ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥

satigur sev gun nidhaan paiaa tis kee keem na paiee ||

Serving the True Guru, I have found the Treasure of Excellence. Its value cannot be estimated.

ਪ੍ਰਭੁ ਸਖਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥

prabh sakhaa har jeeau meraa a(n)te hoi sakhaiee ||3||

The Dear Lord God is my Best Friend. In the end, He shall be my Companion and Support. ||3||

ਪੇਈਅੜੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥

peieeaRai jagajeevan dhaataa manmukh pat gavaiee ||

In this world of my father's home, the Great Giver is the Life of the World. The self-willed manmukhs have lost their honor.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਮਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਅੰਧੇ ਠਉਰ ਨ ਕਾਈ ॥

bin satigur ko mag na jaanai a(n)dhe Thaur na kaiee ||

Without the True Guru, no one knows the Way. The blind find no place of rest.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨਹੀ ਵਸਿਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥੪॥

har sukhadhaataa man nahee vasiaa a(n)t giaa pachhutaiee ||4||

If the Lord, the Giver of Peace, does not dwell within the mind, then they shall depart with regret in the end. ||4||

ਪੇਈਅੜੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥

peieeaRai jagajeevan dhaataa gurmat ma(n)n vasaiaa ||

In this world of my father's house, through the Guru's Teachings, I have cultivated within my mind the Great Giver, the Life of the World.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥

anadhin bhagat kareh dhin raatee haumai moh chukaiaa ||

Night and day, performing devotional worship, day and night, ego and emotional attachment are removed.

ਜਿਸੁ ਸਿਉ ਰਾਤਾ ਤੈਸੋ ਹੋਵੈ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥

jis siau raataa taiso hovai sache sach samaiaa ||5||

And then, attuned to Him, we become like Him, truly absorbed in the True One. ||5||

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਭਾਉ ਲਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥

aape nadhar kare bhaau laae gur sabadhee beechaar ||

Bestowing His Glance of Grace, He gives us His Love, and we contemplate the Word of the Guru's Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥

satigur seviaai sahaj uoopajai haumai tirasanaa maar ||

Serving the True Guru, intuitive peace wells up, and ego and desire die.

ਹਰਿ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੬॥

har gunadhaataa sadh man vasai sach rakhiaa ur dhaar ||6||

The Lord, the Giver of Virtue, dwells forever within the minds of those who keep Truth enshrined within their hearts. ||6||

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲਾ ਮਨਿ ਨਿਰਮਲਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥

prabh meraa sadhaa niramalaa man niramal paiaa jai ||

My God is forever Immaculate and Pure; with a pure mind, He can be found.

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥

naam nidhaan har man vasai haumai dhukh sabh jai ||

If the Treasure of the Name of the Lord abides within the mind, egotism and pain are totally eliminated.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੭॥

satigur sabadh sunaiaa hau sadh balihaarai jaau ||7||

The True Guru has instructed me in the Word of the Shabad. I am forever a sacrifice to Him. ||7||

ਆਪਣੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਆਪੁ ਨ ਜਾਈ ॥

aapanai man chit kahai kahaae bin gur aap na jaiee ||

Within your own conscious mind, you may say anything, but without the Guru, selfishness and conceit are not eradicated.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥

har jeeau bhagat vachhal sukhadhaataa kar kirapaa ma(n)n vasaiee ||

The Dear Lord is the Lover of His devotees, the Giver of Peace. By His Grace, He abides within the mind.

ਨਾਨਕ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥੮॥੧॥੧੮॥

naanak sobhaa surat dhei prabh aape gurmukh dhe vaddiaaiee ||8||1||18||

O Nanak, God blesses us with the sublime awakening of consciousness; He Himself grants glorious greatness to the Gurmukh. ||8||1||18||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਜਮਡੰਡੁ ਲਗੈ ਤਿਨ ਆਇ ॥

haumai karam kamaavadhe jamadda(n)dd lagai tin aai ||

Those who go around acting in egotism are struck down by the Messenger of Death with his club.

