਕੈਸੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥

aap gavaieeaai taa sahu paieeaai aaur kaisee chaturaiee ||

Give up your selfhood, and so obtain your Husband Lord; what other clever tricks are of any use?

ਸਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੋ ਦਿਨੁ ਲੇਖੈ ਕਾਮਣਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥

sahu nadhar kar dhekhai so dhin lekhai kaaman nau nidh paiee ||

When the Husband Lord looks upon the soul-bride with His Gracious Glance, that day is historic - the bride obtains the nine treasures.

ਆਪਣੇ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਨਾਨਕ ਸਾ ਸਭਰਾਈ ॥

aapane ka(n)t piaaree saa sohaagan naanak saa sabharaiee ||

She who is loved by her Husband Lord, is the true soul-bride; O Nanak, she is the queen of all.

ਐਸੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜ ਕੀ ਮਾਤੀ ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਾਇ ਸਮਾਣੀ ॥

aaisai ra(n)g raatee sahaj kee maatee ahinis bhai samaanee ||

Thus she is imbued with His Love, intoxicated with delight; day and night, she is absorbed in His Love.

ਸੁੰਦਰਿ ਸਾਇ ਸਰੂਪ ਬਿਚਖਣਿ ਕਹੀਐ ਸਾ ਸਿਆਣੀ ॥੪॥੨॥੪॥

su(n)dhar sai saroop bichakhan kaheeaai saa siaanee ||4||2||4||

She is beautiful, glorious and brilliant; she is known as truly wise. ||4||2||4||

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ॥

tila(n)g mahalaa pehilaa ||

Tilang, First Mehla:

ਜੈਸੀ ਮੈ ਆਵੈ ਖਸਮ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤੈਸੜਾ ਕਰੀ ਗਿਆਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

jaisee mai aavai khasam kee baanee taisaRaa karee giaan ve laalo ||

As the Word of the Forgiving Lord comes to me, so do I express it, O Lalo.

ਪਾਪ ਕੀ ਜੰਞ ਲੈ ਕਾਬਲਹੁ ਧਾਇਆ ਜੋਰੀ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

paap kee ja(n)n(j) lai kaabalahu dhaiaa joree ma(n)gai dhaan ve laalo ||

Bringing the marriage party of sin, Babar has invaded from Kaabul, demanding our land as his wedding gift, O Lalo.

ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਛਪਿ ਖਲੋਏ ਕੂੜੁ ਫਿਰੈ ਪਰਧਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

saram dharam dhui chhap khaloe kooR firai paradhaan ve laalo ||

Modesty and righteousness both have vanished, and falsehood struts around like a leader, O Lalo.

ਕਾਜੀਆ ਬਾਮਣਾ ਕੀ ਗਲ ਥਕੀ ਅਗਦੁ ਪੜੈ ਸੈਤਾਨੁ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

kaajeeaa baamanaa kee gal thakee agadh paRai saitaan ve laalo ||

The Qazis and the Brahmins have lost their roles, and Satan now conducts the marriage rites, O Lalo.

ਮੁਸਲਮਾਨੀਆ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਕਸਟ ਮਹਿ ਕਰਹਿ ਖੁਦਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

musalamaaneeaa paReh katebaa kasaT meh kareh khudhai ve laalo ||

The Muslim women read the Koran, and in their misery, they call upon God, O Lalo.

ਜਾਤਿ ਸਨਾਤੀ ਹੋਰਿ ਹਿਦਵਾਣੀਆ ਏਹਿ ਭੀ ਲੇਖੈ ਲਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥

jaat sanaatee hor hidhavaaneeaa eh bhee lekhai lai ve laalo ||

The Hindu women of high social status, and others of lowly status as well, are put into the same category, O Lalo.