ਧਨਾਸਰੀ

ਧਨਾਸਰੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧

dhanaasaree chha(n)t mahalaa chauthhaa ghar pehilaa

Dhanaasaree, Chhant, Fourth Mehla, First House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥

har jeeau kirapaa kare taa naam dhiaaieeaai jeeau ||

When the Dear Lord grants His Grace, one meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ਸਹਜਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ॥

satigur milai subhai sahaj gun gaieeaai jeeau ||

Meeting the True Guru, through loving faith and devotion, one intuitively sings the Glorious Praises of the Lord.

ਗੁਣ ਗਾਇ ਵਿਗਸੈ ਸਦਾ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾ ਆਪਿ ਸਾਚੇ ਭਾਵਏ ॥

gun gai vigasai sadhaa anadhin jaa aap saache bhaave ||

Singing His Glorious Praises continually, night and day, one blossoms forth, when it is pleasing to the True Lord.

ਅਹੰਕਾਰੁ ਹਉਮੈ ਤਜੈ ਮਾਇਆ ਸਹਜਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਏ ॥

aha(n)kaar haumai tajai maiaa sahaj naam samaave ||

Egotism, self-conceit and Maya are forsaken, and he is intuitively absorbed into the Naam.

ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਆਪਿ ਦੇਇ ਤ ਪਾਈਐ ॥

aap karataa kare soiee aap dhei ta paieeaai ||

The Creator Himself acts; when He gives, then we receive.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜੀਉ ॥੧॥

har jeeau kirapaa kare taa naam dhiaaieeaai jeeau ||1||

When the Dear Lord grants His Grace, we meditate on the Naam. ||1||

ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ਜੀਉ ॥

a(n)dhar saachaa neh poore satigurai jeeau ||

Deep within, I feel true love for the Perfect True Guru.

ਹਉ ਤਿਸੁ ਸੇਵੀ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮੈ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੀਉ ॥

hau tis sevee dhin raat mai kadhe na veesarai jeeau ||

I serve Him day and night; I never forget Him.

ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਾਰੀ ਅਨਦਿਨੁ ਸਮੑਾਰੀ ਜਾ ਨਾਮੁ ਲਈ ਤਾ ਜੀਵਾ ॥

kadhe na visaaree anadhin sam(h)aaree jaa naam liee taa jeevaa ||

I never forget Him; I remember Him night and day. When I chant the Naam, then I live.

ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੀ ਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾ ॥

sravanee sunee ta ih man tirapatai gurmukh a(n)mrit peevaa ||

With my ears, I hear about Him, and my mind is satisfied. As Gurmukh, I drink in the Ambrosial Nectar.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਬਿਚਰੈ ॥

nadhar kare taa satigur mele anadhin bibek budh bicharai ||

If He bestows His Glance of Grace, then I shall meet the True Guru; my discriminating intellect would contemplate Him, night and day.

ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਨੇਹੁ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੈ ॥੨॥

a(n)dhar saachaa neh poore satigurai ||2||

Deep within, I feel true love for the Perfect True Guru. ||2||

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥

satasa(n)gat milai vaddabhaag taa har ras aave jeeau ||

By great good fortune, one joins the Sat Sangat, the True Congregation; then, one comes to savor the subtle essence of the Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਏ ਜੀਉ ॥

anadhin rahai liv lai ta sahaj samaave jeeau ||

Night and day, he remains lovingly focused on the Lord; he merges in celestial peace.

ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸਦਾ ਅਤੀਤੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥

sahaj samaavai taa har man bhaavai sadhaa ateet bairaagee ||

Merging in celestial peace, he becomes pleasing to the Lord's Mind; he remains forever unattached and untouched.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸੋਭਾ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

halat palat sobhaa jag a(n)tar raam naam liv laagee ||

He receives honor in this world and the next, lovingly focused on the Lord's Name.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਦੁਹਾ ਤੇ ਮੁਕਤਾ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਸੁ ਭਾਵਏ ॥

harakh sog dhuhaa te mukataa jo prabh kare su bhaave ||

He is liberated from both pleasure and pain; he is pleased by whatever God does.

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਆਵਏ ਜੀਉ ॥੩॥

satasa(n)gat milai vaddabhaag taa har ras aave jeeau ||3||

By great good fortune, one joins the Sat Sangat, the True Congregation, and then, one comes to savor the subtle essence of the Lord. ||3||

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥

dhoojai bhai dhukh hoi manmukh jam johiaa jeeau ||

In the love of duality, there is pain and suffering; the Messenger of Death eyes the self-willed manmukhs.

ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥

hai hai kare dhin raat maiaa dhukh mohiaa jeeau ||

They cry and howl, day and night, caught by the pain of Maya.

ਮਾਇਆ ਦੁਖਿ ਮੋਹਿਆ ਹਉਮੈ ਰੋਹਿਆ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਵਏ ॥

maiaa dhukh mohiaa haumai rohiaa meree meree karat vihaave ||

Caught by the pain of Maya, provoked by his ego, he passes his life crying out, ""Mine, mine!"".

ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਚੇਤੈ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਏ ॥

jo prabh dhei tis chetai naahee a(n)t giaa pachhutaave ||

He does not remember God, the Giver, and in the end, he departs regretting and repenting.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸਾਥਿ ਨ ਚਾਲੈ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਮਾਇਆ ਧੋਹਿਆ ॥

bin naavai ko saath na chaalai putr kalatr maiaa dhohiaa ||

Without the Name, nothing shall go along with him; not his children, spouse or the enticements of Maya.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ਮਨਮੁਖਿ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਜੀਉ ॥੪॥

dhoojai bhai dhukh hoi manmukh jam johiaa jeeau ||4||

In the love of duality, there is pain and suffering; the Messenger of Death eyes the self-willed manmukhs. ||4||

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮਹਲੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜੀਉ ॥

kar kirapaa leh milai mahal har paiaa jeeau ||

Granting His Grace, the Lord has merged me with Himself; I have found the Mansion of the Lord's Presence.

ਸਦਾ ਰਹੈ ਕਰ ਜੋੜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਜੀਉ ॥

sadhaa rahai kar joR prabh man bhaiaa jeeau ||

I remain standing with my palms pressed together; I have become pleasing to God's Mind.

ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

prabh man bhaavai taa hukam samaavai hukam ma(n)n sukh paiaa ||

When one is pleasing to God's Mind, then he merges in the Hukam of the Lord's Command; surrendering to His Hukam, he finds peace.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਤ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥

anadhin japat rahai dhin raatee sahaje naam dhiaaiaa ||

Night and day, he chants the Lord's Name, day and night; intuitively, naturally, he meditates on the Naam, the Name of the Lord.

ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਵਏ ॥

naamo naam milee vaddiaaiee naanak naam man bhaave ||

Through the Naam, the glorious greatness of the Naam is obtained; the Naam is pleasing to Nanak's mind.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮਹਲੁ ਹਰਿ ਪਾਵਏ ਜੀਉ ॥੫॥੧॥

kar kirapaa leh milai mahal har paave jeeau ||5||1||

Granting His Grace, the Lord has merged me with Himself; I have found the Mansion of the Lord's Presence. ||5||1||