ਜਿਉ ਜਿਉ ਭਗਤਿ ਕਬੀਰ ਕੀ ਤਿਉ ਤਿਉ ਰਾਮ ਨਿਵਾਸ ॥੧੪੧॥
jiau jiau bhagat kabeer kee tiau tiau raam nivaas ||141||
The more Kabeer worships Him, the more the Lord abides within his mind. ||141||
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।੧੪੧।
ज्यों-ज्यों वे परमात्मा की भगती करते हैं। त्यों-त्यों उनके हृदय में परमात्मा का निवास होता जाता है (ऐसे मनुष्यों की अकल को कौन धिक्कार सकता है। )। 141।
y mientras Kabir más Lo Alaba, más el Señor habita en Su mente.(141)
ਕਬੀਰ ਗਹਗਚਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬ ਕੈ ਕਾਂਠੈ ਰਹਿ ਗਇਓ ਰਾਮੁ ॥
kabeer gahagach pario kuTa(n)b kai kaa(n)Thai reh gio raam ||
Kabeer, the mortal has fallen into the grip of family life, and the Lord has been set aside.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਟੱਬਰ ਦੇ ਗਾੜ੍ਹ ਵਿਚ ਹੀ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ (ਦਾ ਭਜਨ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ) ਲਾਂਭੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।
हे कबीर ! जो मनुष्य परिवार के दलदल में ही फसा रहता है। परमात्मा (का भजन उसके हृदय से) अलग ही रह जाता है।
Kabir, el mortal ha caído en las garras de la vida familiar y ha hecho a un lado al Señor,
ਆਇ ਪਰੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕੇ ਬੀਚਹਿ ਧੂਮਾ ਧਾਮ ॥੧੪੨॥
aai pare dharam rai ke beecheh dhoomaa dhaam ||142||
The messengers of the Righteous Judge of Dharma descend upon the mortal, in the midst of all his pomp and ceremony. ||142||
ਇਸ ਰੌਲੇ-ਗੌਲੇ ਵਿਚ ਹੀ ਫਸੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪਾਸ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਦੂਤ ਆ ਅੱਪੜਦੇ ਹਨ (‘ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ, ਜਰਾ ਪਹੂੰਚਿਓ ਆਇ’) ।੧੪੨।
इस शोर-शराबे में फसे हुए के पास धर्मराज के भेजे हुए दूत आ पहुँचते हैं ('रामु न चेतिओ। जरा पहूँचिओ आइ')। 142।
el mensajero del Juez Dhármico de la Rectitud ha descendido en medio de toda su pompa y ceremonia. (142)
ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਤੇ ਸੂਕਰ ਭਲਾ ਰਾਖੈ ਆਛਾ ਗਾਉ ॥
kabeer saakat te sookar bhalaa raakhai aachhaa gaau ||
Kabeer, even a pig is better than the faithless cynic; at least the pig keeps the village clean.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਸਾਕਤ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਸੂਰ ਹੀ ਚੰਗਾ ਜਾਣੋ (ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਗੰਦ ਖਾ ਕੇ) ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ।
हे कबीर ! (परिवार के दलदल में पड़ के परमात्मा को बिसार देने वाले) साकत से बेहतर तो सूअर जानो (जो गाँव के आस-पास की गंदगी खा के) गाँव को साफ-सुथरा रखता है।
Kabir, aún la puerca es mejor que el cínico sin Fe, por lo menos la puerca conserva limpia su villa,
ਉਹੁ ਸਾਕਤੁ ਬਪੁਰਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਕੋਇ ਨ ਲੈਹੈ ਨਾਉ ॥੧੪੩॥
auh saakat bapuraa mar giaa koi na laihai naau ||143||
When the wretched, faithless cynic dies, no one even mentions his name. ||143||
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਦ-ਭਾਗੀ ਸਾਕਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਚੇਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ।੧੪੩।
जब वह अभागा साकत मर जाता है किसी को उसकी याद भी नहीं रह जाती (चाहे वह जीते जी कितना ही बड़ा बन-बन के बैठता हो)। 143।
cuando el desgraciado cínico sin Fe muere, nadie ni siquiera menciona su nombre. (143)
ਕਬੀਰ ਕਉਡੀ ਕਉਡੀ ਜੋਰਿ ਕੈ ਜੋਰੇ ਲਾਖ ਕਰੋਰਿ ॥
kabeer kauddee kauddee jor kai jore laakh karor ||
Kabeer, the mortal gathers wealth, shell by shell, accumulating thousands and millions.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਰਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਲੱਖਾਂ ਕੋ੍ਰੜਾਂ ਰੁਪਏ ਭੀ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਹੋਣ ,
