ਵਡਹੰਸੁ

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੇਰਾ ਦਾਨੁ ਸਭਨੀ ਹੈ ਲੀਤਾ ॥੨॥

kahu naanak tis jan balihaaree teraa dhaan sabhanee hai leetaa ||2||

Says Nanak, I am a sacrifice to such a humble being. O Lord, You bless all with Your bountiful blessings. ||2||

ਤਉ ਭਾਣਾ ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਰਾਮ ॥

tau bhaanaa taa(n) tirapat aghaae raam ||

When it pleases You, then I am satisfied and satiated.

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ਰਾਮ ॥

man theeaa Tha(n)ddaa sabh tirasan bujhaae raam ||

My mind is soothed and calmed, and all my thirst is quenched.

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਚੂਕੀ ਡੰਝਾ ਪਾਇਆ ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਾ ॥

man theeaa Tha(n)ddaa chookee dda(n)jhaa paiaa bahut khajaanaa ||

My mind is soothed and calmed, the burning has ceased, and I have found so many treasures.

ਸਿਖ ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਭੁੰਚਣ ਲਗੇ ਹੰਉ ਸਤਗੁਰ ਕੈ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥

sikh sevak sabh bhu(n)chan lage ha(n)au satagur kai kurabaanaa ||

All the Sikhs and servants partake of them; I am a sacrifice to my True Guru.

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਖਸਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਝਾਏ ॥

nirabhau bhe khasam ra(n)g raate jam kee traas bujhaae ||

I have become fearless, imbued with the Love of my Lord Master, and I have shaken off the fear of death.

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਸੇਵਕੁ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੩॥

naanak dhaas sadhaa sa(n)g sevak teree bhagat kara(n)au liv laae ||3||

Slave Nanak, Your humble servant, lovingly embraces Your meditation; O Lord, be with me always. ||3||

ਪੂਰੀ ਆਸਾ ਜੀ ਮਨਸਾ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥

pooree aasaa jee manasaa mere raam ||

My hopes and desires have been fulfilled, O my Lord.

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਜੀਉ ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਮ ॥

moh niragun jeeau sabh gun tere raam ||

I am worthless, without virtue; all virtues are Yours, O Lord.

ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥

sabh gun tere Thaakur mere kit mukh tudh saalaahee ||

All virtues are Yours, O my Lord and Master; with what mouth should I praise You?

ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਮੇਰਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ਬਖਸਿ ਲੀਆ ਖਿਨ ਮਾਹੀ ॥

gun avagun meraa kichh na beechaariaa bakhas leeaa khin maahee ||

You did not consider my merits and demerits; you forgave me in an instant.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥

nau nidh paiee vajee vaadhaiee vaaje anahadh toore ||

I have obtained the nine treasures, congratulations are pouring in, and the unstruck melody resounds.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਵਰੁ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਲਾਥੇ ਜੀ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥੪॥੧॥

kahu naanak mai var ghar paiaa mere laathe jee sagal visoore ||4||1||

Says Nanak, I have found my Husband Lord within my own home, and all my anxiety is forgotten. ||4||1||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਕਿਆ ਸੁਣੇਦੋ ਕੂੜੁ ਵੰਞਨਿ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਿਆ ॥

kiaa sunedho kooR va(n)n(j)n pavan jhulaariaa ||

Why do you listen to falsehood? It shall vanish like a gust of wind.

ਨਾਨਕ ਸੁਣੀਅਰ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਸੁਣੇਦੇ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak suneear te paravaan jo sunedhe sach dhanee ||1||

O Nanak, those ears are acceptable, which listen to the True Master. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਤਿਨ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ਰਾਮ ॥

tin ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa raam ||

I am a sacrifice to those who listen with their ears to the Lord God.

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ਰਾਮ ॥

se sahaj suhele jin har har rasanaa bhaniaa raam ||

Blissful and comfortable are those, who with their tongues chant the Name of the Lord, Har, Har.

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰਣ ਆਏ ॥

se sahaj suhele guneh amole jagat udhaaran aae ||

They are naturally embellished, with priceless virtues; they have come to save the world.

