ਮਲਾਰ

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਪਤੀਆਇ ॥

bin satigur kinai na paio man vekhahu ko pateeaai ||

Without the True Guru, no one finds the Lord; anyone can try and see.

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਭੇਟੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥

har kirapaa te satigur paieeaai bheTai sahaj subhai ||

By the Lord's Grace, the True Guru is found, and then the Lord is met with intuitive ease.

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨ ਪਾਇ ॥੫॥

manmukh bharam bhulaiaa bin bhaagaa har dhan na pai ||5||

The self-willed manmukh is deluded by doubt; without good destiny, the Lord's wealth is not obtained. ||5||

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਾ ਧਾਤੁ ਹੈ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥

trai gun sabhaa dhaat hai paR paR kareh veechaar ||

The three dispositions are completely distracting; people read and study and contemplate them.

ਮੁਕਤਿ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਨਹੁ ਪਾਇਨਿੑ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥

mukat kadhe na hoviee nahu paini(h) mokh dhuaar ||

Those people are never liberated; they do not find the Door of Salvation.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧਨ ਨ ਤੁਟਹੀ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੬॥

bin satigur ba(n)dhan na tuTahee naam na lagai piaar ||6||

Without the True Guru, they are never released from bondage; they do not embrace love for the Naam, the Name of the Lord. ||6||

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਥਕੇ ਬੇਦਾਂ ਕਾ ਅਭਿਆਸੁ ॥

paR paR pa(n)ddit monee thake bedhaa(n) kaa abhiaas ||

The Pandits, the religious scholars, and the silent sages, reading and studying the Vedas, have grown weary.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਹ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਵੈ ਵਾਸੁ ॥

har naam chit na aaviee neh nij ghar hovai vaas ||

They do not even think of the Lord's Name; they do not dwell in the home of their own inner being.

ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਉਤਰੈ ਅੰਤਰਿ ਕਪਟ ਵਿਣਾਸੁ ॥੭॥

jamakaal sirahu na utarai a(n)tar kapaT vinaas ||7||

The Messenger of Death hovers over their heads; they are ruined by the deceit within themselves. ||7||

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਪਰਤਾਪਦਾ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾਂ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

har naavai no sabh ko parataapadhaa vin bhaagaa(n) paiaa na jai ||

Everyone longs for the Name of the Lord; without good destiny, it is not obtained.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

nadhar kare gur bheTeeaai har naam vasai man aai ||

When the Lord bestows His Glance of Grace, the mortal meets the True Guru, and the Lord's Name comes to dwell within the mind.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਹੀ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਾਂ ਸਮਾਇ ॥੮॥੨॥

naanak naame hee pat uoopajai har siau rahaa(n) samai ||8||2||

O Nanak, through the Name, honor wells up, and the mortal remains immersed in the Lord. ||8||2||

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੨ ॥

malaar mahalaa teejaa asaTapadhee ghar doojaa ||

Malaar, Third Mehla, Ashtpadheeyaa, Second House:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥

har har kirapaa kare gur kee kaarai laae ||

When the Lord shows His Mercy, He enjoins the mortal to work for the Guru.

ਦੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥

dhukh pal(h)r har naam vasaae ||

His pains are taken away, and the Lord's Name comes to dwell within.

ਸਾਚੀ ਗਤਿ ਸਾਚੈ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

saachee gat saachai chit laae ||

True deliverance comes by focusing one's consciousness on the True Lord.

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥

gur kee baanee sabadh sunaae ||1||

Listen to the Shabad, and the Word of the Guru's Bani. ||1||

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥

man mere har har sev nidhaan ||

O my mind, serve the Lord, Har, Har, the true treasure.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gur kirapaa te har dhan paieeaai anadhin laagai sahaj dhiaan ||1|| rahaau ||

By Guru's Grace, the wealth of the Lord is obtained. Night and day, focus your meditation on the Lord. ||1||Pause||

ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਣਿ ਕਰੇ ਸਂੀਗਾਰੁ ॥

bin pir kaaman kare sa(n)eegaar ||

The soul-bride who adorns herself without her Husband Lord,

ਦੁਹਚਾਰਣੀ ਕਹੀਐ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

dhuhachaaranee kaheeaai nit hoi khuaar ||

is ill-mannered and vile, wasted away into ruin.

ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਇਹੁ ਬਾਦਿ ਆਚਾਰੁ ॥

manmukh kaa ih baadh aachaar ||

This is the useless way of life of the self-willed manmukh.

ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥੨॥

bahu karam dhiraRaaveh naam visaar ||2||

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, he performs all sorts of empty rituals. ||2||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਮਣਿ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

gurmukh kaaman baniaa seegaar ||

The bride who is Gurmukh is beautifully embellished.

ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

sabadhe pir raakhiaa ur dhaar ||

Through the Word of the Shabad, she enshrines her Husband Lord within her heart.

ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥

ek pachhaanai haumai maar ||

She realizes the One Lord, and subdues her ego.

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਕਹੀਐ ਨਾਰਿ ॥੩॥

sobhaava(n)tee kaheeaai naar ||3||

That soul-bride is virtuous and noble. ||3||

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥

bin gur dhaate kinai na paiaa ||

Without the Guru, the Giver, no one finds the Lord.

ਮਨਮੁਖ ਲੋਭਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥

manmukh lobh dhoojai lobhaiaa ||

The greedy self-willed manmukh is attracted and engrossed in duality.

ਐਸੇ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਹੁ ਕੋਇ ॥

aaise giaanee boojhahu koi ||

Only a few spiritual teachers realize this,

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੪॥

bin gur bheTe mukat na hoi ||4||

that without meeting the Guru, liberation is not obtained. ||4||

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

keh keh kahan kahai sabh koi ||

Everyone tells the stories told by others.

ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥

bin man mooe bhagat na hoi ||

Without subduing the mind, devotional worship does not come.

ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਕਮਲ ਪਰਗਾਸੁ ॥

giaan matee kamal paragaas ||

When the intellect achieves spiritual wisdom, the heart-lotus blossoms forth.

ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਨਾਮੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੫॥

tit ghaT naamai naam nivaas ||5||

The Naam, the Name of the Lord, comes to abide in that heart. ||5||

ਹਉਮੈ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥

haumai bhagat kare sabh koi ||

In egotism, everyone can pretend to worship God with devotion.

ਨਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥

naa man bheejai naa sukh hoi ||

But this does not soften the mind, and it does not bring peace.

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਆਪੁ ਜਾਣਾਏ ॥

keh keh kahan aap jaanaae ||

By speaking and preaching, the mortal only shows off his self-conceit.

ਬਿਰਥੀ ਭਗਤਿ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੬॥

birathee bhagat sabh janam gavaae ||6||

His devotional worship is useless, and his life is a total waste. ||6||

ਸੇ ਭਗਤ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥

se bhagat satigur man bhaae ||

They alone are devotees, who are pleasing to the Mind of the True Guru.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

anadhin naam rahe liv laae ||

Night and day, they remain lovingly attuned to the Name.

ਸਦ ਹੀ ਨਾਮੁ ਵੇਖਹਿ ਹਜੂਰਿ ॥

sadh hee naam vekheh hajoor ||

They behold the Naam, the Name of the Lord, ever-present, near at hand.