हे कबीर ! (प्रभू से टूट के सिर्फ माया जोड़ने का भी क्या लाभ। ) जिस मनुष्य ने तरले कर-कर के लाखों-करोड़ों रुपए भी इकट्ठे कर लिए हों (और इस जोड़े हुए धन का इतना ख्याल रखता हो कि वांसली में डाल के कमर से बाँधे फिरता हो।
Kabir, el mortal amaza su riqueza centavo a centavo, acumulando millones y millones,
ਚਲਤੀ ਬਾਰ ਨ ਕਛੁ ਮਿਲਿਓ ਲਈ ਲੰਗੋਟੀ ਤੋਰਿ ॥੧੪੪॥
chalatee baar na kachh milio liee la(n)goTee tor ||144||
But when the time of his departure comes, he takes nothing at all with him. He is even stripped of his loin-cloth. ||144||
ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, (ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧੀ) ਉਸ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਭੀ ਤੋੜ ਕੇ ਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ।੧੪੪।
उसको भी) मरने के वक्त कुछ प्राप्त नहीं होता। (उसके सन्बंधी) उसकी वांसली भी तोड़ के उतार लेते हैं। 144।
pero cuando el momento de su partida llega, no se lleva nada consigo, hasta el taparrabo le quitan.(144)
ਕਬੀਰ ਬੈਸਨੋ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਮਾਲਾ ਮੇਲੀਂ ਚਾਰਿ ॥
kabeer baisano hooaa ta kiaa bhiaa maalaa melee(n) chaar ||
Kabeer, what good is it to become a devotee of Vishnu, and wear four malas?
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਿਲਕ ਚੱਕ੍ਰ ਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤ ਅਖਵਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਭੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖੱਟਿਆ ।
हे कबीर ! (प्रभू का सिमरन छोड़ के सिर्फ धन कमाने के लिए लोग उम्र व्यर्थ गवाते हैं क्योंकि धन यहीं पड़ा रहता है। पर निरे भेख को ही भगती-मार्ग समझने वाले भी कुछ नहीं कमा रहे) अगर किसी मनुष्य ने तिलक चक्र लगा के और चार माला डाल के अपने आप को वैश्णव भगत कहलवा लिया। उसने भी कुछ नहीं कमाया।
Kabir, ¿De que sirve volverse devoto de Vishnu y usar cuatro rosarios?,
ਬਾਹਰਿ ਕੰਚਨੁ ਬਾਰਹਾ ਭੀਤਰਿ ਭਰੀ ਭੰਗਾਰ ॥੧੪੫॥
baahar ka(n)chan baarahaa bheetar bharee bha(n)gaar ||145||
On the outside, he may look like pure gold, but on the inside, he is stuffed with dust. ||145||
ਬਾਹਰੋਂ ਵੇੇਖਣ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨਾ ਦਿਸੇ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੋਟ ਹੀ ਖੋਟ ਹੈ ।੧੪੫।
(इस धार्मिक भेष के कारण) बाहर से देखने पर चाहे शुद्ध सोना दिखे। पर उसके अंदर खोट ही खोट है। 145।
por fuera se podrá ver como oro puro, pero en su interior está lleno de mugre.(145)
ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੋਇ ਰਹੁ ਬਾਟ ਕਾ ਤਜਿ ਮਨ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
kabeer roRaa hoi rahu baaT kaa taj man kaa abhimaan ||
Kabeer, let yourself be a pebble on the path; abandon your egotistical pride.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਰੋੜੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਹ ।
हे कबीर ! (अगर 'जा के संग ते बीछुरा। ताही के संग' मिलने की तमन्ना है तो) अहंकार छोड़ के राह में पड़े हुए रोड़े जैसा हो जा
Kabir, déjate ser una canica en el camino, abandona tu orgullo egoísta,
ਐਸਾ ਕੋਈ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਮਿਲੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧੪੬॥
aaisaa koiee dhaas hoi taeh milai bhagavaan ||146||
Such a humble slave shall meet the Lord God. ||146||
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਜੇਹਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਿਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ।੧੪੬।
(और हरेक राही के ठेडे सह) ! जो कोई मनुष्य ऐसा सेवक बन जाता है। उसको परमात्मा मिल जाता है। 146।
tal humilde Esclavo conocerá al Señor Dios.(146)
ਕਬੀਰ ਰੋੜਾ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਪੰਥੀ ਕਉ ਦੁਖੁ ਦੇਇ ॥
kabeer roRaa hooaa ta kiaa bhiaa pa(n)thee kau dhukh dhei ||
Kabeer, what good would it be, to be a pebble? It would only hurt the traveller on the path.
