ਸੁਖਮਨੀ ਸਾਹਿਬ

ਮਿਥਿਆ ਨੇਤ੍ਰ ਪੇਖਤ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਰੂਪਾਦ ॥

mithiaa netr pekhat par tria roopaadh ||

False are the eyes which gaze upon the beauty of another's wife.

ਮਿਥਿਆ ਰਸਨਾ ਭੋਜਨ ਅਨ ਸ੍ਵਾਦ ॥

mithiaa rasanaa bhojan an savaiaadh ||

False is the tongue which enjoys delicacies and external tastes.

ਮਿਥਿਆ ਚਰਨ ਪਰ ਬਿਕਾਰ ਕਉ ਧਾਵਹਿ ॥

mithiaa charan par bikaar kau dhaaveh ||

False are the feet which run to do evil to others.

ਮਿਥਿਆ ਮਨ ਪਰ ਲੋਭ ਲੁਭਾਵਹਿ ॥

mithiaa man par lobh lubhaaveh ||

False is the mind which covets the wealth of others.

ਮਿਥਿਆ ਤਨ ਨਹੀ ਪਰਉਪਕਾਰਾ ॥

mithiaa tan nahee paraupakaaraa ||

False is the body which does not do good to others.

ਮਿਥਿਆ ਬਾਸੁ ਲੇਤ ਬਿਕਾਰਾ ॥

mithiaa baas let bikaaraa ||

False is the nose which inhales corruption.

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਮਿਥਿਆ ਸਭ ਭਏ ॥

bin boojhe mithiaa sabh bhe ||

Without understanding, everything is false.

ਸਫਲ ਦੇਹ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਲਏ ॥੫॥

safal dheh naanak har har naam le ||5||

Fruitful is the body, O Nanak, which takes to the Lord's Name. ||5||

ਬਿਰਥੀ ਸਾਕਤ ਕੀ ਆਰਜਾ ॥

birathee saakat kee aarajaa ||

The life of the faithless cynic is totally useless.

ਸਾਚ ਬਿਨਾ ਕਹ ਹੋਵਤ ਸੂਚਾ ॥

saach binaa keh hovat soochaa ||

Without the Truth, how can anyone be pure?

ਬਿਰਥਾ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਤਨੁ ਅੰਧ ॥

birathaa naam binaa tan a(n)dh ||

Useless is the body of the spiritually blind, without the Name of the Lord.

ਮੁਖਿ ਆਵਤ ਤਾ ਕੈ ਦੁਰਗੰਧ ॥

mukh aavat taa kai dhuraga(n)dh ||

From his mouth, a foul smell issues forth.

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਬ੍ਰਿਥਾ ਬਿਹਾਇ ॥

bin simaran dhin rain birathaa bihai ||

Without the remembrance of the Lord, day and night pass in vain,

ਮੇਘ ਬਿਨਾ ਜਿਉ ਖੇਤੀ ਜਾਇ ॥

megh binaa jiau khetee jai ||

like the crop which withers without rain.

ਗੋਬਿਦ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਬ੍ਰਿਥੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥

gobidh bhajan bin birathe sabh kaam ||

Without meditation on the Lord of the Universe, all works are in vain,

ਜਿਉ ਕਿਰਪਨ ਕੇ ਨਿਰਾਰਥ ਦਾਮ ॥

jiau kirapan ke niraarath dhaam ||

like the wealth of a miser, which lies useless.

ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਤੇ ਜਨ ਜਿਹ ਘਟਿ ਬਸਿਓ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥

dha(n)n dha(n)n te jan jeh ghaT basio har naau ||

Blessed, blessed are those, whose hearts are filled with the Name of the Lord.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੬॥

naanak taa kai bal bal jaau ||6||

Nanak is a sacrifice, a sacrifice to them. ||6||

ਰਹਤ ਅਵਰ ਕਛੁ ਅਵਰ ਕਮਾਵਤ ॥

rahat avar kachh avar kamaavat ||

He says one thing, and does something else.

ਮਨਿ ਨਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮੁਖਹੁ ਗੰਢ ਲਾਵਤ ॥

man nahee preet mukhahu ga(n)dd laavat ||

There is no love in his heart, and yet with his mouth he talks tall.

ਜਾਨਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਬੀਨ ॥

jaananahaar prabhoo parabeen ||

The Omniscient Lord God is the Knower of all.

ਬਾਹਰਿ ਭੇਖ ਨ ਕਾਹੂ ਭੀਨ ॥

baahar bhekh na kaahoo bheen ||

He is not impressed by outward display.

ਅਵਰ ਉਪਦੇਸੈ ਆਪਿ ਨ ਕਰੈ ॥

avar upadhesai aap na karai ||

One who does not practice what he preaches to others,

ਆਵਤ ਜਾਵਤ ਜਨਮੈ ਮਰੈ ॥

aavat jaavat janamai marai ||

shall come and go in reincarnation, through birth and death.

ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਬਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥

jis kai a(n)tar basai nira(n)kaar ||

One whose inner being is filled with the Formless Lord

ਤਿਸ ਕੀ ਸੀਖ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

tis kee seekh tarai sa(n)saar ||

by his teachings, the world is saved.

ਜੋ ਤੁਮ ਭਾਨੇ ਤਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥

jo tum bhaane tin prabh jaataa ||

Those who are pleasing to You, God, know You.

