ਮਾਰੂ

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਦੁਖੀਆ ਦਰਦ ਘਣੇ ਵੇਦਨ ਜਾਣੇ ਤੂ ਧਣੀ ॥

dhukheeaa dharadh ghane vedhan jaane too dhanee ||

The miserable endure so much suffering and pain; You alone know their pain, Lord.

ਜਾਣਾ ਲਖ ਭਵੇ ਪਿਰੀ ਡਿਖੰਦੋ ਤਾ ਜੀਵਸਾ ॥੨॥

jaanaa lakh bhave piree ddikha(n)dho taa jeevasaa ||2||

I may know hundreds of thousands of remedies, but I shall live only if I see my Husband Lord. ||2||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਢਹਦੀ ਜਾਇ ਕਰਾਰਿ ਵਹਣਿ ਵਹੰਦੇ ਮੈ ਡਿਠਿਆ ॥

ddahadhee jai karaar vahan vaha(n)dhe mai ddiThiaa ||

I have seen the river-bank washed away by the raging waters of the river.

ਸੇਈ ਰਹੇ ਅਮਾਣ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥੩॥

seiee rahe amaan jinaa satigur bheTiaa ||3||

They alone remain intact, who meet with the True Guru. ||3||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਜਿਸੁ ਜਨ ਤੇਰੀ ਭੁਖ ਹੈ ਤਿਸੁ ਦੁਖੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ॥

jis jan teree bhukh hai tis dhukh na viaapai ||

No pain afflicts that humble being who hungers for You, Lord.

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਿਆ ਸੁ ਚਹੁ ਕੁੰਡੀ ਜਾਪੈ ॥

jin jan gurmukh bujhiaa su chahu ku(n)ddee jaapai ||

That humble Gurmukh who understands, is celebrated in the four directions.

ਜੋ ਨਰੁ ਉਸ ਕੀ ਸਰਣੀ ਪਰੈ ਤਿਸੁ ਕੰਬਹਿ ਪਾਪੈ ॥

jo nar us kee saranee parai tis ka(n)beh paapai ||

Sins run away from that man, who seeks the Sanctuary of the Lord.

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਗੁਰ ਧੂੜੀ ਨਾਪੈ ॥

janam janam kee mal utarai gur dhooRee naapai ||

The filth of countless incarnations is washed away, bathing in the dust of the Guru's feet.

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਸੁ ਸੋਗੁ ਨ ਸੰਤਾਪੈ ॥

jin har bhaanaa ma(n)niaa tis sog na sa(n)taapai ||

Whoever submits to the Lord's Will does not suffer in sorrow.

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹੈ ਸਭਿ ਜਾਣਹਿ ਆਪੈ ॥

har jeeau too sabhanaa kaa mit hai sabh jaaneh aapai ||

O Dear Lord, You are the friend of all; all believe that You are theirs.

ਐਸੀ ਸੋਭਾ ਜਨੈ ਕੀ ਜੇਵਡੁ ਹਰਿ ਪਰਤਾਪੈ ॥

aaisee sobhaa janai kee jevadd har parataapai ||

The glory of the Lord's humble servant is as great as the Glorious Radiance of the Lord.

ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਜਨ ਵਰਤਾਇਆ ਹਰਿ ਜਨ ਤੇ ਜਾਪੈ ॥੮॥

sabh a(n)tar jan varataiaa har jan te jaapai ||8||

Among all, His humble servant is pre-eminent; through His humble servant, the Lord is known. ||8||

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥

ddakhane mahalaa panjavaa ||

Dakhanay, Fifth Mehla:

ਜਿਨਾ ਪਿਛੈ ਹਉ ਗਈ ਸੇ ਮੈ ਪਿਛੈ ਭੀ ਰਵਿਆਸੁ ॥

jinaa pichhai hau giee se mai pichhai bhee raviaas ||

Those whom I followed, now follow me.

ਜਿਨਾ ਕੀ ਮੈ ਆਸੜੀ ਤਿਨਾ ਮਹਿਜੀ ਆਸ ॥੧॥

jinaa kee mai aasaRee tinaa mahijee aas ||1||

Those in whom I placed my hopes, now place their hopes in me. ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਗਿਲੀ ਗਿਲੀ ਰੋਡੜੀ ਭਉਦੀ ਭਵਿ ਭਵਿ ਆਇ ॥

gilee gilee roddaRee bhaudhee bhav bhav aai ||

The fly flies around, and comes to the wet lump of molasses.

ਜੋ ਬੈਠੇ ਸੇ ਫਾਥਿਆ ਉਬਰੇ ਭਾਗ ਮਥਾਇ ॥੨॥

jo baiThe se faathiaa ubare bhaag mathai ||2||

Whoever sits on it, is caught; they alone are saved, who have good destiny on their foreheads. ||2||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਡਿਠਾ ਹਭ ਮਝਾਹਿ ਖਾਲੀ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥

ddiThaa habh majhaeh khaalee koi na jaaneeaai ||

I see Him within all. No one is without Him.

ਤੈ ਸਖੀ ਭਾਗ ਮਥਾਹਿ ਜਿਨੀ ਮੇਰਾ ਸਜਣੁ ਰਾਵਿਆ ॥੩॥

tai sakhee bhaag mathaeh jinee meraa sajan raaviaa ||3||

Good destiny is inscribed on the forehead of that companion, who who enjoys the Lord, my Friend. ||3||

ਪਉੜੀ ॥

pauRee ||

Pauree:

ਹਉ ਢਾਢੀ ਦਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਦਾ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥

hau ddaaddee dhar gun gaavadhaa je har prabh bhaavai ||

I am a minstrel at His Door, singing His Glorious Praises, to please to my Lord God.

