ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਵਰਤੀਜਾ ॥
aapan khel aap varateejaa ||
He Himself has staged His own drama;
ਜਗਤ ਰੂਪ) ਅਪਾਣੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਈ ਹੈ,
हे नानक ! (जगत रूपी) अपनी खेल प्रभू ने स्वयं बनाई है।
Todo es Su Juego, Su Trama y Él Mismo lo despliega;
ਨਾਨਕ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੧॥
naanak karanaihaar na dhoojaa ||1||
O Nanak, there is no other Creator. ||1||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਇਸ ਖੇਡ ਦਾ) ਬਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ।੧।
(उसके बिना इस खेल को) बनाने वाला और कोई नहीं है। 1।
en verdad Él es el Único Creador. (1)
ਜਬ ਹੋਵਤ ਪ੍ਰਭ ਕੇਵਲ ਧਨੀ ॥
jab hovat prabh keval dhanee ||
When there was only God the Master,
ਜਦੋਂ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿਰਫ਼ (ਆਪ ਹੀ) ਸੀ,
जब मालिक प्रभू सिर्फ (स्वयं ही) था।
Cuando Dios, el Maestro, estaba solo,
ਤਬ ਬੰਧ ਮੁਕਤਿ ਕਹੁ ਕਿਸ ਕਉ ਗਨੀ ॥
tab ba(n)dh mukat kahu kis kau ganee ||
then who was called bound or liberated?
ਤਦੋਂ ਦੱਸੋ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤਿ ਸਮਝੀਏ ?
तब बताओ किसे बंधनों में फंसा हुआ। और किसे मुक्त समझें?
¿quién podía llamarse libre o atado?
ਜਬ ਏਕਹਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥
jab ekeh har agam apaar ||
When there was only the Lord, Unfathomable and Infinite,
ਜਦੋਂ ਅਗਮ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਇਕ ਆਪ ਹੀ ਸੀ,
जब अगम और बेअंत प्रभू एक खुद ही था।
Cuando sólo existía el Único Dios, Incognoscible e Inconmensurable,
ਤਬ ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਕਹੁ ਕਉਨ ਅਉਤਾਰ ॥
tab narak surag kahu kaun aautaar ||
then who entered hell, and who entered heaven?
ਤਦੋਂ ਦੱਸੋ, ਨਰਕਾਂ ਤੇ ਸੁਰਗਾਂ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੇਹੜੇ ਜੀਵ ਸਨ ?
तब बताओ,नर्कों और स्वर्गों में आने वाले कौन से जीव थे?
¿quién podía ser enviado al cielo o a la oscuridad de la conciencia?
ਜਬ ਨਿਰਗੁਨ ਪ੍ਰਭ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥
jab niragun prabh sahaj subhai ||
When God was without attributes, in absolute poise,
ਜਦੋਂ ਸੁਤੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ, (ਭਾਵ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਰਚੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ,
जब सहज स्वभाव ही प्रभू निर्गुण था (त्रिगुणी माया से परे था)। (भाव। जब उसने माया रची ही नहीं थी)
Cuando el Señor Absoluto se encontraba en profundo reposo,
ਤਬ ਸਿਵ ਸਕਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਤੁ ਠਾਇ ॥
tab siv sakat kahahu kit Thai ||
then where was mind and where was matter - where was Shiva and Shakti?
ਤਦੋਂ ਦੱਸੋ, ਕਿਥੇ ਸਨ ਜੀਵ ਤੇ ਕਿਥੇ ਸੀ ਮਾਇਆ ?
तब बताओ, कहाँ थे जीव और कहाँ थी माया?
¿dónde estaba lo que ahora llamamos materia o inteligencia cósmica?
ਜਬ ਆਪਹਿ ਆਪਿ ਅਪਨੀ ਜੋਤਿ ਧਰੈ ॥
jab aapeh aap apanee jot dharai ||
When He held His Own Light unto Himself,
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਈ ਬੈਠਾ ਸੀ,
जब प्रभू खुद ही अपनी ज्योति जगाए बैठा था।
Cuando Él, el Absoluto, se hallaba totalmente contenido en Su Propia Luz,
ਤਬ ਕਵਨ ਨਿਡਰੁ ਕਵਨ ਕਤ ਡਰੈ ॥
tab kavan niddar kavan kat ddarai ||
then who was fearless, and who was afraid?
