ਆਸਾ

ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥

keemat pai na kahiaa jai ||

No one can measure Your Worth, or describe You.

ਕਹਣੈ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੧॥

kahanai vaale tere rahe samai ||1||

Those who describe You, remain absorbed in You. ||1||

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥

vadde mere saahibaa gahir ga(n)bheeraa gunee gaheeraa ||

O my Great Lord and Master of Unfathomable Depth, You are the Ocean of Excellence.

ਕੋਈ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਕੇਤਾ ਕੇਵਡੁ ਚੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

koiee na jaanai teraa ketaa kevadd cheeraa ||1|| rahaau ||

No one knows the greatness of Your expanse. ||1||Pause||

ਸਭਿ ਸੁਰਤੀ ਮਿਲਿ ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥

sabh suratee mil surat kamaiee ||

All the contemplators met together and practiced contemplation;

ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਮਿਲਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

sabh keemat mil keemat paiee ||

all the appraisers met together and tried to appraise You.

ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਗੁਰ ਗੁਰ ਹਾਈ ॥

giaanee dhiaanee gur gur haiee ||

The theologians, the meditators and the teachers of teachers

ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ਤੇਰੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

kahan na jaiee teree til vaddiaaiee ||2||

could not express even an iota of Your Greatness. ||2||

ਸਭਿ ਸਤ ਸਭਿ ਤਪ ਸਭਿ ਚੰਗਿਆਈਆ ॥

sabh sat sabh tap sabh cha(n)giaaieeaa ||

All Truth, all austerities, all goodness,

ਸਿਧਾ ਪੁਰਖਾ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆਂ ॥

sidhaa purakhaa keeaa vaddiaaieeaa(n) ||

and the greatness of the Siddhas, the beings of perfect spiritual powers

ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਸਿਧੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥

tudh vin sidhee kinai na paieeaa ||

without You, none has attained such spiritual powers.

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਨਾਹੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈਆ ॥੩॥

karam milai naahee Thaak rahaieeaa ||3||

They are obtained by Your Grace; their flow cannot be blocked. ||3||

ਆਖਣ ਵਾਲਾ ਕਿਆ ਬੇਚਾਰਾ ॥

aakhan vaalaa kiaa bechaaraa ||

What can the helpless speaker do?

ਸਿਫਤੀ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

sifatee bhare tere bha(n)ddaaraa ||

Your bounties are overflowing with Your Praises.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ॥

jis too(n) dheh tisai kiaa chaaraa ||

And the one, unto whom You give - why should he think of any other?

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੧॥

naanak sach savaaranahaaraa ||4||1||

O Nanak, the True Lord is the Embellisher. ||4||1||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehla:

ਆਖਾ ਜੀਵਾ ਵਿਸਰੈ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥

aakhaa jeevaa visarai mar jaau ||

Chanting the Name, I live; forgetting it, I die.

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥

aakhan aaukhaa saachaa naau ||

It is so difficult to chant the True Name.

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਲਾਗੈ ਭੂਖ ॥

saache naam kee laagai bhookh ||

If someone feels hunger for the True Name,

ਤਿਤੁ ਭੂਖੈ ਖਾਇ ਚਲੀਅਹਿ ਦੂਖ ॥੧॥

tit bhookhai khai chale'eeh dhookh ||1||

then that hunger shall consume his pains. ||1||

ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

so kiau visarai meree mai ||

So how could I ever forget Him, O my Mother?

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

saachaa saahib saachai nai ||1|| rahaau ||

True is the Master, and True is His Name. ||1||Pause||

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥ ਆਖਿ ਥਕੇ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

saache naam kee til vaddiaaiee || aakh thake keemat nahee paiee ||

People have grown weary of trying to appraise the greatness of the True Name, but they have not been able to appraise even an iota of it.

ਜੇ ਸਭਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਆਖਣ ਪਾਹਿ ॥

je sabh mil kai aakhan paeh ||

Even if they were all to meet together and recount them,

ਵਡਾ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

vaddaa na hovai ghaaT na jai ||2||

You would not be made any greater or lesser. ||2||

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥

naa oh marai na hovai sog ||

He does not die - there is no reason to mourn.

ਦੇਂਦਾ ਰਹੈ ਨ ਚੂਕੈ ਭੋਗੁ ॥

dhe(n)dhaa rahai na chookai bhog ||

He continues to give, but His Provisions are never exhausted.

ਗੁਣੁ ਏਹੋ ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

gun eho hor naahee koi ||

This Glorious Virtue is His alone - no one else is like Him;

ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥੩॥

naa ko hoaa naa ko hoi ||3||

there has never been anyone like Him, and there never shall be. ||3||

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਤੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥

jevadd aap tevadd teree dhaat ||

As Great as You Yourself are, so Great are Your Gifts.

ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥

jin dhin kar kai keetee raat ||

It is You who created day and night as well.

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥

khasam visaareh te kamajaat ||

Those who forget their Lord and Master are vile and despicable.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੨॥

naanak naavai baajh sanaat ||4||2||

O Nanak, without the Name, people are wretched outcasts. ||4||2||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehla:

ਜੇ ਦਰਿ ਮਾਂਗਤੁ ਕੂਕ ਕਰੇ ਮਹਲੀ ਖਸਮੁ ਸੁਣੇ ॥

je dhar maa(n)gat kook kare mahalee khasam sune ||

If a beggar cries out at the door, the Master hears it in His Mansion.

ਭਾਵੈ ਧੀਰਕ ਭਾਵੈ ਧਕੇ ਏਕ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੧॥

bhaavai dheerak bhaavai dhake ek vaddaiee dhei ||1||

Whether He receives him or pushes him away, it is the Gift of the Lord's Greatness. ||1||

ਜਾਣਹੁ ਜੋਤਿ ਨ ਪੂਛਹੁ ਜਾਤੀ ਆਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaanahu jot na poochhahu jaatee aagai jaat na he ||1|| rahaau ||

Recognize the Lord's Light within all, and do not consider social class or status; there are no classes or castes in the world hereafter. ||1||Pause||

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

aap karaae aap karei ||

He Himself acts, and He Himself inspires us to act.

ਆਪਿ ਉਲਾਮੑੇ ਚਿਤਿ ਧਰੇਇ ॥

aap ulaam(h)e chit dharei ||

He Himself considers our complaints.

ਜਾ ਤੂੰ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

jaa too(n) karanahaar karataar ||

Since You, O Creator Lord, are the Doer,

ਕਿਆ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਿਆ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

kiaa muhataajee kiaa sa(n)saar ||2||

why should I submit to the world? ||2||

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

aap upaae aape dhei ||

You Yourself created and You Yourself give.

ਆਪੇ ਦੁਰਮਤਿ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥

aape dhuramat maneh karei ||

You Yourself eliminate evil-mindedness;

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

gur parasaadh vasai man aai ||

by Guru's Grace, You come to abide in our minds,

ਦੁਖੁ ਅਨੑੇਰਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥੩॥

dhukh an(h)eraa vichahu jai ||3||

and then, pain and darkness are dispelled from within. ||3||

ਸਾਚੁ ਪਿਆਰਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

saach piaaraa aap karei ||

He Himself infuses love for the Truth.

ਅਵਰੀ ਕਉ ਸਾਚੁ ਨ ਦੇਇ ॥

avaree kau saach na dhei ||

Unto others, the Truth is not bestowed.

ਜੇ ਕਿਸੈ ਦੇਇ ਵਖਾਣੈ ਨਾਨਕੁ ਆਗੈ ਪੂਛ ਨ ਲੇਇ ॥੪॥੩॥

je kisai dhei vakhaanai naanak aagai poochh na lei ||4||3||

If He bestows it upon someone, says Nanak, then, in the world hereafter, that person is not called to account. ||4||3||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehla:

ਤਾਲ ਮਦੀਰੇ ਘਟ ਕੇ ਘਾਟ ॥

taal madheere ghaT ke ghaaT ||

The urges of the heart are like cymbals and ankle-bells;

ਦੋਲਕ ਦੁਨੀਆ ਵਾਜਹਿ ਵਾਜ ॥

dholak dhuneeaa vaajeh vaaj ||

the drum of the world resounds with the beat.

ਨਾਰਦੁ ਨਾਚੈ ਕਲਿ ਕਾ ਭਾਉ ॥

naaradh naachai kal kaa bhaau ||

Naarad dances to the tune of the Dark Age of Kali Yuga;

ਜਤੀ ਸਤੀ ਕਹ ਰਾਖਹਿ ਪਾਉ ॥੧॥

jatee satee keh raakheh paau ||1||

where can the celibates and the men of truth place their feet? ||1||

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

naanak naam viTahu kurabaan ||

Nanak is a sacrifice to the Naam, the Name of the Lord.

ਅੰਧੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਿਬੁ ਜਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a(n)dhee dhuneeaa saahib jaan ||1|| rahaau ||

The world is blind; our Lord and Master is All-seeing. ||1||Pause||

ਗੁਰੂ ਪਾਸਹੁ ਫਿਰਿ ਚੇਲਾ ਖਾਇ ॥

guroo paasahu fir chelaa khai ||

The disciple feeds on the Guru;

ਤਾਮਿ ਪਰੀਤਿ ਵਸੈ ਘਰਿ ਆਇ ॥

taam pareet vasai ghar aai ||

out of love for bread, he comes to dwell in his home.