ਵਡਹੰਸੁ

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

sabadhai saadh na aaio naam na lago piaar ||

One who does not savor the taste of the Shabad, who does not love the Naam, the Name of the Lord,

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoi khuaar ||

and who speaks insipid words with his tongue, is ruined, again and again.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਤਿ ਪਇਐ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥

naanak kirat piaai kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||

O Nanak, he acts according to the karma of his past actions, which no one can erase. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਕਉ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥

dhan dhan sat purakh satiguroo hamaaraa jit miliaai ham kau saa(n)t aaiee ||

Blessed, blessed is the True Being, my True Guru; meeting Him, I have found peace.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਾਈ ॥

dhan dhan sat purakh satiguroo hamaaraa jit miliaai ham har bhagat paiee ||

Blessed, blessed is the True Being, my True Guru; meeting Him, I have attained the Lord's devotional worship.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਮ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥

dhan dhan har bhagat satiguroo hamaaraa jis kee sevaa te ham har naam liv laiee ||

Blessed, blessed is the Lord's devotee, my True Guru; serving Him, I have come to enshrine love for the Name of the Lord.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਗਿਆਨੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਵੈਰੀ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮ ਕਉ ਸਭ ਸਮ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਈ ॥

dhan dhan har giaanee satiguroo hamaaraa jin vairee mitr ham kau sabh sam dhirasaT dhikhaiee ||

Blessed, blessed is the Knower of the Lord, my True Guru; He has taught me to look upon friend and foe alike.

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਹਮਾਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣਾਈ ॥੧੯॥

dhan dhan satiguroo mitr hamaaraa jin har naam siau hamaaree preet banaiee ||19||

Blessed, blessed is the True Guru, my best friend; He has led me to embrace love for the Name of the Lord. ||19||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa pehilaa ||

Shalok, First Mehla:

ਘਰ ਹੀ ਮੁੰਧਿ ਵਿਦੇਸਿ ਪਿਰੁ ਨਿਤ ਝੂਰੇ ਸੰਮ੍ਹਾਲੇ ॥

ghar hee mu(n)dh vidhes pir nit jhoore sa(n)mhaale ||

The soul-bride is at home, while the Husband Lord is away; she cherishes His memory, and mourns His absence.

ਮਿਲਦਿਆ ਢਿਲ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇ ॥੧॥

miladhiaa ddil na hoviee je neeat raas kare ||1||

She shall meet Him without delay, if she rids herself of duality. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa pehilaa ||

First Mehla:

ਨਾਨਕ ਗਾਲੀ ਕੂੜੀਆ ਬਾਝੁ ਪਰੀਤਿ ਕਰੇਇ ॥

naanak gaalee kooReeaa baajh pareet karei ||

O Nanak, false is the speech of one who acts without loving the Lord.

ਤਿਚਰੁ ਜਾਣੈ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਿਚਰੁ ਲੇਵੈ ਦੇਇ ॥੨॥

tichar jaanai bhalaa kar jichar levai dhei ||2||

He judges things to be good, only as long as the Lord gives and he receives. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਜੀਅ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ॥

jin upaae jeea tin har raakhiaa ||

The Lord, who created the creatures, also protects them.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਚਾ ਨਾਉ ਭੋਜਨੁ ਚਾਖਿਆ ॥

a(n)mrit sachaa naau bhojan chaakhiaa ||

I have tasted the food of Ambrosial Nectar, the True Name.

ਤਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਇ ਮਿਟੀ ਭਭਾਖਿਆ ॥

tipat rahe aaghai miTee bhabhaakhiaa ||

I am satisfied and satiated, and my hunger is appeased.

ਸਭ ਅੰਦਰਿ ਇਕੁ ਵਰਤੈ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਲਾਖਿਆ ॥

sabh a(n)dhar ik varatai kinai viralai laakhiaa ||

The One Lord is pervading in all, but rare are those who realize this.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਭਏ ਨਿਹਾਲੁ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਪਾਖਿਆ ॥੨੦॥

jan naanak bhe nihaal prabh kee paakhiaa ||20||

Servant Nanak is enraptured, in the Protection of God. ||20||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥

satigur no sabh ko vekhadhaa jetaa jagat sa(n)saar ||

All the living beings of the world behold the True Guru.

ਡਿਠੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥

ddiThai mukat na hoviee jichar sabadh na kare veechaar ||

One is not liberated by merely seeing Him, unless one contemplates the Word of His Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥

haumai mail na chukiee naam na lagai piaar ||

The filth of ego is not removed, and he does not enshrine love for the Naam.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

eik aape bakhas milaian dhubidhaa taj vikaar ||

The Lord forgives some, and unites them with Himself; they forsake their duality and sinful ways.

ਨਾਨਕ ਇਕਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਰਿ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥

naanak ik dharasan dhekh mar mile satigur het piaar ||1||

O Nanak, some behold the Blessed Vision of the True Guru's Darshan, with love and affection; conquering their ego, they meet with the Lord. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਿ ॥

satiguroo na sevio moorakh a(n)dh gavaar ||

The foolish, blind clown does not serve the True Guru.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜਲਤਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥

dhoojai bhai bahut dhukh laagaa jalataa kare pukaar ||

In love with duality, he endures terrible suffering, and burning, he cries out in pain.

ਜਿਨ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰੂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਨ ਉਪਕਰੇ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥

jin kaaran guroo visaariaa se na upakare a(n)tee vaar ||

He forgets the Guru, for the sake of mere objects, but they will not come to his rescue in the end.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੨॥

naanak gurmatee sukh paiaa bakhase bakhasanahaar ||2||

Through the Guru's Instructions, Nanak has found peace; the Forgiving Lord has forgiven him. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਸੁ ਅਵਰੋ ਕਹੀਐ ॥

too aape aap aap sabh karataa koiee dhoojaa hoi su avaro kaheeaai ||

You Yourself, all by Yourself, are the Creator of all. If there were any other, then I would speak of another.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਬੋਲੈ ਆਪਿ ਬੁਲਾਵੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਲਿ ਥਲਿ ਰਵਿ ਰਹੀਐ ॥

har aape bolai aap bulaavai har aape jal thal rav raheeaai ||

The Lord Himself speaks, and causes us to speak; He Himself is pervading the water and the land.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਰੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਛੋਡੈ ਮਨ ਹਰਿ ਸਰਣੀ ਪੜਿ ਰਹੀਐ ॥

har aape maarai har aape chhoddai man har saranee paR raheeaai ||

The Lord Himself destroys, and the Lord Himself saves. O mind, seek and remain in the Lord's Sanctuary.

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋਈ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਿ ਨ ਸਕੈ ਮਨ ਹੋਇ ਨਿਚਿੰਦ ਨਿਸਲੁ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ॥

har bin koiee maar jeevaal na sakai man hoi nichi(n)dh nisal hoi raheeaai ||

Other than the Lord, no one can kill or rejuvenate. O mind, do not be anxious - remain fearless.

ਉਠਦਿਆ ਬਹਦਿਆ ਸੁਤਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਲਹੀਐ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ

auThadhiaa bahadhiaa sutiaa sadhaa sadhaa har naam dhiaaieeaai jan naanak gurmukh har laheeaai ||21||1|| sudhu

While standing, sitting, and sleeping, forever and ever, meditate on the Lord's Name; O servant Nanak, as Gurmukh, you shall attain the Lord. ||21||1||Sudh||