ਪਰ ਹੇ ਕਬੀਰ! ਰੋੜਾ ਬਣਿਆਂ ਭੀ ਅਜੇ ਪੂਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਹੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਚੁੱਭਦਾ ਭੀ ਹੈ ।
हे कबीर ! रोड़ा बन के भी अभी पूरी कामयाबी नहीं होती। क्योंकि (रोड़ा। ठोकरें तो सहता है। पर नंगे पैरों से चलने वाले) राहियों के पैरों में चुभता भी है (तूने किसी को दुख नहीं देना)।
Kabir, ¿de que serviría ser una canica?, sólo lastimaría al viajero en el camino,
ਐਸਾ ਤੇਰਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿਉ ਧਰਨੀ ਮਹਿ ਖੇਹ ॥੧੪੭॥
aaisaa teraa dhaas hai jiau dharanee meh kheh ||147||
Your slave, O Lord, is like the dust of the earth. ||147||
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤਾਂ ਅਜੇਹਾ (ਨਰਮ-ਦਿਲ) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਾਹ ਦੀ ਬਾਰੀਕ ਧੂੜ ।੧੪੭।
हे प्रभू ! तेरा भगत तो ऐसा (नर्म-दिल) बन जाता है जैसे राह की बारीक धूल। 147।
Tu Esclavo, oh Señor, es como el polvo de la tierra.(147)
ਕਬੀਰ ਖੇਹ ਹੂਈ ਤਉ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਉਡਿ ਲਾਗੈ ਅੰਗ ॥
kabeer kheh hooiee tau kiaa bhiaa jau udd laagai a(n)g ||
Kabeer, what then, if one could become dust? It is blown up by the wind, and sticks to the body.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਖੇਹ (ਵਾਂਗ) ਬਣਿਆਂ ਭੀ ਅਜੇ ਕਸਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖੇਹ (ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ) ਉੱਡ ਕੇ (ਰਾਹੀਆਂ ਦੇ) ਅੰਗਾਂ ਉਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ।
हे कबीर ! धूल (खेह) (की तरह) बनने पर भी अभी कसर रह जाती है। धूल (पैरों से) उड़ के (राहियों के) अंगों पर पड़ती है।
Kabir, ¿qué entonces si uno se vuelve polvo?, el viento lo vuela y ensucia todo,
ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜਿਉ ਪਾਨੀ ਸਰਬੰਗ ॥੧੪੮॥
har jan aaisaa chaaheeaai jiau paanee saraba(n)g ||148||
The humble servant of the Lord should be like water, which cleans everything. ||148||
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਗਤ ਅਜੇਹਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਹਰੇਕ ਸ਼ਕਲ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਸਮਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ।੧੪੮।
परमात्मा का भगत ऐसा चाहिए जैसे पानी हरेक शकल के बर्तन में समाया रहता है। 148।
el Sirviente humilde debería ser como agua que limpia todo.(148)
ਕਬੀਰ ਪਾਨੀ ਹੂਆ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਸੀਰਾ ਤਾਤਾ ਹੋਇ ॥
kabeer paanee hooaa ta kiaa bhiaa seeraa taataa hoi ||
Kabeer, what then, if one could become water? It becomes cold, then hot.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਸਭ ਨਾਲ ਮੇਲ ਰੱਖਿਆਂ (ਭੀ) ਅਜੇ ਪੂਰਨਤਾ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਾਣੀ ਕਦੇ ਠੰਢਾ ਤੇ ਕਦੇ ਤੱਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
हे कबीर ! पानी की तरह सबके साथ मेल रखने पर (भी) अभी संपूर्णता नसीब नहीं होती। पानी कभी ठंडा और कभी गर्म हो जाता है।
Kabir, ¿qué entonces si uno se volviera agua?, se pone fría y después caliente,
ਹਰਿ ਜਨੁ ਐਸਾ ਚਾਹੀਐ ਜੈਸਾ ਹਰਿ ਹੀ ਹੋਇ ॥੧੪੯॥
har jan aaisaa chaaheeaai jaisaa har hee hoi ||149||
The humble servant of the Lord should be just like the Lord. ||149||
ਭਗਤ ਅਜੇਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਾਹ ਰਹਿ ਜਾਏ ।੧੪੯।
भगत तो ऐसा होना चाहिए (कि दुनिया से व्यवहार करता हुआ अपने स्वभाव को इतना अडोल रखे) कि इसमें और परमात्मा में कोई फर्क नहीं रह जाए। 149।
el humilde Sirviente del Señor, debería de volverse como el Señor.(149)
ਊਚ ਭਵਨ ਕਨਕਾਮਨੀ ਸਿਖਰਿ ਧਜਾ ਫਹਰਾਇ ॥
uooch bhavan kanakaamanee sikhar dhajaa faharai ||
The banners wave above the lofty mansions, filled with gold and beautiful women.