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਥਿਰ ਥਾਵਰੀ ਹੋਰ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥

prabh meraa thir thaavaree hor aavai jaavai ||

My God is permanent and stable; others continue coming and going.

ਸੋ ਮੰਗਾ ਦਾਨੁ ਗੋੁਸਾਈਆ ਜਿਤੁ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਵੈ ॥

so ma(n)gaa dhaan guosaieeaa jit bhukh leh jaavai ||

I beg for that gift from the Lord of the World, which will satisfy my hunger.

ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਦੇਵਹੁ ਦਰਸਨੁ ਆਪਣਾ ਜਿਤੁ ਢਾਢੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥

prabh jeeau dhevahu dharasan aapanaa jit ddaaddee tirapataavai ||

O Dear Lord God, please bless Your minstrel with the Blessed Vision of Your Darshan, that I might be satisfied and fulfilled.

ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀ ਦਾਤਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਢਾਢੀ ਕਉ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵੈ ॥

aradhaas sunee dhaataar prabh ddaaddee kau mahal bulaavai ||

God, the Great Giver, hears the prayer, and summons the minstrel to the Mansion of His Presence.

ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਦਿਆ ਦੁਖ ਭੁਖ ਗਈ ਢਾਢੀ ਕਉ ਮੰਗਣੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥

prabh dhekhadhiaa dhukh bhukh giee ddaaddee kau ma(n)gan chit na aavai ||

Gazing upon God, the minstrel is rid of pain and hunger; he does not think to ask for anything else.

ਸਭੇ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਲਗਿ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਪਾਵੈ ॥

sabhe ichhaa pooreeaa lag prabh kai paavai ||

All desires are fulfilled, touching the feet of God.

ਹਉ ਨਿਰਗੁਣੁ ਢਾਢੀ ਬਖਸਿਓਨੁ ਪ੍ਰਭਿ ਪੁਰਖਿ ਵੇਦਾਵੈ ॥੯॥

hau niragun ddaaddee bakhasion prabh purakh vedhaavai ||9||

I am His humble, unworthy minstrel; the Primal Lord God has forgiven me. ||9||

ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥

ddakhane mahalaa panjavaa ||

Dakhanay, Fifth Mehla:

ਜਾ ਛੁਟੇ ਤਾ ਖਾਕੁ ਤੂ ਸੁੰਞੀ ਕੰਤੁ ਨ ਜਾਣਹੀ ॥

jaa chhuTe taa khaak too su(n)n(j)ee ka(n)t na jaanahee ||

When the soul leaves, you shall become dust, O vacant body; why do you not realize your Husband Lord?

ਦੁਰਜਨ ਸੇਤੀ ਨੇਹੁ ਤੂ ਕੈ ਗੁਣਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣਹੀ ॥੧॥

dhurajan setee neh too kai gun har ra(n)g maanahee ||1||

You are in love with evil people; by what virtues will you enjoy the Lord's Love? ||1||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਣਾ ਵਿਸਰੇ ਸਰੈ ਨ ਬਿੰਦ ॥

naanak jis bin ghaRee na jeevanaa visare sarai na bi(n)dh ||

O Nanak, without Him, you cannot survive, even for an instant; you cannot afford to forget Him, even for a moment.

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਉ ਮਨ ਰੂਸੀਐ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੨॥

tis siau kiau man rooseeaai jiseh hamaaree chi(n)dh ||2||

Why are you alienated from Him, O my mind? He takes care of you. ||2||

ਮਃ ੫ ॥

mahalaa panjavaa ||

Fifth Mehla:

ਰਤੇ ਰੰਗਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਤਿ ਗੁਲਾਲੁ ॥

rate ra(n)g paarabraham kai man tan at gulaal ||

Those who are imbued with the Love of the Supreme Lord God, their minds and bodies are colored deep crimson.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਆਲੂਦਿਆ ਜਿਤੀ ਹੋਰੁ ਖਿਆਲੁ ॥੩॥

naanak vin naavai aaloodhiaa jitee hor khiaal ||3||

O Nanak, without the Name, other thoughts are polluted and corrupt. ||3||

ਪਵੜੀ ॥

pavaRee ||

Pauree:

ਹਰਿ ਜੀਉ ਜਾ ਤੂ ਮੇਰਾ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਤਾ ਕਿਆ ਮੈ ਕਾੜਾ ॥

har jeeau jaa too meraa mitr hai taa kiaa mai kaaRaa ||

O Dear Lord, when You are my friend, what sorrow can afflict me?

ਜਿਨੀ ਠਗੀ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਸੇ ਤੁਧੁ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾੜਾ ॥

jinee Thagee jag Thagiaa se tudh maar nivaaRaa ||

You have beaten off and destroyed the cheats that cheat the world.

ਗੁਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇਆ ਜਿਤਾ ਪਾਵਾੜਾ ॥

gur bhaujal paar la(n)ghaiaa jitaa paavaaRaa ||

The Guru has carried me across the terrifying world-ocean, and I have won the battle.

ਗੁਰਮਤੀ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਦਾ ਵਡਾ ਆਖਾੜਾ ॥

gurmatee sabh ras bhogadhaa vaddaa aakhaaRaa ||

Through the Guru's Teachings, I enjoy all the pleasures in the great world-arena.

ਸਭਿ ਇੰਦ੍ਰੀਆ ਵਸਿ ਕਰਿ ਦਿਤੀਓ ਸਤਵੰਤਾ ਸਾੜਾ ॥

sabh i(n)dhreeaa vas kar dhiteeo satava(n)taa saaRaa ||

The True Lord has brought all my senses and organs under my control.