ਪ੍ਰਭਾਤੀ

ਦੂਖਾ ਤੇ ਸੁਖ ਊਪਜਹਿ ਸੂਖੀ ਹੋਵਹਿ ਦੂਖ ॥

dhookhaa te sukh uoopajeh sookhee hoveh dhookh ||

Out of pain, pleasure is produced, and out of pleasure comes pain.

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੂ ਸਾਲਾਹੀਅਹਿ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਕੈਸੀ ਭੂਖ ॥੩॥

jit mukh too saalaahe'eeh tit mukh kaisee bhookh ||3||

That mouth which praises You - what hunger could that mouth ever suffer? ||3||

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖੁ ਏਕੁ ਤੂ ਅਵਰੁ ਭਲਾ ਸੈਸਾਰੁ ॥

naanak moorakh ek too avar bhalaa saisaar ||

O Nanak, you alone are foolish; all the rest of the world is good.

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੇ ਤਨ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰ ॥੪॥੨॥

jit tan naam na uoopajai se tan hoh khuaar ||4||2||

That body in which the Naam does not well up - that body becomes miserable. ||4||2||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa pehilaa ||

Prabhaatee, First Mehla:

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੈ ਉਚਰੇ ਸੰਕਰਿ ਛੋਡੀ ਮਾਇਆ ॥

jai kaaran bedh brahamai uchare sa(n)kar chhoddee maiaa ||

For His sake, Brahma uttered the Vedas, and Shiva renounced Maya.

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਸਿਧ ਭਏ ਉਦਾਸੀ ਦੇਵੀ ਮਰਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧॥

jai kaaran sidh bhe udhaasee dhevee maram na paiaa ||1||

For His sake, the Siddhas became hermits and renunciates; even the gods have not realized His Mystery. ||1||

ਬਾਬਾ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਕਹੀਐ ਤਰੀਐ ਸਾਚਾ ਹੋਈ ॥

baabaa man saachaa mukh saachaa kaheeaai tareeaai saachaa hoiee ||

O Baba, keep the True Lord in your mind, and utter the Name of the True Lord with your mouth; the True Lord will carry you across.

ਦੁਸਮਨੁ ਦੂਖੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇੜੈ ਹਰਿ ਮਤਿ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

dhusaman dhookh na aavai neRai har mat paavai koiee ||1|| rahaau ||

Enemies and pain shall not even approach you; only a rare few realize the Wisdom of the Lord. ||1||Pause||

ਅਗਨਿ ਬਿੰਬ ਪਵਣੈ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤੀਨਿ ਨਾਮ ਕੇ ਦਾਸਾ ॥

agan bi(n)b pavanai kee baanee teen naam ke dhaasaa ||

Fire, water and air make up the world; these three are the slaves of the Naam, the Name of the Lord.

ਤੇ ਤਸਕਰ ਜੋ ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵਹਿ ਵਾਸਹਿ ਕੋਟ ਪੰਚਾਸਾ ॥੨॥

te tasakar jo naam na leveh vaaseh koT pa(n)chaasaa ||2||

One who does not chant the Naam is a thief, dwelling in the fortress of the five thieves. ||2||

ਜੇ ਕੋ ਏਕ ਕਰੈ ਚੰਗਿਆਈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਬਹੁਤੁ ਬਫਾਵੈ ॥

je ko ek karai cha(n)giaaiee man chit bahut bafaavai ||

If someone does a good deed for someone else, he totally puffs himself up in his conscious mind.

ਏਤੇ ਗੁਣ ਏਤੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੩॥

ete gun eteeaa cha(n)giaaieeaa dhei na pachhotaavai ||3||

The Lord bestows so many virtues and so much goodness; He does not ever regret it. ||3||

ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹਨਿ ਤਿਨ ਧਨੁ ਪਲੈ ਨਾਨਕ ਕਾ ਧਨੁ ਸੋਈ ॥

tudh saalaahan tin dhan palai naanak kaa dhan soiee ||

Those who praise You gather the wealth in their laps; this is Nanak's wealth.

ਜੇ ਕੋ ਜੀਉ ਕਹੈ ਓਨਾ ਕਉ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਈ ॥੪॥੩॥

je ko jeeau kahai onaa kau jam kee talab na hoiee ||4||3||

Whoever shows respect to them is not summoned by the Messenger of Death. ||4||3||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa pehilaa ||

Prabhaatee, First Mehla:

ਜਾ ਕੈ ਰੂਪੁ ਨਾਹੀ ਜਾਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਮੁਖੁ ਮਾਸਾ ॥

jaa kai roop naahee jaat naahee naahee mukh maasaa ||

One who has no beauty, no social status, no mouth, no flesh

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲੇ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਹੈ ਨਿਵਾਸਾ ॥੧॥

satigur mile nira(n)jan paiaa terai naam hai nivaasaa ||1||

- meeting with the True Guru, he finds the Immaculate Lord, and dwells in Your Name. ||1||

