ਆਸਾ

ਹਉ ਮਾਰਉ ਹਉ ਬੰਧਉ ਛੋਡਉ ਮੁਖ ਤੇ ਏਵ ਬਬਾੜੇ ॥

hau maarau hau ba(n)dhau chhoddau mukh te ev babaaRe ||

He may proclaim, ""I can kill anyone, I can capture anyone, and I can release anyone.""

ਆਇਆ ਹੁਕਮੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਛੋਡਿ ਚਲਿਆ ਏਕ ਦਿਹਾੜੇ ॥੨॥

aaiaa hukam paarabraham kaa chhodd chaliaa ek dhihaaRe ||2||

But when the Order comes from the Supreme Lord God, he departs and leaves in a day. ||2||

ਕਰਮ ਧਰਮ ਜੁਗਤਿ ਬਹੁ ਕਰਤਾ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ॥

karam dharam jugat bahu karataa karanaihaar na jaanai ||

He may perform all sorts of religious rituals and good actions, but he does not know the Creator Lord, the Doer of all.

ਉਪਦੇਸੁ ਕਰੈ ਆਪਿ ਨ ਕਮਾਵੈ ਤਤੁ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥

aupadhes karai aap na kamaavai tat sabadh na pachhaanai ||

He teaches, but does not practice what he preaches; he does not realize the essential reality of the Word of the Shabad.

ਨਾਂਗਾ ਆਇਆ ਨਾਂਗੋ ਜਾਸੀ ਜਿਉ ਹਸਤੀ ਖਾਕੁ ਛਾਨੈ ॥੩॥

naa(n)gaa aaiaa naa(n)go jaasee jiau hasatee khaak chhaanai ||3||

Naked he came, and naked he shall depart; he is like an elephant, throwing dust on himself. ||3||

ਸੰਤ ਸਜਨ ਸੁਨਹੁ ਸਭਿ ਮੀਤਾ ਝੂਠਾ ਏਹੁ ਪਸਾਰਾ ॥

sa(n)t sajan sunahu sabh meetaa jhooThaa eh pasaaraa ||

O Saints, and friends, listen to me: all this world is false.

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਡੂਬੇ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਗਵਾਰਾ ॥

meree meree kar kar ddoobe khap khap mue gavaaraa ||

Continually claiming, ""Mine, mine"", the mortals are drowned; the fools waste away and die.

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੧॥੩੮॥

gur mil naanak naam dhiaaiaa saach naam nisataaraa ||4||1||38||

Meeting the Guru, O Nanak, I meditate on the Naam, the Name of the Lord; through the True Name, I am emancipated. ||4||1||38||

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੫ ਮਹਲਾ ੫

raag aasaa ghar panjavaa mahalaa panjavaa

Raag Aasaa, Fifth House, Fifth Mehla:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਭ੍ਰਮ ਮਹਿ ਸੋਈ ਸਗਲ ਜਗਤ ਧੰਧ ਅੰਧ ॥

bhram meh soiee sagal jagat dha(n)dh a(n)dh ||

The whole world is asleep in doubt; it is blinded by worldly entanglements.

ਕੋਊ ਜਾਗੈ ਹਰਿ ਜਨੁ ॥੧॥

kouoo jaagai har jan ||1||

How rare is that humble servant of the Lord who is awake and aware. ||1||

ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਮਗਨ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਨ ॥

mahaa mohanee magan pria preet praan ||

The mortal is intoxicated with the great enticement of Maya, which is dearer to him than life.

ਕੋਊ ਤਿਆਗੈ ਵਿਰਲਾ ॥੨॥

kouoo tiaagai viralaa ||2||

How rare is the one who renounces it. ||2||

ਚਰਨ ਕਮਲ ਆਨੂਪ ਹਰਿ ਸੰਤ ਮੰਤ ॥

charan kamal aanoop har sa(n)t ma(n)t ||

The Lord's Lotus Feet are incomparably beautiful; so is the Mantra of the Saint.

ਕੋਊ ਲਾਗੈ ਸਾਧੂ ॥੩॥

kouoo laagai saadhoo ||3||

How rare is that holy person who is attached to them. ||3||

ਨਾਨਕ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਜਾਗੇ ਗਿਆਨ ਰੰਗਿ ॥

naanak saadhoo sa(n)g jaage giaan ra(n)g ||

O Nanak, in the Saadh Sangat, the Company of the Holy, the love of divine knowledge is awakened;

ਵਡਭਾਗੇ ਕਿਰਪਾ ॥੪॥੧॥੩੯॥

vaddabhaage kirapaa ||4||1||39||

the Lord's Mercy is bestowed upon those who are blessed with such good destiny. ||4||1||39||