ਤਦੋਂ ਕੌਣ ਨਿਡਰ ਸੀ ਤੇ ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ ?
तब कौन निडर थे और कौन किससे डरते थे?
¿quién había que fuera intrépido o miedoso?
ਆਪਨ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ॥
aapan chalit aap karanaihaar ||
He Himself is the Performer in His own plays;
ਆਪਣੇ ਤਮਾਸ਼ੇ ਆਪ ਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ।
अपने तमाश आप ही करने वाला है।
Él, por Sí solo, despliega los caracteres de Su escenario;
ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੨॥
naanak Thaakur agam apaar ||2||
O Nanak, the Lord Master is Unfathomable and Infinite. ||2||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਅਗਮ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।੨।
हे नानक ! अकाल-पुरख अगम और बेअंत है; 2।
Él, el Maestro, es Uno, Inefable e Infinito. (2)
ਅਬਿਨਾਸੀ ਸੁਖ ਆਪਨ ਆਸਨ ॥
abinaasee sukh aapan aasan ||
When the Immortal Lord was seated at ease,
ਜਦੋਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਬੈਠਾ ਸੀ,
जब अकाल-पुरख अपनी मौज में अपने ही स्वरूप में टिका बैठा था।
Cuando el Señor Inmortal se encontraba en Su Aposento de Quietud,
ਤਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਹੁ ਕਹਾ ਬਿਨਾਸਨ ॥
teh janam maran kahu kahaa binaasan ||
then where was birth, death and dissolution?
ਤਦੋਂ ਦੱਸੋ, ਜੰਮਣਾ ਮਰਨਾ ਤੇ ਮੌਤ ਕਿਥੇ ਸਨ ?
तब बताओ, पैदा होना, मरना व मौत कहाँ थी?
¿dónde estaba la vida, la muerte o la disolución?
ਜਬ ਪੂਰਨ ਕਰਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
jab pooran karataa prabh soi ||
When there was only God, the Perfect Creator,
ਜਦੋਂ ਕਰਤਾਰ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਸੀ,
जब करतार पूरन प्रभू खुद ही था।
Cuando el Señor Perfecto existía dentro de Sí Mismo,
ਤਬ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਹੋਇ ॥
tab jam kee traas kahahu kis hoi ||
then who was afraid of death?
ਤਦੋਂ ਦੱਸੋ, ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ?
तब बताओ, मौत का डर किस को हो सकता था?
¿quién había que le temiera a la muerte o a la destrucción?
ਜਬ ਅਬਿਗਤ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭ ਏਕਾ ॥
jab abigat agochar prabh ekaa ||
When there was only the One Lord, unmanifest and incomprehensible,
ਜਦੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਅਗੋਚਰ ਪ੍ਰਭੂ ਇਕ ਆਪ ਹੀ ਸੀ ,
जब अदृष्य और अगोचर प्रभू एक खुद ही था।
Cuando el No Manifiesto y Trascendente Señor era Uno y Solo,
ਤਬ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤ ਕਿਸੁ ਪੂਛਤ ਲੇਖਾ ॥
tab chitr gupat kis poochhat lekhaa ||
then who was called to account by the recording scribes of the conscious and the subconscious?
ਤਦੋਂ ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤ ਕਿਸ ਨੂੰ ਲੇਖਾ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਸਨ ?
तब चित्रगुप्त किससे लेखा पूछ सकते थे?
¿quién existía que pudiera considerar la dualidad conciencia - inconsciencia?
ਜਬ ਨਾਥ ਨਿਰੰਜਨ ਅਗੋਚਰ ਅਗਾਧੇ ॥
jab naath nira(n)jan agochar agaadhe ||
When there was only the Immaculate, Incomprehensible, Unfathomable Master,
ਜਦੋਂ ਮਾਲਕ ਮਾਇਆ-ਰਹਿਤ ਅਥਾਹ ਅਗੋਚਰ ਆਪ ਹੀ ਸੀ,
जब मालिक माया-रहित अथाह अगोचर स्वयं ही था।
Cuando sólo existía el Señor, el Uno Inmaculado,
ਤਬ ਕਉਨ ਛੁਟੇ ਕਉਨ ਬੰਧਨ ਬਾਧੇ ॥
tab kaun chhuTe kaun ba(n)dhan baadhe ||
then who was emancipated, and who was held in bondage?