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥

j satigur sevan se ubare har setee liv lai ||1||

Those who serve the True Guru are uplifted and saved, in love with the Lord. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥

man re gurmukh naam dhiaai ||

O mind, become Gurmukh, and meditate on the Naam, the Name of the Lord.

ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dhur poorab karatai likhiaa tinaa gurmat naam samai ||1|| rahaau ||

Those who are so pre-destined by the Creator are absorbed into the Naam, through the Guru's Teachings. ||1||Pause||

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥

vin satigur parateet na aaviee naam na laago bhaau ||

Without the True Guru, faith does not come, and love for the Naam is not embraced.

ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਈ ਦੁਖ ਮਹਿ ਸਵੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥

supanai sukh na paaviee dhukh meh savai samai ||2||

Even in dreams, they find no peace; they sleep immersed in pain. ||2||

ਜੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀਚੈ ਬਹੁਤੁ ਲੋਚੀਐ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਇ ॥

je har har keechai bahut locheeaai kirat na meTiaa jai ||

Even if you chant the Name of the Lord, Har, Har, with great longing, your past actions are still not erased.

ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਭਗਤੀ ਮੰਨਿਆ ਸੇ ਭਗਤ ਪਏ ਦਰਿ ਥਾਇ ॥੩॥

har kaa bhaanaa bhagatee ma(n)niaa se bhagat pe dhar thai ||3||

The Lord's devotees surrender to His Will; those devotees are accepted at His Door. ||3||

ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਦਿੜਾਵੈ ਰੰਗ ਸਿਉ ਬਿਨੁ ਕਿਰਪਾ ਲਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

gur sabadh dhiRaavai ra(n)g siau bin kirapaa liaa na jai ||

The Guru has lovingly implanted the Word of His Shabad within me. Without His Grace, it cannot be attained.

ਜੇ ਸਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨੀਰੀਐ ਭੀ ਬਿਖੁ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਧਾਇ ॥੪॥

je sau a(n)mrit neereeaai bhee bikh fal laagai dhai ||4||

Even if the poisonous plant is watered with ambrosial nectar a hundred times, it will still bear poisonous fruit. ||4||

ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

se jan sache niramale jin satigur naal piaar ||

Those humble beings who are in love with the True Guru are pure and true.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਕਮਾਵਦੇ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰੁ ॥੫॥

satigur kaa bhaanaa kamaavadhe bikh haumai taj vikaar ||5||

They act in harmony with the Will of the True Guru; they shed the poison of ego and corruption. ||5||

ਮਨਹਠਿ ਕਿਤੈ ਉਪਾਇ ਨ ਛੂਟੀਐ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸੋਧਹੁ ਜਾਇ ॥

manahaTh kitai upai na chhooTeeaai simirat saasatr sodhahu jai ||

Acting in stubborn-mindedness, no one is saved; go and study the Simritees and the Shaastras.

ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧੂ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੬॥

mil sa(n)gat saadhoo ubare gur kaa sabadh kamai ||6||

Joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and practicing the Shabads of the Guru, you shall be saved. ||6||

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥

har kaa naam nidhaan hai jis a(n)t na paaraavaar ||

The Name of the Lord is the Treasure, which has no end or limitation.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਈ ਸੋਹਦੇ ਜਿਨ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੭॥

gurmukh seiee sohadhe jin kirapaa kare karataar ||7||

The Gurmukhs are beauteous; the Creator has blessed them with His Mercy. ||7||

ਨਾਨਕ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

naanak dhaataa ek hai dhoojaa aaur na koi ||

O Nanak, the One Lord alone is the Giver; there is no other at all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੮॥੨॥੧੯॥

gur parasaadhee paieeaai karam paraapat hoi ||8||2||19||

By Guru's Grace, He is obtained. By His Mercy, He is found. ||8||2||19||