ਸ੍ਰੀ ਰਾਗੁ

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਣਦਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿਉ ਮੁਕਰਿ ਪਇਆ ਜਾਇ ॥

sabh kichh sunadhaa vekhadhaa kiau mukar piaa jai ||

He hears and sees everything. How can anyone deny Him?

ਪਾਪੋ ਪਾਪੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥

paapo paap kamaavadhe paape pacheh pachai ||

Those who sin again and again, shall rot and die in sin.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥

so prabh nadhar na aaviee manmukh boojh na pai ||

God's Glance of Grace does not come to them; those self-willed manmukhs do not obtain understanding.

ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋਈ ਵੇਖੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥੪॥੨੩॥੫੬॥

jis vekhaale soiee vekhai naanak gurmukh pai ||4||23||56||

They alone see the Lord, unto whom He reveals Himself. O Nanak, the Gurmukhs find Him. ||4||23||56||

ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sreeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰੋਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਹਉਮੈ ਪੀੜ ਨ ਜਾਇ ॥

bin gur rog na tuTiee haumai peeR na jai ||

Without the Guru, the disease is not cured, and the pain of egotism is not removed.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥

gur parasaadhee man vasai naame rahai samai ||

By Guru's Grace, He dwells in the mind, and one remains immersed in His Name.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੧॥

gur sabadhee har paieeaai bin sabadhai bharam bhulai ||1||

Through the Word of the Guru's Shabad, the Lord is found; without the Shabad, people wander, deceived by doubt. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

man re nij ghar vaasaa hoi ||

O mind, dwell in the balanced state of your own inner being.

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਿ ਤੂ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

raam naam saalaeh too fir aavan jaan na hoi ||1|| rahaau ||

Praise the Lord's Name, and you shall no longer come and go in reincarnation. ||1||Pause||

ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਵਰਤਦਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

har iko dhaataa varatadhaa dhoojaa avar na koi ||

The One Lord alone is the Giver, pervading everywhere. There is no other at all.

ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

sabadh saalaahee man vasai sahaje hee sukh hoi ||

Praise the Word of the Shabad, and He shall come to dwell in your mind; you shall be blessed with intuitive peace and poise.

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖਦਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥

sabh nadharee a(n)dhar vekhadhaa jai bhaavai tai dhei ||2||

Everything is within the Lord's Glance of Grace. As He wishes, He gives. ||2||

ਹਉਮੈ ਸਭਾ ਗਣਤ ਹੈ ਗਣਤੈ ਨਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥

haumai sabhaa ganat hai ganatai nau sukh naeh ||

In egotism, all must account for their actions. In this accounting, there is no peace.

ਬਿਖੁ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥

bikh kee kaar kamaavanee bikh hee maeh samaeh ||

Acting in evil and corruption, people are immersed in corruption.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜਮਪੁਰਿ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੩॥

bin naavai Thaur na painee jamapur dhookh sahaeh ||3||

Without the Name, they find no place of rest. In the City of Death, they suffer in agony. ||3||

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਤਿਸੈ ਦਾ ਆਧਾਰੁ ॥

jeeau pi(n)dd sabh tis dhaa tisai dhaa aadhaar ||

Body and soul all belong to Him; He is the Support of all.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

gur parasaadhee bujheeaai taa paae mokh dhuaar ||

By Guru's Grace, understanding comes, and then the Door of Liberation is found.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂੰ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪॥੨੪॥੫੭॥

naanak naam salaeh too(n) a(n)t na paaraavaar ||4||24||57||

O Nanak, sing the Praises of the Naam, the Name of the Lord; He has no end or limitation. ||4||24||57||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਤਿਨਾ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥

tinaa ana(n)dh sadhaa sukh hai jinaa sach naam aadhaar ||

Those who have the Support of the True Name are in ecstasy and peace forever.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥

gur sabadhee sach paiaa dhookh nivaaranahaar ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they obtain the True One, the Destroyer of pain.

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

sadhaa sadhaa saache gun gaaveh saachai nai piaar ||

Forever and ever, they sing the Glorious Praises of the True One; they love the True Name.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਦਿਤੋਨੁ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥

kirapaa kar kai aapanee dhiton bhagat bha(n)ddaar ||1||

When the Lord Himself grants His Grace, He bestows the treasure of devotion. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

man re sadhaa ana(n)dh gun gai ||

O mind, sing His Glorious Praises, and be in ecstasy forever.

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sachee baanee har paieeaai har siau rahai samai ||1|| rahaau ||

Through the True Word of His Bani, the Lord is obtained, and one remains immersed in the Lord. ||1||Pause||

ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਮਨੁ ਲਾਲੁ ਥੀਆ ਰਤਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

sachee bhagatee man laal theeaa rataa sahaj subhai ||

In true devotion, the mind is dyed in the deep crimson color of the Lord's Love, with intuitive peace and poise.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥

gur sabadhee man mohiaa kahanaa kachhoo na jai ||

The mind is fascinated by the Word of the Guru's Shabad, which cannot be described.

ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਰਸਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥

jihavaa ratee sabadh sachai a(n)mrit peevai ras gun gai ||

The tongue imbued with the True Word of the Shabad drinks in the Amrit with delight, singing His Glorious Praises.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਈਐ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥

gurmukh eh ra(n)g paieeaai jis no kirapaa kare rajai ||2||

The Gurmukh obtains this love, when the Lord, in His Will, grants His Grace. ||2||

ਸੰਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਸੁਤਿਆ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥

sa(n)saa ih sa(n)saar hai sutiaa rain vihai ||

This world is an illusion; people pass their life-nights sleeping.

ਇਕਿ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਇਅਨੁ ਆਪੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥

eik aapanai bhaanai kadd lian aape lion milai ||

By the Pleasure of His Will, He lifts some out, and unites them with Himself.

ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇ ॥

aape hee aap man vasiaa maiaa moh chukai ||

He Himself abides in the mind, and drives out attachment to Maya.

ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦਿਤੀਅਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥੩॥

aap vaddaiee dhiteean gurmukh dhei bujhai ||3||

He Himself bestows glorious greatness; He inspires the Gurmukh to understand. ||3||

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਭੁਲਿਆ ਲਏ ਸਮਝਾਇ ॥

sabhanaa kaa dhaataa ek hai bhuliaa le samajhai ||

The One Lord is the Giver of all. He corrects those who make mistakes.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਦੂਜੈ ਛਡਿਅਨੁ ਲਾਇ ॥

eik aape aap khuaaian dhoojai chhaddian lai ||

He Himself has deceived some, and attached them to duality.

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥

gurmatee har paieeaai jotee jot milai ||

Through the Guru's Teachings, the Lord is found, and one's light merges into the Light.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੫॥੫੮॥

anadhin naame ratiaa naanak naam samai ||4||25||58||

Attuned to the Name of the Lord night and day, O Nanak, you shall be absorbed into the Name. ||4||25||58||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

sireeraag mahalaa teejaa ||

Siree Raag, Third Mehla:

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥

gunava(n)tee sach paiaa tirasanaa taj vikaar ||

The virtuous obtain Truth; they give up their desires for evil and corruption.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਰੰਗਿਆ ਰਸਨਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥

gur sabadhee man ra(n)giaa rasanaa prem piaar ||

Their minds are imbued with the Word of the Guru's Shabad; the Love of their Beloved is on their tongues.