ਤਦੋਂ ਕੌਣ ਮਾਇਆ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਨ ਤੇ ਕੌਣ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ ?
तो कौन माया के बंधनों से मुक्त था और कौन माया के बंधनों में बंधे हुए हैं?
¿Quién se encontraba entonces libre o quién atado?
ਆਪਨ ਆਪ ਆਪ ਹੀ ਅਚਰਜਾ ॥
aapan aap aap hee acharajaa ||
He Himself, in and of Himself, is the most wonderful.
ਉਹ ਅਚਰਜ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ ।
वह आश्चर्य जनक प्रभू अपने जैसा खुद ही है।
Él es la Maravilla de las maravillas y Él Mismo manifestó Su Ser Relativo.
ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਰੂਪ ਆਪ ਹੀ ਉਪਰਜਾ ॥੩॥
naanak aapan roop aap hee uparajaa ||3||
O Nanak, He Himself created His Own Form. ||3||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਪਣਾ ਆਕਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ।੩।
हे नानक ! अपना आकार उसने स्वयं ही पैदा किया है। 3।
Dice Nanak, Él Mismo creó Su Propia Forma. (3)
ਜਹ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਖੁ ਪੁਰਖ ਪਤਿ ਹੋਤਾ ॥
jeh niramal purakh purakh pat hotaa ||
When there was only the Immaculate Being, the Lord of beings,
ਜਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਸੀ ,
जिस अवस्था में जीवों का मालिक निर्मल प्रभू स्वयं ही था वहाँ वह मैल-रहित था।
Cuando el Maestro, el Señor Inmaculado, era Uno,
ਤਹ ਬਿਨੁ ਮੈਲੁ ਕਹਹੁ ਕਿਆ ਧੋਤਾ ॥
teh bin mail kahahu kiaa dhotaa ||
there was no filth, so what was there to be washed clean?
ਓਥੇ ਉਹ ਮੈਲ-ਰਹਿਤ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਨੇ ਕੇਹੜੀ ਮੈਲ ਧੋਣੀ ਸੀ ?
तो बताओ, उसने कौन सी मैल धोनी थी?
¿de quién iba a lavar las faltas, si ni siquiera se cometían aún?
ਜਹ ਨਿਰੰਜਨ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਿਰਬਾਨ ॥
jeh nira(n)jan nira(n)kaar nirabaan ||
When there was only the Pure, Formless Lord in Nirvaanaa,
ਜਿਥੇ ਮਾਇਆ-ਰਹਿਤ, ਆਕਾਰ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਵਾਸ਼ਨਾ-ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਸੀ,
जहाँ माया रहित आकार रहित और वासना रहित प्रभू ही था।
Cuando sólo existía el Uno Sin Forma, en Éxtasis permanente,
ਤਹ ਕਉਨ ਕਉ ਮਾਨ ਕਉਨ ਅਭਿਮਾਨ ॥
teh kaun kau maan kaun abhimaan ||
then who was honored, and who was dishonored?
ਉਥੇ ਮਾਣ ਅਹੰਕਾਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਹੋਣਾ ਸੀ?
वहाँ गुमान-अहंकार किसे होना था?
¿cómo podía haber entonces Honor o deshonor?
ਜਹ ਸਰੂਪ ਕੇਵਲ ਜਗਦੀਸ ॥
jeh saroop keval jagadhees ||
When there was only the Form of the Lord of the Universe,
ਜਿਥੇ ਕੇਵਲ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਹਸਤੀ ਸੀ,
जहाँ केवल जगत के मालिक प्रभू की ही हस्ती थी।
Cuando sólo se encontraba en Existencia el Señor,
ਤਹ ਛਲ ਛਿਦ੍ਰ ਲਗਤ ਕਹੁ ਕੀਸ ॥
teh chhal chhidhr lagat kahu kees ||
then who was tainted by fraud and sin?
