ਧਨਾਸਰੀ

ਕੋਈ ਐਸੋ ਰੇ ਭੇਟੈ ਸੰਤੁ ਮੇਰੀ ਲਾਹੈ ਸਗਲ ਚਿੰਤ ਠਾਕੁਰ ਸਿਉ ਮੇਰਾ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈ ॥੨॥

koiee aaiso re bheTai sa(n)t meree laahai sagal chi(n)t Thaakur siau meraa ra(n)g laavai ||2||

Is there any such Saint, who would meet with me, take away my anxiety, and lead me to enshrine love for my Lord and Master. ||2||

ਪੜੇ ਰੇ ਸਗਲ ਬੇਦ ਨਹ ਚੂਕੈ ਮਨ ਭੇਦ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਨ ਧੀਰਹਿ ਮੇਰੇ ਘਰ ਕੇ ਪੰਚਾ ॥

paRe re sagal bedh neh chookai man bhedh ik khin na dheereh mere ghar ke pa(n)chaa ||

I have read all the Vedas, and yet the sense of separation in my mind still has not been removed; the five thieves of my house are not quieted, even for an instant.

ਕੋਈ ਐਸੋ ਰੇ ਭਗਤੁ ਜੁ ਮਾਇਆ ਤੇ ਰਹਤੁ ਇਕੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਰਿਦੈ ਸਿੰਚਾ ॥੩॥

koiee aaiso re bhagatu ju maiaa te rahat ik a(n)mirat naam merai ridhai si(n)chaa ||3||

Is there any devotee, who is unattached to Maya, who may irrigate my mind with the Ambrosial Naam, the Name of the One Lord? ||3||

ਜੇਤੇ ਰੇ ਤੀਰਥ ਨਾਏ ਅਹੰਬੁਧਿ ਮੈਲੁ ਲਾਏ ਘਰ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਨ ਮਾਨੈ ॥

jete re teerath naae aha(n)budh mail laae ghar ko Thaakur ik til na maanai ||

In spite of the many places of pilgrimage for people to bathe in, their minds are still stained by their stubborn ego; the Lord Master is not pleased by this at all.

ਕਦਿ ਪਾਵਉ ਸਾਧਸੰਗੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਆਨੰਦੁ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਇਸਨਾਨੈ ॥੪॥

kadh paavau saadhasa(n)g har har sadhaa aana(n)dh giaan a(n)jan meraa man isanaanai ||4||

When will I find the Saadh Sangat, the Company of the Holy? There, I shall be always in the ecstasy of the Lord, Har, Har, and my mind shall take its cleansing bath in the healing ointment of spiritual wisdom. ||4||

ਸਗਲ ਅਸ੍ਰਮ ਕੀਨੇ ਮਨੂਆ ਨਹ ਪਤੀਨੇ ਬਿਬੇਕਹੀਨ ਦੇਹੀ ਧੋਏ ॥

sagal asram keene manooaa neh pateene bibekaheen dhehee dhoe ||

I have followed the four stages of life, but my mind is not satisfied; I wash my body, but it is totally lacking in understanding.

ਕੋਈ ਪਾਈਐ ਰੇ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਖੋਏ ॥੫॥

koiee paieeaai re purakh bidhaataa paarabraham kai ra(n)g raataa mere man kee dhuramat mal khoe ||5||

If only I could meet some devotee of the Supreme Lord God, imbued with the Lord's Love, who could eradicate the filthy evil-mindedness from my mind. ||5||

ਕਰਮ ਧਰਮ ਜੁਗਤਾ ਨਿਮਖ ਨ ਹੇਤੁ ਕਰਤਾ ਗਰਬਿ ਗਰਬਿ ਪੜੈ ਕਹੀ ਨ ਲੇਖੈ ॥

karam dharam jugataa nimakh na het karataa garab garab paRai kahee na lekhai ||

One who is attached to religious rituals, does not love the Lord, even for an instant; he is filled with pride, and he is of no account.

ਜਿਸੁ ਭੇਟੀਐ ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਕਰੈ ਸਦਾ ਕੀਰਤਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕੋਊ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਪੇਖੈ ॥੬॥

jis bheTeeaai safal moorat karai sadhaa keerat gur parasaadh kouoo netrahu pekhai ||6||

One who meets with the rewarding personality of the Guru, continually sings the Kirtan of the Lord's Praises. By Guru's Grace, such a rare one beholds the Lord with his eyes. ||6||

ਮਨਹਠਿ ਜੋ ਕਮਾਵੈ ਤਿਲੁ ਨ ਲੇਖੈ ਪਾਵੈ ਬਗੁਲ ਜਿਉ ਧਿਆਨੁ ਲਾਵੈ ਮਾਇਆ ਰੇ ਧਾਰੀ ॥

manahaTh jo kamaavai til na lekhai paavai bagul jiau dhiaan laavai maiaa re dhaaree ||

One who acts through stubbornness is of no account at all; like a crane, he pretends to meditate, but he is still stuck in Maya.

