ਮਾਰੂ

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥

gurmukh saachaa sabadh pachhaataa ||

The Gurmukh realizes the True Word of the Shabad.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਕੁਟੰਬੁ ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਾਤਾ ॥

naa tis kuTa(n)b naa tis maataa ||

He has no family, and he has no mother.

ਏਕੋ ਏਕੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੀ ਹੇ ॥੧੩॥

eko ek raviaa sabh a(n)tar sabhanaa jeeaa kaa aadhaaree he ||13||

The One and Only Lord is pervading and permeating deep within the nucleus of all. He is the Support of all beings. ||13||

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥

haumai meraa dhoojaa bhaiaa ||

Egotism, possessiveness, and the love of duality

ਕਿਛੁ ਨ ਚਲੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥

kichh na chalai dhur khasam likh paiaa ||

- none of these shall go along with you; such is the pre-ordained will of our Lord and Master.

ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੪॥

gur saache te saach kamaaveh saachai dhookh nivaaree he ||14||

Through the True Guru, practice Truth, and the True Lord shall take away your pains. ||14||

ਜਾ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥

jaa too dheh sadhaa sukh paae ||

If You so bless me, then I shall find lasting peace.

ਸਾਚੈ ਸਬਦੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ॥

saachai sabadhe saach kamaae ||

Through the True Word of the Shabad, I live the Truth.

ਅੰਦਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚਾ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੀ ਹੇ ॥੧੫॥

a(n)dhar saachaa man tan saachaa bhagat bhare bha(n)ddaaree he ||15||

The True Lord is within me, and my mind and body have become True. I am blessed with the overflowing treasure of devotional worship. ||15||

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ॥

aape vekhai hukam chalaae ||

He Himself watches, and issues His Command.

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥

apanaa bhaanaa aap karaae ||

He Himself inspires us to obey His Will.

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਸਨਾ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੬॥੭॥

naanak naam rate bairaagee man tan rasanaa naam savaaree he ||16||7||

O Nanak, only those who are attuned to the Naam are detached; their minds, bodies and tongues are embellished with the Naam. ||16||7||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥

maaroo mahalaa teejaa ||

Maaroo, Third Mehla:

ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ ॥

aape aap upai upa(n)naa ||

He Himself created Himself, and came into being.

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਪਰਛੰਨਾ ॥

sabh meh varatai ek parachha(n)naa ||

The One Lord is pervading in all, remaining hidden.

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥

sabhanaa saar kare jagajeevan jin apanaa aap pachhaataa he ||1||

The Lord, the Life of the world, takes care of all. Whoever knows his own self, realizes God. ||1||

ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ॥

jin brahamaa bisan mahes upaae ||

He who created Brahma, Vishnu and Shiva,

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥

sir sir dha(n)dhai aape laae ||

links each and every being to its tasks.

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥

jis bhaavai tis aape mele jin gurmukh eko jaataa he ||2||

He merges into Himself, whoever is pleasing to His Will. The Gurmukh knows the One Lord. ||2||

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥

aavaa gaun hai sa(n)saaraa ||

The world is coming and going in reincarnation.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤੈ ਬਿਕਾਰਾ ॥

maiaa moh bahu chitai bikaaraa ||

Attached to Maya, it dwells on its many sins.

ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਹੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥

thir saachaa saalaahee sadh hee jin gur kaa sabadh pachhaataa he ||3||

One who realizes the Word of the Guru's Shabad, praises forever the eternal, unchanging True Lord. ||3||

ਇਕਿ ਮੂਲਿ ਲਗੇ ਓਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

eik mool lage onee sukh paiaa ||

Some are attached to the root - they find peace.

ਡਾਲੀ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

ddaalee laage tinee janam gavaiaa ||

But those who are attached to the branches, waste their lives away uselessly.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਲਾਗੇ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥

a(n)mirat fal tin jan kau laage jo boleh a(n)mirat baataa he ||4||

Those humble beings, who chant the Name of the Ambrosial Lord, produce the ambrosial fruit. ||4||

ਹਮ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਬੋਲਹ ਬੋਲ ॥

ham gun naahee kiaa boleh bol ||

I have no virtues; what words should I speak?

