ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਦਾਮਨੀ ਚਮਤਕਾਰ ਤਿਉ ਵਰਤਾਰਾ ਜਗ ਖੇ ॥

dhaamanee chamatakaar tiau varataaraa jag khe ||

Like the flash of lightning, worldly affairs last only for a moment.

ਵਥੁ ਸੁਹਾਵੀ ਸਾਇ ਨਾਨਕ ਨਾਉ ਜਪੰਦੋ ਤਿਸੁ ਧਣੀ ॥੨॥

vath suhaavee sai naanak naau japa(n)dho tis dhanee ||2||

The only thing which is pleasing, O Nanak, is that which inspires one to meditate on the Name of the Master. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸੋਧਿ ਸਭਿ ਕਿਨੈ ਕੀਮ ਨ ਜਾਣੀ ॥

simirat saasatr sodh sabh kinai keem na jaanee ||

People have searched all the Simritees and Shaastras, but no one knows the Lord's value.

ਜੋ ਜਨੁ ਭੇਟੈ ਸਾਧਸੰਗਿ ਸੋ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥

jo jan bheTai saadhasa(n)g so har ra(n)g maanee ||

That being, who joins the Saadh Sangat enjoys the Love of the Lord.

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਏਹ ਰਤਨਾ ਖਾਣੀ ॥

sach naam karataa purakh eh ratanaa khaanee ||

True is the Naam, the Name of the Creator, the Primal Being. It is the mine of precious jewels.

ਮਸਤਕਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪਰਾਣੀ ॥

masatak hovai likhiaa har simar paraanee ||

That mortal, who has such pre-ordained destiny inscribed upon his forehead, meditates in remembrance on the Lord.

ਤੋਸਾ ਦਿਚੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਮਿਹਮਾਣੀ ॥੪॥

tosaa dhichai sach naam naanak mihamaanee ||4||

O Lord, please bless Nanak, Your humble guest, with the supplies of the True Name. ||4||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਅੰਤਰਿ ਚਿੰਤਾ ਨੈਣੀ ਸੁਖੀ ਮੂਲਿ ਨ ਉਤਰੈ ਭੁਖ ॥

a(n)tar chi(n)taa nainee sukhee mool na utarai bhukh ||

He harbors anxiety within himself, but to the eyes, he appears to be happy; his hunger never departs.

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੋ ਦੁਖੁ ॥੧॥

naanak sache naam bin kisai na latho dhukh ||1||

O Nanak, without the True Name, no one's sorrows have ever departed. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਮੁਠੜੇ ਸੇਈ ਸਾਥ ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਨ ਲਦਿਆ ॥

muThaRe seiee saath jinee sach na ladhiaa ||

Those caravans which did not load the Truth have been plundered.

ਨਾਨਕ ਸੇ ਸਾਬਾਸਿ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਇਕੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥੨॥

naanak se saabaas jinee gur mil ik pachhaaniaa ||2||

O Nanak, those who meet the True Guru, and acknowledge the One Lord, are congratulated. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਜਿਥੈ ਬੈਸਨਿ ਸਾਧ ਜਨ ਸੋ ਥਾਨੁ ਸੁਹੰਦਾ ॥

jithai baisan saadh jan so thaan suha(n)dhaa ||

Beautiful is that place, where the Holy people dwell.

ਓਇ ਸੇਵਨਿ ਸੰਮ੍ਰਿਥੁ ਆਪਣਾ ਬਿਨਸੈ ਸਭੁ ਮੰਦਾ ॥

oi sevan sa(n)mrith aapanaa binasai sabh ma(n)dhaa ||

They serve their All-powerful Lord, and they give up all their evil ways.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੰਤ ਬੇਦੁ ਕਹੰਦਾ ॥

patit udhaaran paarabraham sa(n)t bedh kaha(n)dhaa ||

The Saints and the Vedas proclaim, that the Supreme Lord God is the Saving Grace of sinners.

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਤੇਰਾ ਬਿਰਦੁ ਹੈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਵਰਤੰਦਾ ॥

bhagat vachhal teraa biradh hai jug jug varata(n)dhaa ||

You are the Lover of Your devotees - this is Your natural way, in each and every age.

ਨਾਨਕੁ ਜਾਚੈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭਾਵੰਦਾ ॥੫॥

naanak jaachai ek naam man tan bhaava(n)dhaa ||5||

Nanak asks for the One Name, which is pleasing to his mind and body. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਚਿੜੀ ਚੁਹਕੀ ਪਹੁ ਫੁਟੀ ਵਗਨਿ ਬਹੁਤੁ ਤਰੰਗ ॥

chiRee chuhakee pahu fuTee vagan bahut tara(n)g ||

The sparrows are chirping, and dawn has come; the wind stirs up the waves.

ਅਚਰਜ ਰੂਪ ਸੰਤਨ ਰਚੇ ਨਾਨਕ ਨਾਮਹਿ ਰੰਗ ॥੧॥

acharaj roop sa(n)tan rache naanak naameh ra(n)g ||1||

Such a wondrous thing the Saints have fashioned, O Nanak, in the Love of the Naam. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਘਰ ਮੰਦਰ ਖੁਸੀਆ ਤਹੀ ਜਹ ਤੂ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ॥

ghar ma(n)dhar khuseeaa tahee jeh too aaveh chit ||

Homes, palaces and pleasures are there, where You, O Lord, come to mind.