ਓਥੇ ਦੱਸੋ, ਛਲ ਤੇ ਐਬ ਕਿਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਸਨ ?
वहाँ बताएं, छल और ऐब किसे लग सकते थे?
¿había acaso, quien pudiera ser afligido por la culpa o la tristeza?
ਜਹ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਜੋਤਿ ਸੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥
jeh jot saroopee jot sa(n)g samaavai ||
When the Embodiment of Light was immersed in His Own Light,
ਜਦੋਂ ਜੋਤਿ-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ,
जब ज्योति-रूप प्रभू खुद ही ज्योति में लीन था।
Cuando l encarnación de la luz fue inmersa es Su propia luz,
ਤਹ ਕਿਸਹਿ ਭੂਖ ਕਵਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥
teh kiseh bhookh kavan tirapataavai ||
then who was hungry, and who was satisfied?
ਤਦੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ (ਮਾਇਆ ਦੀ) ਭੁੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕੌਣ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ?
तब किसे (माया की) भूख हो सकती थी और कौन तृप्त था?
Entoces, Quien tenia hambre y quien estaba satisfecho?
ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥
karan karaavan karanaihaar ||
He is the Cause of causes, the Creator Lord.
ਕਰਤਾਰ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ।
करतार खुद ही सब कुछ करने वाला और जीवों से कराने वाला है।
Él es el Creador, la Causa de todas las causas,
ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕਾ ਨਾਹਿ ਸੁਮਾਰੁ ॥੪॥
naanak karate kaa naeh sumaar ||4||
O Nanak, the Creator is beyond calculation. ||4||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ।੪।
हे नानक ! करतार का अंदाजा नहीं लगाया जा सकता। 4।
no hay nadie que conozca la Extensión de Su Palabra. (4)
ਜਬ ਅਪਨੀ ਸੋਭਾ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਬਨਾਈ ॥
jab apanee sobhaa aapan sa(n)g banaiee ||
When His Glory was contained within Himself,
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਸੀ ,
जब प्रभू ने अपनी शोभा अपने साथ बनाई थी (भाव- जब कोई और उसकी शोभा करने वाला नहीं था)
Cuando Su Gloria se hallaba contenida en Él Mismo, sin reflejo alguno,
ਤਬ ਕਵਨ ਮਾਇ ਬਾਪ ਮਿਤ੍ਰ ਸੁਤ ਭਾਈ ॥
tab kavan mai baap mitr sut bhaiee ||
then who was mother, father, friend, child or sibling?
ਤਦੋਂ ਕੌਣ ਮਾਂ, ਪਿਉ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੁਤ੍ਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਸੀ?
तो कौन माँ, पिता, मित्र, पुत्र अथवा भाई थे?
¿quién era entonces la madre, el padre, el amigo, el hijo o el hermano?
ਜਹ ਸਰਬ ਕਲਾ ਆਪਹਿ ਪਰਬੀਨ ॥
jeh sarab kalaa aapeh parabeen ||
When all power and wisdom was latent within Him,
ਜਦੋਂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਣਾ ਸੀ,
जब अकाल पुरख स्वयं ही सारी ताकतों में प्रवीण था।
Cuando no existía nadie, más que Él, el Omnipotente Señor, Sabio y Completo en Sí Mismo,
ਤਹ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਕਹਾ ਕੋਊ ਚੀਨ ॥
teh bedh kateb kahaa kouoo cheen ||
then where were the Vedas and the scriptures, and who was there to read them?
ਤਦੋਂ ਕਿਥੇ ਕੋਈ ਵੇਦ (ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਪੁਸਤਕ) ਤੇ ਕਤੇਬਾਂ (ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਪੁਸਤਕ) ਵਿਚਾਰਦਾ ਸੀ?
तब कहाँ कोई वेद (हिंदू धर्म पुस्तक) और कतेबों को (मुसलमानों की धर्म पुस्तकें) विचारता था?
¿dónde estaban entonces las escrituras o los eruditos para estudiarlas?