ਉੱਚੇ ਮਹਲ-ਮਾੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਬੜਾ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਹੋਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੋਵੇ, ਮਹਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉਤੇ ਝੰਡਾ ਝੂਲਦਾ ਹੋਵੇ ,
ऊँची महल-माढ़ियां हों। बड़ा धन-पदार्थ हो। सुंदर स्त्री हो। महल की चोटी पर झण्डा झूलता हो (पर अगर प्रभू के नाम से शून्य हो) -
Kabir, mejor que los ondeantes estandartes engarzados con oro arriba de las mansiones
ਤਾ ਤੇ ਭਲੀ ਮਧੂਕਰੀ ਸੰਤਸੰਗਿ ਗੁਨ ਗਾਇ ॥੧੫੦॥
taa te bhalee madhookaree sa(n)tasa(n)g gun gai ||150||
But better than these is dry bread, if one sings the Glorious Praises of the Lord in the Society of the Saints. ||150||
ਇਸ ਸਾਰੇ ਰਾਜ-ਭਾਗ ਨਾਲੋਂ ਮੰਗ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਭਿੱਛਿਆ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ।੧੫੦।
इस सारे राज-भाग से बेहतर है माँग के लाई हुई भिक्षा। अगर मनुष्य संतों की संगति में रह के परमात्मा की सिफतसालाह करता हो। 150।
y las bellas damiselas, es el pan duro, si uno canta el Glorioso Nombre del Señor en la Compañía de los Santos. (150)
ਕਬੀਰ ਪਾਟਨ ਤੇ ਊਜਰੁ ਭਲਾ ਰਾਮ ਭਗਤ ਜਿਹ ਠਾਇ ॥
kabeer paaTan te uoojar bhalaa raam bhagat jeh Thai ||
Kabeer, the wilderness is better than a city, if the Lord's devotees live there.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲੋਂ ਉਹ ਉੱਜੜਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤ (ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਂਦੇ) ਹੋਣ ।
हे कबीर ! शहर से बेहतर वही उजड़ी हुई जगह है जहाँ प्रभू के भगत (प्रभू के गुण गाते) हों।
Kabir, los bosques salvajes, son mejores que la ciudad si los Devotos del Señor viven ahí,
ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਬਾਹਰਾ ਜਮ ਪੁਰੁ ਮੇਰੇ ਭਾਂਇ ॥੧੫੧॥
raam sanehee baaharaa jam pur mere bhaa(n)i ||151||
Without my Beloved Lord, it is like the City of Death for me. ||151||
ਜੇਹੜਾ ਥਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁੰਞਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ।੧੫੧।
जो जगह परमात्मा से प्यार करने वाले लोगों से सूना है। मुझे तो वह नरक लगता है। 151।
pero sin el Bienamado Señor, la ciudad para mí es como si estuviera habitada por muertos. (151)
ਕਬੀਰ ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਕੇ ਅੰਤਰੇ ਸਹਜ ਸੁੰਨ ਕੇ ਘਾਟ ॥
kabeer ga(n)g jamun ke a(n)tare sahaj su(n)n ke ghaaT ||
Kabeer, between the Ganges and Jamunaa Rivers, on the shore of Celestial Silence,
