ਗੂਜਰੀ

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਪ੍ਰੇਮ ਪਟੋਲਾ ਤੈ ਸਹਿ ਦਿਤਾ ਢਕਣ ਕੂ ਪਤਿ ਮੇਰੀ ॥

prem paTolaa tai seh dhitaa ddakan koo pat meree ||

O Husband Lord, You have given me the silk gown of Your Love to cover and protect my honor.

ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਸਾਈ ਮੈਡਾ ਨਾਨਕ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ਤੇਰੀ ॥੧॥

dhaanaa beenaa saiee maiddaa naanak saar na jaanaa teree ||1||

You are all-wise and all-knowing, O my Master; Nanak: I have not appreciated Your value, Lord. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਤੈਡੈ ਸਿਮਰਣਿ ਹਭੁ ਕਿਛੁ ਲਧਮੁ ਬਿਖਮੁ ਨ ਡਿਠਮੁ ਕੋਈ ॥

taiddai simaran habh kichh ladham bikham na ddiTham koiee ||

By Your meditative remembrance, I have found everything; nothing seems difficult to me.

ਜਿਸੁ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਨਾਨਕ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥੨॥

jis pat rakhai sachaa saahib naanak meT na sakai koiee ||2||

One whose honor the True Lord Master has preserved - O Nanak, no one can dishonor him. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹੋਵੈ ਸੁਖੁ ਘਣਾ ਦਯਿ ਧਿਆਇਐ ॥

hovai sukh ghanaa dhay dhiaaiaai ||

Meditating on the Lord, there comes a great peace.

ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਐ ॥

va(n)n(j)ai rogaa ghaan har gun gaiaai ||

Multitudes of illnesses vanish, singing the Glorious Praises of the Lord.

ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ਠਾਢਿ ਪ੍ਰਭਿ ਚਿਤਿ ਆਇਐ ॥

a(n)dhar varatai Thaadd prabh chit aaiaai ||

Utter peace pervades within, when God comes to mind.

ਪੂਰਨ ਹੋਵੈ ਆਸ ਨਾਇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਐ ॥

pooran hovai aas nai ma(n)n vasaiaai ||

One's hopes are fulfilled, when one's mind is filled with the Name.

ਕੋਇ ਨ ਲਗੈ ਬਿਘਨੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਐ ॥

koi na lagai bighan aap gavaiaai ||

No obstacles stand in the way, when one eliminates his self-conceit.

ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਮਤਿ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਐ ॥

giaan padhaarath mat gur te paiaai ||

The intellect attains the blessing of spiritual wisdom from the Guru.

ਤਿਨਿ ਪਾਏ ਸਭੇ ਥੋਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਦਿਵਾਇਐ ॥

tin paae sabhe thok jis aap dhivaiaai ||

He receives everything, unto whom the Lord Himself gives.

ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਖਸਮੁ ਸਭ ਤੇਰੀ ਛਾਇਐ ॥੮॥

too(n) sabhanaa kaa khasam sabh teree chhaiaai ||8||

You are the Lord and Master of all; all are under Your Protection. ||8||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਨਦੀ ਤਰੰਦੜੀ ਮੈਡਾ ਖੋਜੁ ਨ ਖੁੰਭੈ ਮੰਝਿ ਮੁਹਬਤਿ ਤੇਰੀ ॥

nadhee tara(n)dhaRee maiddaa khoj na khu(n)bhai ma(n)jh muhabat teree ||

Crossing the stream, my foot does not get stuck - I am filled with love for You.

ਤਉ ਸਹ ਚਰਣੀ ਮੈਡਾ ਹੀਅੜਾ ਸੀਤਮੁ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਤੁਲਹਾ ਬੇੜੀ ॥੧॥

tau seh charanee maiddaa heeaRaa seetam har naanak tulahaa beRee ||1||

O Lord, my heart is attached to Your Feet; the Lord is Nanak's raft and boat. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਜਿਨੑਾ ਦਿਸੰਦੜਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਵੰਞੈ ਮਿਤ੍ਰ ਅਸਾਡੜੇ ਸੇਈ ॥

jin(h)aa dhisa(n)dhaRiaa dhuramat va(n)n(j)ai mitr asaaddaRe seiee ||

The sight of them banishes my evil-mindedness; they are my only true friends.

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਜਗੁ ਸਬਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ॥੨॥

hau ddooddedhee jag sabaiaa jan naanak virale keiee ||2||

I have searched the whole world; O servant Nanak, how rare are such persons! ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਆਵੈ ਸਾਹਿਬੁ ਚਿਤਿ ਤੇਰਿਆ ਭਗਤਾ ਡਿਠਿਆ ॥

aavai saahib chit teriaa bhagataa ddiThiaa ||

You come to mind, O Lord and Master, when I behold Your devotees.

ਮਨ ਕੀ ਕਟੀਐ ਮੈਲੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਵੁਠਿਆ ॥

man kee kaTeeaai mail saadhasa(n)g vuThiaa ||

The filth of my mind is removed, when I dwell in the Saadh Sangat, the Company of the Holy.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਉ ਕਟੀਐ ਜਨ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ॥

janam maran bhau kaTeeaai jan kaa sabadh jap ||

The fear of birth and death is dispelled, meditating on the Word of His humble servant.

