ਗੂਜਰੀ

ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸਿ ਮਾਤਾ ॥

aaTh pahar har ke gun gaavai bhagat prem ras maataa ||

Twenty-four hours a day, he sings the Glorious Praises of the Lord, absorbed in loving devotional worship.

ਹਰਖ ਸੋਗ ਦੁਹੁ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਲਾ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਤਾ ॥੨॥

harakh sog dhuh maeh niraalaa karanaihaar pachhaataa ||2||

He remains unaffected by both fortune and misfortune, and he recognizes the Creator Lord. ||2||

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨ ਹੀ ਰਖਿ ਲੀਆ ਸਗਲ ਜੁਗਤਿ ਬਣਿ ਆਈ ॥

jis kaa saa tin hee rakh leeaa sagal jugat ban aaiee ||

The Lord saves those who belong to Him, and all pathways are opened to them.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੩॥੧॥੯॥

kahu naanak prabh purakh dhiaalaa keemat kahan na jaiee ||3||1||9||

Says Nanak, the value of the Merciful Lord God cannot be described. ||3||1||9||

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੨

goojaree mahalaa panjavaa dhupadhe ghar doojaa

Goojaree, Fifth Mehla, Dho-Padhay, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲੀਏ ਕਰਿ ਅਪੁਨੇ ਸਗਲ ਕਰਤ ਨਮਸਕਾਰੋ ॥

patit pavitr le'ee kar apune sagal karat namasakaaro ||

The Lord has sanctified the sinners and made them His own; all bow in reverence to Him.

ਬਰਨੁ ਜਾਤਿ ਕੋਊ ਪੂਛੈ ਨਾਹੀ ਬਾਛਹਿ ਚਰਨ ਰਵਾਰੋ ॥੧॥

baran jaat kouoo poochhai naahee baachheh charan ravaaro ||1||

No one asks about their ancestry and social status; instead, they yearn for the dust of their feet. ||1||

ਠਾਕੁਰ ਐਸੋ ਨਾਮੁ ਤੁਮੑਾਰੋ ॥

Thaakur aaiso naam tum(h)aaro ||

O Lord Master, such is Your Name.

ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੋ ਧਣੀ ਕਹੀਜੈ ਜਨ ਕੋ ਅੰਗੁ ਨਿਰਾਰੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sagal sirasaT ko dhanee kaheejai jan ko a(n)g niraaro ||1|| rahaau ||

You are called the Lord of all creation; You give Your unique support to Your servant. ||1||Pause||

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਆਧਾਰੋ ॥

saadhasa(n)g naanak budh paiee har keeratan aadhaaro ||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, Nanak has obtained understanding; singing the Kirtan of the Lord's Praises is his only support.

ਨਾਮਦੇਉ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੁ ਕਬੀਰ ਦਾਸਰੋ ਮੁਕਤਿ ਭਇਓ ਚੰਮਿਆਰੋ ॥੨॥੧॥੧੦॥

naamadheau tiralochan kabeer dhaasaro mukat bhio cha(n)miaaro ||2||1||10||

The Lord's servants, Naam Dayv, Trilochan, Kabeer and Ravi Daas the shoe-maker have been liberated. ||2||1||10||

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ||

Goojaree, Fifth Mehla:

ਹੈ ਨਾਹੀ ਕੋਊ ਬੂਝਨਹਾਰੋ ਜਾਨੈ ਕਵਨੁ ਭਤਾ ॥

hai naahee kouoo boojhanahaaro jaanai kavan bhataa ||

No one understands the Lord; who can understand His plans?

ਸਿਵ ਬਿਰੰਚਿ ਅਰੁ ਸਗਲ ਮੋਨਿ ਜਨ ਗਹਿ ਨ ਸਕਾਹਿ ਗਤਾ ॥੧॥

siv bira(n)ch ar sagal mon jan geh na sakaeh gataa ||1||

Shiva, Brahma and all the silent sages cannot understand the state of the Lord. ||1||

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਕਥਾ ॥

prabh kee agam agaadh kathaa ||

God's sermon is profound and unfathomable.

ਸੁਨੀਐ ਅਵਰ ਅਵਰ ਬਿਧਿ ਬੁਝੀਐ ਬਕਨ ਕਥਨ ਰਹਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

suneeaai avar avar bidh bujheeaai bakan kathan rahataa ||1|| rahaau ||

He is heard to be one thing, but He is understood to be something else again; He is beyond description and explanation. ||1||Pause||

ਆਪੇ ਭਗਤਾ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਰਤਾ ॥

aape bhagataa aap suaamee aapan sa(n)g rataa ||

He Himself is the devotee, and He Himself is the Lord and Master; He is imbued with Himself.

