ਮਾਝ

ਮਨਮੁਖ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਖੋਟਾ ਪਾਸਾਰਾ ॥

manmukh khoTee raas khoTaa paasaaraa ||

The wealth of the self-willed manmukhs is false, and false is their ostentatious display.

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਨਿ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਭਾਰਾ ॥

kooR kamaavan dhukh laagai bhaaraa ||

They practice falsehood, and suffer terrible pain.

ਭਰਮੇ ਭੂਲੇ ਫਿਰਨਿ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੭॥

bharame bhoole firan dhin raatee mar janameh janam gavaavaniaa ||7||

Deluded by doubt, they wander day and night; through birth and death, they lose their lives. ||7||

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮੈ ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ ॥

sachaa saahib mai at piaaraa ||

My True Lord and Master is very dear to me.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਧਾਰਾ ॥

poore gur kai sabadh adhaaraa ||

The Shabad of the Perfect Guru is my Support.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਨਣਿਆ ॥੮॥੧੦॥੧੧॥

naanak naam milai vaddiaaiee dhukh sukh sam kar jaananiaa ||8||10||11||

O Nanak, one who obtains the Greatness of the Naam, looks upon pain and pleasure as one and the same. ||8||10||11||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa teejaa ||

Maajh, Third Mehla:

ਤੇਰੀਆ ਖਾਣੀ ਤੇਰੀਆ ਬਾਣੀ ॥

tereeaa khaanee tereeaa baanee ||

The four sources of creation are Yours; the spoken word is Yours.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥

bin naavai sabh bharam bhulaanee ||

Without the Name, all are deluded by doubt.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥

gur sevaa te har naam paiaa bin satigur koi na paavaniaa ||1||

Serving the Guru, the Lord's Name is obtained. Without the True Guru, no one can receive it. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree har setee chit laavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those who focus their consciousness on the Lord.

ਹਰਿ ਸਚਾ ਗੁਰ ਭਗਤੀ ਪਾਈਐ ਸਹਜੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har sachaa gur bhagatee paieeaai sahaje ma(n)n vasaavaniaa ||1|| rahaau ||

Through devotion to the Guru, the True One is found; He comes to abide in the mind, with intuitive ease. ||1||Pause||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥

satigur seve taa sabh kichh paae ||

Serving the True Guru, all things are obtained.

ਜੇਹੀ ਮਨਸਾ ਕਰਿ ਲਾਗੈ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥

jehee manasaa kar laagai tehaa fal paae ||

As are the desires one harbors, so are the rewards one receives.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਵਥੂ ਕਾ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥

satigur dhaataa sabhanaa vathoo kaa poorai bhaag milaavaniaa ||2||

The True Guru is the Giver of all things; through perfect destiny, He is met. ||2||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਕੁ ਨ ਧਿਆਏ ॥

eih man mailaa ik na dhiaae ||

This mind is filthy and polluted; it does not meditate on the One.

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਲਾਗੀ ਬਹੁ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥

a(n)tar mail laagee bahu dhoojai bhaae ||

Deep within, it is soiled and stained by the love of duality.

ਤਟਿ ਤੀਰਥਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਭਵੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਰੁ ਵਧੇਰੈ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੩॥

taT teerath dhisa(n)tar bhavai aha(n)kaaree hor vadherai haumai mal laavaniaa ||3||

The egotists may go on pilgrimages to holy rivers, sacred shrines and foreign lands, but they only gather more of the dirt of egotism. ||3||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਮਲੁ ਜਾਏ ॥

satigur seve taa mal jaae ||

Serving the True Guru, filth and pollution are removed.

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥

jeevat marai har siau chit laae ||

Those who focus their consciousness on the Lord remain dead while yet alive.

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਸਚੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਸਚਿ ਲਾਗੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੪॥

har niramal sach mail na laagai sach laagai mail gavaavaniaa ||4||

The True Lord is Pure; no filth sticks to Him. Those who are attached to the True One have their filth washed away. ||4||

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਅੰਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥

baajh guroo hai a(n)dh gubaaraa ||

Without the Guru, there is only pitch darkness.

ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਅੰਧਾਰਾ ॥

agiaanee a(n)dhaa a(n)dh a(n)dhaaraa ||

The ignorant ones are blind-there is only utter darkness for them.

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਕਮਾਵਹਿ ਫਿਰਿ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਪਚਾਵਣਿਆ ॥੫॥

bisaTaa ke keeRe bisaTaa kamaaveh fir bisaTaa maeh pachaavaniaa ||5||

The maggots in manure do filthy deeds, and in filth they rot and putrefy. ||5||

ਮੁਕਤੇ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਾ ਹੋਵੈ ॥

mukate seve mukataa hovai ||

Serving the Lord of Liberation, liberation is achieved.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦੇ ਖੋਵੈ ॥

haumai mamataa sabadhe khovai ||

The Word of the Shabad eradicates egotism and possessiveness.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸੇਵੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥

anadhin har jeeau sachaa sevee poorai bhaag gur paavaniaa ||6||

So serve the Dear True Lord, night and day. By perfect good destiny, the Guru is found. ||6||

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥

aape bakhase mel milaae ||

He Himself forgives and unites in His Union.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥

poore gur te naam nidh paae ||

From the Perfect Guru, the Treasure of the Naam is obtained.

ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੇਵੇ ਦੁਖੁ ਗਵਾਵਣਿਆ ॥੭॥

sachai naam sadhaa man sachaa sach seve dhukh gavaavaniaa ||7||

By the True Name, the mind is made true forever. Serving the True Lord, sorrow is driven out. ||7||

ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣਹੁ ॥

sadhaa hajoor dhoor na jaanahu ||

He is always close at hand-do not think that He is far away.

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਅੰਤਰਿ ਪਛਾਣਹੁ ॥

gur sabadhee har a(n)tar pachhaanahu ||

Through the Word of the Guru's Shabad, recognize the Lord deep within your own being.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੧॥੧੨॥

naanak naam milai vaddiaaiee poore gur te paavaniaa ||8||11||12||

O Nanak, through the Naam, glorious greatness is received. Through the Perfect Guru, the Naam is obtained. ||8||11||12||

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maajh mahalaa teejaa ||

Maajh, Third Mehla:

ਐਥੈ ਸਾਚੇ ਸੁ ਆਗੈ ਸਾਚੇ ॥

aaithai saache su aagai saache ||

Those who are True here, are True hereafter as well.

ਮਨੁ ਸਚਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਾਚੇ ॥

man sachaa sachai sabadh raache ||

That mind is true, which is attuned to the True Shabad.

ਸਚਾ ਸੇਵਹਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥

sachaa seveh sach kamaaveh sacho sach kamaavaniaa ||1||

They serve the True One, and practice Truth; they earn Truth, and only Truth. ||1||

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥

hau vaaree jeeau vaaree sachaa naam ma(n)n vasaavaniaa ||

I am a sacrifice, my soul is a sacrifice, to those whose minds are filled with the True Name.

ਸਚੇ ਸੇਵਹਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

sache seveh sach samaaveh sache ke gun gaavaniaa ||1|| rahaau ||

They serve the True One, and are absorbed into the True One, singing the Glorious Praises of the True One. ||1||Pause||

ਪੰਡਿਤ ਪੜਹਿ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥

pa(n)ddit paReh saadh na paaveh ||

The Pandits, the religious scholars read, but they do not taste the essence.

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਾਇਆ ਮਨੁ ਭਰਮਾਵਹਿ ॥

dhoojai bhai maiaa man bharamaaveh ||

In love with duality and Maya, their minds wander, unfocused.

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਭ ਸੁਧਿ ਗਵਾਈ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੋਤਾਵਣਿਆ ॥੨॥

maiaa moh sabh sudh gavaiee kar avagan pachhotaavaniaa ||2||

The love of Maya has displaced all their understanding; making mistakes, they live in regret. ||2||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਤਤੁ ਪਾਏ ॥

satigur milai taa tat paae ||

But if they should meet the True Guru, then they obtain the essence of reality;

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥

har kaa naam ma(n)n vasaae ||

the Name of the Lord comes to dwell in their minds.