ਬੰਧਨ ਖੋਲਨਿੑ ਸੰਤ ਦੂਤ ਸਭਿ ਜਾਹਿ ਛਪਿ ॥

ba(n)dhan kholani(h) sa(n)t dhoot sabh jaeh chhap ||

The Saints untie the bonds, and all the demons are dispelled.

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਲਾਇਨਿੑ ਰੰਗੁ ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਧਾਰੀਆ ॥

tis siau laini(h) ra(n)g jis dhee sabh dhaareeaa ||

They inspire us to love Him, the One who established the entire universe.

ਊਚੀ ਹੂੰ ਊਚਾ ਥਾਨੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰੀਆ ॥

uoochee hoo(n) uoochaa thaan agam apaareeaa ||

The seat of the inaccessible and infinite Lord is the highest of the high.

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਕਰ ਜੋੜਿ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਧਿਆਈਐ ॥

rain dhinas kar joR saas saas dhiaaieeaai ||

Night and day, with your palms pressed together, with each and every breath, meditate on Him.

ਜਾ ਆਪੇ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਭਗਤ ਸੰਗੁ ਪਾਈਐ ॥੯॥

jaa aape hoi dhiaal taa(n) bhagat sa(n)g paieeaai ||9||

When the Lord Himself becomes merciful, then we attain the Society of His devotees. ||9||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਬਾਰਿ ਵਿਡਾਨੜੈ ਹੁੰਮਸ ਧੁੰਮਸ ਕੂਕਾ ਪਈਆ ਰਾਹੀ ॥

baar viddaanaRai hu(n)mas dhu(n)mas kookaa pieeaa raahee ||

In this wondrous forest of the world, there is chaos and confusion; shrieks emanate from the highways.

ਤਉ ਸਹ ਸੇਤੀ ਲਗੜੀ ਡੋਰੀ ਨਾਨਕ ਅਨਦ ਸੇਤੀ ਬਨੁ ਗਾਹੀ ॥੧॥

tau seh setee lagaRee ddoree naanak anadh setee ban gaahee ||1||

I am in love with You, O my Husband Lord; O Nanak, I cross the jungle joyfully. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਸਚੀ ਬੈਸਕ ਤਿਨੑਾ ਸੰਗਿ ਜਿਨ ਸੰਗਿ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥

sachee baisak tin(h)aa sa(n)g jin sa(n)g japeeaai naau ||

The true society is the company of those who meditate on the Name of the Lord.

ਤਿਨੑ ਸੰਗਿ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਚਈ ਨਾਨਕ ਜਿਨਾ ਆਪਣਾ ਸੁਆਉ ॥੨॥

tin(h) sa(n)g sa(n)g na keechiee naanak jinaa aapanaa suaau ||2||

Do not associate with those, O Nanak, who look out only for their own interests. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਾ ਵੇਲਾ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥

saa velaa paravaan jit satigur bheTiaa ||

Approved is that time, when one meets the True Guru.

ਹੋਆ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਫਿਰਿ ਦੂਖ ਨ ਤੇਟਿਆ ॥

hoaa saadhoo sa(n)g fir dhookh na teTiaa ||

Joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, he does not suffer pain again.

ਪਾਇਆ ਨਿਹਚਲੁ ਥਾਨੁ ਫਿਰਿ ਗਰਭਿ ਨ ਲੇਟਿਆ ॥

paiaa nihachal thaan fir garabh na leTiaa ||

When he attains the eternal place, he does not have to enter the womb again.

ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਇਕੁ ਸਗਲ ਬ੍ਰਹਮੇਟਿਆ ॥

nadharee aaiaa ik sagal brahameTiaa ||

He comes to see the One God everywhere.

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਲਾਇ ਧਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਮੇਟਿਆ ॥

tat giaan lai dhiaan dhirasaT sameTiaa ||

He focuses his meditation on the essence of spiritual wisdom, and withdraws his attention from other sights.

ਸਭੋ ਜਪੀਐ ਜਾਪੁ ਜਿ ਮੁਖਹੁ ਬੋਲੇਟਿਆ ॥

sabho japeeaai jaap j mukhahu boleTiaa ||

All chants are chanted by one who chants them with his mouth.

ਹੁਕਮੇ ਬੁਝਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸੁਖਿ ਸੁਖੇਟਿਆ ॥

hukame bujh nihaal sukh sukheTiaa ||

Realizing the Hukam of the Lord's Command, he becomes happy, and he is filled with peace and tranquility.

ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਏ ਸੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਖੋਟਿਆ ॥੧੦॥

parakh khajaanai paae se bahuR na khoTiaa ||10||

Those who are assayed, and placed in the Lord's treasury, are not declared counterfeit again. ||10||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਵਿਛੋਹੇ ਜੰਬੂਰ ਖਵੇ ਨ ਵੰਞਨਿ ਗਾਖੜੇ ॥

vichhohe ja(n)boor khave na va(n)n(j)n gaakhaRe ||

The pincers of separation are so painful to endure.

ਜੇ ਸੋ ਧਣੀ ਮਿਲੰਨਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਸੰਬੂਹ ਸਚੁ ॥੧॥

je so dhanee mila(n)n naanak sukh sa(n)booh sach ||1||

If only the Master would come to meet me! O Nanak, I would then obtain all the true comforts. ||1||