ਨਾਨਕ ਕੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਪੇਖਿਓ ਜਤ੍ਰ ਕਤਾ ॥੨॥੨॥੧੧॥

naanak ko prabh poor rahio hai pekhio jatr kataa ||2||2||11||

Nanak's God is pervading and permeating everywhere; wherever he looks, He is there. ||2||2||11||

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ||

Goojaree, Fifth Mehla:

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਜਨ ਕਉ ਕਛੂ ਨ ਆਇਓ ॥

mataa masoorat avar siaanap jan kau kachhoo na aaio ||

The humble servant of the Lord has no plans, politics or other clever tricks.

ਜਹ ਜਹ ਅਉਸਰੁ ਆਇ ਬਨਿਓ ਹੈ ਤਹਾ ਤਹਾ ਹਰਿ ਧਿਆਇਓ ॥੧॥

jeh jeh aausar aai banio hai tahaa tahaa har dhiaaio ||1||

Whenever the occasion arises, there, he meditates on the Lord. ||1||

ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਬਿਰਦਾਇਓ ॥

prabh ko bhagat vachhal biradhaio ||

It is the very nature of God to love His devotees;

ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਬਾਰਿਕ ਕੀ ਨਿਆਈ ਜਨ ਕਉ ਲਾਡ ਲਡਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

kare pratipaal baarik kee niaaiee jan kau laadd laddaio ||1|| rahaau ||

He cherishes His servant, and caresses him as His own child. ||1||Pause||

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਕਰਮ ਧਰਮ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨਿ ਗਾਇਓ ॥

jap tap sa(n)jam karam dharam har keeratan jan gaio ||

The Lord's servant sings the Kirtan of His Praises as his worship, deep meditation, self-discipline and religious observances.

ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਕੀ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ॥੨॥੩॥੧੨॥

saran pario naanak Thaakur kee abhai dhaan sukh paio ||2||3||12||

Nanak has entered the Sanctuary of his Lord and Master, and has received the blessings of fearlessness and peace. ||2||3||12||

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ||

Goojaree, Fifth Mehla:

ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਰਾਧਹੁ ਪਿਆਰੋ ਨਿਮਖ ਨ ਕੀਜੈ ਢੀਲਾ ॥

dhin raatee aaraadhahu piaaro nimakh na keejai ddeelaa ||

Worship the Lord in adoration, day and night, O my dear - do not delay for a moment.

ਸੰਤ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਭਾਵਨੀ ਲਾਈਐ ਤਿਆਗਿ ਮਾਨੁ ਹਾਠੀਲਾ ॥੧॥

sa(n)t sevaa kar bhaavanee laieeaai tiaag maan haaTheelaa ||1||

Serve the Saints with loving faith, and set aside your pride and stubbornness. ||1||

ਮੋਹਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਮਾਨ ਰਾਗੀਲਾ ॥

mohan praan maan raageelaa ||

The fascinating, playful Lord is my very breath of life and honor.

ਬਾਸਿ ਰਹਿਓ ਹੀਅਰੇ ਕੈ ਸੰਗੇ ਪੇਖਿ ਮੋਹਿਓ ਮਨੁ ਲੀਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

baas rahio heeare kai sa(n)ge pekh mohio man leelaa ||1|| rahaau ||

He abides in my heart; beholding His playful games, my mind is fascinated. ||1||Pause||

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਮਨਿ ਹੋਤ ਅਨੰਦਾ ਉਤਰੈ ਮਨਹੁ ਜੰਗੀਲਾ ॥

jis simarat man hot ana(n)dhaa utarai manahu ja(n)geelaa ||

Remembering Him, my mind is in bliss, and the rust of my mind is removed.

ਮਿਲਬੇ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਨਾਨਕ ਪਰੈ ਪਰੀਲਾ ॥੨॥੪॥੧੩॥

milabe kee mahimaa baran na saakau naanak parai pareelaa ||2||4||13||

The great honor of meeting the Lord cannot be described; O Nanak, it is infinite, beyond measure. ||2||4||13||

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥

goojaree mahalaa panjavaa ||

Goojaree, Fifth Mehla:

ਮੁਨਿ ਜੋਗੀ ਸਾਸਤ੍ਰਗਿ ਕਹਾਵਤ ਸਭ ਕੀਨੑੇ ਬਸਿ ਅਪਨਹੀ ॥

mun jogee saasatrag kahaavat sabh keen(h)e bas apanahee ||

They call themselves silent sages, Yogis and scholars of the Shaastras, but Maya has has them all under her control.

ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਅਰੁ ਕੋੜਿ ਤੇਤੀਸਾ ਤਿਨ ਕੀ ਹੈਰਤਿ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ॥੧॥

teen dhev ar koR teteesaa tin kee hairat kachh na rahee ||1||

The three gods, and the 330,000,000 demi-gods, were astonished. ||1||