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਮੈਂ ਕਬੀਰ ਦੇ ਮਨ ਨੇ ਉਸ ਪੱਤਣ ਤੇ ਟਿਕਾਣਾ ਕੀਤਾ ਜਿਥੇ ਸਹਜ ਅਵਸਥਾ ਮਾਇਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫੁਰਨਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੁੰਞ ਹੈ, ਜਿਥੇ, ਮਾਨੋ, ਗੰਗਾ ਜਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ ,
हे कबीर ! (ज्यों-ज्यों मैं 'जपिआ परविदगार'। रोड़े आदि की तरह मैंने अभिमान छोड़ा और 'जैसा हरि ही होइ' वाली मेरी अवस्था बनी। तो) मैंने कबीर के मन ने उस पक्तन पर ठिकाना किया जहाँ सहज अवस्था मायावी पदार्थों के फुरनों से शून्य है। जहाँ। मानो। गंगा-जमुना के पानियों का मिलाप है (अलग-अलग नदियों के पानी का वेग कम हो के अब गंभीरता और शांति है)।
Kabir, de entre las orillas del Ganges y el Río Ramona, Kabir ha edificado su hogar,
ਤਹਾ ਕਬੀਰੈ ਮਟੁ ਕੀਆ ਖੋਜਤ ਮੁਨਿ ਜਨ ਬਾਟ ॥੧੫੨॥
tahaa kabeerai maT keeaa khojat mun jan baaT ||152||
there, Kabeer has made his home. The silent sages and the humble servants of the Lord search for the way to get there. ||152||
ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਅੱਪੜਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕ ਭਾਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ।੧੫੨।
इस अवस्था में पहुँचने का रास्ता सारे ऋषि लोग ढूँढते रहते हैं। 152।
los silenciosos Santos y los humildes Sirvientes del Señor buscan la forma de llegar hasta ahí. (152)
ਕਬੀਰ ਜੈਸੀ ਉਪਜੀ ਪੇਡ ਤੇ ਜਉ ਤੈਸੀ ਨਿਬਹੈ ਓੜਿ ॥
kabeer jaisee upajee pedd te jau taisee nibahai oR ||
Kabeer, if the mortal continues to love the Lord in the end, as he pledged in the beginning,
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਕੋਮਲਤਾ ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਅਜੇਹੀ ਕੋਮਲਤਾ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਸਦਾ ਲਈ ਟਿਕੀ ਰਹੇ,
हे कबीर ! जिस प्रकार की कोमलता नए उगे हुए पौधे की होती है। यदि ऐसी कोमलता (मनुष्य के हृदय में) सदा बनी रहे ('ऊच भवन कनकामनी' और 'सिखरि धजा' उस कोमलता को दूर ना कर सकें।
Kabir, si el mortal continúa amando al Señor en el final, así como expresó en el principio,
ਹੀਰਾ ਕਿਸ ਕਾ ਬਾਪੁਰਾ ਪੁਜਹਿ ਨ ਰਤਨ ਕਰੋੜਿ ॥੧੫੩॥
heeraa kis kaa baapuraa pujeh na ratan karoR ||153||
no poor diamond, not even millions of jewels, can equal him. ||153||
ਇਕ ਹੀਰਾ ਕੀਹ? ਕਰੋੜਾਂ ਰਤਨ ਭੀ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ।੧੫੩।
मनुष्य 'सहज सुंन के घाट' पर सदा आसन लगाए रखे। तो उस मनुष्य का जीवन इतना ऊँचा हो जाता है कि) एक हीरा क्या। करोड़ों रत्न भी उसकी कीमत नहीं पा सकते। 153।
ni el más puro diamante, ni millones de joyas lo pueden igualar. (153)
ਕਬੀਰਾ ਏਕੁ ਅਚੰਭਉ ਦੇਖਿਓ ਹੀਰਾ ਹਾਟ ਬਿਕਾਇ ॥
kabeeraa ek acha(n)bhau dhekhio heeraa haaT bikai ||
Kabeer, I saw a strange and wonderful thing. A jewel was being sold in a store.