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਘਰੁ ੬ ਮਹਲਾ ੫ ॥

raag aasaa ghar chhayvaa mahalaa panjavaa ||

Raag Aasaa, Sixth House, Fifth Mehla:

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਨਾ ਸੂਖੁ ਸਹਜੁ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥

jo tudh bhaavai so paravaanaa sookh sahaj man soiee ||

Whatever pleases You is acceptable to me; that alone brings peace and ease to my mind.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਅਪਾਰਾ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਰੇ ਕੋਈ ॥੧॥

karan kaaran samarath apaaraa avar naahee re koiee ||1||

You are the Doer, the Cause of causes, All-powerful and Infinite; there is none other than You. ||1||

ਤੇਰੇ ਜਨ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥

tere jan rasak rasak gun gaaveh ||

Your humble servants sing Your Glorious Praises with enthusiasm and love.

ਮਸਲਤਿ ਮਤਾ ਸਿਆਣਪ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਤੂੰ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

masalat mataa siaanap jan kee jo too(n) kareh karaaveh ||1|| rahaau ||

That alone is good advice, wisdom and cleverness for Your humble servant, which You do or cause to be done. ||1||Pause||

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ਪਿਆਰੇ ਸਾਧਸੰਗਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥

a(n)mrit naam tumaaraa piaare saadhasa(n)g ras paiaa ||

Your Name is Ambrosial Nectar, O Beloved Lord; in the Saadh Sangat, the Company of the Holy, I have obtained its sublime essence.

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਇ ਸੇਈ ਜਨ ਪੂਰੇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ॥੨॥

tirapat aghai seiee jan poore sukh nidhaan har gaiaa ||2||

Those humble beings are satisfied and fulfilled, singing the Praises of the Lord, the treasure of peace. ||2||

ਜਾ ਕਉ ਟੇਕ ਤੁਮੑਾਰੀ ਸੁਆਮੀ ਤਾ ਕਉ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤਾ ॥

jaa kau Tek tum(h)aaree suaamee taa kau naahee chi(n)taa ||

One who has Your Support, O Lord Master, is not afflicted by anxiety.

ਜਾ ਕਉ ਦਇਆ ਤੁਮਾਰੀ ਹੋਈ ਸੇ ਸਾਹ ਭਲੇ ਭਗਵੰਤਾ ॥੩॥

jaa kau dhiaa tumaaree hoiee se saeh bhale bhagava(n)taa ||3||

One who is blessed by Your Kind Mercy, is the best, the most fortunate king. ||3||

ਭਰਮ ਮੋਹ ਧ੍ਰੋਹ ਸਭਿ ਨਿਕਸੇ ਜਬ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥

bharam moh dhroh sabh nikase jab kaa dharasan paiaa ||

Doubt, attachment, and deceit have all disappeared, since I obtained the Blessed Vision of Your Darshan.

ਵਰਤਣਿ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕੀਨਾ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਰੰਗਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੧॥੪੦॥

varatan naam naanak sach keenaa har naame ra(n)g samaiaa ||4||1||40||

Dealing in the Naam, O Nanak, we become truthful, and in the Love of the Lord's Name, we are absorbed. ||4||1 | 40||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥

aasaa mahalaa panjavaa ||

Aasaa, Fifth Mehla:

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ਪਰਾਈ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਪਾਵੈ ॥

janam janam kee mal dhovai paraiee aapanaa keetaa paavai ||

He washes off the filth of other peoples' incarnations, but he obtains the rewards of his own actions.

ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਦਰਗਹ ਢੋਈ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਇ ਪਚਾਵੈ ॥੧॥

e'eehaa sukh nahee dharageh ddoiee jam pur jai pachaavai ||1||

He has no peace in this world, and he has no place in the Court of the Lord. In the City of Death, he is tortured. ||1||

ਨਿੰਦਕਿ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

ni(n)dhak ahilaa janam gavaiaa ||

The slanderer loses his life in vain.

ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕਾਹੂ ਬਾਤੈ ਆਗੈ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

pahuch na saakai kaahoo baatai aagai Thaur na paiaa ||1|| rahaau ||

He cannot succeed in anything, and in the world hereafter, he finds no place at all. ||1||Pause||

ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਨਿੰਦਕ ਬਪੁਰੇ ਕਾ ਕਿਆ ਓਹੁ ਕਰੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥

kirat piaa ni(n)dhak bapure kaa kiaa oh karai bichaaraa ||

Such is the fate of the wretched slanderer - what can the poor creature do?

ਤਹਾ ਬਿਗੂਤਾ ਜਹ ਕੋਇ ਨ ਰਾਖੈ ਓਹੁ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰਾ ॥੨॥

tahaa bigootaa jeh koi na raakhai oh kis peh kare pukaaraa ||2||

He is ruined there, where no one can protect him; with whom should he lodge his complaint? ||2||