ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਅੰਧਕਾਰ ਸੁਖਿ ਕਬਹਿ ਨ ਸੋਈ ਹੈ ॥

a(n)dhakaar sukh kabeh na soiee hai ||

In the darkness, no one can sleep in peace.

ਰਾਜਾ ਰੰਕੁ ਦੋਊ ਮਿਲਿ ਰੋਈ ਹੈ ॥੧॥

raajaa ra(n)k dhouoo mil roiee hai ||1||

The king and the pauper both weep and cry. ||1||

ਜਉ ਪੈ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਨ ਕਹਿਬੋ ॥

jau pai rasanaa raam na kahibo ||

As long as the tongue does not chant the Lord's Name,

ਉਪਜਤ ਬਿਨਸਤ ਰੋਵਤ ਰਹਿਬੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aupajat binasat rovat rahibo ||1|| rahaau ||

the person continues coming and going in reincarnation, crying out in pain. ||1||Pause||

ਜਸ ਦੇਖੀਐ ਤਰਵਰ ਕੀ ਛਾਇਆ ॥

jas dhekheeaai taravar kee chhaiaa ||

It is like the shadow of a tree;

ਪ੍ਰਾਨ ਗਏ ਕਹੁ ਕਾ ਕੀ ਮਾਇਆ ॥੨॥

praan ge kahu kaa kee maiaa ||2||

when the breath of life passes out of the mortal being, tell me, what becomes of his wealth? ||2||

ਜਸ ਜੰਤੀ ਮਹਿ ਜੀਉ ਸਮਾਨਾ ॥

jas ja(n)tee meh jeeau samaanaa ||

It is like the music contained in the instrument;

ਮੂਏ ਮਰਮੁ ਕੋ ਕਾ ਕਰ ਜਾਨਾ ॥੩॥

mooe maram ko kaa kar jaanaa ||3||

how can anyone know the secret of the dead? ||3||

ਹੰਸਾ ਸਰਵਰੁ ਕਾਲੁ ਸਰੀਰ ॥

ha(n)saa saravar kaal sareer ||

Like the swan on the lake, death hovers over the body.

ਰਾਮ ਰਸਾਇਨ ਪੀਉ ਰੇ ਕਬੀਰ ॥੪॥੮॥

raam rasain peeau re kabeer ||4||8||

Drink in the Lord's sweet elixir, Kabeer. ||4||8||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਜੋਤਿ ਕੀ ਜਾਤਿ ਜਾਤਿ ਕੀ ਜੋਤੀ ॥

jot kee jaat jaat kee jotee ||

The creation is born of the Light, and the Light is in the creation.

ਤਿਤੁ ਲਾਗੇ ਕੰਚੂਆ ਫਲ ਮੋਤੀ ॥੧॥

tit laage ka(n)chooaa fal motee ||1||

It bears two fruits: the false glass and the true pearl. ||1||

ਕਵਨੁ ਸੁ ਘਰੁ ਜੋ ਨਿਰਭਉ ਕਹੀਐ ॥

kavanu su ghar jo nirabhau kaheeaai ||

Where is that home, which is said to be free of fear?

ਭਉ ਭਜਿ ਜਾਇ ਅਭੈ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

bhau bhaj jai abhai hoi raheeaai ||1|| rahaau ||

There, fear is dispelled and one lives without fear. ||1||Pause||

ਤਟਿ ਤੀਰਥਿ ਨਹੀ ਮਨੁ ਪਤੀਆਇ ॥

taT teerath nahee man pateeaai ||

On the banks of sacred rivers, the mind is not appeased.

ਚਾਰ ਅਚਾਰ ਰਹੇ ਉਰਝਾਇ ॥੨॥

chaar achaar rahe urajhai ||2||

People remain entangled in good and bad deeds. ||2||

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਦੁਇ ਏਕ ਸਮਾਨ ॥

paap pu(n)n dhui ek samaan ||

Sin and virtue are both the same.

ਨਿਜ ਘਰਿ ਪਾਰਸੁ ਤਜਹੁ ਗੁਨ ਆਨ ॥੩॥

nij ghar paaras tajahu gun aan ||3||

In the home of your own being, is the Philosopher's Stone; renounce your search for any other virtue. ||3||

ਕਬੀਰ ਨਿਰਗੁਣ ਨਾਮ ਨ ਰੋਸੁ ॥

kabeer niragun naam na ros ||

Kabeer: O worthless mortal, do not lose the Naam, the Name of the Lord.

ਇਸੁ ਪਰਚਾਇ ਪਰਚਿ ਰਹੁ ਏਸੁ ॥੪॥੯॥

eis parachai parach rahu es ||4||9||

Keep this mind of yours involved in this involvement. ||4||9||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਜੋ ਜਨ ਪਰਮਿਤਿ ਪਰਮਨੁ ਜਾਨਾ ॥

jo jan paramit paraman jaanaa ||

He claims to know the Lord, who is beyond measure and beyond thought;

ਬਾਤਨ ਹੀ ਬੈਕੁੰਠ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥

baatan hee baiku(n)Th samaanaa ||1||

by mere words, he plans to enter heaven. ||1||

ਨਾ ਜਾਨਾ ਬੈਕੁੰਠ ਕਹਾ ਹੀ ॥

naa jaanaa baiku(n)Th kahaa hee ||

I do not know where heaven is.

ਜਾਨੁ ਜਾਨੁ ਸਭਿ ਕਹਹਿ ਤਹਾ ਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaan jaan sabh kaheh tahaa hee ||1|| rahaau ||

Everyone claims that he plans to go there. ||1||Pause||

ਕਹਨ ਕਹਾਵਨ ਨਹ ਪਤੀਅਈ ਹੈ ॥

kahan kahaavan neh pateeiee hai ||

By mere talk, the mind is not appeased.

ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਾ ਤੇ ਹਉਮੈ ਜਈ ਹੈ ॥੨॥

tau man maanai jaa te haumai jiee hai ||2||

The mind is only appeased, when egotism is conquered. ||2||

ਜਬ ਲਗੁ ਮਨਿ ਬੈਕੁੰਠ ਕੀ ਆਸ ॥

jab lag man baiku(n)Th kee aas ||

As long as the mind is filled with the desire for heaven,

ਤਬ ਲਗੁ ਹੋਇ ਨਹੀ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥

tab lag hoi nahee charan nivaas ||3||

he does not dwell at the Lord's Feet. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਹ ਕਹੀਐ ਕਾਹਿ ॥

kahu kabeer ieh kaheeaai kaeh ||

Says Kabeer, unto whom should I tell this?

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬੈਕੁੰਠੈ ਆਹਿ ॥੪॥੧੦॥

saadhasa(n)gat baiku(n)Thai aaeh ||4||10||

The Saadh Sangat, the Company of the Holy, is heaven. ||4||10||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਉਪਜੈ ਨਿਪਜੈ ਨਿਪਜਿ ਸਮਾਈ ॥

aupajai nipajai nipaj samaiee ||

We are born, and we grow, and having grown, we pass away.

ਨੈਨਹ ਦੇਖਤ ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਾਈ ॥੧॥

naineh dhekhat ih jag jaiee ||1||

Before our very eyes, this world is passing away. ||1||

ਲਾਜ ਨ ਮਰਹੁ ਕਹਹੁ ਘਰੁ ਮੇਰਾ ॥

laaj na marahu kahahu ghar meraa ||

How can you not die of shame, claiming, ""This world is mine""?

ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਨਹੀ ਕਛੁ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a(n)t kee baar nahee kachh teraa ||1|| rahaau ||

At the very last moment, nothing is yours. ||1||Pause||

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਇਆ ਪਾਲੀ ॥

anik jatan kar kaiaa paalee ||

Trying various methods, you cherish your body,

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਅਗਨਿ ਸੰਗਿ ਜਾਲੀ ॥੨॥

maratee baar agan sa(n)g jaalee ||2||

but at the time of death, it is burned in the fire. ||2||

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਮਰਦਨ ਅੰਗਾ ॥

choaa cha(n)dhan maradhan a(n)gaa ||

You apply sandalwood oil to your limbs,

ਸੋ ਤਨੁ ਜਲੈ ਕਾਠ ਕੈ ਸੰਗਾ ॥੩॥

so tan jalai kaaTh kai sa(n)gaa ||3||

but that body is burned with the firewood. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਗੁਨੀਆ ॥

kahu kabeer sunahu re guneeaa ||

Says Kabeer, listen, O virtuous people:

ਬਿਨਸੈਗੋ ਰੂਪੁ ਦੇਖੈ ਸਭ ਦੁਨੀਆ ॥੪॥੧੧॥

binasaigo roop dhekhai sabh dhuneeaa ||4||11||

your beauty shall vanish, as the whole world watches. ||4||11||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਅਵਰ ਮੂਏ ਕਿਆ ਸੋਗੁ ਕਰੀਜੈ ॥

avar mooe kiaa sog kareejai ||

Why do you cry and mourn, when another person dies?

ਤਉ ਕੀਜੈ ਜਉ ਆਪਨ ਜੀਜੈ ॥੧॥

tau keejai jau aapan jeejai ||1||

Do so only if you yourself are to live. ||1||

ਮੈ ਨ ਮਰਉ ਮਰਿਬੋ ਸੰਸਾਰਾ ॥

mai na marau maribo sa(n)saaraa ||

I shall not die as the rest of the world dies,

ਅਬ ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਓ ਹੈ ਜੀਆਵਨਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ab moh milio hai jeeaavanahaaraa ||1|| rahaau ||

for now I have met the life-giving Lord. ||1||Pause||

ਇਆ ਦੇਹੀ ਪਰਮਲ ਮਹਕੰਦਾ ॥

eiaa dhehee paramal mahaka(n)dhaa ||

People anoint their bodies with fragrant oils,

ਤਾ ਸੁਖ ਬਿਸਰੇ ਪਰਮਾਨੰਦਾ ॥੨॥

taa sukh bisare paramaana(n)dhaa ||2||

and in that pleasure, they forget the supreme bliss. ||2||

ਕੂਅਟਾ ਏਕੁ ਪੰਚ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥

kooaTaa ek pa(n)ch panihaaree ||

There is one well, and five water-carriers.

ਟੂਟੀ ਲਾਜੁ ਭਰੈ ਮਤਿ ਹਾਰੀ ॥੩॥

TooTee laaj bharai mat haaree ||3||

Even though the rope is broken, the fools continue trying to draw water. ||3||

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਕ ਬੁਧਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥

kahu kabeer ik budh beechaaree ||

Says Kabeer, through contemplation, I have obtained this one understanding.

ਨਾ ਓਹੁ ਕੂਅਟਾ ਨਾ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥੪॥੧੨॥

naa oh kooaTaa naa panihaaree ||4||12||

There is no well, and no water-carrier. ||4||12||

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥

gauRee kabeer jee ||

Gauree, Kabeer Jee:

ਅਸਥਾਵਰ ਜੰਗਮ ਕੀਟ ਪਤੰਗਾ ॥

asathaavar ja(n)gam keeT pata(n)gaa ||

The mobile and immobile creatures, insects and moths

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਕੀਏ ਬਹੁ ਰੰਗਾ ॥੧॥

anik janam ke'ee bahu ra(n)gaa ||1||

- in numerous lifetimes, I have passed through those many forms. ||1||