ਜਬ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥
jab aapan aap aap ur dhaarai ||
When He kept Himself, All-in-all, unto His Own Heart,
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕਾਈ ਬੈਠਾ ਸੀ,
जब प्रभू अपने आप को खुद ही अपने आप में टिकाए बैठा था।
Cuando el Señor habitaba en Su Propio corazón,
ਤਉ ਸਗਨ ਅਪਸਗਨ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੈ ॥
tau sagan apasagan kahaa beechaarai ||
then who considered omens to be good or bad?
ਤਦੋਂ ਚੰਗੇ ਮੰਦੇ ਸਗਨ ਕੌਣ ਸੋਚਦਾ ਸੀ?
अच्छे-बुरे शगुन (अपशगुन) कौन सोचता था?
¿Quién había que presagiara el bien o el mal?
ਜਹ ਆਪਨ ਊਚ ਆਪਨ ਆਪਿ ਨੇਰਾ ॥
jeh aapan uooch aapan aap neraa ||
When He Himself was lofty, and He Himself was near at hand,
ਜਿਥੇ ਸਾਹਿਬ ਖੁਦ ਹੀ ਬੁਲੰਦ ਅਤੇ ਖੁਦ ਹੀ ਨੀਵਾ ਸੀ,
बताएं, जब प्रभू अपने आप ही उच्च और निम्न था तब
Cuando el Señor era para Sí Mismo lo cercano y lo lejano,
ਤਹ ਕਉਨ ਠਾਕੁਰੁ ਕਉਨੁ ਕਹੀਐ ਚੇਰਾ ॥
teh kaun Thaakur kaun kaheeaai cheraa ||
then who was called master, and who was called disciple?
ਦੱਸੋ ਮਾਲਕ ਕੌਣ ਸੀ ਤੇ ਸੇਵਕ ਕੌਣ ਸੀ?
मालिक कौन था और सेवक कौन था?
¿Había quién pudiera ser el Maestro o el discípulo?
ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਰਹੇ ਬਿਸਮਾਦ ॥
bisaman bisam rahe bisamaadh ||
We are wonder-struck at the wondrous wonder of the Lord.
ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਭਾਲਦੇ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਅਚਰਜ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ ।
जीव तेरी गति तलाशते हुए हैरान और आश्चर्यचकित हो रहे हैं।
En ese entonces, el Señor Maravilloso permanecía absorbido en Su Propio Asombro;
ਨਾਨਕ ਅਪਨੀ ਗਤਿ ਜਾਨਹੁ ਆਪਿ ॥੫॥
naanak apanee gat jaanahu aap ||5||
O Nanak, He alone knows His own state. ||5||
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਤੇ ਆਖ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਗਤਿ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।੫।
हे नानक ! (प्रभू के आगे अरदास कर और कह– हे प्रभू !) तू अपनी गति आप ही जानता है। 5।
sólo Él conoce los alcances de Su Ser.(5)
ਜਹ ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਭੇਦ ਸਮਾਇਆ ॥
jeh achhal achhedh abhedh samaiaa ||
When the Undeceiveable, Impenetrable, Inscrutable One was self-absorbed,
ਜਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਅਛੱਲ ਅਬਿਨਾਸੀ ਤੇ ਅਭੇਦ ਪ੍ਰਭੂ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ) ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
जिस अवस्था में अछल-अबिनाशी और अभेद प्रभू (अपने आप में) टिका हुआ है।
Cuando todo en el Señor era genuino, constante y oculto,
ਊਹਾ ਕਿਸਹਿ ਬਿਆਪਤ ਮਾਇਆ ॥
uoohaa kiseh biaapat maiaa ||
then who was swayed by Maya?
ਓਥੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਪੋਹ ਸਕਦੀ ਹੈ ?
वहाँ किसे माया छू सकती है?
¿había quien pudiera ser inducido a la ilusión y al engaño de Maya?
ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਆਦੇਸੁ ॥
aapas kau aapeh aadhes ||
When He paid homage to Himself,
(ਤਦੋਂ) ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
(जब) प्रभू अपने आप को ही नमस्कार करता है।
Cuando el Señor Se postraba ante Sí Mismo,
ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਕਾ ਨਾਹੀ ਪਰਵੇਸੁ ॥
tih gun kaa naahee paraves ||
then the three qualities were not prevailing.
