ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਲਾਗਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸੇਵ ॥

man tan seetal saa(n)t sahaj laagaa prabh kee sev ||

My mind and body are cooled and soothed, in intuitive peace and poise; I have dedicated myself to serving God.

ਟੂਟੇ ਬੰਧਨ ਬਹੁ ਬਿਕਾਰ ਸਫਲ ਪੂਰਨ ਤਾ ਕੇ ਕਾਮ ॥ ਦੁਰਮਤਿ ਮਿਟੀ ਹਉਮੈ ਛੁਟੀ ਸਿਮਰਤ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮ ॥

TooTe ba(n)dhan bahu bikaar safal pooran taa ke kaam || dhuramat miTee haumai chhuTee simarat har ko naam ||

One who meditates in remembrance on the Name of the Lord - his bonds are broken, all his sins are erased, and his works are brought to perfect fruition; his evil-mindedness disappears, and his ego is subdued.

ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਮਿਟਿਆ ਆਵਾ ਗਵਨ ॥

saran gahee paarabraham kee miTiaa aavaa gavan ||

Taking to the Sanctuary of the Supreme Lord God, his comings and goings in reincarnation are ended.

ਆਪਿ ਤਰਿਆ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਗੁਣ ਗੁਬਿੰਦ ਪ੍ਰਭ ਰਵਨ ॥

aap tariaa kuTa(n)b siau gun gubi(n)dh prabh ravan ||

He saves himself, along with his family, chanting the Praises of God, the Lord of the Universe.

ਹਰਿ ਕੀ ਟਹਲ ਕਮਾਵਣੀ ਜਪੀਐ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥

har kee Tahal kamaavanee japeeaai prabh kaa naam ||

I serve the Lord, and I chant the Name of God.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੧੫॥

gur poore te paiaa naanak sukh bisraam ||15||

From the Perfect Guru, Nanak has obtained peace and comfortable ease. ||15||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਪੂਰਨੁ ਕਬਹੁ ਨ ਡੋਲਤਾ ਪੂਰਾ ਕੀਆ ਪ੍ਰਭ ਆਪਿ ॥

pooran kabahu na ddolataa pooraa keeaa prabh aap ||

The perfect person never wavers; God Himself made him perfect.

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹੋਤ ਨ ਘਾਟਿ ॥੧੬॥

dhin dhin chaRai savaiaa naanak hot na ghaaT ||16||

Day by day, he prospers; O Nanak, he shall not fail. ||16||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਪੂਰਨਮਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥

pooranamaa pooran prabh ek karan kaaran samarath ||

The day of the full moon: God alone is Perfect; He is the All-powerful Cause of causes.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜਾ ਕਾ ਹਥੁ ॥

jeea ja(n)t dhiaal purakh sabh uoopar jaa kaa hath ||

The Lord is kind and compassionate to all beings and creatures; His Protecting Hand is over all.

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰ ਕੀਆ ਜਾ ਕਾ ਹੋਇ ॥

gun nidhaan gobi(n)dh gur keeaa jaa kaa hoi ||

He is the Treasure of Excellence, the Lord of the Universe; through the Guru, He acts.

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਜਾਨੁ ਅਲਖ ਨਿਰੰਜਨ ਸੋਇ ॥

a(n)tarajaamee prabh sujaan alakh nira(n)jan soi ||

God, the Inner-knower, the Searcher of hearts, is All-knowing, Unseen and Immaculately Pure.

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੋ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਨਣਹਾਰ ॥

paarabraham paramesaro sabh bidh jaananahaar ||

The Supreme Lord God, the Transcendent Lord, is the Knower of all ways and means.

ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਸਰਨਿ ਜੋਗੁ ਆਠ ਪਹਰ ਨਮਸਕਾਰ ॥

sa(n)t sahaiee saran jog aaTh pahar namasakaar ||

He is the Support of His Saints, with the Power to give Sanctuary. Twenty-four hours a day, I bow in reverence to Him.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਨਹ ਬੂਝੀਐ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ॥

akath kathaa neh boojheeaai simarahu har ke charan ||

His Unspoken Speech cannot be understood; I meditate on the Feet of the Lord.

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਨ ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨ ॥੧੬॥

patit udhaaran anaath naath naanak prabh kee saran ||16||

He is the Saving Grace of sinners, the Master of the masterless; Nanak has entered God's Sanctuary. ||16||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸਹਸਾ ਗਇਓ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥

dhukh binase sahasaa gio saran gahee har rai ||

My pain is gone, and my sorrows have departed, since I took to the Sanctuary of the Lord, my King.