ਨਾਨਕ ਉਨ ਜਨ ਚਰਨ ਪਰਾਤਾ ॥੭॥

naanak un jan charan paraataa ||7||

Nanak falls at their feet. ||7||

ਕਰਉ ਬੇਨਤੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸਭੁ ਜਾਨੈ ॥

karau benatee paarabraham sabh jaanai ||

Offer your prayers to the Supreme Lord God, who knows everything.

ਅਪਨਾ ਕੀਆ ਆਪਹਿ ਮਾਨੈ ॥

apanaa keeaa aapeh maanai ||

He Himself values His own creatures.

ਆਪਹਿ ਆਪ ਆਪਿ ਕਰਤ ਨਿਬੇਰਾ ॥

aapeh aap aap karat niberaa ||

He Himself, by Himself, makes the decisions.

ਕਿਸੈ ਦੂਰਿ ਜਨਾਵਤ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਵਤ ਨੇਰਾ ॥

kisai dhoor janaavat kisai bujhaavat neraa ||

To some, He appears far away, while others perceive Him near at hand.

ਉਪਾਵ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲ ਤੇ ਰਹਤ ॥

aupaav siaanap sagal te rahat ||

He is beyond all efforts and clever tricks.

ਸਭੁ ਕਛੁ ਜਾਨੈ ਆਤਮ ਕੀ ਰਹਤ ॥

sabh kachh jaanai aatam kee rahat ||

He knows all the ways and means of the soul.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥

jis bhaavai tis le laR lai ||

Those with whom He is pleased are attached to the hem of His robe.

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

thaan thana(n)tar rahiaa samai ||

He is pervading all places and interspaces.

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੀ ॥

so sevak jis kirapaa karee ||

Those upon whom He bestows His favor, become His servants.

ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਹਰੀ ॥੮॥੫॥

nimakh nimakh jap naanak haree ||8||5||

Each and every moment, O Nanak, meditate on the Lord. ||8||5||

ਸਲੋਕੁ ॥

salok ||

Shalok:

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਰੁ ਲੋਭ ਮੋਹ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਅਹੰਮੇਵ ॥

kaam karodh ar lobh moh binas jai aha(n)mev ||

Sexual desire, anger, greed and emotional attachment - may these be gone, and egotism as well.

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਗੁਰਦੇਵ ॥੧॥

naanak prabh saranaagatee kar prasaadh gurdhev ||1||

Nanak seeks the Sanctuary of God; please bless me with Your Grace, O Divine Guru. ||1||

ਅਸਟਪਦੀ ॥

asaTapadhee ||

Ashtapadee:

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਹਿ ॥

jeh prasaadh chhateeh a(n)mirat khaeh ||

By His Grace, you partake of the thirty-six delicacies;

ਤਿਸੁ ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਰਖੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

tis Thaakur kau rakh man maeh ||

enshrine that Lord and Master within your mind.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਗੰਧਤ ਤਨਿ ਲਾਵਹਿ ॥

jeh prasaadh suga(n)dhat tan laaveh ||

By His Grace, you apply scented oils to your body;

ਤਿਸ ਕਉ ਸਿਮਰਤ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ॥

tis kau simarat param gat paaveh ||

remembering Him, the supreme status is obtained.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬਸਹਿ ਸੁਖ ਮੰਦਰਿ ॥

jeh prasaadh baseh sukh ma(n)dhar ||

By His Grace, you dwell in the palace of peace;

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਇ ਸਦਾ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ॥

tiseh dhiaai sadhaa man a(n)dhar ||

meditate forever on Him within your mind.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਗ੍ਰਿਹ ਸੰਗਿ ਸੁਖ ਬਸਨਾ ॥

jeh prasaadh gireh sa(n)g sukh basanaa ||

By His Grace, you abide with your family in peace;

ਆਠ ਪਹਰ ਸਿਮਰਹੁ ਤਿਸੁ ਰਸਨਾ ॥

aaTh pahar simarahu tis rasanaa ||

keep His remembrance upon your tongue, twenty-four hours a day.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਰੰਗ ਰਸ ਭੋਗ ॥

jeh prasaadh ra(n)g ras bhog ||

By His Grace, you enjoy tastes and pleasures;

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਧਿਆਵਨ ਜੋਗ ॥੧॥

naanak sadhaa dhiaaieeaai dhiaavan jog ||1||

O Nanak, meditate forever on the One, who is worthy of meditation. ||1||

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਹਢਾਵਹਿ ॥

jeh prasaadh paaT paTa(n)bar haddaaveh ||

By His Grace, you wear silks and satins;

ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਕਤ ਅਵਰ ਲੁਭਾਵਹਿ ॥

tiseh tiaag kat avar lubhaaveh ||

why abandon Him, to attach yourself to another?

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸੇਜ ਸੋਈਜੈ ॥

jeh prasaadh sukh sej soieejai ||

By His Grace, you sleep in a cozy bed;

ਮਨ ਆਠ ਪਹਰ ਤਾ ਕਾ ਜਸੁ ਗਾਵੀਜੈ ॥

man aaTh pahar taa kaa jas gaaveejai ||

O my mind, sing His Praises, twenty-four hours a day.

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੁਝੁ ਸਭੁ ਕੋਊ ਮਾਨੈ ॥

jeh prasaadh tujh sabh kouoo maanai ||

By His Grace, you are honored by everyone;