ਹੇ ਕਬੀਰ! (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਮੈਂ ਇਕ ਅਚਰਜ (ਮੂਰਖਤਾ ਦਾ) ਤਮਾਸ਼ਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ । ਹੀਰਾ ਹੱਟੀ ਹੱਟੀ ਤੇ ਵਿਕ ਰਿਹਾ ਹੈ,
हे कबीर ! (जगत में) मैंने एक आश्चर्य (मूर्खताभरा) तमाशा देखा है। हीरा दुकान-दुकान पर बिक रहा है।
Kabir, vi algo extraño y maravilloso, una preciosa joya estaba siendo vendida en la tienda y,
ਬਨਜਨਹਾਰੇ ਬਾਹਰਾ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧੫੪॥
banajanahaare baaharaa kauddee badhalai jai ||154||
Because there was no buyer, it was going in exchange for a shell. ||154||
ਚੰੂਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ-ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਕਉਡੀਆਂ ਦੇ ਭਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ (ਅਜਾਈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ) ।੧੫੩।
चुँकि किसी को इसकी कद्र-पहचान नहीं है। ये कौड़ियों के भाव जा रहा है (व्यर्थ जा रहा है)। 154।
como no había comprador, estaba siendo cambiada por una concha de caracol. (154)
ਕਬੀਰਾ ਜਹਾ ਗਿਆਨੁ ਤਹ ਧਰਮੁ ਹੈ ਜਹਾ ਝੂਠੁ ਤਹ ਪਾਪੁ ॥
kabeeraa jahaa giaan teh dharam hai jahaa jhooTh teh paap ||
Kabeer, where there is spiritual wisdom, there is righteousness and Dharma. Where there is falsehood, there is sin.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜਿਥੇ ਇਹ ਸਮਝ ਹੋਵੇ ਕਿ ਹੀਰਾ-ਜਨਮ ਕਾਹਦੇ ਲਈ ਮਿਲਿਆ ਹੈ । ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੂਠ ਅਤੇ ਲੋਭ (ਦਾ ਜ਼ੋਰ) ਹੋਵੇ, ਉਥੇ (ਧਰਮ ਦੇ ਥਾਂ) ਪਾਪ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ,
हे कबीर ! जनम-मनोरथ के पूरा करने की फर्ज-अदायगी सिर्फ वहीं हो सकती है जहाँ ये समझ हो कि हीरा-जनम किसलिए मिला है।
Kabir, ahí donde hay Sabiduría Espiritual, hay Rectitud y Dharma, ahí donde hay falsedad,
ਜਹਾ ਲੋਭੁ ਤਹ ਕਾਲੁ ਹੈ ਜਹਾ ਖਿਮਾ ਤਹ ਆਪਿ ॥੧੫੫॥
jahaa lobh teh kaal hai jahaa khimaa teh aap ||155||
Where there is greed, there is death. Where there is forgiveness, there is God Himself. ||155||
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ।੧੫੫।
पर जिस मनुष्य के अंदर झूठ और लोभ (का जोर) हो। वहाँ (धर्म की जगह) पाप और आत्मिक मौत ही हो सकती है (वह जीवन 'कउडी बदलै' ही जाना हुआ)। परमात्मा का निवास सिर्फ उसी दिल में होता है जहाँ शांति है। 155।
hay maldad, donde hay avaricia, hay muerte, donde hay Perdón está Dios Mismo. (155)
ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਤਜੀ ਤ ਕਿਆ ਭਇਆ ਜਉ ਮਾਨੁ ਤਜਿਆ ਨਹੀ ਜਾਇ ॥
kabeer maiaa tajee ta kiaa bhiaa jau maan tajiaa nahee jai ||
Kabeer, what good is it to give up Maya, if the mortal does not give up his pride?