ਮਨਿ ਚਿੰਦੇ ਫਲ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੭॥

man chi(n)dhe fal paiaa naanak har gun gai ||17||

I have obtained the fruits of my mind's desires, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||17||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਕੋਈ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸੁਣੈ ਕੋਈ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥

koiee gaavai ko sunai koiee karai beechaar ||

Some sing, some listen, and some contemplate;

ਕੋ ਉਪਦੇਸੈ ਕੋ ਦ੍ਰਿੜੈ ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੁ ॥

ko upadhesai ko dhiraRai tis kaa hoi udhaar ||

some preach, and some implant the Name within; this is how they are saved.

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਹੋਇ ਨਿਰਮਲਾ ਜਨਮ ਜਨਮ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥

kilabikh kaaTai hoi niramalaa janam janam mal jai ||

Their sinful mistakes are erased, and they become pure; the filth of countless incarnations is washed away.

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖੁ ਊਜਲਾ ਨਹ ਪੋਹੈ ਤਿਸੁ ਮਾਇ ॥

halat palat mukh uoojalaa neh pohai tis mai ||

In this world and the next, their faces shall be radiant; they shall not be touched by Maya.

ਸੋ ਸੁਰਤਾ ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਗਿਆਨੀ ਧਨਵੰਤੁ ॥

so surataa so baisano so giaanee dhanava(n)t ||

They are intuitively wise, and they are Vaishnaavs, worshippers of Vishnu; they are spiritually wise, wealthy and prosperous.

ਸੋ ਸੂਰਾ ਕੁਲਵੰਤੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਭਜਿਆ ਭਗਵੰਤੁ ॥

so sooraa kulava(n)t soi jin bhajiaa bhagava(n)t ||

They are spiritual heros, of noble birth, who vibrate upon the Lord God.

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਬੈਸੁ ਉਧਰੈ ਸਿਮਰਿ ਚੰਡਾਲ ॥

khatree braahaman soodh bais udharai simar cha(n)ddaal ||

The Kh'shatriyas, the Brahmins, the low-caste Soodras, the Vaisha workers and the outcast pariahs are all saved,

ਜਿਨਿ ਜਾਨਿਓ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਰਵਾਲ ॥੧੭॥

jin jaanio prabh aapanaa naanak tiseh ravaal ||17||

meditating on the Lord. Nanak is the dust of the feet of those who know his God. ||17||

ਗਉੜੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥

gauRee kee vaar mahalaa chauthhaa ||

Vaar In Gauree, Fourth Mehla:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥

salok mahalaa chauthhaa ||

Shalok Fourth Mehla:

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਸਮਤੁ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

satigur purakh dhiaal hai jis no samat sabh koi ||

The True Guru, the Primal Being, is kind and compassionate; all are alike to Him.

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਦਾ ਮਨ ਭਾਵਨੀ ਤੇ ਸਿਧਿ ਹੋਇ ॥

ek dhirasaT kar dhekhadhaa man bhaavanee te sidh hoi ||

He looks upon all impartially; with pure faith in the mind, He is obtained.

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪਦੁ ਸੋਇ ॥

satigur vich a(n)mrit hai har utam har padh soi ||

The Ambrosial Nectar is within the True Guru; He is exalted and sublime, of Godly status.

ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥੧॥

naanak kirapaa te har dhiaaieeaai gurmukh paavai koi ||1||

O Nanak, by His Grace, one meditates on the Lord; the Gurmukhs obtain Him. ||1||

ਮਃ ੪ ॥

mahalaa chauthhaa ||

Fourth Mehla:

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਭ ਬਿਖੁ ਹੈ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੰਸਾਰਿ ॥

haumai maiaa sabh bikh hai nit jag toTaa sa(n)saar ||

Egotism and Maya are total poison; in these, people continually suffer loss in this world.

ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥

laahaa har dhan khaTiaa gurmukh sabadh veechaar ||

The Gurmukh earns the profit of the wealth of the Lord's Name, contemplating the Word of the Shabad.

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਬਿਖੁ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

haumai mail bikh utarai har a(n)mrit har ur dhaar ||

The poisonous filth of egotism is removed, when one enshrines the Ambrosial Name of the Lord within the heart.