ਤੁਖਾਰੀ

ਅਨਦਿਨੁ ਰਤੜੀਏ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ॥

anadhin rataRe'e sahaj mileejai ||

Night and day, imbued with His Love, you shall meet with Him with intuitive ease.

ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀਜੈ ਰੋਸੁ ਨ ਕੀਜੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰਿ ਸਮਾਣੀ ॥

sukh sahaj mileejai ros na keejai garab nivaar samaanee ||

In celestial peace and poise, you shall meet Him; do not harbor anger - subdue your proud self!

ਸਾਚੈ ਰਾਤੀ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਮਨਮੁਖਿ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥

saachai raatee milai milaiee manmukh aavan jaanee ||

Imbued with Truth, I am united in His Union, while the self-willed manmukhs continue coming and going.

ਜਬ ਨਾਚੀ ਤਬ ਘੂਘਟੁ ਕੈਸਾ ਮਟੁਕੀ ਫੋੜਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥

jab naachee tab ghooghaT kaisaa maTukee foR niraaree ||

When you dance, what veil covers you? Break the water pot, and be unattached.

ਨਾਨਕ ਆਪੈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥੪॥੪॥

naanak aapai aap pachhaanai gurmukh tat beechaaree ||4||4||

O Nanak, realize your own self; as Gurmukh, contemplate the essence of reality. ||4||4||

ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

tukhaaree mahalaa pehilaa ||

Tukhaari, First Mehla:

ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਰੰਗੀਲੇ ਹਮ ਲਾਲਨ ਕੇ ਲਾਲੇ ॥

mere laal ra(n)geele ham laalan ke laale ||

O my Dear Beloved, I am the slave of Your slaves.

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਲੇ ॥

gur alakh lakhaiaa avar na dhoojaa bhaale ||

The Guru has shown me the Invisible Lord, and now, I do not seek any other.

ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਜਾ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥

gur alakh lakhaiaa jaa tis bhaiaa jaa prabh kirapaa dhaaree ||

The Guru showed me the Invisible Lord, when it pleased Him, and when God showered His Blessings.

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਬਨਵਾਰੀ ॥

jagajeevan dhaataa purakh bidhaataa sahaj mile banavaaree ||

The Life of the World, the Great Giver, the Primal Lord, the Architect of Destiny, the Lord of the woods - I have met Him with intuitive ease.

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਤਾਰਹਿ ਤਰੀਐ ਸਚੁ ਦੇਵਹੁ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥

nadhar kareh too taareh tareeaai sach dhevahu dheen dhiaalaa ||

Bestow Your Glance of Grace and carry me across, to save me. Please bless me with the Truth, O Lord, Merciful to the meek.

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥

pranavat naanak dhaasan dhaasaa too sarab jeeaa pratipaalaa ||1||

Prays Nanak, I am the slave of Your slaves. You are the Cherisher of all souls. ||1||

ਭਰਿਪੁਰਿ ਧਾਰਿ ਰਹੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥

bharipur dhaar rahe at piaare ||

My Dear Beloved is enshrined throughout the Universe.

ਸਬਦੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਰੂਪਿ ਮੁਰਾਰੇ ॥

sabadhe rav rahiaa gur roop muraare ||

The Shabad is pervading, through the Guru, the Embodiment of the Lord.

ਗੁਰ ਰੂਪ ਮੁਰਾਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਧਾਰੇ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥

gur roop muraare tirabhavan dhaare taa kaa a(n)t na paiaa ||

The Guru, the Embodiment of the Lord, is enshrined throughout the three worlds; His limits cannot be found.

ਰੰਗੀ ਜਿਨਸੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥

ra(n)gee jinasee ja(n)t upaae nit dhevai chaRai savaiaa ||

He created the beings of various colors and kinds; His Blessings increase day by day.

ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਵੈ ॥

apara(n)par aape thaap uthaape tis bhaavai so hovai ||

The Infinite Lord Himself establishes and disestablishes; whatever pleases Him, happens.

ਨਾਨਕ ਹੀਰਾ ਹੀਰੈ ਬੇਧਿਆ ਗੁਣ ਕੈ ਹਾਰਿ ਪਰੋਵੈ ॥੨॥

naanak heeraa heerai bedhiaa gun kai haar parovai ||2||

O Nanak, the diamond of the mind is pierced through by the diamond of spiritual wisdom. The garland of virtue is strung. ||2||

ਗੁਣ ਗੁਣਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਸਤਕਿ ਨਾਮ ਨੀਸਾਣੋ ॥

gun guneh samaane masatak naam neesaano ||

The virtuous person merges in the Virtuous Lord; his forehead bears the insignia of the Naam, the Name of the Lord.

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇਆ ਚੂਕਾ ਆਵਣ ਜਾਣੋ ॥

sach saach samaiaa chookaa aavan jaano ||

The true person merges in the True Lord; his comings and goings are over.

ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਪਛਾਤਾ ਸਾਚੈ ਰਾਤਾ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥

sach saach pachhaataa saachai raataa saach milai man bhaavai ||

The true person realizes the True Lord, and is imbued with Truth. He meets the True Lord, and is pleasing to the Lord's Mind.

ਸਾਚੇ ਊਪਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥

saache uoopar avar na dheesai saache saach samaavai ||

No one else is seen to be above the True Lord; the true person merges in the True Lord.

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਬੰਧਨ ਖੋਲਿ ਨਿਰਾਰੇ ॥

mohan moh leeaa man meraa ba(n)dhan khol niraare ||

The Fascinating Lord has fascinated my mind; releasing me from bondage, He has set me free.

ਨਾਨਕ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੩॥

naanak jotee jot samaanee jaa miliaa at piaare ||3||

O Nanak, my light merged into the Light, when I met my most Darling Beloved. ||3||

ਸਚ ਘਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੇ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਥਾਨੋ ॥

sach ghar khoj lahe saachaa gur thaano ||

By searching, the true home, the place of the True Guru is found.

ਮਨਮੁਖਿ ਨਹ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੋ ॥

manmukh neh paieeaai gurmukh giaano ||

The Gurmukh obtains spiritual wisdom, while the self-willed manmukh does not.

ਦੇਵੈ ਸਚੁ ਦਾਨੋ ਸੋ ਪਰਵਾਨੋ ਸਦ ਦਾਤਾ ਵਡ ਦਾਣਾ ॥

dhevai sach dhaano so paravaano sadh dhaataa vadd dhaanaa ||

Whoever the Lord has blessed with the gift of Truth is accepted; the Supremely Wise Lord is forever the Great Giver.

ਅਮਰੁ ਅਜੋਨੀ ਅਸਥਿਰੁ ਜਾਪੈ ਸਾਚਾ ਮਹਲੁ ਚਿਰਾਣਾ ॥

amar ajonee asathir jaapai saachaa mahal chiraanaa ||

He is known to be Immortal, Unborn and Permanent; the True Mansion of His Presence is everlasting.

ਦੋਤਿ ਉਚਾਪਤਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖੀਐ ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥

dhot uchaapat lekh na likheeaai pragaTee jot muraaree ||

The day-to-day account of deeds is not recorded for that person, who manifests the radiance of the Divine Light of the Lord.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਚੈ ਰਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥੪॥੫॥

naanak saachaa saachai raachaa gurmukh tareeaai taaree ||4||5||

O Nanak, the true person is absorbed in the True Lord; the Gurmukh crosses over to the other side. ||4||5||

ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

tukhaaree mahalaa pehilaa ||

Tukhaari, First Mehla:

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਮਝੁ ਅਚੇਤ ਇਆਣਿਆ ਰਾਮ ॥

e man meriaa too samajh achet iaaniaa raam ||

O my ignorant, unconscious mind, reform yourself.

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਛਡਿ ਅਵਗਣ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣਿਆ ਰਾਮ ॥

e man meriaa chhadd avagan gunee samaaniaa raam ||

O my mind, leave behind your faults and demerits, and be absorbed in virtue.

ਬਹੁ ਸਾਦ ਲੁਭਾਣੇ ਕਿਰਤ ਕਮਾਣੇ ਵਿਛੁੜਿਆ ਨਹੀ ਮੇਲਾ ॥

bahu saadh lubhaane kirat kamaane vichhuRiaa nahee melaa ||

You are deluded by so many flavors and pleasures, and you act in such confusion. You are separated, and you will not meet your Lord.

ਕਿਉ ਦੁਤਰੁ ਤਰੀਐ ਜਮ ਡਰਿ ਮਰੀਐ ਜਮ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥

kiau dhutar tareeaai jam ddar mareeaai jam kaa pa(n)th dhuhelaa ||

How can the impassible world-ocean be crossed? The fear of the Messenger of Death is deadly. The path of Death is agonizingly painful.

ਮਨਿ ਰਾਮੁ ਨਹੀ ਜਾਤਾ ਸਾਝ ਪ੍ਰਭਾਤਾ ਅਵਘਟਿ ਰੁਧਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ॥

man raam nahee jaataa saajh prabhaataa avaghaT rudhaa kiaa kare ||

The mortal does not know the Lord in the evening, or in the morning; trapped on the treacherous path, what will he do then?

ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਛੂਟੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵੈ ਨਰਹਰੇ ॥੧॥

ba(n)dhan baadhiaa in bidh chhooTai gurmukh sevai narahare ||1||

Bound in bondage, he is released only by this method: as Gurmukh, serve the Lord. ||1||

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਛੋਡਿ ਆਲ ਜੰਜਾਲਾ ਰਾਮ ॥

e man meriaa too chhodd aal ja(n)jaalaa raam ||

O my mind, abandon your household entanglements.

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਾਲਾ ਰਾਮ ॥

e man meriaa har sevahu purakh niraalaa raam ||

O my mind, serve the Lord, the Primal, Detached Lord.