ਮਾਇਆ ਦੇ) ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦਾ (ਉਸ ਉਤੇ) ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ।
(माया के) तीन गुणों का (उस पर) असर नहीं पड़ता।
entonces Su Presencia no existía en un mundo delimitado por los sentidos.
ਜਹ ਏਕਹਿ ਏਕ ਏਕ ਭਗਵੰਤਾ ॥
jeh ekeh ek ek bhagava(n)taa ||
When there was only the One, the One and Only Lord God,
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਕੇਵਲ ਇਕ ਆਪ ਹੀ ਸੀ,
जब भगवान केवल एक खुद ही था।
Cuando Él estaba Solo, se satisfacía a Sí Mismo
ਤਹ ਕਉਨੁ ਅਚਿੰਤੁ ਕਿਸੁ ਲਾਗੈ ਚਿੰਤਾ ॥
teh kaun achi(n)t kis laagai chi(n)taa ||
then who was not anxious, and who felt anxiety?
ਤਦੋਂ ਕੌਣ ਬੇ-ਫ਼ਿਕਰ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਲੱਗਦੀ ਸੀ ।
तब कौन बेफिक्र था और किसको कोई चिंता लगती थी।
y no había nadie que escuchara o esparciera Sus Alabanzas.
ਜਹ ਆਪਨ ਆਪੁ ਆਪਿ ਪਤੀਆਰਾ ॥
jeh aapan aap aap pateeaaraa ||
When He Himself was satisfied with Himself,
ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਤਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਸੀ,
जब अपने आप को पतियाने वाला प्रभू स्वयं ही था।
Cuando el estaba satisfecho consigo mismo?
ਤਹ ਕਉਨੁ ਕਥੈ ਕਉਨੁ ਸੁਨਨੈਹਾਰਾ ॥
teh kaun kathai kaun sunanaihaaraa ||
then who spoke and who listened?
ਤਦੋਂ ਕੌਣ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ ?
तब कौन बोलता था और कौन सुनने वाला था?
Entonces , quien escucho y quien hablo?
ਬਹੁ ਬੇਅੰਤ ਊਚ ਤੇ ਊਚਾ ॥
bahu bea(n)t uooch te uoochaa ||
He is vast and infinite, the highest of the high.
ਪ੍ਰਭੂ ਬੜਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ,
हे नानक ! प्रभू बड़ा बेअंत है। सबसे ऊँचा है।
Él es Infinito, lo más Grande de lo grande
ਨਾਨਕ ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਹਿ ਪਹੂਚਾ ॥੬॥
naanak aapas kau aapeh pahoochaa ||6||
O Nanak, He alone can reach Himself. ||6||
ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਕ ਆਪ ਹੀ ਅੱਪੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ।੬।
अपने आप तक आप ही पहुँचने वाला है। 6।
y solamente Él puede concebirse a Sí Mismo. (6)
ਜਹ ਆਪਿ ਰਚਿਓ ਪਰਪੰਚੁ ਅਕਾਰੁ ॥
jeh aap rachio parapa(n)ch akaar ||
When He Himself fashioned the visible world of the creation,
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਜਗਤ ਦੀ ਖੇਡ ਰਚ ਦਿੱਤੀ,
जब प्रभू ने स्वयं जगत की खेल रच दी।
Cuando el Señor creó el mundo de la forma, el cual existe por la percepción de los sentidos,
ਤਿਹੁ ਗੁਣ ਮਹਿ ਕੀਨੋ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥
tih gun meh keeno bisathaar ||
he made the world subject to the three dispositions.
ਮਾਇਆ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਿਲਾਰਾ ਖਲੇਰ ਦਿੱਤਾ;
और माया के तीन गुणों का पसारा पसार दिया;
aparecieron los conceptos de virtud y vicio.
ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਤਹ ਭਈ ਕਹਾਵਤ ॥
paap pu(n)n teh bhiee kahaavat ||
Sin and virtue then began to be spoken of.
ਤਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਚੱਲ ਪਈ ਕਿ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਇਹ ਪੁੰਨ ਹੈ,
तब ये बात चल पड़ी कि ये पाप है ये पुंन है।
Fue entonces que se generó la nostalgia por el cielo