ਕੋਈ ਐਸੋ ਰੇ ਸੁਖਹ ਦਾਈ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਨਾਈ ਤਿਸੁ ਭੇਟੇ ਗਤਿ ਹੋਇ ਹਮਾਰੀ ॥੭॥

koiee aaiso re sukheh dhaiee prabh kee kathaa sunaiee tis bheTe gat hoi hamaaree ||7||

Is there any such Giver of peace, who can recite to me the sermon of God? Meeting him, I would be emancipated. ||7||

ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕਾਟੈ ਰੇ ਬੰਧਨ ਮਾਇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥

suprasa(n)n gopaal rai kaaTai re ba(n)dhan mai gur kai sabadh meraa man raataa ||

When the Lord, my King, is totally pleased with me, He will break the bonds of Maya for me; my mind is imbued with the Word of the Guru's Shabad.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਆਨੰਦੁ ਭੇਟਿਓ ਨਿਰਭੈ ਗੋਬਿੰਦੁ ਸੁਖ ਨਾਨਕ ਲਾਧੇ ਹਰਿ ਚਰਨ ਪਰਾਤਾ ॥੮॥

sadhaa sadhaa aana(n)dh bheTio nirabhai gobi(n)dh sukh naanak laadhe har charan paraataa ||8||

I am in ecstasy, forever and ever, meeting the Fearless Lord, the Lord of the Universe. Falling at the Lord's Feet, Nanak has found peace. ||8||

ਸਫਲ ਸਫਲ ਭਈ ਸਫਲ ਜਾਤ੍ਰਾ ॥

safal safal bhiee safal jaatraa ||

My Yatra, my life pilgrimage, has become fruitful, fruitful, fruitful.

ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਮਿਲੇ ਸਾਧਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੩॥

aavan jaan rahe mile saadhaa ||1|| rahaau dhoojaa ||1||3||

My comings and goings have ended, since I met the Holy Saint. ||1||Second Pause||1||3||

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਛੰਤ

dhanaasaree mahalaa pehilaa chha(n)t

Dhanaasaree, First Mehla, Chhant:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਤੀਰਥਿ ਨਾਵਣ ਜਾਉ ਤੀਰਥੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ॥

teerath naavan jaau teerath naam hai ||

Why should I bathe at sacred shrines of pilgrimage? The Naam, the Name of the Lord, is the sacred shrine of pilgrimage.

ਤੀਰਥੁ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰੁ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਹੈ ॥

teerath sabadh beechaar a(n)tar giaan hai ||

My sacred shrine of pilgrimage is spiritual wisdom within, and contemplation on the Word of the Shabad.

ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਸਾਚਾ ਥਾਨੁ ਤੀਰਥੁ ਦਸ ਪੁਰਬ ਸਦਾ ਦਸਾਹਰਾ ॥

gur giaan saachaa thaan teerath dhas purab sadhaa dhasaaharaa ||

The spiritual wisdom given by the Guru is the True sacred shrine of pilgrimage, where the ten festivals are always observed.

ਹਉ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਕਾ ਸਦਾ ਜਾਚਉ ਦੇਹੁ ਪ੍ਰਭ ਧਰਣੀਧਰਾ ॥

hau naam har kaa sadhaa jaachau dheh prabh dharaneedharaa ||

I constantly beg for the Name of the Lord; grant it to me, O God, Sustainer of the world.

ਸੰਸਾਰੁ ਰੋਗੀ ਨਾਮੁ ਦਾਰੂ ਮੈਲੁ ਲਾਗੈ ਸਚ ਬਿਨਾ ॥

sa(n)saar rogee naam dhaaroo mail laagai sach binaa ||

The world is sick, and the Naam is the medicine to cure it; without the True Lord, filth sticks to it.

ਗੁਰ ਵਾਕੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਚਾਨਣੁ ਨਿਤ ਸਾਚੁ ਤੀਰਥੁ ਮਜਨਾ ॥੧॥

gur vaak niramal sadhaa chaanan nit saach teerath majanaa ||1||

The Guru's Word is immaculate and pure; it radiates a steady Light. Constantly bathe in such a true shrine of pilgrimage. ||1||

ਸਾਚਿ ਨ ਲਾਗੈ ਮੈਲੁ ਕਿਆ ਮਲੁ ਧੋਈਐ ॥

saach na laagai mail kiaa mal dhoieeaai ||

Filth does not stick to the true ones; what filth do they have to wash off?

ਗੁਣਹਿ ਹਾਰੁ ਪਰੋਇ ਕਿਸ ਕਉ ਰੋਈਐ ॥

guneh haar paroi kis kau roieeaai ||

If one strings a garland of virtues for oneself, what is there to cry for?

ਵੀਚਾਰਿ ਮਾਰੈ ਤਰੈ ਤਾਰੈ ਉਲਟਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵਏ ॥

veechaar maarai tarai taarai ulaT jon na aave ||

One who conquers his own self through contemplation is saved, and saves others as well; he does not come to be born again.

ਆਪਿ ਪਾਰਸੁ ਪਰਮ ਧਿਆਨੀ ਸਾਚੁ ਸਾਚੇ ਭਾਵਏ ॥

aap paaras param dhiaanee saach saache bhaave ||

The supreme meditator is Himself the philosopher's stone, which transforms lead into gold. The true man is pleasing to the True Lord.

ਆਨੰਦੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਖੁ ਸਾਚਾ ਦੂਖ ਕਿਲਵਿਖ ਪਰਹਰੇ ॥

aana(n)dh anadhin harakh saachaa dhookh kilavikh parahare ||

He is in ecstasy, truly happy, night and day; his sorrows and sins are taken away.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਦਿਖਾਇਆ ਮੈਲੁ ਨਾਹੀ ਸਚ ਮਨੇ ॥੨॥

sach naam paiaa gur dhikhaiaa mail naahee sach mane ||2||

He finds the True Name, and beholds the Guru; with the True Name in his mind, no filth sticks to him. ||2||

ਸੰਗਤਿ ਮੀਤ ਮਿਲਾਪੁ ਪੂਰਾ ਨਾਵਣੋ ॥

sa(n)gat meet milaap pooraa naavano ||

O friend, association with the Holy is the perfect cleansing bath.