ਭੈ ਬੋਹਿਥ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣਾ ਕੇਤੇ ਪਾਰਿ ਲਘਾਏ ॥

bhai bohith saagar prabh charanaa kete paar laghaae ||

God's Feet are the boat, which carries so many across the terrifying world-ocean.

ਜਿਨ ਕੰਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਣਿਆ ॥

jin ka(n)au kirapaa karee merai Thaakur tin kaa lekhaa na ganiaa ||

Those who are blessed with the favor of my Lord and Master, are not asked to render their account.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ॥੧॥

kahu naanak tis ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa ||1||

Says Nanak, I am a sacrifice to those who listen to God with their ears. ||1||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥

loin loiee ddiTh piaas na bujhai moo ghanee ||

With my eyes, I have seen the Light of the Lord, but my great thirst is not quenched.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆਂ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥

naanak se akhaReeaa(n) bia(n)n jinee ddisa(n)dho maa piree ||1||

O Nanak, those eyes are different, which behold my Husband Lord. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣੇ ਰਾਮ ॥

jinee har prabh ddiThaa tin kurabaane raam ||

I am a sacrifice to those who have seen the Lord God.

ਸੇ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥

se saachee dharageh bhaane raam ||

In the True Court of the Lord, they are approved.

ਠਾਕੁਰਿ ਮਾਨੇ ਸੇ ਪਰਧਾਨੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥

Thaakur maane se paradhaane har setee ra(n)g raate ||

They are approved by their Lord and Master, and acclaimed as supreme; they are imbued with the Lord's Love.

ਹਰਿ ਰਸਹਿ ਅਘਾਏ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਜਾਤੇ ॥

har raseh aghaae sahaj samaae ghaT ghaT ramieeaa jaate ||

They are satiated with the sublime essence of the Lord, and they merge in celestial peace; in each and every heart, they see the all-pervading Lord.

ਸੇਈ ਸਜਣ ਸੰਤ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਠਾਕੁਰ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥

seiee sajan sa(n)t se sukhe'ee Thaakur apane bhaane ||

They alone are the friendly Saints, and they alone are happy, who are pleasing to their Lord and Master.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੨॥

kahu naanak jin har prabh ddiThaa tin kai sadh kurabaane ||2||

Says Nanak, I am forever a sacrifice to those who have seen the Lord God. ||2||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥

dheh a(n)dhaaree a(n)dh su(n)n(j)ee naam vihooneeaa ||

The body is blind, totally blind and desolate, without the Naam.

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥

naanak safal jana(n)m jai ghaT vuThaa sach dhanee ||1||

O Nanak, fruitful is the life of that being, within whose heart the True Lord and Master abides. ||1||

ਛੰਤੁ ॥

chha(n)t ||

Chhant:

ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾਂ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ਰਾਮ ॥

tin kha(n)neeaai va(n)n(j)aa(n) jin meraa har prabh ddeeThaa raam ||

I am cut into pieces as a sacrifice, to those who have seen my Lord God.

ਜਨ ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਰਾਮ ॥

jan chaakh aghaane har har a(n)mrit meeThaa raam ||

His humble servants partake of the Sweet Ambrosial Nectar of the Lord, Har, Har, and are satiated.

ਹਰਿ ਮਨਹਿ ਮੀਠਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਠਾ ਅਮਿਉ ਵੂਠਾ ਸੁਖ ਭਏ ॥

har maneh meeThaa prabhoo tooThaa amiau vooThaa sukh bhe ||

The Lord seems sweet to their minds; God is merciful to them, His Ambrosial Nectar rains down upon them, and they are at peace.

ਦੁਖ ਨਾਸ ਭਰਮ ਬਿਨਾਸ ਤਨ ਤੇ ਜਪਿ ਜਗਦੀਸ ਈਸਹ ਜੈ ਜਏ ॥

dhukh naas bharam binaas tan te jap jagadhees ieeseh jai je ||

Pain is eliminated and doubt is dispelled from the body; chanting the Name of the Lord of the World, their victory is celebrated.

ਮੋਹ ਰਹਤ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਪੰਚ ਤੇ ਸੰਗੁ ਤੂਟਾ ॥

moh rahat bikaar thaake pa(n)ch te sa(n)g tooTaa ||

They are rid of emotional attachment, their sins are erased, and their association with the five passions is broken off.