ਵਡਹੰਸੁ

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥

sabh ghaT bhogavai alipat rahai alakh na lakhanaa jaiee ||

He enjoys the hearts of all, and yet He remains detached; He is unseen; He cannot be described.

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਬਦੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

poorai gur vekhaaliaa sabadhe sojhee paiee ||

The Perfect Guru reveals Him, and through the Word of His Shabad, we come to understand Him.

ਪੁਰਖੈ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵਹਿ ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥

purakhai seveh se purakh hoveh jinee haumai sabadh jalaiee ||

Those who serve their Husband Lord, become like Him; their egos are burnt away by His Shabad.

ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾ ਕੋ ਕੰਟਕੁ ਵੈਰਾਈ ॥

tis kaa sareek ko nahee naa ko ka(n)Tak vairaiee ||

He has no rival, no attacker, no enemy.

ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਹੈ ਸਦਾ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਈ ॥

nihachal raaj hai sadhaa tis keraa naa aavai naa jaiee ||

His rule is unchanging and eternal; He does not come or go.

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥

anadhin sevak sevaa kare har sache ke gun gaiee ||

Night and day, His servant serves Him, singing the Glorious Praises of the True Lord.

ਨਾਨਕੁ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

naanak vekh vigasiaa har sache kee vaddiaaiee ||2||

Beholding the Glorious Greatness of the True Lord, Nanak blossoms forth. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਤਿਨ ਕੰਉ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥

jin kai har naam vasiaa sadh hiradhai har naamo tin ka(n)au rakhanahaaraa ||

Those whose hearts are forever filled with the Name of the Lord, have the Name of the Lord as their Protector.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ॥

har naam pitaa har naamo maataa har naam sakhaiee mitr hamaaraa ||

The Lord's Name is my father, the Lord's Name is my mother; the Lord's Name is my helper and friend.

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਗਲਾ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਮਸਲਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਕਰਦਾ ਨਿਤ ਸਾਰਾ ॥

har naavai naal galaa har naavai naal masalat har naam hamaaree karadhaa nit saaraa ||

My conversation is with the Lord's Name, and my counseling is with the Lord's Name; the Lord's Name always takes care of me.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਸੰਗਤਿ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੁਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਵਾਰਾ ॥

har naam hamaaree sa(n)gat at piaaree har naam kul har naam paravaaraa ||

The Lord's Name is my most beloved society, the Lord's Name is my ancestry, and the Lord's Name is my family.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੰਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਦਾ ਕਰੇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੫॥

jan naanak ka(n)au har naam har gur dheeaa har halat palat sadhaa kare nisataaraa ||15||

The Guru, the Lord Incarnate, has bestowed upon servant Nanak the Name of the Lord; in this world, and in the next, the Lord ever saves me. ||15||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਜਿਨ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਦਾ ਕਮਾਹਿ ॥

jin ka(n)au satigur bheTiaa se har keerat sadhaa kamaeh ||

Those who meet the True Guru, ever sing the Kirtan of the Lord's Praises.

ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥

achi(n)t har naam tin kai man vasiaa sachai sabadh samaeh ||

The Lord's Name naturally fills their minds, and they are absorbed in the Shabad, the Word of the True Lord.

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਮੋਖ ਪਦਵੀ ਆਪੇ ਪਾਹਿ ॥

kul udhaareh aapanaa mokh padhavee aape paeh ||

They redeem their generations, and they themselves obtain the state of liberation.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਨ ਕੰਉ ਸੰਤੁਸਟੁ ਭਇਆ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਜਨ ਪਾਹਿ ॥

paarabraham tin ka(n)au sa(n)tusaT bhiaa jo gur charanee jan paeh ||

The Supreme Lord God is pleased with those who fall at the Guru's Feet.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਹਿ ॥੧॥

jan naanak har kaa dhaas hai kar kirapaa har laaj rakhaeh ||1||

Servant Nanak is the Lord's slave; by His Grace, the Lord preserves his honor. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਹੰਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਖੜਕੁ ਹੈ ਖੜਕੇ ਖੜਕਿ ਵਿਹਾਇ ॥

ha(n)aumai a(n)dhar khaRak hai khaRake khaRak vihai ||

In egotism, one is assailed by fear; he passes his life totally troubled by fear.

ਹੰਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥

ha(n)aumai vaddaa rog hai mar ja(n)mai aavai jai ||

Egotism is such a terrible disease; he dies, to be reincarnated - he continues coming and going.

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥

jin kau poorab likhiaa tinaa satagur miliaa prabh aai ||

Those who have such pre-ordained destiny meet with the True Guru, God Incarnate.

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥

naanak gur parasaadhee ubare haumai sabadh jalai ||2||

O Nanak, by Guru's Grace, they are redeemed; their egos are burnt away through the Word of the Shabad. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਗਤੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥

har naam hamaaraa prabh abigat agochar abinaasee purakh bidhaataa ||

The Lord's Name is my immortal, unfathomable, imperishable Creator Lord, the Architect of Destiny.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਸ੍ਰੇਵਹ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਪੂਜਹ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥

har naam ham sreveh har naam ham poojeh har naame hee man raataa ||

I serve the Lord's Name, I worship the Lord's Name, and my soul is imbued with the Lord's Name.

ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਜੇਵਡੁ ਕੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਤਾ ॥

har naamai jevadd koiee avar na soojhai har naamo a(n)t chhaddaataa ||

I know of no other as great as the Lord's Name; the Lord's Name shall deliver me in the end.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ॥

har naam dheeaa gur paraupakaaree dhan dha(n)n guroo kaa pitaa maataa ||

The Generous Guru has given me the Lord's Name; blessed, blessed are the Guru's mother and father.

ਹੰਉ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਣੇ ਕੰਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੀ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੈ ਜਾਤਾ ॥੧੬॥

ha(n)au satigur apune ka(n)au sadhaa namasakaaree jit miliaai har naam mai jaataa ||16||

I ever bow in humble reverence to my True Guru; meeting Him, I have come to know the Lord's Name. ||16||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥

salok mahalaa teejaa ||

Shalok, Third Mehla:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥

gurmukh sev na keeneeaa har naam na lago piaar ||

One who does not serve the Guru as Gurmukh, who does not love the Lord's Name,

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥

sabadhai saadh na aaio mar janamai vaaro vaar ||

and who does not savor the taste of the Shabad, shall die, and be reborn, over and over again.

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੈਸਾਰਿ ॥

manmukh a(n)dh na chetiee kit aaiaa saisaar ||

The blind, self-willed manmukh does not think of the Lord; why did he even come into the world?

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਪਾਰਿ ॥੧॥

naanak jin kau nadhar kare se gurmukh la(n)ghe paar ||1||

O Nanak, that Gurmukh, upon whom the Lord casts His Glance of Grace, crosses over the world-ocean. ||1||

ਮਃ ੩ ॥

mahalaa teejaa ||

Third Mehla:

ਇਕੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੋਰੁ ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮੋਹਿ ਪਿਆਸਿ ॥

eiko satigur jaagataa hor jag sootaa moh piaas ||

Only the Guru is awake; the rest of the world is asleep in emotional attachment and desire.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਜਾਗੰਨਿ ਸੇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥

satigur sevan jaaga(n)n se jo rate sach naam gunataas ||

Those who serve the True Guru and remain wakeful, are imbued with the True Name, the treasure of virtue.