ਤੂ ਸਭਨਾ ਦੇਖਹਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥

too sabhanaa dhekheh toleh tol ||

You see all, and weigh them on Your scale.

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਹਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥

jiau bhaavai tiau raakheh rahanaa gurmukh eko jaataa he ||5||

By Your will, You preserve me, and so do I remain. The Gurmukh knows the One Lord. ||5||

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥

jaa tudh bhaanaa taa sachee kaarai laae ||

According to Your Will, You link me to my true tasks.

ਅਵਗਣ ਛੋਡਿ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥

avagan chhodd gun maeh samaae ||

Renouncing vice, I am immersed in virtue.

ਗੁਣ ਮਹਿ ਏਕੋ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥

gun meh eko niramal saachaa gur kai sabadh pachhaataa he ||6||

The One Immaculate True Lord abides in virtue; through the Word of the Guru's Shabad, He is realized. ||6||

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

jeh dhekhaa teh eko soiee ||

Wherever I look, there I see Him.

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥

dhoojee dhuramat sabadhe khoiee ||

Duality and evil-mindedness are destroyed through the Shabad.

ਏਕਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਮਾਣਾ ਅਪਣੈ ਰੰਗਿ ਸਦ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥

ekas meh prabh ek samaanaa apanai ra(n)g sadh raataa he ||7||

The One Lord God is immersed in His Oneness. He is attuned forever to His own delight. ||7||

ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਹੈ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥

kaiaa kamal hai kumalaanaa ||

The body-lotus is withering away,

ਮਨਮੁਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਬੁਝੈ ਇਆਣਾ ॥

manmukh sabadh na bujhai iaanaa ||

but the ignorant, self-willed manmukh does not understand the Shabad.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਾਇਆ ਖੋਜੇ ਪਾਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥

gur parasaadhee kaiaa khoje paae jagajeevan dhaataa he ||8||

By Guru's Grace, he searches his body, and finds the Great Giver, the Life of the world. ||8||

ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੇ ॥

koT gahee ke paap nivaare ||

The Lord frees up the body-fortress, which was seized by sins,

ਸਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥

sadhaa har jeeau raakhai ur dhaare ||

when one keeps the Dear Lord enshrined forever in the heart.

ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥

jo ichhe soiee fal paae jiau ra(n)g majeeThai raataa he ||9||

The fruits of his desires are obtained, and he is dyed in the permanent color of the Lord's Love. ||9||

ਮਨਮੁਖੁ ਗਿਆਨੁ ਕਥੇ ਨ ਹੋਈ ॥

manmukh giaan kathe na hoiee ||

The self-willed manmukh speaks of spiritual wisdom, but does not understand.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕੋਈ ॥

fir fir aavai Thaur na koiee ||

Again and again, he comes into the world, but he finds no place of rest.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥

gurmukh giaan sadhaa saalaahe jug jug eko jaataa he ||10||

The Gurmukh is spiritually wise, and praises the Lord forever. Throughout each and every age, the Gurmukh knows the One Lord. ||10||

ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਰ ਕਰੇ ਸਭਿ ਦੁਖ ਸਬਾਏ ॥

manmukh kaar kare sabh dhukh sabaae ||

All the deeds which the manmukh does bring pain - nothing but pain.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਏ ॥

a(n)tar sabadh naahee kiau dhar jaae ||

The Word of the Shabad is not within him; how can he go to the Court of the Lord?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਸਦ ਸੇਵੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥

gurmukh sabadh vasai man saachaa sadh seve sukhadhaataa he ||11||

The True Shabad dwells deep within the mind of the Gurmukh; he serves the Giver of peace forever. ||11||