ਮਾਰੂ

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥

gur kai sabadh har naam vakhaanai ||

Through the Word of the Guru's Shabad, he chants the Name of the Lord.

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥

anadhin naam rataa dhin raatee maiaa moh chukaahaa he ||8||

Night and day, he remains imbued with the Naam, day and night; he is rid of emotional attachment to Maya. ||8||

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥

gur sevaa te sabh kichh paae ||

Serving the Guru, all things are obtained;

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

haumai meraa aap gavaae ||

egotism, possessiveness and self-conceit are taken away.

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੯॥

aape kirapaa kare sukhadhaataa gur kai sabadhe sohaa he ||9||

The Lord, the Giver of peace Himself grants His Grace; He exalts and adorns with the Word of the Guru's Shabad. ||9||

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥

gur kaa sabadh a(n)mirat hai baanee ||

The Guru's Shabad is the Ambrosial Bani.

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥

anadhin har kaa naam vakhaanee ||

Night and day, chant the Name of the Lord.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਘਟੁ ਨਿਰਮਲੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥

har har sachaa vasai ghaT a(n)tar so ghaT niramal taahaa he ||10||

That heart becomes immaculate, which is filled with the True Lord, Har, Har. ||10||

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਹਿ ॥

sevak seveh sabadh salaaheh ||

His servants serve, and praise His Shabad.

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥

sadhaa ra(n)g raate har gun gaaveh ||

Imbued forever with the color of His Love, they sing the Glorious Praises of the Lord.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਪਰਮਲ ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥

aape bakhase sabadh milaae paramal vaas man taahaa he ||11||

He Himself forgives, and unites them with the Shabad; the fragrance of sandalwood permeates their minds. ||11||

ਸਬਦੇ ਅਕਥੁ ਕਥੇ ਸਾਲਾਹੇ ॥

sabadhe akath kathe saalaahe ||

Through the Shabad, they speak the Unspoken, and praise the Lord.

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥

mere prabh saache veparavaahe ||

My True Lord God is self-sufficient.

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਸਬਦੈ ਕਾ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥

aape gunadhaataa sabadh milaae sabadhai kaa ras taahaa he ||12||

The Giver of virtue Himself unites them with the Shabad; they enjoy the sublime essence of the Shabad. ||12||

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ॥

manmukh bhoolaa Thaur na paae ||

The confused, self-willed manmukhs find no place of rest.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

jo dhur likhiaa su karam kamaae ||

They do those deeds which they are pre-destined to do.

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਬਿਖਿਆ ਖੋਜੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥

bikhiaa raate bikhiaa khojai mar janamai dhukh taahaa he ||13||

Imbued with poison, they search out poison, and suffer the pains of death and rebirth. ||13||

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥

aape aap aap saalaahe ||

He Himself praises Himself.

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹੇ ॥

tere gun prabh tujh hee maahe ||

Your Glorious Virtues are within You alone, God.

ਤੂ ਆਪਿ ਸਚਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥

too aap sachaa teree baanee sachee aape alakh athaahaa he ||14||

You Yourself are True, and True is the Word of Your Bani. You Yourself are invisible and unknowable. ||14||

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥

bin gur dhaate koi na paae ||

Without the Guru, the Giver, no one finds the Lord,

ਲਖ ਕੋਟੀ ਜੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥

lakh koTee je karam kamaae ||

though one may make hundreds of thousands and millions of attempts.

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥

gur kirapaa te ghaT a(n)tar vasiaa sabadhe sach saalaahaa he ||15||

By Guru's Grace, He dwells deep within the heart; through the Shabad, praise the True Lord. ||15||

ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਧੁਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥

se jan mile dhur aap milaae ||

They alone meet Him, whom the Lord unites with Himself.

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥

saachee baanee sabadh suhaae ||

They are adorned and exalted with the True Word of His Bani, and the Shabad.

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣੀ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥੧੩॥

naanak jan gun gaavai nit saache gun gaaveh gunee samaahaa he ||16||4||13||

Servant Nanak continually sings the Glorious Praises of the True Lord; singing His Glories, he is immersed in the Glorious Lord of Virtue. ||16||4||13||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maaroo mahalaa teejaa ||

Maaroo, Third Mehla:

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥

nihachal ek sadhaa sach soiee ||

The One Lord is eternal and unchanging, forever True.

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

poore gur te sojhee hoiee ||

Through the Perfect Guru, this understanding is obtained.

ਹਰਿ ਰਸਿ ਭੀਨੇ ਸਦਾ ਧਿਆਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸੀਲੁ ਸੰਨਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥

har ras bheene sadhaa dhiaain gurmat seel sa(n)naahaa he ||1||

Those who are drenched with the sublime essence of the Lord, meditate forever on Him; following the Guru's Teachings, they obtain the armor of humility. ||1||

ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰਾ ॥

a(n)dhar ra(n)g sadhaa sachiaaraa ||

Deep within, they love the True Lord forever.

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਾ ॥

gur kai sabadh har naam piaaraa ||

Through the Word of the Guru's Shabad, they love the Lord's Name.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਛੋਡਿਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥

nau nidh naam vasiaa ghaT a(n)tar chhoddiaa maiaa kaa laahaa he ||2||

The Naam, the embodiment of the nine treasures, abides within their hearts; they renounce the profit of Maya. ||2||

ਰਈਅਤਿ ਰਾਜੇ ਦੁਰਮਤਿ ਦੋਈ ॥

rieeat raaje dhuramat dhoiee ||

Both the king and his subjects are involved in evil-mindedness and duality.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਏਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥

bin satigur seve ek na hoiee ||

Without serving the True Guru, they do not become one with the Lord.

ਏਕੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਤਿਨਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥

ek dhiaain sadhaa sukh pain nihachal raaj tinaahaa he ||3||

Those who meditate on the One Lord find eternal peace. Their power is eternal and unfailing. ||3||

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਰਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥

aavan jaanaa rakhai na koiee ||

No one can save them from coming and going.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਤਿਸੈ ਤੇ ਹੋਈ ॥

ja(n)man maran tisai te hoiee ||

Birth and death come from Him.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਤਿਸੈ ਤੇ ਪਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥

gurmukh saachaa sadhaa dhiaavahu gat mukat tisai te paahaa he ||4||

The Gurmukh meditates forever on the True Lord. Emancipation and liberation are obtained from Him. ||4||

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ॥

sach sa(n)jam satiguroo dhuaarai ||

Truth and self-control are found through the Door of the True Guru.

ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੈ ॥

haumai karodh sabadh nivaarai ||

Egotism and anger are silenced through the Shabad.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੀਲੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥

satigur sev sadhaa sukh paieeaai seel sa(n)tokh sabh taahaa he ||5||

Serving the True Guru, lasting peace is found; humility and contentment all come from Him. ||5||

ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

haumai moh upajai sa(n)saaraa ||

Out of egotism and attachment, the Universe welled up.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਾ ॥

sabh jag binasai naam visaaraa ||

Forgetting the Naam, the Name of the Lord, all the world perishes.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਜਗਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥

bin satigur seve naam na paieeaai naam sachaa jag laahaa he ||6||

Without serving the True Guru, the Naam is not obtained. The Naam is the True profit in this world. ||6||

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥

sachaa amar sabadh suhaiaa ||

True is His Will, beauteous and pleasing through the Word of the Shabad.

ਪੰਚ ਸਬਦ ਮਿਲਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਆ ॥

pa(n)ch sabadh mil vaajaa vaiaa ||

The Panch Shabad, the five primal sounds, vibrate and resonate.