ਬਸੰਤੁ

ਜਿਨ ਕਉ ਤਖਤਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨ ਕੀਏ ॥

jin kau takhat milai vaddiaaiee gurmukh se paradhaan ke'ee ||

Those who are blessed with the glory of the Lord's Throne - those Gurmukhs are renowned as supreme.

ਪਾਰਸੁ ਭੇਟਿ ਭਏ ਸੇ ਪਾਰਸ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸੰਗਿ ਥੀਏ ॥੪॥੪॥੧੨॥

paaras bheT bhe se paaras naanak har gur sa(n)g the'ee ||4||4||12||

Touching the philosopher's stone, they themselves becomes the philosopher's stone; they become the companions of the Lord, the Guru. ||4||4||12||

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਦੁਤੁਕੇ

basa(n)t mahalaa teejaa ghar pehilaa dhutuke

Basant, Third Mehla, First House, Dho-Thukay:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ikOankaar satigur prasaadh ||

One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਮਹਿ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥

maahaa rutee meh sadh basa(n)t ||

Throughout the months and the seasons, the Lord is always in bloom.

ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਜੀਅ ਜੰਤੁ ॥

jit hariaa sabh jeea ja(n)t ||

He rejuvenates all beings and creatures.

ਕਿਆ ਹਉ ਆਖਾ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ॥

kiaa hau aakhaa kiram ja(n)t ||

What can I say? I am just a worm.

ਤੇਰਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਆਦਿ ਅੰਤੁ ॥੧॥

teraa kinai na paiaa aadh a(n)t ||1||

No one has found Your beginning or Your end, O Lord. ||1||

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਕਰਹਿ ਸੇਵ ॥

tai saahib kee kareh sev ||

Those who serve You, Lord,

ਪਰਮ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਆਤਮ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

param sukh paaveh aatam dhev ||1|| rahaau ||

obtain the greatest peace; their souls are so divine. ||1||Pause||

ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥

karam hovai taa(n) sevaa karai ||

If the Lord is merciful, then the mortal is allowed to serve Him.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ॥

gur parasaadhee jeevat marai ||

By Guru's Grace, he remains dead while yet alive.

ਅਨਦਿਨੁ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥

anadhin saach naam ucharai ||

Night and day, he chants the True Name;

ਇਨ ਬਿਧਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰੈ ॥੨॥

ein bidh praanee dhutar tarai ||2||

in this way, he crosses over the treacherous world-ocean. ||2||

ਬਿਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਤਾਰਿ ਉਪਾਏ ॥

bikh a(n)mrit karataar upaae ||

The Creator created both poison and nectar.

ਸੰਸਾਰ ਬਿਰਖ ਕਉ ਦੁਇ ਫਲ ਲਾਏ ॥

sa(n)saar birakh kau dhui fal laae ||

He attached these two fruits to the world-plant.

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥

aape karataa kare karaae ||

The Creator Himself is the Doer, the Cause of all.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੈ ਖਵਾਏ ॥੩॥

jo tis bhaavai tisai khavaae ||3||

He feeds all as He pleases. ||3||

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥

naanak jis no nadhar karei ||

O Nanak, when He casts His Glance of Grace,

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

a(n)mirat naam aape dhei ||

He Himself bestows His Ambrosial Naam.

ਬਿਖਿਆ ਕੀ ਬਾਸਨਾ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥

bikhiaa kee baasanaa maneh karei ||

Thus, the desire for sin and corruption is ended.

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥੪॥੧॥

apanaa bhaanaa aap karei ||4||1||

The Lord Himself carries out His Own Will. ||4||1||

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

basa(n)t mahalaa teejaa ||

Basant, Third Mehla:

ਰਾਤੇ ਸਾਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਹਾਲਾ ॥

raate saach har naam nihaalaa ||

Those who are attuned to the True Lord's Name are happy and exalted.

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

dhiaa karahu prabh dheen dhiaalaa ||

Take pity on me, O God, Merciful to the meek.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਮੈ ਕੋਇ ॥

tis bin avar nahee mai koi ||

Without Him, I have no other at all.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੈ ਸੋਇ ॥੧॥

jiau bhaavai tiau raakhai soi ||1||

As it pleases His Will, He keeps me. ||1||

ਗੁਰ ਗੋਪਾਲ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥

gur gopaal merai man bhaae ||

The Guru, the Lord, is pleasing to my mind.

ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਦਰਸਨ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਸਹਜਿ ਮਿਲਉ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

reh na sakau dharasan dhekhe bin sahaj milau gur mel milaae ||1|| rahaau ||

I cannot even survive, without the Blessed Vision of His Darshan. But I shall easily unite with the Guru, if He unites me in His Union. ||1||Pause||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਲੋਭੀ ਲੋਭਿ ਲੁਭਾਨਾ ॥

eih man lobhee lobh lubhaanaa ||

The greedy mind is enticed by greed.

ਰਾਮ ਬਿਸਾਰਿ ਬਹੁਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥

raam bisaar bahur pachhutaanaa ||

Forgetting the Lord, it regrets and repents in the end.

ਬਿਛੁਰਤ ਮਿਲਾਇ ਗੁਰ ਸੇਵ ਰਾਂਗੇ ॥

bichhurat milai gur sev raa(n)ge ||

The separated ones are reunited, when they are inspired to serve the Guru.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਮਸਤਕਿ ਵਡਭਾਗੇ ॥੨॥

har naam dheeo masatak vaddabhaage ||2||

They are blessed with the Lord's Name - such is the destiny written on their foreheads. ||2||

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕੀ ਇਹ ਦੇਹ ਸਰੀਰਾ ॥

paun paanee kee ieh dheh sareeraa ||

This body is built of air and water.

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਠਿਨ ਤਨਿ ਪੀਰਾ ॥

haumai rog kaThin tan peeraa ||

The body is afflicted with the terribly painful illness of egotism.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾਰੂ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥

gurmukh raam naam dhaaroo gun gaiaa ||

The Gurmukh has the Medicine: singing the Glorious Praises of the Lord's Name.

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਿ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥

kar kirapaa gur rog gavaiaa ||3||

Granting His Grace, the Guru has cured the illness. ||3||

ਚਾਰਿ ਨਦੀਆ ਅਗਨੀ ਤਨਿ ਚਾਰੇ ॥

chaar nadheeaa aganee tan chaare ||

The four evils are the four rivers of fire flowing through the body.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤ ਜਲੇ ਅਹੰਕਾਰੇ ॥

tirasanaa jalat jale aha(n)kaare ||

It is burning in desire, and burning in egotism.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਵਡਭਾਗੀ ਤਾਰੇ ॥

gur raakhe vaddabhaagee taare ||

Those whom the Guru protects and saves are very fortunate.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਉਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਧਾਰੇ ॥੪॥੨॥

jan naanak ur har a(n)mrit dhaare ||4||2||

Servant Nanak enshrines the Ambrosial Name of the Lord in his heart. ||4||2||

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥

basa(n)t mahalaa teejaa ||

Basant, Third Mehla:

ਹਰਿ ਸੇਵੇ ਸੋ ਹਰਿ ਕਾ ਲੋਗੁ ॥

har seve so har kaa log ||

One who serves the Lord is the Lord's person.

ਸਾਚੁ ਸਹਜੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥

saach sahaj kadhe na hovai sog ||

He dwells in intuitive peace, and never suffers in sorrow.

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

manmukh mue naahee har man maeh ||

The self-willed manmukhs are dead; the Lord is not within their minds.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਭੀ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥

mar mar ja(n)meh bhee mar jaeh ||1||

They die and die again and again, and are reincarnated, only to die once more. ||1||

ਸੇ ਜਨ ਜੀਵੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

se jan jeeve jin har man maeh ||

They alone are alive, whose minds are filled with the Lord.

ਸਾਚੁ ਸਮੑਾਲਹਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

saach sam(h)aaleh saach samaeh ||1|| rahaau ||

They contemplate the True Lord, and are absorbed in the True Lord. ||1||Pause||

ਹਰਿ ਨ ਸੇਵਹਿ ਤੇ ਹਰਿ ਤੇ ਦੂਰਿ ॥

har na seveh te har te dhoor ||

Those who do not serve the Lord are far away from the Lord.

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵਹਿ ਸਿਰਿ ਪਾਵਹਿ ਧੂਰਿ ॥

dhisa(n)tar bhaveh sir paaveh dhoor ||

They wander in foreign lands, with dust thrown on their heads.

ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਨ ਲੀਏ ਲਾਇ ॥

har aape jan le'ee lai ||

The Lord Himself enjoins His humble servants to serve Him.

ਤਿਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੨॥

tin sadhaa sukh hai til na tamai ||2||

They live in peace forever, and have no greed at all. ||2||