ਦੁਨੀਆ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ਨਾਨਕ ਸਭਿ ਕੁਮਿਤ ॥੨॥

dhuneeaa keeaa vaddiaaieeaa naanak sabh kumit ||2||

All worldly grandeur, O Nanak, is like false and evil friends. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਜਾਤਾ ॥

har dhan sachee raas hai kinai viralai jaataa ||

The wealth of the Lord is the true capital; how rare are those who understand this.

ਤਿਸੈ ਪਰਾਪਤਿ ਭਾਇਰਹੁ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ਬਿਧਾਤਾ ॥

tisai paraapat bhairahu jis dhei bidhaataa ||

He alone receives it, O Siblings of Destiny, unto whom the Architect of Destiny gives it.

ਮਨ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਮਉਲਿਆ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਜਨੁ ਰਾਤਾ ॥

man tan bheetar mauliaa har ra(n)g jan raataa ||

His servant is imbued with the Love of the Lord; his body and mind blossom forth.

ਸਾਧਸੰਗਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ਸਭਿ ਦੋਖਹ ਖਾਤਾ ॥

saadhasa(n)g gun gaiaa sabh dhokheh khaataa ||

In the Saadh Sangat, the Company of the Holy, he sings the Glorious Praises of the Lord, and all of his sufferings are removed.

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨਿ ਇਕੁ ਪਛਾਤਾ ॥੬॥

naanak soiee jeeviaa jin ik pachhaataa ||6||

O Nanak, he alone lives, who acknowledges the One Lord. ||6||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਖਖੜੀਆ ਸੁਹਾਵੀਆ ਲਗੜੀਆ ਅਕ ਕੰਠਿ ॥

khakhaReeaa suhaaveeaa lagaReeaa ak ka(n)Th ||

The fruit of the swallow-wort plant looks beautiful, attached to the branch of the tree;

ਬਿਰਹ ਵਿਛੋੜਾ ਧਣੀ ਸਿਉ ਨਾਨਕ ਸਹਸੈ ਗੰਠਿ ॥੧॥

bireh vichhoRaa dhanee siau naanak sahasai ga(n)Th ||1||

but when it is separated from the stem of its Master, O Nanak, it breaks apart into thousands of fragments. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਵਿਸਾਰੇਦੇ ਮਰਿ ਗਏ ਮਰਿ ਭਿ ਨ ਸਕਹਿ ਮੂਲਿ ॥

visaaredhe mar ge mar bh na sakeh mool ||

Those who forget the Lord die, but they cannot die a complete death.

ਵੇਮੁਖ ਹੋਏ ਰਾਮ ਤੇ ਜਿਉ ਤਸਕਰ ਉਪਰਿ ਸੂਲਿ ॥੨॥

vemukh hoe raam te jiau tasakar upar sool ||2||

Those who turn their backs on the Lord suffer, like the thief impaled on the gallows. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਸੁਖ ਨਿਧਾਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਹੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੁਣਿਆ ॥

sukh nidhaan prabh ek hai abinaasee suniaa ||

The One God is the treasure of peace; I have heard that He is eternal and imperishable.

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਿਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਭਣਿਆ ॥

jal thal maheeal pooriaa ghaT ghaT har bhaniaa ||

He is totally pervading the water, the land and the sky; the Lord is said to be permeating each and every heart.

ਊਚ ਨੀਚ ਸਭ ਇਕ ਸਮਾਨਿ ਕੀਟ ਹਸਤੀ ਬਣਿਆ ॥

uooch neech sabh ik samaan keeT hasatee baniaa ||

He looks alike upon the high and the low, the ant and the elephant.

ਮੀਤ ਸਖਾ ਸੁਤ ਬੰਧਿਪੋ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਣਿਆ ॥

meet sakhaa sut ba(n)dhipo sabh tis dhe janiaa ||

Friends, companions, children and relatives are all created by Him.

ਤੁਸਿ ਨਾਨਕੁ ਦੇਵੈ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਣਿਆ ॥੭॥

tus naanak dhevai jis naam tin har ra(n)g maniaa ||7||

O Nanak, one who is blessed with the Naam, enjoys the Lord's love and affection. ||7||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥

salok mahalaa panjavaa ||

Shalok, Fifth Mehla:

ਜਿਨਾ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾਂ ਮਨਿ ਮੰਤੁ ॥

jinaa saas giraas na visarai har naamaa(n) man ma(n)t ||

Those who do not forget the Lord, with each breath and morsel of food, whose minds are filled with the Mantra of the Lord's Name

ਧੰਨੁ ਸਿ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਪੂਰਨੁ ਸੋਈ ਸੰਤੁ ॥੧॥

dha(n)n s seiee naanakaa pooran soiee sa(n)t ||1||

- they alone are blessed; O Nanak, they are the perfect Saints. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਅਠੇ ਪਹਰ ਭਉਦਾ ਫਿਰੈ ਖਾਵਣ ਸੰਦੜੈ ਸੂਲਿ ॥

aThe pahar bhaudhaa firai khaavan sa(n)dhaRai sool ||

Twenty-four hours a day, he wanders around, driven by his hunger for food.

ਦੋਜਕਿ ਪਉਦਾ ਕਿਉ ਰਹੈ ਜਾ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਇ ਰਸੂਲਿ ॥੨॥

dhojak paudhaa kiau rahai jaa chit na hoi rasool ||2||

How can he escape from falling into hell, when he does not remember the Prophet? ||2||