ਅਉਧੂ ਸਹਜੇ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥

aaudhoo sahaje tat beechaar ||

O detached Yogi, contemplate the essence of reality,

ਜਾ ਤੇ ਫਿਰਿ ਨ ਆਵਹੁ ਸੈਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaa te fir na aavahu saisaar ||1|| rahaau ||

and you shall never again come to be born into the world. ||1||Pause||

ਜਾ ਕੈ ਕਰਮੁ ਨਾਹੀ ਧਰਮੁ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਸੁਚਿ ਮਾਲਾ ॥

jaa kai karam naahee dharam naahee naahee such maalaa ||

One who does not have good karma or Dharmic faith, sacred rosary or mala

ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਕੰਨਹੁ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਖਵਾਲਾ ॥੨॥

siv jot ka(n)nahu budh paiee satiguroo rakhavaalaa ||2||

- through the Light of God, wisdom is bestowed; the True Guru is our Protector. ||2||

ਜਾ ਕੈ ਬਰਤੁ ਨਾਹੀ ਨੇਮੁ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਬਕਬਾਈ ॥

jaa kai barat naahee nem naahee naahee bakabaiee ||

One who does not observe any fasts, make religious vows or chant

ਗਤਿ ਅਵਗਤਿ ਕੀ ਚਿੰਤ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਈ ॥੩॥

gat avagat kee chi(n)t naahee satiguroo furamaiee ||3||

- he does not have to worry about good luck or bad, if he obeys the Command of the True Guru. ||3||

ਜਾ ਕੈ ਆਸ ਨਾਹੀ ਨਿਰਾਸ ਨਾਹੀ ਚਿਤਿ ਸੁਰਤਿ ਸਮਝਾਈ ॥

jaa kai aas naahee niraas naahee chit surat samajhaiee ||

One who is not hopeful, nor hopeless, who has trained his intuitive consciousness

ਤੰਤ ਕਉ ਪਰਮ ਤੰਤੁ ਮਿਲਿਆ ਨਾਨਕਾ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥

ta(n)t kau param ta(n)t miliaa naanakaa budh paiee ||4||4||

- his being blends with the Supreme Being. O Nanak, his awareness is awakened. ||4||4||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa pehilaa ||

Prabhaatee, First Mehla:

ਤਾ ਕਾ ਕਹਿਆ ਦਰਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥

taa kaa kahiaa dhar paravaan ||

What he says is approved in the Court of the Lord.

ਬਿਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਦੁਇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧॥

bikh a(n)mrit dhui sam kar jaan ||1||

He looks upon poison and nectar as one and the same. ||1||

ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਸਰਬੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥

kiaa kaheeaai sarabe rahiaa samai ||

What can I say? You are permeating and pervading all.

ਜੋ ਕਿਛੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਤੇਰੀ ਰਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jo kichh varatai sabh teree rajai ||1|| rahaau ||

Whatever happens, is all by Your Will. ||1||Pause||

ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਚੂਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥

pragaTee jot chookaa abhimaan ||

The Divine Light shines radiantly, and egotistical pride is dispelled.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ॥੨॥

satigur dheeaa a(n)mirat naam ||2||

The True Guru bestows the Ambrosial Naam, the Name of the Lord. ||2||

ਕਲਿ ਮਹਿ ਆਇਆ ਸੋ ਜਨੁ ਜਾਣੁ ॥

kal meh aaiaa so jan jaan ||

In this Dark Age of Kali Yuga, one's birth is approved,

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੩॥

saachee dharageh paavai maan ||3||

if one is honored in the True Court. ||3||

ਕਹਣਾ ਸੁਨਣਾ ਅਕਥ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥

kahanaa sunanaa akath ghar jai ||

Speaking and listening, one goes to the Celestial Home of the Indescribable Lord.

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਨਾਨਕ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥੪॥੫॥

kathanee badhanee naanak jal jai ||4||5||

Mere words of mouth, O Nanak, are burnt away. ||4||5||

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa pehilaa ||

Prabhaatee, First Mehla:

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨੀਰੁ ਗਿਆਨਿ ਮਨ ਮਜਨੁ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਸੰਗਿ ਗਹੇ ॥

a(n)mrit neer giaan man majan aThasaTh teerath sa(n)g gahe ||

One who bathes in the Ambrosial Water of spiritual wisdom takes with him the virtues of the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਕ ਸੇਵੇ ਸਿਖੁ ਸੋੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥੧॥

gur upadhes javaahar maanak seve sikh suo khoj lahai ||1||

The Guru's Teachings are the gems and jewels; the Sikh who serves Him searches and finds them. ||1||

ਗੁਰ ਸਮਾਨਿ ਤੀਰਥੁ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥

gur samaan teerath nahee koi ||

There is no sacred shrine equal to the Guru.

ਸਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਤਾਸੁ ਗੁਰੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sar sa(n)tokh taas gur hoi ||1|| rahaau ||

The Guru encompasses the ocean of contentment. ||1||Pause||