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਮਾਇਆ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਭੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੰਵਾਰਦਾ, ਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ।
हे कबीर ! ('ऊच भवन कनकामनी' आदि) माया त्याग दी तो भी कुछ नहीं सँवारता। अगर अहंकार नहीं त्यागा जाता।
Kabir, ¿de qué sirve dejar a Maya, si uno no entrega su orgullo?,
ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਮੁਨਿਵਰ ਗਲੇ ਮਾਨੁ ਸਭੈ ਕਉ ਖਾਇ ॥੧੫੬॥
maan munee munivar gale maan sabhai kau khai ||156||
Even the silent sages and seers are destroyed by pride; pride eats up everything. ||156||
ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁਨੀ (ਤਿਆਗ ਦੇ) ਇਸ ਮਾਣ-ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਗਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਣ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।੧੫੬।
बड़े-बड़े ऋषि-मुनि (त्याग के) इस मान-अहंकार में गल जाते हैं। (ये अहंकार किसी का लिहाज नहीं करता) अहंकार हरेक को खा जाता है (जो भी प्राणी अहंकार करता है उसका आत्मिक जीवन खत्म हो जाता है)। 156।
aún los silenciosos sabios y los videntes son destruidos por su orgullo, el orgullo se come todo. (156)
ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਮਿਲਿਆ ਸਬਦੁ ਜੁ ਬਾਹਿਆ ਏਕੁ ॥
kabeer saachaa satigur mai miliaa sabadhu ju baahiaa ek ||
Kabeer, the True Guru has met me; He aimed the Arrow of the Shabad at me.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਇਆ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਾ,
हे कबीर ! (हीरा-जनम बचाने के लिए मुझे गृहस्त त्यागने की आवश्यक्ता नही पड़ी) मुझे पूरा गुरू मिल गया। उसने एक शबद सुनाया जो मुझे तीर की तरह लगा।
Kabir, conocí al Verdadero Guru y Él apuntó Sus Flechas del Shabd hacia mí, tan pronto me atinó,
ਲਾਗਤ ਹੀ ਭੁਇ ਮਿਲਿ ਗਇਆ ਪਰਿਆ ਕਲੇਜੇ ਛੇਕੁ ॥੧੫੭॥
laagat hee bhui mil giaa pariaa kaleje chhek ||157||
As soon as it struck me, I fell to the ground with a hole in my heart. ||157||
ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਗੁਰੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਿਆ ।੧੫੭।
मेरा हृदय गुरू-चरनों में परोया गया। और मेरा अहंकार मिट्टी में मिल गया। 157। पर।
caí al suelo con un agujero en mi corazón. (157)
ਕਬੀਰ ਸਾਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਸਿਖਾ ਮਹਿ ਚੂਕ ॥
kabeer saachaa satigur kiaa karai jau sikhaa meh chook ||
Kabeer, what can the True Guru do, when His Sikhs are at fault?
ਪਰ ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਕਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭੀ ਕੁਝ ਸੰਵਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ,
हे कबीर ! अगर सिखों में कमी हो। तो सतिगुरू भी कुछ सँवार नहीं सकता (इस हीरे-जनम को 'कउडी बदलै' जाते को बचा नहीं सकता)।
Kabir, ¿Qué podría el Guru Verdadero hacer, cuando Sus Sikjs cometen errores?,
ਅੰਧੇ ਏਕ ਨ ਲਾਗਈ ਜਿਉ ਬਾਂਸੁ ਬਜਾਈਐ ਫੂਕ ॥੧੫੮॥
a(n)dhe ek na laagiee jiau baa(n)s bajaieeaai fook ||158||
The blind do not take in any of His Teachings; it is as useless as blowing into bamboo. ||158||
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਰਹੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਕੋਈ ਭੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ।੧੫੮।
जो मनुष्य अहंकार में अंधा हुआ रहे। गुरू की शिक्षा की कोई भी बात उसको असर नहीं कर सकती। जैसे फूक मारने से बाँस (बाँसुरी) बजने लग जाती है (पर फूक एक सिरे से गुजर के दूसरे सिरे से बाहर निकल जाती है। वैसे ही अहंकारी के एक कान से दूसरे कान द्वारा वह शिक्षा बिना असर किए ही निकल जाती है। हाँ। चोंच-ज्ञानी वह भले ही बन जाए। )। 158।
esos ciegos no escuchan Sus Enseñanzas, es tan inútil como soplarle al bambú. (158)
ਕਬੀਰ ਹੈ ਗੈ ਬਾਹਨ ਸਘਨ ਘਨ ਛਤ੍ਰਪਤੀ ਕੀ ਨਾਰਿ ॥
kabeer hai gai baahan saghan ghan chhatrapatee kee naar ||
Kabeer, the wife of the king has all sorts of horses, elephants and carriages.
ਹੇ ਕਬੀਰ! ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ,
हे कबीर ! उसकी बराबरी उस छत्रपति राजे की रानी भी नहीं कर सकती जिसके पास सवारी के लिए बेअंत घोड़े-हाथी हों।
Kabir, la esposa del rey tiene todo tipo de caballos, elefantes y cargadores,